17 April 2011

ဆံုဆည္းပါရေစ....

Posted by blackroze at Sunday, April 17, 2011 8 comments
နွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕မွာ...ကုသိုလ္ေကာင္းမႈအတူတူလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္...
မနက္ေစာေစာထျပီး(သူ႕စီကေတာ့မနက္5နာရီေပါ့..က်မစီမွာေတာ့မနက္9နာရီ)
ဆြမ္းခ်က္..သစ္သီးပြဲျပင္...ေသာက္ေတာ္ေရလဲ...ဘုရားဆြမ္းတူတူကပ္ခဲ့တယ္..
ပရိတ္တူတူရြတ္ခဲ့ပါတယ္..ဘုရားစီမွာဆု....အတူတူေတာင္းခဲ့တယ္.....
ဒီေန႕မွာေတာင္းခဲ့တဲ့ဆုေတြအားလံုးျပည့္ခ်င္ပါတယ္...

သူ႕ဘုရားစင္ေလးပါ....




က်မအိမ္ကဘုရားစင္ေလးပါ...

4နာရီေလာက္အခ်ိန္ကြာေနတဲ့ေနရာေဒသနွစ္ခုျဖစ္ေပမဲ့
ဘုရားတူတူရွိခိုးနိုင္ဖို႕ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္...
ဘုရားရွိခိုးေပမဲ့ဆုမေတာင္းျဖစ္ခဲ့တာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ....
ဒီေန႕ဆုေတာင္းခဲ့တယ္..
ေတာင္းတဲ့ဆုလည္းျပည့္ခ်င္ပါတယ္....

မဂၤလာရွိတဲ့နွစ္သစ္ကူးေလးမွာအားလံုးဘဲေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ....။။။။

17.4.2011 Pm 11:50

03 April 2011

林義傑 (သို႕မဟုတ္) ေက်ာ္ထူး

Posted by blackroze at Sunday, April 03, 2011 4 comments
林義傑 ဆိုတာက်မတို႕ အလုပ္ကကြန္ျပဴတာျပင္တဲ့ section ကပါ...သူ႕ကိုက်မတို႕ေတြက ျမန္မာလို
ေက်ာ္ထူးဆိုျပီး...နာမည္ေျပာင္ေပးထားပါတယ္... တကယ္လည္း ဟာသသရုပ္ေဆာင္ေက်ာ္ထူးနဲ႕
ခပ္ဆင္ဆင္တူပါတယ္...အသက္40ေက်ာ္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိပါလိမ့္မယ္...သူကကြန္ျပဴတာျပင္တဲ့section
ကလို႕သာေျပာတာပါ...တကယ္ေတာ့ကြန္ျပဴတာဘာမွမကြ်မ္းပါဘူူး...က်မတို႕အလုပ္ကIC ေတြကို စက္ေတြ
ကြန္ျပဴတာေတြနဲ႕ testing လုပ္ေပးရတာပါ..တခါတေလ..IC Test ေတြမွာ.error ေတြခဏခဏျပတတ္ပါတယ္....အဲဒါဆိုရင္က်မတို႕က..No bin 1 ဆိုျပီး complain တင္ေပး၇ပါတယ္...
သူတို႕ကြန္ျပဴတာsec ကလူေတြကကြန္ပလိန္းတက္လာရင္....ဘယ္ကြန္ျပဴတာနံပါတ္က..error တက္ေနတာလဲဆိုျပီး..လာျပင္ေပးရတာပါ..တခါတေလ..ကြန္ျပဴတာထဲမွာတင္သူတို႕လုပ္ေပးလို႕ရသြား
တာလဲရွိသလို...ကြန္ျပဴတာနဲ႕စက္နဲ႕Join ေပးတဲ့ေနရာမွာ..box ကိုဖြင့္ျပီးျပင္ရတာလဲရွိပါတယ္...
အဲလိုအခါမ်ိဳးဆိုရင္ေက်ာ္ထူးတို႕တိုင္ပတ္ေတာ့တာပါဘဲ...သူကမကြ်မ္းက်င္ဘူးေလ...ကြန္ျပဴတာလာျပင္ရင္
သူလုပ္တာကသံုးမ်ိဳးဘဲရွိပါတယ္..

ပထမတခုကစက္ရဲ႕ socket ကိုဖြင့္ခ်လိုက္ျပီး...IC ေလးကိုsocket ထဲမွာ
ထည့္ျပီး...ကြန္ျပဴတာကေန..အခ်က္အလက္ေတြကိုအေသးစိတ္ၾကည့္ျပီးဘာလုပ္၇မယ္ဆိုတာဆံုးျဖတ္တာပါ
(အဲလိုလုပ္တာကိုက်မတို႕စက္ၾကည့္ေပးရတဲ့..သူေတြကမႀကိဳက္ၾကပါဘူး..အဲလိုsocket ဖြင့္လိုက္ရင္
အဲဒီIC ေတြက..စာရင္းအေရအတြက္မကိုက္ေတာ့ပါဘူး...ဒါဆိုရင္..က်မတို႕အလုပ္ထဲမွာကေတာ့
အဲလိုျဖစ္တာကိုSPC fail တယ္လို႕သတ္မွတ္ပါတယ္...section မန္ေနဂ်ာကိုလက္မွတ္ထိုးခိုင္းရပါတယ္
မန္ေနဂ်ာကလဲအဲလိုျဖစ္တာကိုမႀကိဳက္ပါဘူး....ဘာေၾကာင့္ဆိုျပီးလက္မွတ္သြားထိုးခိုင္းတဲ့သူကိုရစ္ပါတယ္..)

