ဆႏၵနဲ႕အိမ္မက္

ဒီေန႕ည ပ်င္းေနတာနဲ႕ ရွိသမွ် အေကာင့္အကုန္ျပန္ဝင္ၾကည့္မိတယ္ ။ skype .. oovoo ..Vzo ... Gtalk Gmail ...။ လုပ္ထားသမွ် အေကာင့္ေတြျပန္ဝင္မိတယ္ ။တခ်ိဳ႕အေကာင့္ဆို Password ေတာင္ေမ့ေနလို႕ ျပန္စဥ္းစားေနရေသးတယ္ ။အကုန္လံုးျပန္ဝင္ၾကည့္မိေတာ့ လည္း အတိတ္ကိုတူးဆြလိုက္သလိုပါဘဲ ။အရင္ကေျပာထားတာေတြ ျပန္ဖတ္မိျပန္တယ္ ။အရိပ္ေတြ အရိပ္ေတြ ပံုရိပ္ေတြ ေတြ႕ေနရသလိုဘဲ ခ်စ္သူရဲ႕ အျပံဳးေတြ ခ်စ္သူရဲ႕ရယ္သံေတြ ခ်စ္သူရဲ႕ စကားသံေတြ နားထဲတစိမ့္စိမ့္ ၾကားေယာင္လာတယ္ မ်က္စိထဲ တျဖည္းျဖည္း ျမင္ေယာင္လာတယ္ ။

ဘာလိုလိုနဲ႕မေတြ႕ရတာေတာင္ နည္းနည္းၾကာေနျပီဘဲ ။ခ်စ္သူေရ ဘယ္ေနရာမွာဘာေတြလုပ္ေနသလဲကြယ္ ။ သတိေရာ ရဲ႕လား ?? အဆင္ေရာေျပရဲ႕လား ?? ေနေရာေကာင္းရဲ႕လား ?? တခါတေလ ပစ္ပစ္ ဆိုျပီး အနားကပ္ျပီးေခၚလိုက္သလို ၾကားေယာင္မိတယ္ ။ ဖုန္းက message alan ျမည္သံၾကားလိုက္ရင္ စိတ္ထဲေဆြးေဆြးျမည့္ျမည့္ ကိုခံစားမိတယ္ ။အရင္ကဆို အလုပ္မွာ ဘယ္ေလာက္ဘဲ busy ေနပါေစ ... message alan သံၾကားတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းၾကည့္ျပီး reply ျပန္ေနၾကပါ ။ခုေတာ့ message လာတဲ့ အသံေတြဟာ ရင္ကိုစူးစူးရွရွ ျဖစ္ေစတဲ့ အသံေတြပါဘဲ ။

Mesage ကိုလည္း ၾကည့္မေနမိေတာ့ပါဘူး ။လာတဲ့ Message ေတြကလည္း ဖုန္းေၾကာ္ျငာေတြ ေနရာေပါင္းစံုကေၾကာ္ျငာေတြ အလွျပင္ဆိုင္ေတြက ပို႕တဲ့ message ေတြပါဘဲ ... ၾကည့္ျပီးရင္တခါတည္း Delete ပါဘဲ ။သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း အလိုက္တသိနဲ႕ meaage မပို႕တာၾကာေပါ့ ။ဟိုတေန႕ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ေမးရွာပါတယ္ ။ နင္ေနေကာင္းပါတယ္ေနာ္တဲ့ ။အဆက္သြယ္ေရာရျပီလားတဲ့ ။ သူေမးခါမွပိုငိုခ်င္သြားတယ္ ။အရင္ကဆိုက်မအရာရာကို စိတ္ရွည္သေလာက္ အခုဆို က်မစိတ္ေတြက ၾကြတ္ဆပ္ေနသလိုဘဲ တခုခုဆို က်မစိတ္မရွည္ခ်င္ပါဘူး ။ အရင္ကဆို က်မ မ်က္၇ည္ခိုင္သေလာက္ အခုဆို မ်က္ရည္ကလြယ္လိုက္တာ ။ တခုခုဆိုမ်က္၇ည္က အရင္ဝဲခ်င္လာတာပါ ။

ညညဆိုလည္း မအိပ္ခင္အေတြးေပါင္းစံုက နွိပ္စက္လိုက္တာေလ ။ တခါတေလ မျမင္ရတဲ့ မေသခ်ာေသးတဲ့ အနာဂတ္တခုကို စိတ္ကူးပံုေဖာ္လို႕ ၾကည္နူးမိပါရဲ႕ ။ တခါတေလေတာ့လည္း မေသခ်ာျခင္းေတြကိုသာဆုပ္ကိုင္လို႕ ေဝေဝဝါးဝါး နဲ႕ မ်က္ရည္ေတြသာက်မိတယ္ ။ ေအာ္..အခ်စ္ဟာ လူတေယာက္ကို ငိုလိုက္ ရယ္လိုက္နဲ႕ အရူးတေယာက္လို ေျပာင္းလဲသြားေစနိုင္တယ္ ဆိုတာလက္ခံသြားပါျပီ ။

စိတ္ကူးယဥ္အိမ္မက္ေတြထဲမွာေလ က်မတည္ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေလးက လွလိုက္တာ ။
ေအးခ်မ္းတဲ့ ေနရာေလးတခုမွာ ခ်စ္သူရယ္က်မရယ္ တူတူေနဖို႕အိမ္ေလးတလံုးေဆာက္မယ္ ။ အဲဒီအိမ္ေလးမွာ ျပတင္းေပါက္ ေတြကို ရွည္ရွည္ေလးလုပ္ထားမယ္ ။ခန္းဆီးေတြ က်မႀကိဳက္တဲ့ အျဖဴေရာင္လို အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးေတြတပ္မယ္ ။ စာၾကည့္ခန္းေလးတခန္းလုပ္ထားမယ္ ။
အဲဒီအခန္းထဲမွာ က်မစိတ္ကူးေပါက္ရာဆြဲထားတဲ့ပံုေလးေတြ ရွိမယ္ ။ က်မစိတ္ကူးေပါက္ရာ ေလွ်ာက္ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြရွိမယ္ ။ က်မနဲ႕ခ်စ္သူနွစ္ေယာက္တူတူ
ရိုက္ထားတဲ့ပံုေတြရွိမယ္ ။အိမ္ေခါင္မိုးေပၚထိတက္လို႕ရတဲ့ တံခါးေပါက္ေလးလည္း လုပ္ထားမယ္ ။
လသာတဲ့ ညေတြမွာ လမင္းႀကီးနဲ႕ ၾကယ္ေတြကို ေဘာင္ခတ္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေနမၾကည့္ခ်င္ဘူး ။ ဘာအကာအရံ မွ မရွိတဲ့ ေနရာတခုကေန ေကာင္းကင္ႀကီးကိုၾကည့္ခ်င္တာေလ ။ ညေလေျပေတြထဲမွာ သီခ်င္းသံေလးေတြနဲ႕ ေအးခ်မ္းမဲ့ဘဝတခုကုိ ေတာင့္တမိတာပါ ။အမ်ားႀကီးမခ်မ္းသာရင္ေနပါေစ ။က်မစိတ္ကုိ ုေအးခ်မ္းမႈ႕ေပးနိုင္မဲ့ ေနရာေလးတခုဘဲလိုတာပါ ။ အဲလိုေနရာေလးထိေ၇ာက္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေစာင့္ရဦးမွာလဲေနာ္ ။ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမလဲမသိဘူး ။

