blog day အမွတ္တရ...

အားလံုးမဂၤလာပါလို႕ အရင္နႈတ္ဆက္ပါရေစ...
ဒီညေတာ့ေကာ္ဖီတခြက္နဲ႕ ဆရာသမားကိုေမာင္မ်ိဳးတဂ္ထားတဲ့ blog Day အမွတ္တရ အပီအျပင္ေရးတဲ့
ညပါဘဲရွင္..မနက္ဖန္က်မအလုပ္ပိတ္ပါတယ္... အဲေတာ့ ဒီညမအိပ္လည္းကိစၥမရွိပါဘူး...။

က်မဒီဘေလာ့ ေလးကိုစလုပ္ျဖစ္တာက 2009 ဒီဇင္ဘာေလာက္မွာပါ ..။ အဲဒီတုန္းကအျမဲတမ္း သံုးျဖစ္တဲ့
ဆိုက္ဒ္ေလးက ေခ်ာ့ကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ ဆိုတဲ့ ဆိုက္ဒ္ေလးပါ ။ အဲဆိုက္ဒ္ေလးကေန casper လို႕
ေခၚတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႕ခင္သြားပါတယ္...။တျခားခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ..။
ဒါေပမဲ့ က်မကလည္း ကဗ်ာဝါသနာပါသလို သူကလည္းကဗ်ာေရးတဲ့သူပါ ...တေန႕သူနဲ႕ gtalk မွာ
ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႕ သူကသူလုပ္ထားတဲ့ Blog အေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္.... က်မက က်မလည္း
အဲလိုလုပ္ခ်င္တယ္ ...လို႕ေျပာေတာ့ သူကသူကူညီေပးမယ္ သူအားတဲ့အခ်ိန္ လုပ္ေပးမယ္ ဆိုျပီး...
က်မကိုဒီဘေလာ့ေလး လုပ္ဖို႕သူကူညီေပးခဲ့တာပါ ...(သူ႕ကိုအမမိုးေငြ႕တို႕သိမွာပါ .. အရင္က ေနညွိ ဆိုတဲ့
နာမည္နဲ႕ သူဘေလာ့ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္..အခုေတာ့သူလည္းဘေလာ့မေရးေတာ့ပါဘူး ....)ကိုးရီးယားမွာ
တကယ့္ဘဝတိုက္ပြဲဝင္ေနပါျပီ....။

အဲတာနဲ႕ က်မရဲ႕ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ ခံစားခ်က္ေတြကို ခ်ေရးဖို႕ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလး တျဖစ္လည္း
ခံစားမႈ႕သံစဥ္ ဆိုတဲ့ ဒီဘေလာ့ေလး ျဖစ္လာတာပါ....က်မဒီဘေလာ့ေလးမွာပထမဆံုးစေရးျဖစ္တာက
ဥေပကၡာ အခ်စ္္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ....ဘယ္သူမွလာမဖတ္ပါဘူး....ဘယ္သူမွလည္းက်မကိုမသိပါဘူး...
အဲေနာက္ပိုင္း က်မ ကဗ်ာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးျဖစ္တယ္.....ေနာက္ျပီးက်မေတြးမိတာေလးေတြ
ခံစားမိတာေလးေတြ ေရးျဖစ္တယ္.....။

က်မဘေလာ့ေရးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ပထမဆံုးတဂ္ပိုစ့္ကေတာ့
တကမာၻ လံုး Waka Waka လို႕ေအာ္ဆိုေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ...ေမာင္မ်ိဳးကဘဲ
ဘယ္အသင္းဗိုလ္စြဲမလဲ...ဆိုတဲ့ TItle နဲ႕ တဂ္ဖူးတဲ့ ပိုစ့္ေလးပါ...

ဒုတိယေျမာက္ကေတာ့ မနမ္းရဲ႕ ႀကိဳက္၏မႀကိဳက္၏ ဆိုတဲ့ တဂ္ပိုစ့္ေလးပါ

အခုပိုစ့္ကေတာ့ တတိယေျမာက္ တဂ္ပိုစ့္ပါဘဲ...။

က်မ ရဲ႕ဘေလာ့မွာ (က်မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ဘဲ အျပင္ကစာဖတ္သူေပါ့) ပထမဦးဆံုးေကာမက္လာေပးတဲ့သူကေတာ့ ဇီဝက (ေဆး-၂) ပါဘဲ....သူဘယ္သူဆိုတာက်မမသိပါဘူး....က်မေ၇းတဲ့ စစ္နဲ႕ဂီတ ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ေလးမွာသူေကာ္မက္ ေရးေပးသြားတာပါ.....အခုသူလည္း Blog ဆက္မေရးေတာ့ဘူးလား မသိပါဘူး
သူ႕လင့္ေလးလည္းသြားလို႕မရေတာ့ပါဘူး.... သိတယ္ဆိုရင္လင့္ ေပးခဲ့ၾကပါဦး...