သူျပင္တတ္တဲ့ဒုတိယနည္းကေတာ့...ကြန္ျပဴတာကိုKal တာပါ...ကြန္ျပဴတာကိုReflesh ေပးသလိုပါဘဲ
နာရီဝက္ေလာက္ၾကာပါတယ္...အဲနည္းကလဲ..သိပ္မစြံပါဘူး...kal ျပီးေပမဲ့..ေကာင္းခ်င္မွေကာင္းတာပါ..

တတိယနည္းကေတာ့ကြန္ျပဴတာနဲ႕စက္နဲ႕ Join ထားတဲ့ေနရာကBox ကိုဖြင့္ျပီး...DIB ကိုလဲေပးတာပါ...
IC ကိုအဲဒီ DIB ကဘဲစစ္ေပးတာပါ..သူကအဓိကအစိတ္အပိုင္းပါ...အဲဒါကိုလဲလိုက္ရင္တခါတေလ..
ေကာင္းသြားတတ္ေပမဲ့..တခါတေလက်ရင္..ဒီဟာေကာင္းသြားေပမဲ့..ေနာက္တမ်ိဳးကError ျပတတ္ပါတယ္..

သူကလဲအဲနညး္သံုးမ်ိဳးေအာက္ကေနျပင္လို႕ရရင္ရ..မရရင္...ဒါကIC ပရိုဂရမ္ရဲ႕ျပသနာဆိုျပီး..IC ပရိုဂရမ္အင္ဂ်င္နီယာကိုလႊဲခ်လိုက္ပါတယ္...

က်မတို႕စက္ၾကည့္ေပးရတဲ့သူေတြကလည္း..တခုခုဆိုရင္...ျပင္လို႕ေကာင္းသြားတာဘဲလိုခ်င္ၾကပါတယ္..
သူကလဲဘာမွကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္မရွိေတာ့....က်မတို႕MA section ကလူေတြတိုင္တာကိုခဏခဏခံရပါတယ္...တခ်ိဳ႕ကေတာ့လည္း...အတိုင္အေတာမထူေပမဲ့..တခ်ိဳ႕က်ေတာ့
လည္းနဲနဲေလးမွအမွားမခံပါဘူး..တခုခုဆို...တိုင္ျပစ္လိုက္တာမ်ားပါတယ္...ေျပာရရင္..သူ႕ဆိုဘယ္သူမွ
အထင္မႀကီးမေလးစားၾကပါဘူး....သူ႕ပံုကလဲနဲနဲေလးမွအထင္ႀကီးစရာမရွိပါဘူး...လူပံုကကုတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္း..
အဝတ္အစားကလဲမသပ္မရပ္...အဆိုးဆံုးကကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မႈ႕မရွိတာပါ....သူကသူ႕ကိုယ္သူမယံု
မွေတာ့သူမ်ားကေရာ..သူ႕ကိုယံုၾကည့္ပါေတာ့မလား...ကြန္ျပဴတာsectionကတျခား လူေတြဆိုရင္...က်မတို႕
ကြန္ပလိန္းတင္လိုက္ရင္...လာတာနဲ႕ဘာမွေတာင္ေမးမေနဘူး..သူတို႕ဘာသာသူတို႕ ENG menu ေအာက္ကေနျပင္သြားတာမ်ားပါတယ္...သူတို႕ကလုပ္ရင္းနဲ႕တခုခု Fail တယ္ဆိုရင္လည္းက်မတို႕MA ကလူေတြကဘာမွမေျပာရဲပါဘူး...မန္ေနဂ်ာကိုလက္မွတ္ေျပးထိုးခိုင္းလိုက္ရတာပါ....ဒါေပမဲ့
ေက်ာ္ထူးလာျပင္ရင္ေတာ့..MA ကလူေတြကေဘးနားကေနၾကည့္ျပီး..ပြစိပြစိလုပ္လိုက္...တခုခုfail တယ္ဆိုရင္..သူ႕ကိုအျပစ္ေျပာလို႕မဆံုးေတာ့ပါဘူး...သူကလဲဟိုနည္းသံုးမ်ိဳးကေနလြဲလို႕..တျခားနည္းနဲ႕
ျပင္တယ္ဆိုတာမရွိသေလာက္ပါဘဲ....သူကို္ယ္တိုင္ကလဲမကြ်မ္းက်င္ေတာာ့...သူမ်ားေျပာစရာကိုျဖစ္ေန
ေတာ့တာပါဘဲေလ...သူ႕ကိုယ္သူလဲသိတယ္ထင္ပါရဲ႕..အျမဲတမ္းၾကည့္လုိက္ရင္ေခါင္းငိုက္စိုက္ငိုက္စိုက္နဲ႕
ဘယ္ေတာ့မွေမာ္ေမာ္ၾကြားၾကြားဆိုတာမရွိပါဘူး..သနားစရာလည္းေကာင္းပါရဲ႕ေလ.....