ငယ္ငယ္ကျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြနဲ႕ အေဝးဆံုးေနရာမွာ က်မအခုေနေနရတာပါ ။အခုက်မရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ဘဝဆိုတာ က်မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ဘဝ က်မျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘဝ မဟုတ္ပါဘူး.....။ က်မလိုခ်င္တဲ့ဘဝေလးက
ပံုစံတမ်ိဳး ...လက္ေတြ႕ျဖစ္လာတဲ့ ဘဝေလးကပံုစံတမ်ိဳး ...။က်မလိုခ်င္တာက စိတ္လြတ္လပ္မႈ႕ေတြ ရွိတဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာေနခ်င္ခဲ့တာ ။ က်မေနေနရတာက စိတ္ဖိစီးမႈ႕ေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ေနရာ လို႕ေတာ့ထင္တာဘဲ ။

အိမ္မက္ေတြထဲမွာလို ခ်စ္သူလက္ကို ဆြဲျပီး တိမ္ေတြနဲ႕ အတူတူ လြင့္ေမ်ာလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕ .....

အခ်စ္ရယ္..
ရက္ေတြေၾကြ
လေတြေျခြလို႕
အခ်ိန္ေတြ
ၾကာေညာင္းသြားပါေစ...
နွစ္ေယာက္အတူတူ
ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဖူးတဲ့
အိမ္မက္ေလး
အျမဲတမ္း
မက္ေနပါရေစ..
မင္နီနဲ႕ၾကက္ေျခမခတ္လိုက္ပါနဲ႕ေနာ္....။။


Blackroze

12.10.2011 AM 4:05

Jerry pigpig feeling

က်မကိုေမာ္လျမိဳင္ဆိုတဲ့ နယ္ျမိဳ႕ေလးကေဆးရံုေလးတစ္ခုမွာေမြးတာပါ ။ ေမြးတုန္းကေသးေသးေလးလို႕
အေမကျပန္ေျပာျပပါတယ္ ။ကေလးမို႕ေသးတာထက္ ေမြးကထဲကသူမ်ားကေလးေတြနဲ႕ ေပါင္ခ်ိန္ယွဥ္ရင္
က်မကေပါင္နဲနဲေလးပါ ။5ေပါင္နဲ႕ ဘယ္နွစ္ေအာင္စဆိုလဲမသိပါဘူး ။အေမေတာင္ေမ့ေနပါတယ္.....။
ကေလးဘဝကလည္းအ၇မ္းခ်ဴခ်ာတယ္လို႕ေျပာတယ္ ။က်မငယ္ငယ္ကေဆးတခါေသာက္ဖို႕အေရး
အင္မတန္စိတ္ညစ္ရတယ္တဲ့ ။ေဆးတလံုးေလာက္ေသာက္ဖို႕ကိုေရကတခြက္နဲ႕ေတာင္မေလာက္ပါဘူး ။
ေဆးေသာက္လိုက္ ေဝါ့ဆိုျပီး အန္ခ်လိုက္ ။ေနာက္ထပ္ေဆးတလံုးထပ္ေသာက္ ထပ္ျပီးေဝါ့တာပါဘဲ ။
အဲဒီေဆးေသာက္ရင္အန္တတ္တဲံ အက်င့္ဆိုးႀကီးကအခုထက္တိုင္ပါလာပါတယ္ ။ဒီအရြယ္ႀကီးေကာင္
ႀကီးမားႀကီးေရာက္လို႕ ေဆးေသာက္လြယ္သြားျပီလို႕မထင္လိုက္ပါနဲ႕ ။ခုခ်ိန္ထိေအာင္ေဆးေသာက္ရင္
ေဝါ့ တုန္းပါဘဲ။က်မမွတ္မိသေလာက္က်မငယ္ငယ္ကေဆးခန္းသြားျပရင္ ဆရာဝန္ကိုေဆးလံုးေသးေသး
ဘဲေပးပါလို႕ ေျပာေနၾကပါ ။

က်မငယ္ငယ္ကေမာ္လျမိဳင္မွာေမြးေပမဲ့ နဲနဲႀကီးလာေတာ့အေဖက ရန္ကုန္ကိုတာဝန္နဲ႕ေျပာင္းေတာ့ မိသားစုရန္ကုန္ကိုေျပာင္းလာၾကပါတယ္ ။
ေျပာင္းလာလာခ်င္းေရေက်ာ္ဘက္မွာလားမသိဘူး နွစ္ထပ္ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ႀကီးရဲ႕ အေပၚထပ္ကိုငွားေနၾကပါတယ္ ။ေန႕လည္ဘက္ဆို ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႕ေရခဲမုန္႕လာေရာင္းတာရွိတယ္ ။
အဲအခ်ိန္တုန္းကေရခဲမုန္႕ ကေတာ့ေလးအေပၚမွာ..ေဝဖာေလးတခုပါ တင္ထားေပးတယ္..တခုကုိိတစ္က်ပ္လား နွစ္က်ပ္လားမသိဘူးေပးရတယ္ ။အဲဒီေရခဲမုန္႕ကားလာရင္
အျမဲတမ္းစားခ်င္တယ္လို႕ပူဆာေနၾကပါ ။ ေနာက္ေတာ့ေက်ာင္းတက္ရပါတယ္ ။မူႀကိဳေပါ့ ။
မူႀကိဳမွာလည္းက်မက သူငယ္ခ်င္းေပါင္းတာနဲတယ္ ထင္တာဘဲ....မူႀကိဳကအေၾကာင္းေတြသိပ္ မမွတ္မိ
သလိုဘဲ ။ေသခ်ာျပန္ေတြးရင္ဘာမွမရွိဘူး ။ က်မမူႀကိဳတက္တုန္းက ေန႕လည္ဘက္ဆို ေခါင္းအံုးေလးေတြ ေစာင္ေလးေတြထုတ္ေပးျပီး အိပ္ခိုင္းပါတယ္ ။အိပ္ယာကနိုးရင္မုန္႕ေကြ်းပါတယ္...
အဲတုန္းကက်မမွတ္မိတာက ဘီစကစ္ကိုအရုပ္္ပံုစံေတြလုပ္ထားတာေလ ။ ေသနတ္ပံုစံတို႕ ကားပံုစံတို႕ ေနာက္ျပီးအရုပ္ပံုစံေလးေတြ လုပ္ထားတာ အစံုရွိတယ္ ။အိမ္ကအဲလိုမုန္႕ေတြထည့္ေပးေနၾက ။က်မကအဲလိုဟာေတြသိပ္မႀကိဳက္ပါဘူး ။က်မႀကိဳက္တာက ဂ်ယ္လီတို႕ေဝဖာတို႕ ေခ်ာ့ကလက္တို႕ အဲတာမ်ိဳးဘဲစားခ်င္တာ ။စားခ်င္တာမပါေတာ့ သူမ်ားေဝဖာစားေနတာေတြ႕ရင္ စားခ်င္စိတ္နဲ႕ ေငးမိတယ္ထင္ပါတယ္ ။မူႀကိဳကအမႀကီးတေယာက္က တျခားကေလးမုန္႕ နဲ႕ က်မမုန္႕နဲ႕ တခါတေလ လဲေပးတတ္ပါတယ္ ။ ( က်မအခုျပန္စဥ္းစားမိေတာ့ က်မသားသမီးေတြအလွည့္က်ရင္ သူတို႕စားခ်င္တဲ့မုန္႕ေမးျပီး ထည့္ေပးမယ္လို႕ပါ ။ က်မငယ္ငယ္ကလို သူမ်ားစားေနတာကို ေငးမိတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစရဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္ )