သူေရးေပးခဲ့ေကာမက္ေလးပါ..

1 comments:

ဇီ၀က (ေဆး-၂) on 19 February 2010 10:41 said...

the pianist ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို ကၽြန္ေတာ္လည္း အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ ဂ်ာမန္စစ္ဗိုလ္က စႏၱာရားတီးခိုင္းတဲ့အခန္းကို အၾကိဳက္ဆံုးပဲ။ ဒီ review ေလး ေရးထားတာ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ေနာင္လည္း မ်ားမ်ားေရးႏိုင္ပါေစလို႕။


ဒုတိယေကာမက္ကေတာ့ ဘဝပန္းခ်ီကား ဆိုတဲ့ပိုစ့္ေလးမွာ
ေကာ္မက္ေရးေပးခဲ့တဲ့ ေကသရီ ပါဘဲ....သူလည္းအခုဘေလာ့မေရးေတာ့ဘူးထင္ပါရဲ႕ေလ ....။
မေတြ႕တာၾကာေပါ့...။သူလင့္ေလးလည္းသြားလို႕မရေတာ့ဘူးေလ...။က်မေရးတဲ့ပိုစ့္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို
လာဖတ္ေပးေနၾကပါ....က်မသတိရမိပါတယ္ မေကသရီကို...သူ႕လင့္ေလးသိတယ္ဆိုရင္ေပးခဲ့ၾကပါဦး..
သူေရးေပးခဲ့တဲ့ေကာမက္ေလးပါ

1 comments:

ေကသရီ on 1 April 2010 16:59 said...

အေတြးနဲ႔ အေရးေလးက ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔လိုက္တာ။ ဘ၀ဆိုတဲ့ ပန္းခ်ီကားေလးကို လွပစြာ ခ်ယ္မွုန္းႏိုင္ပါေစညီမေရ။

တတိယ ေကာမက္ကေတာ့ အလြမ္းကဗ်ာေတြေ၇းတဲ့ ကိုညလင္းအိမ္ ပါဘဲ....က်မရဲ႕ ကဗ်ာေလးတပုဒ္မွာ ေကာမက္ ေရးေပးခဲ့တာပါ..ေနာက္ပိုင္းကဗ်ာေတြကိုလည္း
အျမဲတမ္းလာဖတ္ေပးေနၾကပါ....။
ကိုညေ၇းေပးခဲ့တဲ့ေကာမက္ေလးပါ..

1 comments:

ညရဲ႕ေကာင္းကင္ on 5 April 2010 15:31 said...

လြမ္းဆြတ္စရာေလးပါလား ... ေရးတတ္တယ္ဗ်ာ ...

အဲဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ က်မရဲ႕ဘေလာ့ေလးစီကိုလာလည္ခဲ့ဖူးတဲ့သူေတြကေတာ့ ..က်မကမႀကီးေခ်ာလို႕
ေခၚတဲ့ အမေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) ..အမျမေသြးနီ.. ဦးျမစ္(ျမစ္က်ိဳးအင္း) ...ကိုဗညား ..ကိုဆိုစီ....မသိဂၤါေက်ာ္...ေဆြေလးမြန္ ...အမြန္ (ျမတ္မြန္)..ဆရာသမားကိုေမာင္မ်ိဳး ...ေနဝသာန္..သဒၵါ..
မနမ္း(အျဖဴေရာင္နတ္သမီး)...ဘိလပ္ကသူႀကီးမင္း (အဲေလာက္ဆိုသိၾကမယ္ထင္တယ္ ဘယ္သူဆိုတာ
က်မသူ႕ကိုေပးထားတဲ့နာမည္ေျပာင္ေလးက ၃ထိပ္ ၅ပိတ္ပါ..ဟဲဟဲ ဖြတာ ဖြတာ..အကိုေရ..စိတ္မဆိုးပါနဲ႕
စတာေနာ္ :P) ...အမမိုးေငြ႕..ကိုေမာင္ေလး.. (ခုေတာ့ကိုညိမ္းနိုင္ေပါ့ က်မစသိတုန္းကေတာ့ ကိုေမာင္ေလးလို႕ဘဲမွတ္ထားတာပါ) .... အမ (စိတ္၏ေျဖရာ )နာမည္ေသခ်ာမသိလို႕ပါအမေရ...
ဆင္ထဲကေဖးက သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္တဲ့ ကိုေရသန္႕ ကိုေပါ့ဆိမ့္ .. ဘလက္ေကာ္ဖီ ....လသာညျဖစ္ပါတယ္လို႕ေရးတတ္တဲ့ အမ(လသာည)...
ဖိုးၾကယ္ (ၾကယ္လြမ္းသူ)...ဘုန္းဘုန္းေတာက္ပၾကယ္စင္...
ေနာက္ျပီး..က်မ မမွတ္မိေတာ့တဲ့သူေတြလည္းရွိနိုင္ပါတယ္...တကယ္လို႕မ်ားက်န္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္ရွင္....က်မလည္းႀကိဳးစားျပီးေတာ့..ျပန္ရွာထားတာဘဲ

တခါတေလ လာလည္ဖူးတဲ့ အမေရႊစင္ဦး.....အမခ်စ္ၾကည္ေအး....အမခင္ဦးေမ..
ညအလၤကာ...ေနေသြး(bravo) ....flower poem ....ကိုသက္တန္႕ခ်ိဳ....အမႏွင္းနဲ႕မာယာ..ရင္ခြင္ရွိန္း..
မိုးယံနဲ႕ကိုးကိုးအိမ္ (သူတို႕နွစ္ေယာက္လည္းတခါတေလ လာလည္ဖူးၾကပါတယ္)

အရင္တုန္းကေတြ႕ရေပမဲ့ အခုေတာ့မေတြ႕တာ
ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီျဖစ္တဲ့ ..ပန္းနုနွင္းဆီေလး ..မယြန္း...ခိုင္နုငယ္...ကိုအုပ္ႀကီး...ညီဇံလွ...ပူးေတ...
ကိုေႏြဆူးလၤကာ....ကိုေဒါင္းမင္း..ေသာ္ဇင္စိုး...မိုးစက္အိမ္.....

ခုေနာက္ပိုင္းက်မစီလာလည္ၾကတဲ့ က်မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြကေတာ့ ..
jas လို႕က်မကေခၚတဲ့..jasmine.....ဘုန္းဘုန္းခ်ယ္ရီေျမ...အလင္းစက္ေလး...လရိမ္အိမ္...
ေနျပည္ေတာ္ကလာတဲ့ ေမာင္ဘႀကိဳင္...
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္ လို႕ဆုေတာင္းေပးတတ္တဲ့ အန္တီတင့္.....။။
အထုပ္လိုက္သယ္ေပးမယ္လို႕ကတိေပးထားတဲ့ အမမဒိုးကန္..(တကယ္မသယ္ေပးရင္ေတာ့ေအာ္ငိုမွာေနာ္)
က်မရဲ႕ဘေလာ့ေလးကိုပထမဦးဆံုးအႀကိမ္လာလည္သြားတဲ့ ဆရာကိုဟန္ၾကည္....
က်မအားလံုးကိုခင္မင္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ေျပာပါရေစ...

ေနာက္ေျပာခ်င္တာေလးကေတာ့ အခုက်န္းမာေရးအရ ဘေလာ့ဆက္မေရးဘဲခဏရပ္ထားတဲ့
ကိုဏီ(အကိုဏီလင္းညိဳ)..အကိုေရ စာေတြအျမန္ဆံုးျပန္ေရးနိုင္ပါေစလို႕ ညီိမဆုေတာင္းေပးပါတယ္ေနာ္..