က်မတို႕သူငယ္ခ်င္း5ေယာက္ကေတာ့သူ႕ကိုသနားလို႕ဘယ္ေတာ့မွမတုိင္ပါဘူး....ကိုယ္တိုင္စရာ
မလိုေအာင္လည္းသူမ်ားေတြကတိုင္ထားတာပြေနတာဘဲေလ...ဟိုေန႕ကသူ..က်မၾကည့္ေပးရတဲ့
ကြန္ျပဴတာကိုလာျပင္ပါတယ္....ထံုးစံအတိုင္းေပါ့...သူ႕ရဲ႕နည္းသံုးခုထဲကပထမနည္းကိုသံုးမယ္တဲ့
socket ဖြင့္မယ္တဲ့...က်မအခ်ိန္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့..ည7နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ...အလုပ္ဆင္းဖို႕
2နာရီေက်ာ္ေလာက္ဘဲလိုေတာ့တာပါ...သူလုပ္လို႕ေကာင္းသြားရင္ကိစၥမရွိပါဘူး...မေကာင္းခဲ့ရင္
တိုင္ပတ္သြားမဲ့သူကက်မပါဘဲ..အလုပ္ဆင္းခါနီးမွမန္ေနဂ်ာကိုလက္မွတ္သြားထိုင္းခိုင္းရင္...က်မကို
ရစ္လိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္း...က်မလဲအလုပ္ဆင္းခါနီးစိတ္ရႈပ္မခံခ်င္ပါဘူး...ဒါနဲ႕ socket မဖြင့္ဘဲတျခားနည္းနဲ႕
ႀကိဳးစားၾကည့္ပါလားဆိုေတာ့..သူကလဲဘာမွမသိေတာ့...ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုလုပ္ေနေတာ့တာပါဘဲေလ..

က်မလဲစိတ္တိုလာတာနဲ႕ျပင္မေနပါနဲ႕ေတာ့...ထားလိုက္ေတာ့လို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္..က်မဘာသာ
ညပိုင္းသမားကိုသူတို႕ညပိုင္းsection ကကြန္ျပဴတာျပင္တဲ့သူကိုလာၾကည့္ခိုင္းဖို႕ေျပာလိုက္မယ္လို႕...
ဆိုျပီးေျပာလြတ္လိုက္ပါတယ္...အဲေတာ့လည္းေခါင္းငိုက္စိုက္ငိုက္စိုက္နဲ႕ထြက္သြားပါတယ္...

ရင္ထဲမွာစိတ္တိုင္းမက်လို႕စိတ္ေမာ၇တာေရာ...သူ႕ကိုၾကည့္ျပီးအားနာမိတာေရာနဲ႕အဲေန႕အလုပ္က
ျပန္ေတာ့စိတ္ေတာ့မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္..က်မစဥ္းစားမိတာက..လူတေယာက္ကတေနရာမွာအေျခအေန
တက်ရပ္တည္ဖို႕ဆိုတာ...အရည္အခ်င္းဆိုတဲ့စြမ္းအားတခုျပည့္စံုမွျဖစ္မယ္ဆိုတာပါဘဲ....ေက်ာ္ထူးက
ေနရာတခုေတာ့ရထားပါရဲ႕...အဲေနရာမွသူေနဖို႕အရည္အခ်င္းမျပည့္စံုေတာ့..သူ႕မွာအျမဲတမ္း...အနွိမ္ခံ
လိုျဖစ္ေနေတာ့တာပါဘဲ....သူလဲသူ႕ကိုအဲလိုဆက္ဆံၾကတာကိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိမွာေသခ်ာပါတယ္...

ဒါေပမဲ့..က်မတို႕ MA section ကလူေတြအေနနဲ႕က်ေတာ့လည္း...ဘယ္သူမွျပင္တဲ့သူမေခၚခ်င္ၾကပါဘူး
မလႊဲသာလို႕သာေခၚျပင္ခိုင္းရတာပါ..ျပင္တာေကာင္းသြားတာဘဲလိုခ်င္ၾကတာေပါ့...မေကာင္းတဲ့အျပင္
ကိုယ္ကဟိုေနရာမွာလက္မွတ္လိုက္ထိုးခိုင္း..ဒီေနရာမွာလူလိုက္ရွာ..လက္မွတ္ထိုးခိုင္းနဲ႕ဆိုေတာ့..
ဘယ္သူမွမလုပ္ခ်င္ၾကပါဘူး...သူကလဲလာျပီဆိုရင္..အဲလိုဘဲျဖစ္သြားတာပါ..ၾကာေတာ့လည္း
လူေတြကကြန္ပလိန္းတင္လိုက္ရင္..သူလာျပင္မွာကိုေၾကာက္ၾကပါတယ္..သူကျပင္တာမေကာင္းတဲ့
အျပင္..ကိုယ္ပါ..ျပသနာတက္သြားတတ္လို႕ပါ......