က်မငယ္ငယ္ကမူႀကိဳကိုနွစ္ခါျပန္တက္ရပါတယ္ ။ နွစ္နွစ္တိတိတက္ရတယ္လို႕ေျပာတာပါ ။ ပထမတနွစ္ကေတာ့ မူႀကိဳတက္တယ္ ။ေနာက္တနွစ္ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းမွာသူငယ္တန္းသြားအပ္တယ္ ။
က်မက December Born ပါ..ဒီဇင္ဘာေမြးတဲ့သူေတြက ေက်ာင္းတက္တနွစ္ေနာက္က်ပါတယ္ ။က်မကိုေက်ာင္းအပ္ေတာ့ အသက္မျပည့္ေသးဘူးဆိုျပီး ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးကလက္မခံပါဘူး ။အဲတာနဲ႕ မူႀကိဳကိုေနာက္တနွစ္ထပ္တက္ေနရပါတယ္ ။က်မနဲ႕မူႀကိဳ First year တက္ခဲ့တဲ့ သူေတြက ေက်ာင္းတက္ကုန္ပါျပီ ။က်မတေယာက္ဘဲမူႀကိဳမွာေနာက္ တနွစ္ထပ္ေနရတာပါ ။မူႀကိဳsecond year ဆက္တက္တာေပါ့ ။မူႀကိဳ second year ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းႀကီးတက္ပါတယ္ ။သူငယ္တန္းေပါ့ ။
တကယ္ေက်ာင္းသြားတက္ေတာ့ အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ ။ေက်ာင္းဆင္းရင္ အေမလာမႀကိဳမွာတို႕ ။ေက်ာင္းကဆရာမက ရိုက္မွာတို႕ ။စိတ္ထဲဘာကိုေတြးျပီးေၾကာက္ေနမွန္းကိုမသိပါဘူး ။ေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန႕က တခ်ိန္လံုးငိုေနတာပါ ။အေမကစာသင္ခန္းအထိလိုက္ပို႕ေပးပါတယ္....
က်မတက္တဲ့ေက်ာင္းက အထက ေက်ာင္းပါ နွစ္ထပ္ေက်ာင္း ႀကီးပါ ။သူငယ္တန္းအခန္းက အေပၚထပ္မွာရွိတာပါ ။ျပတင္းေပါက္ကလွမ္းၾကည့္ရင္ ေက်ာင္းဝင္းတံခါးကိုလွမ္းေတြ႕ေနရပါတယ္ ။
ပထမဆံုးေက်ာင္းတက္တဲ့ေန႕ကို ဘယ္လိုမွေမ့လို႕မရပါဘူး ။ စိတ္ထဲစြဲေနေအာင္ကိုမွတ္မိေနပါတယ္ ။
တကယ္လို႕မ်ား က်မ မိခင္ေနရာ ကိုေရာက္လာတဲ့တေန႕မွာ က်မသားသမီးေတြကိုပထမဆံုးေက်ာင္းပို႕တဲ့ေန႕ကို က်မေတာ္ေတာ္ေလးရင္ဆိုင္ရမယ္ထင္မယ္ထင္ပါတယ္ ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ပထမဆံုးေက်ာင္းသြားတက္တဲ့ေန႕တုန္းက က်မဘယ္လိုခံစားရသလဲဆိုတာ က်မေသခ်ာမွတ္မိေနတာေလ ။အဲအခါက်ရင္ ေက်ာင္းသြားတက္ရတဲ့ ကေလးေလးကလည္း က်မငယ္ငယ္ကခံစားရသလိုျဖစ္ေနမွာေလ ။စဥ္းစားမိရင္ စိတ္ထဲဘယ္လိုႀကီးမွန္း မသိပါဘူး ။ေက်ာင္းမွာကေလးေလးကိုထားခဲ့ရက္ပါ့မလားမသိပါဘူး ။ေက်ာင္းစတက္တုန္းကေၾကာက္ျပီးငိုဘဲငိုေနတာေလ ။ဆရာမကအတန္းထဲမွာသြားထိုင္လို႕ေျပာတယ္ ။
ဘယ္ေနရာထိုင္ရမလဲမသိ ။ဘယ္သူ႕နားထိုင္ရမလဲမသိ ။ အခုေနခါျပန္စဥ္းစားေတာ့ ကိုယ့္ဘာကိုယ္သနားလိုက္တာေလ ။အခုေတာ့လည္း ဘဝဆိုတဲ့ေက်ာင္းႀကီးမွာတေယာက္တည္းပါဘဲ။
အခ်ိန္ဆိုတာႀကီးကလူကိုေျပာင္းလဲသြားေစတာဘဲေနာ္ ။

အရင္တုန္းကေတာ့ေက်ာင္းပိတ္မဲ့ စေန တနဂၤေႏြကို အရမ္းေမွ်ာ္ပါတယ္... အခုေတာ့ အလုပ္နား၇မဲ့
ပိတ္ရက္ေလးတရက္ကို အရမ္းေမွ်ာ္မိပါတယ္ ။က်မငယ္ငယ္က 10တန္းအရမ္းေရာက္ခ်င္ပါတယ္ ။စိတ္ထဲကေလးအေတြးနဲ႕ စဥ္းစားမိတာက 10တန္းတက္ျပီးရင္ အျဖဴအစိမ္းနဲ႕ ေန႕တိုင္းေက်ာင္းသြားေနစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့ ။ေအးေဆးျဖစ္သြားျပီေပါ့ ။အမွန္တကယ္က အျဖဴအစိမ္းနဲ႕ဘဝေလးကမွ ျဖဴစင္ေအးခ်မ္းလြန္းတာပါ ။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ တပါတ္မွာရတဲ့ နား၇က္ေလးတရက္ကိုဘဲ ေမွ်ာ္ေနရတာပါ ။ က်မအလုပ္ကျပန္လာတိုင္းစဥ္းစားမိတာက က်မဘဝရဲ႕အလုပ္လုပ္ရမဲ့ေန႕ရက္ေတြထဲကေန တရက္ေတာ့ကုန္ဆံုးသြားျပီ ဆိုတာကိုပါ ။
အခုလိုစိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳး ....ေနမေကာင္းလို႕ စိတ္အားငယ္ေနတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးဆိုရင္ ငယ္ဘဝေလးကို အရမ္းလြမ္းမိပါတယ္ ။ျပန္မရနိုင္တဲ့အတိတ္ဆိုတာ မွန္ေပမဲ့ ခဏခဏေတာ့အိမ္မက္ျပန္မက္မိေနပါတယ္ ။