ေနာက္ျပီးက်မကအရိပ္လို႕ေခၚတဲ့ ညီသူအိမ္ ပါဘဲ..သူနဲ႕စသိတုန္းက သူ႕ဘေလာ့ကေမပလ္သူ ဆိုတဲ့
နာမည္နဲ႕ပါ...အဲေတာ့က်မလည္းသူ႕ကိုမိန္းကေလးလို႕ ထင္မိပါတယ္....gtalk မွာစကားေျပာျဖစ္ေတာ့
ညီမလို႕ေခၚမိေတာ့မွ..သူကက်ေနာ္မိန္းကေလး မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့မွ က်မသူ႕ကိုေယာက္က်ားေလးမွန္း
သိတာပါ..ေက်ာင္းျပီးလို႕ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး...နႈတ္ဆက္သြားတဲ့အရိပ္ေရ...အေျခအေနေပးရင္
စာေတြဆက္ေရးပါလို႕ က်မတိုက္တြန္းပါရေစ...

ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ စိုးဧျပီရယ္မြန္သီခ်င္းဆိုက္ရဲ႕ blogger ကိုစိုးပါဘဲ...
က်မကိုBlog နဲ႕ပတ္သက္ျပီး...မသိတာေတြသင္ေပးခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြေကာင္းတေယာက္ပါ...
ပညာဆိုတာမွ်ေဝရတယ္ အမရဲ႕ ဆိုျပီးက်မကိုမသိတာေတြေျပာျပကူညီေပးခဲ့သူပါ...
တာဝန္ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္နိုင္တဲ့ နိုင္ငံသားေကာင္းျဖစ္ပါေစလို႕ က်မဆႏၵျပဳပါတယ္ကိုစိုး....

က်မေရးတဲ့စာေတြလာဖတ္ေပးတတ္တဲ့ ညီမ..မြန္...

က်မနဲ႕တူတူေနေပမဲ့က်မဘေလာ့ကိုဘယ္ေတာ့မွဝင္မၾကည့္ဘဲ သူမ်ားဘေလာ့ေတြကစာကိုလိုက္ဖတ္တဲ့
က်မရဲ႕ရန္ျဖစ္ေဖာ္ညီမေလးး ယု
(အဲတာေျပာတာေပါ့..ညီအမျဖစ္ရဲ႕သားနဲ႕အားမနာတာေလ...)

စာအုပ္စာေပဆိုတာလူ႕မိတ္ေဆြ..လို႕ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့
က်မကိုစာေရးဖို႕ တြန္းအားေတြအမ်ားႀကီးေပးခဲ့တဲ့ ...
စာေတြအမ်ားႀကီးေရးပါလို႕ေျပာခဲ့တဲ့....... က်မရဲ႕ ........ သူငယ္ခ်င္း ညီျမတ္သူ

သူမျပန္ခင္တုန္းကေတာ့က်မblog နဲ႕ပတ္သက္တာတခုခုလုပ္ေနရင္ မျပီးေသးဘူးလား လို႕ခဏခဏ
ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ က်ေပမဲ့..သူျပန္သြားတာနဲ႕..ပစ္ပစ္ ကိုယ္တို႕အေၾကာင္းေတြေရးေနာ္ လို႕
တဖြဖြ မွာသြားတဲ့.....
က်မကဗ်ာေတြအေၾကာင္းေျပာရင္ အားနာပါးနာ နဲ႕ နားေထာင္ေပးတတ္တဲ့
က်မရဲ႕....ခ်စ္သူ

က်မေရးတဲ့စာေတြကဗ်ာေတြကို အမွတ္မထင္လာဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ .....
က်မနဲ႕ခံစားခ်က္ျခင္းထပ္တူက်ခဲ့ဖူးမဲ့သူေတြ......

အားလံုးဟာ....က်မဘေလာ့ေရးခဲ့တဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ...အမွတ္တရေတြပါဘဲ
က်မ Blog day ရဲ႕ အမွတ္တရေလးေတြပါဘဲ

အခုဆိုရင္က်မ blog ေရးခဲ့တာ 2နွစ္နီးပါးေလာက္ရွိေတာ့မွာပါ...ဒါေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာေတာ့..
မေန႕တေန႕ကမွ Blog စေရးသလိုပါဘဲေလ....ေကာမက္ေလးေတြေတြ႕လိုက္ရင္..ရင္ခုန္တုန္း..
c-box ကို အေျပးအလႊားၾကည့္မိတုန္း....က်မခံစားခ်က္ေတြအမ်ားႀကီး..ေရးျဖစ္ဦးမယ္ထင္ပါတယ္....
က်မမေရးျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ တေန႕က်ရင္လည္း...က်မအားလံုးကိုအမွတ္တရ အေနနဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲမွာ
ေသခ်ာသိမ္းထားမွာပါ....blog ေလာကထဲမွာဘဲခင္မင္ ရေပမဲ့...က်မျဖဴစင္စြာနဲ႕ အားလံုးကို...
ခင္မင္ပါတယ္....အားလံုးကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္....။။