အဲေတာ့သူလာရင္...လူေတြက........... း(..
သူလဲအဲလိုမ်ိဳးသူ႕ကိုဆက္ဆံတာစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိမွာပါ...

တကယ္ေတာ့..လူတေယာက္အတြက္ေနရာတခုဆိုတာ...ကလည္း..မျဖစ္မေနလိုအပ္ပါတယ္..
ေနရာတခုမွာရပ္တည္ဖို႕အတြက္ဆိုတာကလည္းအရည္အခ်င္းတရပ္ကမျဖစ္မေနရွိေနဖို႕လိုျပန္ပါတယ္...
လူ႕ဘဝႀကီးကလဲလိုအပ္ခ်က္ေတြမ်ားသားေနာ္.....
လူျဖစ္ရတဲ့ဒုကၡကလဲမေသးဘူးဆိုပါေတာ့.........။။။။

3.4.2011 AM 4:17

ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ေနာ္...စာလံုးေတြကေတာ့ေတာင္ေ၇ာက္လိုက္ေျမာက္ေရာက္လိုက္ပါဘဲ...
ဟင္းးး (သက္ျပင္းခ်လိုက္ေသာအသံ)...


30 March 2011

.........

Posted by blackroze at Wednesday, March 30, 2011 4 comments
တိမ္မဲေမွာင္
ၾကယ္ေရာင္ေတြေဖ်ာက္ထားပါလို႕
ေရာင္စဥ္ျဖာ
ၾကယ္အေရာင္လွေလးေတြ
ဘယ္ဆီေရာက္ေန.....

ညစဥ္ညစဥ္...
လနဲ႕ၾကယ္
အလွခ်င္းျပိဳင္
အေရာင္ခ်င္းဆိုင္လို႕
အလင္းျဖာထြန္းခဲ့ေပမဲ့.....

ခုညမေတာ့
တိမ္မဲညိဳဖ်က္လွတယ္....

အာရံုမိုးေသာက္
မလင္းခင္ေလး....

ၾကယ္စဥ္ညထဲ...
အတိတ္ခရီးထြက္ခ်င္လို႕
တိမ္မဲညိဳရယ္...
ဖယ္လွည့္ပါကြယ္.......။။။


က်မစိတ္ထဲရွိတာေတြေလွ်ာက္ေရးမိေနတာပါ
ဖတ္ျပီးရင္ေကာမက္မေပးခဲ့ပါနဲ႕...
က်မေရးတာေတြက
ကဗ်ာမပီေတာ့ပါဘူး..

30.3.2011 AM 5:18

18 February 2011

ဒီေန႕..ဒါေတြလုပ္တယ္..

Posted by blackroze at Friday, February 18, 2011 9 comments
စာမေရးျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ...
သူငယ္ခ်င္းေတြစီလည္အိမ္လည္မထြက္ျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနပါျပီ..
ဒါေပမဲ့အားလံုးကိုေတာ့..xo xo miss ပါေနာ္..

ဒီေန႕က်မအလုပ္နားရက္ပါ..နွစ္ပတ္မွာတခါသာရတဲ့ရွားရွားပါးပါး...
နားရက္ေလးတရက္ပါ..အလုပ္ကတပါတ္မွာတရက္နားပါတယ္...ဒါေပမဲ့က်ားပန္းလို႕ေခၚတဲ့
အိုဗာတိုင္..ဆိုတာႀကီးနဲ႕မ်ားမိသြားလိုု႕နွစ္ပါတ္တရက္ဘဲနားရတာပါ....

ဒီေန႕9နာရီခြဲထမယ္လို႕ဆံုးျဖတ္ထားေပမဲ့...တကယ္တမ္းနိုးေတာ့..11း30ေက်ာ္ေနပီ..
က်မအလုပ္ဖြင့္ရက္ဆိုအိပ္ေရးဝပါတယ္...အလုပ္ပိတ္ရက္ဆိုအိပ္ေရးပ်က္ပါတယ္...
အလုပ္ဖြင့္ရက္ဆို..အလုပ္ကလြဲဲပီးက်န္တာဘာမွမလုပ္ခ်င္ပါဘူး..
အလုပ္ဖြင့္ရက္မွာ..အိပ္ျခင္း..စားျခင္းနဲ႕..အလုပ္သြားျခင္းဆိုတဲ့..အဓိ္ကသံုးခုကိုဘဲ
လုပ္ပါတယ္..အလုပ္ပိတ္ရက္မွာေတာ့...ျဖစ္ခ်င္သမွ်ဆႏၵေတြစုျပီးလုပ္ရတဲ့အတြက္
အိပ္ယာေစာေစာထပါတယ္..ဒါေၾကာင့္ပါအိပ္ေ၇းမဝပါဘူး....