က်မအရမ္းစိတ္အားငယ္လာရင္ အလုပ္ကအျပန္ေရခ်ိဳးခန္းထဲအျမဲငိုေနၾကပါ ။အမ မဒမ္ကိုးကေျပာဖူးတယ္
စိတ္ညစ္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ ပန္းျခံမွာသြားငိုမိတယ္ တဲ့ ။က်မကေတာ့ ေရေတြဖြင့္ထားျပီးမ်က္၇ည္ေတြကို
ေရနဲ႕အတူတူ ေမ်ာျပစ္လိုက္ပါတယ္ ။ညဆိုေတာ့ က်မငိုေနတာကို ဘယ္သူမွလည္းမသိၾကပါဘူူး ။
အဲတာက်မအတြက္အေကာင္းဆံုးနည္းပါဘဲ ။

က်မအရမ္းစိတ္ညစ္လာရင္စဥ္းစားမိတယ္ ။က်မအဝတ္အစားေတြကို ထုပ္ပိုး ၊ ၊လိုခ်င္တဲ့ပစၥည္းေတြဝယ္ ၊သူငယ္ခ်င္းေတြကိုနႈတ္ဆက္ ၊ေလယာဥ္ပ်ံႀကီးစီးျပီးျမန္မာျပည္ျပန္သြားတယ္ ဆိုျပီးေတာ့ပါ ။
ကိုယ့္ဘာကိုလည္းျပန္ေမးမိပါတယ္ ျပန္သြားရင္ဘယ္သူလာႀကိဳမွာလဲဆိုျပီးေတာ့့ပါ ။တေန႕မွာတေယာက္ေယာက္ကေတာ့က်မျပန္လာတာကိုလာႀကိဳမယ္ထင္တာဘဲ ။

blackroze
9.10.2011 AM 1:05

(ပံုေလးကို Google ကေနယူသံုးထားပါတယ္ )

က်မခ်စ္ေသာျမိဳ႕ကေလးး..

ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ ေတာ္ရာမွာေနရဆိုတဲ႔ စကားပံုေလးၾကားဖူးၾကမွာပါ ..
လူရယ္လို႔ျဖစ္လာကတည္းက ေမြးဖြားျခင္းကေနေသဆံုးျခင္းတိုင္္ေအာင္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရတာမွတ္လား........ဒါဘ၀ဘဲေလ....
ဒီလိုပါဘဲ ခံစားခ်က္ေတြ သတိရျခင္းေတြ နဲ႔ျပည္႔နွက္ေနတတ္တာလဲ ဘ၀ပါဘဲ....
ကြ်န္မကို ေမာ္လျမိဳင္ဆိုတဲ႔ နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာေမြးဖြားခဲ႔တာပါ....
ဇာတိခ်က္ျမွဳပ္လို႔ေျပာရမလားဘဲ...
ဒါေပမဲ႔ ကြ်န္မ ေမာ္လၿမိဳင္မွာ ၅ နွစ္သမီးအရြယ္ေလာက္ထိဘဲေနခဲ႔ရတာပါ ...
အေဖတာ၀န္က်တဲ႔ ေနရာကို လိုက္ေျပာင္းေနရတာေလ.. အေမတို႕ကေတာ႕ေမာ္လၿမိဳင္ဇာတိပါဘဲ...ခဏေလးဘဲေနခဲ႔ရေပမဲ႔....
ငါ႔ကိုေမြးခဲ႔တဲ႔ ေနရာပါလားဆိုတဲ႔ အသိစိတ္ေလးနဲ႔ ကြ်န္မေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးကိုခ်စ္ပါတယ္...
နည္းနည္းႀကီးလာေတာ႕ အစ္မေတြနဲ႕ တူတူသြားတယ္ေလ...
ေဆြမ်ိဳးေတြစီကို သြားလည္တာေပါ႕...ခုေတာ႕လဲ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးက
ဟိုးအရင္ကလို ကုန္းတစ္တန္ ေရတစ္တန္ သြားရတာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ႕ဘူးေလ
သံလြင္တံတားေဆာက္ၿပီးသြားေတာ႕ သြားရလာရေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပသြားၿပီလို႔ေျပာၾကပါတယ္...
တံတားေဆာက္ၿပီးကတည္းက ကြ်န္မ တစ္ခါမွ မေရာက္ေသးပါဘူး....
ကြ်န္မကေတာ႕တံတားႀကီးမေဆာက္ရခင္ တုန္းကသြားခဲ႔ဖူးတဲ႔ ၿမိဳ႕ေလးကိုလြမ္းမိပါတယ္....
အထူးသျဖင္႔ မုတၱမဘက္ ကေန..ေမာ္လၿမိဳင္ ဘက္ကို သြားဖို႔ဇက္စီးရတဲ႔အခါျဖစ္ေစ...............
သေဘာၤစီးရတဲ႔အခါျဖစ္ေစ ဒီဘက္ကမ္းကေန ဟိုဘက္ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးကိုလွမ္းျမင္ေနရတဲ႕
အခ်ိန္မွာခံစားရတဲ႔ခံစားခ်က္နဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္ကေန ရန္ကုန္ကိုျပန္ဖို႔ သေဘာၤစီးလာတဲဲ႔အခါ
ဟိုးးး.....အေ၀းမွာပ်ပ်ေလးက်န္ခဲ႔တဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးကိုသေဘာၤေပၚကေန လွမ္းျမင္ရတဲ႔
အခါ ခံစားမိတဲ႔ ရင္ထဲကခံစားခ်က္ခ်င္းမတူပါဘူး.....

ပထမ ခံစားခ်က္က ေပ်ာ္တာ ၀မ္းသာတာ ၾကည္နူးတဲ႔ ခံစားခ်က္ေလးပါ.....
ငါ့ေမြးရပ္ေျမကိုေရာက္ေတာ႕မွာပါလားဆိုတဲ႔ ၀မ္းသာတဲ႔ ခံစားခ်က္...