ဒီပိုစ့္ေလးေရးဖို႕ တဂ္ထားတဲ့ ေမာင္မ်ိဳးကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္...။

ကဲ..ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာေလးကေတာ့..က်မဒီည facebook မွာ cityvalle မေဆာ့ဘဲ
ဒီပိုစ့္ေလးကိုေရးလိုက္တယ္ဆိုတာပါဘဲရွင္..။

အခုမနက္ 5း42 ရွိေနျပီမို႕ ...... Hi ..all... Morning ..!

ပံုေလးကေတာ့က်မနာမည္ေရးတဲ့အခါက်န္ခဲ့မွာစိုးလို႕စာရင္းလုပ္ထားတာေလးပါ..
အဲတာေတာင္က်န္ခဲ့ေသးလားမသိဘူး... း(

blackroze

26.8.2011 AM 5: 43

ခြဲခြာျခင္းအရိပ္ေလးေတြ

အကြာအေဝးတစ္ခု ဗဟိုုျပဳလို႕
တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာသြားၾကတယ္
က်န္ခဲ့တာေတြက ဘာေတြလည္း
ေျခရာေတြလား အမွတ္တရေတြလား
ပံုရိပ္ေတြလား နႈတ္ဆက္ျခင္းေတြလား
အားလံုးဟာ ေဝေဝဝါးဝါး
မထင္မရွားနဲ႕
ေပ်ာက္ကြယ္လည္းမသြားၾကျပန္ဘူး..
အရာအားလံုးဟာ
အရိပ္ေတြအျဖစ္နဲ႕က်န္ေနခဲ့ၾကသလိုဘဲ

ေနာက္ဆံုးေတာ့က်န္ခဲ့တာ
ခြဲခြာျခင္းဆိုတဲ့ ရင္ထဲက
လစ္ဟာသြားတဲ့ေနရာေလးတစ္ခု
ဒီေနရာေလးကိုငံုၾကည့္လိုက္မိတယ္..

က်န္ခဲ့တာဒီေနရာေလးဘဲလား..
မဟုတ္ပါဘူူး ..
မျမင္ရေတာ့တဲ့ အျပံဳးေလးေတြ
ျပန္လည္ၾကားေယာင္ခြင့္မရွိေတာ့တဲ့
စကားသံေတြ...ျပန္လည္ ဖမ္းဆုပ္လို႕
မရနိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ..

တလြင့္လြင့္ေမ်ာပါသြားတဲ့
ခံစားခ်က္ေလးေတြ
အိမ္မက္မက္ေနသလိုလို
ခပ္ပါးပါးမွန္ေလးတခ်ပ္ကို
ေဖာက္ထြင္းၾကည့္ေနရသလို
အရိပ္ေတြ ပံုရိပ္ေတြ
မသဲကြဲလိုက္တာေလ ....

ေလာကႀကီးထဲကေန
ထာဝရထြက္ခြာသြားတဲ့
အေဖရဲ႕စကားသံေလးေတြ
ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္

ျပန္လည္မေတြ႕ေတာ့တဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စကားသံေတြ
ခုခ်ိန္ထိေအာင္ျပန္မေတြ႕ေတာ့တဲ့
ငယ္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕
" နင္ဘယ္ေနရာမွာဘဲေရာက္ေနေန
ငါဘယ္ေနရာဘဲေရာက္ေနေန
နင္နဲ႕ငါ အျမဲတမ္းသူငယ္ခ်င္း "
လို႕ေျပာခဲဲ့တဲ့ စကားသံေလး ....

တသက္တာအတြက္
ေက်ာခိုင္းခဲ့ဖူးတဲ့
သူေတြရဲ႕နႈတ္ဆက္သံေလးေတြ
တခ်ိန္ျပန္ေတြ႕ရင္္
အျပံဳးနဲ႕နႈတ္ဆက္ပါရေစ
ဆိုတဲ့ စကားသံေတြ ....