မနက္နိုးတာနဲ႕ေစ်းသြားပါတယ္...ဒီေန႕သတ္သတ္လြတ္စားပါတယ္...က်မေမြးေန႕မို႕လို႕ပါ....
က်မတပါတ္မွာနွစ္ရက္သတ္သတ္လြတ္စားေနၾကပါ....ေစ်းကျပန္လာတာနဲ႕...ကြန္ျပဴတာဖြင့္ပါတယ္..
အေရွ႕တပါတ္ကေက်ာင္းကသင္လိုက္တဲ့စာေတြလည္း..ျပန္ဖတ္ရဦးမွာမို႕လို႕..အိပ္ခန္းထဲကရွိသမွ်
စာအုပ္ေတြပါကြန္ျပဴတာေရွ႕ကိုယူထားလိုက္ပါတယ္...ကြန္ျပဴတာမွာဖြင့္ခ်င္သမွ်siteေတြ
အကုန္ဖြင့္ပါတယ္....gmail... facebook....bloger...ေနာက္ျပီး...အရင္တပါတ္ကဖတ္မျပီးေသးတဲ့
ဂ်ဴးရဲ႕...လေရာင္ေအာက္ဖက္မိုင္အေဝးမွာ.....ဆိုတဲ့ဝတၱဳပါဆက္ဖတ္ဖို႕ဖြင့္ထားပါတယ္...
ေနာက္ျပီး...သီခ်င္း...အခုတေလာက်မေန႕တိုင္းနားေထာင္ျဖစ္ေနတာကေတာ့...My girl ဆိုတဲ့
korea ကားထဲက never say goodbye ..ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလးပါဘဲ..နဲနဲျမဴးျမဴးၾကြၾကြေလးပါ...
အစကေတာ့ေန႕လည္ဘက္ခဏေလာက္ ျပန္အိပ္မယ္စဥ္းစားထားေပမဲ့...လုပ္ခ်င္တာေတြမ်ားေနေတာ့
မအိပ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး ။။ အခန္း၇ွင္းပါတယ္ မီးပူတိုက္ပါတယ္ အဝတ္ေလွ်ာ္ပါတယ္ ....အဲလိုနဲ႕ဘဲ
ညေနဘက္ေရာက္လာပါတယ္ အခ်ိန္ေတြကလည္းကုန္ျမန္လိုက္တာမ်ား bullet train နဲ႕မ်ား
သြားေနရသလားပါဘဲေလ ။။facebook က city ville မွာလည္းနွစ္ေယာက္အတြက္ကစားေပးေနရတာဆိုေတာ့
gold coin ေတြသိမ္းလိုက္..ကုန္ပစၥည္းေတြ supply လုပ္ေပးလိုက္နဲ႕ Mouse ကို click clik လုပ္ရတာ
လက္ေတာင္ေညာင္းပါတယ္...အင္းေပါ့ေလ..သူအားတဲ့အခ်ိန္ သူဝင္ေဆာ့ေပးထားေတာ့ ကို္ယ္အားတဲ့
အခ်ိန္ကိုယ္ျပန္ျပီးဝင္ေဆာ့ေပးရတာေပ့ါ .. မွ်တပါတယ္...ျပသနာမရိွပါဘူး

အခုေနခါအရႈပ္ပြဆံံုးကေတာ့ က်မရဲ႕ကြန္ျပဴတာစားပြြဲပါဘဲေလ....စားပြဲေပၚမွာစာအုပ္ကအပံုလိုက္
ေဘာပင္ေတြကျပန္႕က်ဲလို႕...click click လုပ္လိုက္..ေဘာပင္ကိုင္လိုက္...keyboard ကိုင္လိုက္နဲ႕
က်မအခုအလုပ္4ခုေလာက္ကိုတျပိဳင္ထဲ လုပ္ ေနပါတယ္...တခါတေလ..လူေရာစိတ္ေရာအနားမေပးဘဲ
အဲလိုလုပ္ခိုင္းထားရလည္းေကာင္းသားဘဲ က်မအရာအားလံုးကိုေမ့ေနပီး လတ္တေလာလုပ္ေနတဲ့
အလုပ္ကိုဘဲအာရံုေရာက္ေနလို႕ စိတ္ညစ္စရာေတြကိုမစဥ္းစားမိပါဘူး.. အဲလိုေနတာဘဲက်မအတြက္
အေကာင္းဆံုးျဖစ္မွာပါ ။။။က်မအရာအားလံဳးကိုေမ့ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ မျဖစ္လာေသးတာေတြေရာ
ျဖစ္ခဲ့ျပီးသားေတြေရာ ျဖစ္ေနတဲ့ဟာေတြေရာ တခါတေလ အတိတ္ေမ့လိုက္ခ်င္မိပါရဲ႕
ျပီးခဲ့တာေတြကိုလည္းျပန္မစဥ္းစားခ်င္ဘူး ။။ ျဖစ္မလာေသးတာကိုလည္းရင္မဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး...
ျဖစ္ေနတဲ့ဟာေတြကိုလည္း စိတ္ပ်က္လာတယ္ ...မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး....
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီေန႕အတြက္ဘဲစဥ္းစားျပီးဒီေန႕ကိုဘဲ ျဖတ္သန္းေနပါတယ္...
မနက္ဖန္ရဲ႕တံခါးကိုလည္းပိတ္ထားပါတယ္...မေန႕ကဆိုတဲ့တံခါးကိုျပန္မဖြင့္ေတာ့ပါဘူး
ဒီေန႕ဆိုတဲ့တံခါးေလးကိုအသာအယာဖြင့္လို႕ရင္ဆိုင္ေနပါတယ္...