ဒုတိယကေတာ့ ရင္ထဲကေန လြမ္းမိတာ တစိမ့္စိမ့္ နာက်င္လာတဲ႔ခံစားခ်က္မ်ိဳးပါ...
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေ၀းေ၀းသြားၿပီးမႈန္ပ်ပ်ေလးဘဲ ျမင္ရေတာ႕တဲ႔
ၿမိဳ႕ေလးကိုလွမ္းၾကည္႔ၿပီး ေၾသာ္...ေနာက္ထပ္ဘယ္ေလာက္ၾကာမွ
ထပ္လာျဖစ္မလဲ မသိဘူးေလ.....ဆိုၿပီး...ရင္ထဲကတစ္ခုခုကို
ယူထုတ္လိုက္သလို ဟာတာတာ ျဖစ္သြားတဲ႔ ခံစားခ်က္ပါ......

ေမာ္လၿမိဳင္သြားၿပီးျပန္လာတိုင္း သေဘာၤေပၚမွာအျမဲတမ္းမ်က္ရည္၀ဲခဲ႔ရပါတယ္........
ေမာ္လၿမိဳင္ ေရာက္တာနဲ႔ ပထမဆံုးလုပ္မိတာကေတာ့ က်ိဳက္သလႅန္ဘုရားကို
သြားမိတာပါဘဲ...အေမနဲ႔ အေဖက အဲဒီဘုရားမွာ ဘုရားလာဖူးရင္းနဲ႔
ေတြ႕ခဲ႔ တာဆိုၿပီးး အေမကတစ္ခါတုန္းကေျပာျပခဲ႔
ဖူးလို႔ပါ......ဘုရားဖူးၿပီးတာနဲ႔ ဘုရားေစာင္းတန္းမွာထိုင္ၿပီး .......
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အေဖက အေမ႔ကိုဘယ္လို
မ်ားေတြ႕သြားတာပါလိမ္႔ ..... အေမကေရာ...ဘယ္လိုမ်ားရင္ခုန္ခဲ႔မလဲ ဆုိၿပီး ...
ကြ်န္မအျမဲတမ္းအေတြး နယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္.... .ကြ်န္မမျမင္လိုက္ရတဲ႔
အတိတ္ကပံုရိပ္ေလးေတြကိုမွန္းဆၾကည္႔မိတာပါ...
ကြ်န္မအေဖ ကြ်န္မတို႕ကို ခြဲထားခဲ႔တာ နွစ္20ရွိသြားၿပီေလ....
ကြ်န္မအေဖ႔ကိုသတိရမိရင္ အေဖအေၾကာင္းျပန္စဥ္းစားတာကလႊဲၿပီး ဘာမွလုပ္လို႔မွမရဘူးေလ..
ေလာကႀကီးထဲမွာမရွိေတာ႕တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကိုတမ္းတတာကလြဲၿပီး
သတိရေနမိတာကလြဲၿပီး က်န္တာဘာမွမတတ္နိုင္ဘူးေလ......
ဒုတိယသြားမိတဲ႔ ေနရာကေတာ့ သတိပဌါန္သီလရွင္ေက်ာင္းပါ...
အဲဒီမွာပိုက္ဆံသြားလွဴတာပါ...အဲဒီသီလရွင္ေက်ာင္းမွာ အရမ္းလိမၼာတဲ႔
ေၾကာင္ေလးနွစ္ေကာင္ ရွိပါတယ္.....ခုေလာက္ဆိုရင္ေတာ႔
ေၾကာင္အိုႀကီးေတြျဖစ္ေနေလာက္ၿပီထင္ပါရဲ႕ရွင္....
ကြ်န္မ မေရာက္ျဖစ္တာဘဲ ၆ နွစ္ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ရွိေနၿပီေလ..ျပန္စဥ္းစားမိရင္
အရမ္းလြမ္းမိပါရဲ႕...... ...ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးကို..........။
တတိယသြားမိတဲ႔ေနရာကေတာ႕ ကမ္းနားလမ္းမွာအမေတြနဲ႔တူတူ လမ္းေလွ်ာက္တာပါဘဲ......
ကြ်န္မ အစ္မေတြက ျပန္ေျပာျပၾကပါတယ္...ဒီေနရာမွာေပါ႕
နင္ငယ္ငယ္ကလမ္းမေလွ်ာက္တတ္ ေလွ်ာက္တတ္နဲ႔ လဲက်တာေလ...
ဒီေနရာမွာေပါ႕ နင္႔ဖိနပ္က်ေပ်ာက္ခဲ႔တာေလ....
ဆိုၿပီးေတာ႕ ကြ်န္မ မမွတ္မိေတာ့တဲ႔ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြကို
အၿမဲတမ္းျပန္ေျပာျပေနၾကပါ....ခုေတာ႕ကြ်န္မလဲ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာေ၀းေနတဲ႔
ေနရာမွာေရာက္ေနသလို.... အစ္မေတြကလဲ အိမ္ေထာင္က်တဲ႔သူနဲ႔
ကြ်န္မလိုမ်ိဳးဘဲ အေ၀းကိုေရာက္ေနတဲ႔ သူနဲ႔.....
ခုေနခါ ကြ်န္မ ေမာ္လၿမိဳင္ ကိုျပန္သြားလည္ရင္ေတာင္ ကြ်န္မနဲ႔ တူတူ ဘုရားသြားမဲ႔သူ
သီလရွင္ေက်ာင္းသြားမဲ႔သူ ကမ္းနားမွာလမ္းေလွ်ာက္ေပးမဲ႔ သူေတြမရွိေတာ႕ပါဘူး.....

အဲဒီေတာ႕လဲ ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲဘဲေပါ႕ေနာ္႔......ျပသာနာမရွိပါဘူးး.......
တစ္ေယာက္ထဲဘ၀မွာ ေနသားက်ေနပါၿပီ .....
ဒါေပမဲ႔ အစ္မေတြကိုေတာ့ လြမ္းမိမယ္ထင္တယ္.....
ကြ်န္မေမာ္လၿမိဳင္ေရာက္တာနဲ႔ ပထမဆံုးသြားေတြ႕ျဖစ္တဲ႔သူကေတာ႕
ကြ်န္မရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းကစားေဖာ္ ကစားဖက္ သူငယ္ခ်င္းေလးပါ .....ခုဆိုသူအိမ္ေထာင္ေတာင္က်ေနေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္.....
ကြ်န္မေမာ္လၿမိဳင္သြားမွသူနဲ႔ေတြ႕ရတာဆိုေတာ့ .....သူနဲ႔မေတြ႕ျဖစ္တာလဲ ၆ နွစ္ေလာက္ရွိေနပါၿပီ.....
တစ္ခါတစ္ခါသူ႕ကိုလဲ သတိရမိသားရွင္...ကြ်န္မ အေဖသာရန္ကုန္ကိုတာ၀န္မက်ဘဲ
ေမာ္လၿမိဳင္မွာဘဲ ဆက္ေနျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္မလဲသူလိုမ်ဳိး စကားသံ၀ဲ၀ဲ နဲ႕
ေမာ္လၿမိဳင္သူျဖစ္ေနမွာ အေသအခ်ာေပါ႕.....ေမာ္လၿမိဳင္မွာဘဲေက်ာင္းတက္
ေမာ္လၿမိဳင္မွာဘဲႀကီးတဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္သူစစ္စစ္ျဖစ္ေနမွာပါ...........

ခုေတာ့ ကြ်န္မက ကြ်န္မခ်စ္တဲ့ ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာေ၀းတဲ့ေနရာမွာ ....
သတိရေနျခင္းဆိုတာေလးဘဲ စြဲကိုင္လို႔ လြမ္းေနရတဲ႔သူပါ ...
အဲဒီၿမိဳ႕ေလးမွာသြားခဲ႔ဖူးတဲ႔ေနရာေလးေတြကို မၾကာခဏျပန္သတိရလို႔.......
တစ္ေန႔ေတာ့ ေရာက္ဦးမွာပါေလ...ဆိုၿပီး..အျမဲတမ္းသတိရေနမိပါတယ္.....
ကြ်န္မခ်စ္တဲ႔ၿမိဳ႕ေလးကို.....။။။။

(ကြ်န္မဒီPost ေလးကိုတင္ဖို႔စာရိုက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မခ်စ္တဲ႔
ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးက ညေမွာင္ေမွာင္ေအာက္မွာ အိပ္ေမာက်ေနပါလိမ္႕မယ္
အေ၀းႀကီးကေန သူ႕ကိုလြမ္းေနတဲ႔သူရွိေနတယ္ဆိုတာ သိမွာမဟုတ္ပါဘူး....)

(19.1.2010 3း20 AM )

ဒီပိုစ့္ေလးကို လြန္ခဲ့တဲ့ 2နွစ္နီးပါးကေရးခဲ့တာပါ ။အခုမွ စိတ္ကူးေပါက္လို႕ ျပန္တင္လိုက္တာပါ ။။

က်မအခုတေလာ စိတ္ထဲမွာ အရမ္းအားငယ္သလိုခံစားမိေနတယ္ ။ငယ္ငယ္ကအပူအပင္ကင္းတဲ့
ဘဝေလးကိုလည္း အရမ္းျပန္တမ္းတမိတယ္...။ အလုပ္မွာတခါတေလ အဆင္မေျပတာ ေလးေတြနဲ႕
ဆံုလိုက္တာနဲ႕ အရင္ကလိုခံနိုင္ရည္မရွိခ်င္ဘူး.....။ မ်က္ရည္ကအရင္က်ခ်င္လာတယ္ ။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိမ္ငယ္ေနသလို ဝမ္းနည္းေနသလို စိတ္အားငယ္ေနသလို အဲလုိမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္ ..။
အဲလိုအခါမ်ိဳးဆိုရင္ က်မကေလးဘဝေလးကိုအရမ္းျပန္လြမ္းမိတယ္ ...။က်မခံစားမိေနတာကိုလည္း
အိမ္မွာမေျပာခ်င္ဘူး ။။ လူတုိင္းရဲ႕ရင္ထဲမွာ အပူဆိုတာရွိမွာဘဲေလ ။ က်မေၾကာင့္ တျခားသူတေယာက္
စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမွာကိုေတာ့ မလိုခ်င္ဘူး....။က်မရဲ႕အလုပ္ခ်ိန္က ပံုမွန္အလုပ္ခ်ိန္မဟုတ္ပါဘူး ...
ေန႕တဝက္နဲ႕ညတဝက္မွားေနတာပါ ..သူမ်ားေတြမနက္ အိပ္ယာထ အလုပ္သြားခ်ိန္ မနက္ 7နာရီေလာက္
ဆို က်မကအိပ္ေမာက်ေနတုန္း ။ သူမ်ားေတြေန႕လည္စာစားတဲ့12 နာရီေလာက္မွ က်မနိုးတာပါ ...။
သူမ်ားေတြအလုပ္ကျပန္လာခ်ိန္ ညေနဘက္ဆို က်မအလုပ္မွာပါ ..သူမ်ားေတြအိပ္စက္အနားယူတဲ့
ည 11နာရီေလာက္မွ က်မအလုပ္က ျပန္လာတာပါ ..အိမ္ေရာက္ရင္ 11 း30 နီးပါးရွိေနပါျပီ ...။
က်မညညဆိုေတာ္ရံုနဲ႕ အိပ္မေပ်ာ္ပါဘူး..... စာေရးစာဖတ္လုပ္ေနလို႕ မအိပ္တာမဟုတ္ပါဘူး
အိပ္လို႕မေပ်ာ္လို႕ စာေရးတာစာဖတ္တာ လုပ္ေနတာပါ ....က်မအိပ္မေပ်ာ္လို႕ အိပ္ယာထဲမွာ စာအုပ္
တအုပ္နဲ႕ ေရးထားတဲ့ေတာင္ေ၇ာက္ ေျမာက္ေရာက္စာေတြအမ်ားႀကီးပါဘဲ ..တခါတေလ အေဖ့ကို
သတိရမိရင္ အေဖ့ကိုတိုင္တည္ျပီး ေျပာခ်င္တာေတြ ေရးမိတယ္... တခါတေလ စိတ္ထဲျဖစ္ေနတဲ့
ခံစားခ်က္ေတြ ကိုစာရြက္အၾကမ္းတရြက္နဲ႕ ခ်ေရးမိတယ္... ....ဥပမာ က်မလိုခ်င္တဲ့ ပစၥည္းေတြ
က်မမုန္းတဲ့သူေတြရဲ႕ နာမည္ေတြ ...က်မငယ္ငယ္ကႀကိဳက္ဖူးတဲ့ အဆိုေတာ္ေတြရဲ႕နာမည္ေတြ...
အစံုပါဘဲေလ...။။ က်မကိုအိမ္ကလူေတြကေစာေစာအိပ္ခိုင္းတယ္... အိပ္တဲ့အခ်ိန္နဲ႕ စားတဲ့အခ်ိန္
မမွန္ရင္ေတာ့ အားနည္းေနမွာဘဲတဲ့ ။။ မတတ္နိုင္ဘူးေလ ။။က်မလည္းဒီလိုဘဲေနတာအက်င့္ျဖစ္ေနျပီေလ။ ငယ္ငယ္ကက်န္းမာေရးမေကာင္းေတာ့ က်မကို
Pigpig ဆိုတဲ့ နာမည္ေခၚခဲ့ၾကတာပါ ။ တခါတေလ စိတ္ကိုအလိုလိုက္လြန္းသလိုမ်ားျဖစ္ေနျပီလားလို႕
ေတြးမိတယ္ ။ခံစားခ်က္တအားဦးစားေပးတတ္လို႕ပါ ။ အခုဆိုရင္ နဲနဲဆိုရင္ လူကမ်က္၇ည္ က်ခ်င္လာတယ္ ။ ခံနိုင္ရည္မရွိသလိုဘဲ ။က်မတည္ေဆာက္ထားတဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြဘယ္ေရာက္ကုန္ျပီ
လဲလို႕ ျပန္ရွာမိတယ္...။က်မတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ခံနိုင္ရည္ေတြ ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲလို႕
ျပန္စဥ္းစားမိေနတယ္...။

ဒီညျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ကိုေရးလိုက္တာပါ

စိတ္ဓါတ္မက်ေစတဲ့ေဆးေလးမ်ားရွိရင္ က်မကိုေရးေပးခဲ့ၾကပါ ။။
Blackroze

4.10.2011 AM 3:07

အမွတ္တရျဖစ္ပါေစ..

happy birthday ပါ ခ်စ္သူ..