PM 5:30 (19.2.2011 )

စိတ္ကူးေပါက္ရာေရးလိုက္္တာပါ...စာလံုးေပါင္းလဲျပန္မစစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး
သည္းခံျပီးသာဖတ္ေပးၾကပါေတာ့ ...

(သူမ်ားေတြကဝဲ..ဝဲ..နဲ႕က်မဘာမွန္းေတာင္မသိလိုက္ပါဘူး...
ဒါနဲ႕ဘဲသူငယ္ခ်င္းေတြစီေျပးေျပာရတယ္...က်မမွာေရာဝဲရွိေနလားလို႕
စစ္ေပးၾကပါဦးလို႕ ....ေတာ္ေသးတယ္မရွိဘူးလို႕ျပန္လာေျပာသြားၾကပါတယ္. .ဟူးးးးးးးးးး )

30 January 2011

.....

Posted by blackroze at Sunday, January 30, 2011 12 comments

မေရရာတဲ့ေလာကႀကီးထဲ

အေရရာအသခ်ာဆံုးက..

ဘယ္အရာမွမတည္ျမဲတာပါဘဲ...

အသက္ျပင္းျပင္းရူေနတတ္တဲ့

ေနမင္းေတာင္

အခုတေလာသက္ျပင္းေတြ

ခဏခဏခ်ေနတယ္...

ေလတိုးသံသဲ့သဲ့ေလးၾကား

တရွပ္ရွပ္နဲ႕လြင့္ပါလာတဲ့

သစ္ရြက္ေျခာက္တရြက္ရဲ႕

ေၾကြလြင့္သြားပံုေလးက

သံေဝဂ...ရစရာေလးဘဲ

တေယာက္နဲ႕တေယာက္

လိမ္..ညာ...လွည့္ဖ်ား..မွ

ေနရာေကာင္းတစ္ခုရတဲ့

ေလာကႀကီးထဲ

ငါလည္း...

အျဖဴေရာင္မဟုတ္ေတာ့တာ

ေတာ္ေတာ္ၾကာေနၿပီ

ေန႕တိုင္း..ညတိုင္း

မုသားေတြကိုဝါးမ်ိဳ

မဟုတ္တန္းတရားေတြဆိုလို႕

ဒီစကားလံုးအက္ဆစ္ေတြက

ျပန္တိုက္စားေနတာၾကာၿပီ

ေအာ္...

ရက္ေတြ..လေတြ..နွစ္ေတြ..

ကုန္တာလည္းျမန္လိုက္တာေနာ္..

သတိရမိလို႕..ကိုယ့္ကိုကိုယ္

ျပန္ငံုၾကည့္မိတယ္...

နွလံုးသားကစကာေပါက္ျဖစ္လို႕

အေရာင္ေတြက

ညစ္ထပ္ထပ္နဲ႕....

ရြံစရာေကာင္းလိုက္တာလား

သနားစရာေကာင္းတာလား...

ေသေသခ်ာခ်ာေတာင္မခြဲျခားနိုင္ေတာ့ဘူး..

ဆက္မၾကည့္ရဲေတာ့လို႕

ခပ္ျမန္ျမန္ဘဲ..မ်က္စိမွိတ္ပစ္လိုက္တယ္....။။။။

(30.1.2011..AM 1:38 )

(က်မဒီကဗ်ာကို..ေခါင္းစဥ္မစဥ္းစားတတ္ဘူး...

တကယ္လို႕စဥ္းစားမိတယ္ဆိုရင္ေအာက္မွာေရးခဲ့ေပးပါ )

22 December 2010

မနက္ဖန္တိုင္းကို...

Posted by blackroze at Wednesday, December 22, 2010 21 comments
ခါးသက္သက္အရိပ္ေတြကေနလြတ္ေအာင္...
ေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ႕..ဘဝကတျဖည္းျဖည္း..
ေအးစက္ခါးသက္လာျပန္တယ္....
ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕ဆိုတာလိုက္ရွာေနရင္းနဲ႕
တေယာက္တည္းတျဖည္းျဖည္းအထီးက်န္လာတယ္...
ေႏြးေထြးမႈ႕ေနာက္လိုက္ရင္းနဲ႕
တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြနဲ႕ေနသားက်လာတယ္..
တခါတခါကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေမးမိတယ္..
ငါဘယ္ေရာက္ေနလဲ..လို႕

အိမ္မက္လိုလို..ေပ်ာ္စရာေလးေတြဆုပ္ကိုင္ရင္းနဲ႕
တညၿပီးတည..ျဖတ္သန္းလို႕
မနက္ေတြကိုေမ့ထားမိတယ္...
တခါတခါညေရာက္ခ်င္လြန္းလို႕..
ေန႕ေတြေတာင္မရွိေစခ်င္ေတာ့ဘူးေလ...
အိမ္မက္ဆိုတာနိုးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ
မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာေသခ်ာေနေပမဲ့...
အိမ္မက္ေတြကိုမနိုးတမ္းမက္ဖို႕လည္း
သတိၱမရွိျပန္ဘူး.....
ငါ...ဘာကိုေၾကာက္ေနရတာလဲ....

ဘဝရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ကဘာလဲ
ေသခ်ာမသိသလိုလို..သိသလိုလိုနဲ႕
ျဖတ္သန္းလာတာ..မွတ္တိုင္ေပါင္းေတာင္
မနည္းေတာ့ဘူးေလ...
မရင့္က်က္ေသးဘူးလား...ခံစားလြယ္ေနတုန္းဘဲလား
ဒီအရြယ္မွာဘာေတြပိုင္ဆိုင္ေနသင့္သလဲ...
ေငြလား...ေရႊေတြလား...နိုင္ငံျခားပိုက္ဆံေတြလား..
တိုက္ေတြလား...ကားလား...မိသားစုဘဝေလးတခုလား
ေႏြးေထြးမႈ႕ေပးမဲဲ့ရင္ခြင္တခုလား..ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ Baby ေလးေတြလား
တခါတခါကိုယ့္ဘာသာျပန္ေမးမိျပန္တယ္...
ငါ..ဘာကိုလိုအပ္ေနတာလဲ....

အခ်စ္နဲ႕ပတ္သက္လာရင္လူတိုင္းကခံစားလြယ္တယ္ဆိုဘဲ
ဒီအခ်စ္ဆိုတာႀကီးေၾကာင့္ဘဲခံစားလာရတာအရမ္းမ်ားေနၿပီ
နွလံုးသားကစကားေျပာတတ္၇င္ေျပာလိမ့္မယ္...
ထပ္မခ်စ္ပါနဲ႕ေတာ့လားဆိုၿပီးေတာ့...ေလ
မ်က္လံုးေတြကလည္းေျပာလိမ့္မယ္...
ထပ္မငိုပါရေစနဲ႕ေတာ့ဆိုၿပီးေပါ့..
တခါတခါျပန္ေမးမိျပန္တယ္..
ငါ့..ခံစားခ်က္ေတြအရမ္းမ်ားေနျပန္ၿပီလား....

ၾကယ္ေၾကြတာျမင္ရင္ဆုေတာင္းပါတဲ့...
အဲဒီဆုေတာင္းျပည့္လိမ့္မယ္တဲ့...
ငယ္ငယ္ကခဏခဏဆုေတာင္းခဲ့ဖူးတယ္...
တခါတေလ..မ်က္ရည္ေတာင္က်လို႕ေပါ့
ရိုးရိုးဆုေတာင္းတာနဲ႕စာရင္မ်က္ရည္က်ၿပီး
ဆုေတာင္းေတာ့ဘုရားကမ်ားသနားၿပီး..
ဆုေတာင္းေတြျပည့္ေစမယ္ထင္လို႕...
ထင္သလိုျဖစ္မလာတဲ့အခါ.........
ဆုေတာင္းျခင္းဆုိတာေတြကို..စြန္႕လႊတ္လိုက္တယ္..
ဘယ္ေတာ့မွဆုမေတာင္းေတာ့ဘူး...
မေတာင္းဘဲျပည့္လာမဲ့ဆုမ်ိဳးဘဲလိုခ်င္မိေတာ့တယ္....
ကိုယ့္ဘာသာျပန္ေမးမိျပန္တယ္...
ငါ..အတၱမ်ားႀကီးေနၿပီလား...

သီခ်င္းေတြနားေထာင္ရင္းနဲ႕ေဆာင္းဦးလႈိုင္ရဲ႕
သူငယ္ခ်င္းမ်ား...ဆိုတဲ့သီခ်င္းနားေထာင္မိရင္
" ဒီသီခ်င္းနားေထာင္မိတာနဲ႕နယ္ျမိဳ႕ကေလး(ဘားအံ)မွာက်န္ခဲ့တဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြကိုအရမ္းျပန္သတိရမိတယ္လို႕"
ေျပာဖူးတဲ့...သူကိုစူးစူးနစ္နစ္သတိရမိတယ္
တခါတေလရင္ဘတ္ထဲကေတာင္ေအာင့္လာသလိုလိုဘဲ....
တေယာက္တေနရာမဆံုနိုင္ေအာင္
ေဝးသြားလည္းျဖဴစင္စြာနဲ႕ခ်စ္ေနမယ္လို႕ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့
ကတိေတြ...ကိုျပန္သတိရမိတယ္...
မ်က္ရည္က်ခဲ့တဲ့ညေတြ...ျပံဳးရီခဲ့တဲ့ညေတြ...
ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကိုမေမာတမ္းမွာခဲ့ရတဲ့ညေတြ..
အခ်ိန္ေတြၾကာလာေပမဲ့လည္း...ေဟာင္းမသြားေသးပါလား
အဲလိုအခါမ်ိဳးဆိုကိုယ့္ဘာသာျပန္ေမးမိျပန္တယ္..
ငါ့ရင္ဘတ္ေတြေအာင့္ေနလားမသိဘူးလို႕....