ေမြးေန႕မွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေနာ္...

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕သြားစားတဲ့ pizza ဆိုင္ကဓါတ္ပံုမရိုက္ရဘူးဆိုလို႕
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ပံုမရိုက္ခဲ့ရဘူး..
ကိုယ္စားတဲ့ဟာေလးဘဲမသိမသာရိုက္ခဲ့လိုက္တယ္..









ေမြးေန႕ရွင္ပါ..ပါေအာင္လို႕အဲဂလိုလုပ္လိုက္တယ္..

အိမ္ကမတည့္အတူေနညီမကိုေတာ့ဘဲကင္ဝယ္ေကြ်းလိုက္တယ္..
မတည့္အတူေနညီမကေတာ့ေျပာရွာပါတယ္..
နင္ကဒါမ်ိဳးက်ေတာ့အရမ္းေစတနာေကာင္းတာဘဲေနာ္..တဲ့..( ရွက္ထွာ..ရွက္ထွာ..)
ေကြ်းတဲ့သူေစတနာေျမာက္ေအာင္တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ စားလိုက္ျပီးတာဘဲကို..
အဲတာေတြေၾကာင့္ဒင္းနဲ႕မတည့္တာ..

ဒါေတြကေတာ့စိတ္ကူးေပါက္သလိုေလးလုပ္ထားၾကည့္တာ...အမွတ္တရေလးျဖစ္ေအာင္လို႕ပါ



























ခ်စ္သူေရ....အစစအဆင္ေျပျပီး..
ေဘးအႏ ၱရယ္မွန္သမွ်ကင္းေဝးပါေစ
လံုျခံဳျငိမ္းခ်မ္းပါေစလို႕..ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ေနာ္..

ခ်စ္တဲ့ ပစ္ပစ္

Blackroze
30.9.2011 ( friday )

ဆားခ်က္ျခင္း

ဒီေန႕အလုပ္နားရက္ပါ...တပါတ္မွာတရက္တည္းေသာနားရက္ဆိုပါေတာ့

အဲဒီေတာ့မနက္ကေစ်းသြားပါတယ္..

ဝယ္လာခဲ့တဲ့မုန္႕ေတြပါ..












ေရခဲမုန္႕ဗူးပါ...
















ေခါက္ဆြဲေျခာက္ေတြပါ..












ဝယ္လာတဲ့ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို..










့Hot pot ထဲ ထည့္တဲ့အသားလံုးေလးေတြနဲ႕ထည့္ျပီးခ်က္လိုက္ေတာ့...











အခုလိုေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေလးျဖစ္သြားပါတယ္..အခုအဲဒါကိုကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာထိုင္စာဖတ္ရင္းနဲ႕စားေနပါတယ္

ဒါေလးကေတာ့ ညီမဝယ္လာေပးတဲ့မုန္႕ပါ..မစားရေသးလို႕ဘာမုန္႕လဲေတာ့မသိဘူး
ပံုစံေလးကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးေနာ္...လက္ညိႈးေလးနဲ႕ဖိၾကည့္တာေပ်ာ့စိစိေလး...












jerry pigpig ကအခ်က္အျပဳတ္မကြ်မ္းေပမဲ့ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေလာက္ေတာ့အိုေကပါတယ္
ဟီးးဟီးးဟီးးးး

ေတြ႕တယ္မွတ္လား..သူမ်ားလည္းေမာင္မ်ိဳးတို႕လိုဆားခ်က္တတ္တယ္... (~_~)

blackroze
25.9.2011 AM 00:54

သို႕....ဧရာဝတီ

ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရးအစီအစဥ္ကိုလံုးဝကန္႕ကြက္ပါတယ္ရွင္

က်မတို႕ငယ္ငယ္ေက်ာင္းစတက္တုန္းကေက်ာင္းမွာသင္ရတယ္..
ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ျမစ္ႀကီးေလးစင္းရွိပါသည္
၎တို႕မွာ..ဧရာဝတီ ..ခ်င္းတြင္း..သံလြင္..စစ္ေတာင္းျမစ္တို႕ျဖစ္ၾကပါသည္..

ျမစ္ႀကီးေလးစင္းထဲမွာ..ဧရာဝတီဆိုတာ ျမန္မာနိုင္ငံထဲမွာဘဲျမစ္ဖ်ားခံျပီးျမန္မာတနိုင္ငံလံုးကို
ျဖတ္သန္းျပီးစီးဆင္းသြားတာပါ...

က်မတို႕႔ရဲ႕ကိုယ္ထဲကအေသြးအသားေတြထဲမွာျမန္မာဆိုတဲ့ ေသြးေတြလွည့္ပတ္စီးဆင္းေနသလိုမ်ိဳး
ဧရာဝတီကလည္း ျမန္မာနိုင္ငံလံုးကိုျဖတ္သန္းစီးဆင္းသြားတာပါ...
ဧရာဝတီ ျမစ္ႀကီးကိုပိတ္ျပီးဆည္ေဆာက္လိုက္တာဟာ...ျမန္မာေတြရဲ႕ကိုယ္ထဲမွာစီးဆင္းေနတဲ့
ျမန္မာဆိုတဲ့ ေသြးေတြကိုေဖာက္ထုတ္ေရာင္းစားျပစ္လိုက္တာနဲ႕အတူတူပါဘဲ...

ဒီျမစ္ႀကီးကိုအမွီျပဳျပီး မိသားစုေပါင္းမ်ားစြာ..ရပ္တည္ေနၾကတာပါ...
ကမာၻတလႊားမွာနိုင္ငံေပါင္းစံုက သူတို႕နိုင္ငံရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈ႕အေမြအနွစ္ေတြ....
သဘာဝအလွအပတရားေတြ..မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေနၾကခ်ိန္မွာ..
က်မတို႕စီကေတာ့ ရွိျပီးသား...သဘာဝကေပးထားတဲ့ တန္ဘိုးရွိလွတဲ့
ဧရာဝတီ ကိုမွေရာင္းစားဖို႕လုပ္ရက္ေလျခင္း...

လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားေတြကသံုးဖို႕လားေရာင္းဖို႕လား...

သူတပါးလိုအပ္ခ်က္အတြက္..ဧရာဝတီကိုစေတးေတာ့မလို႕လား

ျမန္မာေတြရဲ႕ေသြးေတြကိုေဖာက္ထုတ္ေရာင္းစားျပစ္ေတာ့မလို႕လား

ရလာမဲ့ေငြေၾကးေတြနဲ႕ အျပစ္မဲ့တဲ့ ဧရာဝတီ ကိုမလဲလွယ္သင့္ပါဘူး...

လသာတဲ့ညေလးမွာ...ဧရာဝတီရဲ႕ ေရစီးသံေလးနားေထာင္ပါရေစ...

ဧရာဝတီကေပးတဲ့ ခ်စ္ျခင္းမုန္းေတြကိုခံစားပါရေစ..

ဧရာဝတီရဲ႕ရင္ခြင္ထဲကေန ေလဆန္ေရဆန္ ကိုဆန္တက္ပါရေစ..

ဧရာဝတီရဲ႕ အေငြ႕အသက္ေလးကိုရႈရိႈက္ပါရေစ...

ဧရာဝတီ ဆိုတာကိုဖက္တြယ္ထားပါရေစ...

ဧရာဝတီကိုမဆံုးရႈံးပါရေစနဲ႕ ....

ဧရာဝတီအတြက္မငိုေၾကြးပါေစနဲ႕...

မျဖစ္သင့္တဲ့စီမံကိန္းႀကီးမို႕ လက္မခံနိုင္ေၾကာင္းပါ...

က်မတို႕ျမန္မာျပည္သူေတြခ်စ္တဲ့ ဧရာဝတီအတြက္ ဤစာစုေလးျဖင့္
ျမစ္ဆံုဆည္တည္ေဆာက္ေရးကို ကန္႕ကြက္လိုက္ပါသည္ ....။။။။

Blackroze

23.9.2011 AM 1:57

အေဝးေရာက္ေနပါေသာ္လည္း

ဒီသီခ်င္းေလးကက်မခံစားခ်က္နဲ႕ထပ္တူပါဘဲ..
နားေထာင္မိတိုင္းလည္းရင္နွင့္အမွ် ခံစားရပါတယ္..
သီခ်င္းနဲ႕တူတူစာသားေလးပါေရးေပးလိုက္ပါတယ္
အိပ္မရတဲ့ညမွာ....နားေထာင္ေနၾကသီခ်င္းတပုဒ္ပါ .....။။

အေဝးေရာက္ေနပါေသာ္လည္း

ျပန္လာခ်င္ျပီ......ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာလမ္းေတြစီ
ေငြစင္ၾကယ္ေတြေၾကြျပီ
အခ်ိန္ေတြလည္းေျပာင္းလဲခဲ့အလီလီ ..ရင္မွာရည္ရြယ္ရာစီ
အို..ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားမည္..
ႀကံဳဆံုလာသမွ်ဇြဲနဲ႕ညီ ..တုန္လႈပ္မသြားဘဲေရွ႕ကိုခ်ီ
မင္းလည္းႀကိဳးစား..တို႕ ရည္ရြယ္တဲ့ပန္းတိုင္စီ
ေသခ်ာမွာခ်င္ပါတယ္ ...အို..တသက္လံုးတို႕နွစ္ေယာက္သစၥာတည္
တကယ္ဆိုဒဏ္ရာကိုယ္စီ...မ်ိဳသိပ္ရင္းေၾကကြဲျပီ
ေနွာင္တြယ္ေနေသာႀကိဳးေလးခ်ည္
ေနာင္တခ်ိန္နီးဖို႕ခုေတာ့ခြဲခြာပူေဆြးရင္း
အတူေပ်ာ္နိုင္ဖို႕..တို႕ ေဝးျပီ
ဒါေတြကိုေလမင္းယံုၾကည္ ...ရင္ခြင္မွာတမ္းတရင္းမဆံုနိုင္ခင္
ဟိုးအေဝးမွာလြမ္းေနမည္....ခ်စ္ေသြးေတြရဲနီၤ
ဟိုးးးးအေဝးေရာက္ရင္မွာရွိေနမည္..တိုင္တည္သစၥာတည္
အေဝးေရာက္ေနပါေသာ္လည္း..ကိုယ့္စိတ္ကိုျပန္ထိန္းနိုင္သည္
ခံနိုင္ရည္စမ္းသပ္ရင္းနဲ႕တို႕ေတြေလွ်ာက္လွမ္းရင္း....

မင္းလည္းႀကိဳးစား..တို႕ ရည္ရြယ္တဲ့ပန္းတိုင္စီ
ေသခ်ာမွာခ်င္ပါတယ္ ...အို..တသက္လံုးတို႕နွစ္ေယာက္သစၥာတည္
တကယ္ဆိုဒဏ္ရာကိုယ္စီ...မ်ိဳသိပ္ရင္းေၾကကြဲျပီ
ေနွာင္တြယ္ေနေသာႀကိဳးေလးခ်ည္
ေနာင္တခ်ိန္နီးဖို႕ခုေတာ့ခြဲခြာပူေဆြးရင္း
အတူေပ်ာ္နိုင္ဖို႕..တို႕ ေဝးျပီ
တကယ္ဆိုတေယာက္အေၾကာင္းတေယာက္သိသည္
တကယ္ကိုပံုျပီးခ်စ္ၾကသည္
အတူေပ်ာ္နိုင္ဖို႕ေဝးခဲ့ၾကသည္
ဒါေတြကိုေလမင္းယံုၾကည္ ...ရင္ခြင္မွာတမ္းတရင္းမဆံုနိုင္ခင္
ဟိုးအေဝးမွာလြမ္းေနမည္....ခ်စ္ေသြးေတြရဲနီၤ
ဟိုးးးးအေဝးေရာက္ရင္မွာရွိေနမည္..တိုင္တည္သစၥာတည္
အေဝးေရာက္ေနပါေသာ္လည္း..ကိုယ့္စိတ္ကိုျပန္ထိန္းနိုင္သည္
ဒီတခါမေဝးေတာ့ပါဘူးအခ်စ္
ဟိုးအေဝးမွာလြမ္းေနမည္....ခ်စ္ေသြးေတြရဲနီၤ
ဟိုးးးးအေဝးေရာက္ရင္မွာရွိေနမည္..တိုင္တည္သစၥာတည္
အေဝးေရာက္ေနပါေသာ္လည္း..ကိုယ့္စိတ္ကိုျပန္ထိန္းနိုင္သည္
ခံနိုင္ရည္စမ္းသပ္ရင္းနဲ႕တို႕ေတြေလွ်ာက္လွမ္းရင္း....
တခ်ိန္မွာေပ်ာ္ဖို႕ရာ..ရင္ခြင္မွာအရင္အတိုင္းဘဲကြယ္
မင္းကိုငါခ်စ္ရင္းးးး .....




blackroze
22.9.2011 AM 4:51