မိုးေတြအရမ္းရြာေနတဲ့အခါ..မိုးေရထဲထီးတေခ်ာင္းနဲ႕
အလုပ္သြားရတဲ့အခါ...
ေဆာင္းတြင္းဘက္အရမ္းခ်မ္းေနတဲ့အခါ...
အေႏြးထည္တင္းတင္းဆြဲေစ့လို႕
လက္နွစ္ဘက္ကိုအေႏြးထည္အိတ္ထဲထည့္လို႕
အလုပ္သြားရတဲ့အခါ..ေနမေကာင္းျဖစ္ေနေပမဲ့လည္း
အားတင္းၿပီးအလုပ္သြား၇တဲ့အခါ....
ကိုယ့္ဘာသာၾကည့္ၿပီးျပန္ေမးမိျပန္တယ္..
ငါ..ဘာအတြက္ေငြရွာေနရတာလဲလို႕.....


ီဒီလိုနဲ႕ဘဲေန႕ေတြရက္ေတြျဖတ္သန္းရင္း..ေန႕ေတြညေတြျဖတ္သန္းရင္းနဲ႕
စိတ္တိုင္းမက်တာေတြကိုေထြးပိုက္ရင္းနဲ႕...
အားငယ္တလွည့္..စိတ္ပ်က္တလွည့္..ေပ်ာ္တလွည့္ငိုတလွည့္နဲ႕
ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ခရီးလည္းမိုင္ေတြမနည္းေတာ့ဘူး...
အမွတ္တရေတြသိမ္းဆည္းထားမိတဲ့...စာမ်က္နွာေပါင္းလဲမနည္းေတာ့ဘူး
ရင္ထဲမွာရခဲ့တဲ့ဒဏ္ရာေတြလည္းမနညး္ေတာ့ဘူး...
တျဖည္းျဖည္းေအးစက္လာတဲ့ညေတြ..တိတ္ဆိတ္လာတဲ့ညေတြမွာတေယာက္တည္း
ရွင္သန္ေနထိုင္ရင္းနဲ႕...ခါးသက္သက္ခံစားမႈ႕ေတြကိုဘဲခံစားေနရင္းနဲ႕
မႈန္ဝါးဝါးအလင္းေရာင္တခုတေလမ်ားေတြ႕ေလမလား...
ခပ္ေႏြးေႏြးလက္ေလးတဘက္မ်ားေတြ႕ေလမလား
တီးတိုးစကားသံေလးမ်ားၾကားေလမလား...
ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ...ကိုယ့္ဘာသာျပန္ေမးလိုက္မိတယ္...
ငါ..ဘာျဖစ္ေနတာလဲ...
ငါဘာအတြက္ရွင္သန္ေနတာလဲ
ငါအခုလုပ္ေနတာေတြကဘယ္သူ႕အတြက္လဲ
ငါ..ဘာအတြက္ခံစားေနမိတာလဲ...
မဆံုးနိုင္တဲ့ေမးခြန္းေတြ..အထပ္ထပ္အခါခါ..ျပန္ေမးရင္းနဲ႕
မနက္ဖန္တိုင္းကိုမဲ့ျပံဳးျပံဳးရင္းနဲ႕..စိန္ေခၚပစ္လိုက္တယ္...

blackroze..
22.12.2010 AM 3:32

30 November 2010

အခ်စ္ခေရ..ရနံ

Posted by blackroze at Tuesday, November 30, 2010 15 comments







ခေရ..ရနံ

ပြင့္ရယ္ေသးေပမဲ့
ေမႊးရနံကၾကြယ္..
ေနညိဳခ်ိန္..ေရႊအဆင္း
သက္တန္႔ျဖာလင္း
ညေနခင္းမယ္...
ခေရရယ္..ရနံသင္းပါလို႕
ေလျပည္ရယ္...
ေဆာင္ယူသြားေပသမို႕
ခေရပြင့္ေလးေတြ
ေၾကြကာခုန္ဆင္း..
ဒီေျမတလင္းဝယ္...
လဲကာေလ်ာင္းရေပမဲ့.....
ရနံရယ္....မျပယ္ရွာဘူး...
ႀကိဳင္ကာ...ေမႊးေနဆဲ.......။။။










အခ်စ္ရနံ...

ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ရယ္...
နည္းေပမဲ့..
သံေယာဇဥ္ရယ္...ၾကြယ္
ညေတြထဲမယ္
ခ်စ္သူအဆင္းက...
လမင္းနဲ႕မွားပါလို႕
ေမတၱာရနံေလး
သင္းလွတယ္....
ခ်စ္သူေျခြခ်...
အျပံဳးေလးမ်ား
္ေကာက္ကာသိမ္းလို႕
ခေရပမာ..
စီကာကံုးလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕...
ဒီအခ်စ္ခေရကံုး
ေသခ်ာသိမ္းလို႕
ေမ့တဘဝလံုး
ထံုေမႊးခ်င္ပါရဲ႕ေလ........။။။။

(30.11.2010 am 4:12 )

(ပံုေလးေတြကိုေတာ့ www.google.com ကေနရွာထားတာပါ)
 

ခံစားမႈ႕သံစဥ္ Copyright © 2010 Design by Ipietoon Blogger Template Graphic from Enakei