ေအာ္..ခုခ်ိန္ထိေအာင္
အရာရာဟာ ခပ္ပါးပါးေလးတည္ရွိေနဆဲပါလား...။

ျပန္ခါနီးနႈတ္ဆက္သြားတဲ့
ခ်စ္သူရဲ႕
ကိုအျမဲတမ္းသတိရေနမယ္ေနာ္
ဆိုတဲ့ စကားသံေလး ......
တကယ္ေတာ့အနာဂတ္ဟာလည္း
မႈံဝါးဝါးေလးပါဘဲေလ .....။

မေသခ်ာျခင္း မေရရာျခင္းေတြသာ
ျပည့္နွက္ေနတဲ့ ဘဝထဲ
ဘာေတြ႕ရဦးမလဲ
ဘာဆက္ျဖစ္ဦးမလဲ ဆိုျပီး
ေရွ႕တလွမ္းတိုးျပီး....
လွမ္းၾကည့္လိုက္မိျပန္တယ္ .....။




blackroze


(19.8.2011 - AM 3: 12)

(ပံုေလးကို www.google.com မွ ယူပါသည္ )

အလြမ္းေတြကိုသိပါေစ..

လူတေယာက္ကိုလြမ္းဖို႕ ခ်စ္ဖူးၾကပါသလား...ဘယ္သူမွေတာ့ လြမ္းဖို႕ရည္ရြယ္ျပီးစမခ်စ္ခဲ့ၾကပါဘူး။
ခ်စ္ရင္းနဲ႕သာလြမ္းတတ္သြားၾကတာပါ ။ ညတိုင္းျမင္ေနၾကကေန တညေလာက္မျမင္ရရင္ လြမ္းတယ္ ။
အျမဲတမ္းဖုန္းေျပာေနၾကကေန ဖုန္းတရက္ေလာက္ မဆက္လာရင္ လြမ္းတယ္။ေကာ္ဖီတူတူေသာက္ေနၾကကေန တေယာက္တည္း ေကာ္ဖီေသာက္ရရင္ လြမ္းတယ္ ။
ထမင္းတူတူစားေနၾကကေန တေယာက္ထဲထမင္းစားရရင္လည္း လြမ္းတာဘဲေလ ။ဘယ္အရာမဆို
နွစ္ေယာက္တူတူ ရွိေနရာကေန တေယာက္ထဲလုပ္ရတာမ်ိဳးတို႕ တေယာက္ထဲသြားရတာမ်ိဳးတို႕ဆိုရင္
အလြမ္းက သိသိသာသာႀကီးကို ရင္ထဲျဖစ္တည္လာေတာ့ပါဘဲ ။

ညေပါင္းမ်ားစြာ မွာ တေယာက္နဲ႕တေယာက္ မွ်ေဝခံစားေဖာ္ေတြအျဖစ္ေနလာခဲ့ျပီးမွ အခုလိုက်မတေယာက္တည္းျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မအရမ္းလြမ္းမိပါတယ္ ။အရင္ကအခ်ိန္ေတြ ျပန္မရနိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာ အေသအခ်ာသိေနေပမဲ့လည္း ရင္ထဲမွာမဝံမရဲေမွ်ာ္လင့္ေနမိျပန္တယ္...။ အလုပ္မွာအဆင္မေျပတာ ႀကံဳလာတဲ့အခါ က်မခံစားေပါက္ကြဲတာကို နားေထာင္ေပးေနၾက သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။က်မအျပင္သြားစရာကိစၥေတြေပၚလာတိုင္း အျမဲတမ္းဘဲ ျပန္လာရင္ မုန္႕ဝယ္ခဲ့လို႕မွာေနၾက သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။လကုန္လို႕ လခစာရင္းစာရြက္ေလးရလာတိုင္း အျမဲတမ္းသူနဲ႕တူတူ ေဖာက္ၾကည့္ေနၾကမို႕လို႕ လခစာရင္းစာရြက္ေလးကို တေယာက္ထဲ
ေဖာက္ၾကည့္ရတဲ့အခါတိုင္း သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။က်မအလုပ္ကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕သြားစရာ တခုခုရွိလာတိုင္း
သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။သူကက်မအိမ္ျပန္လာရင္ အျမဲေမးေနၾကေလ .ဘာေတြစားခဲ့လည္း ။ဘယ္ဆိုင္
သြားစားတာလည္း ။ စားေကာင္းလား ။ တေနရာရာသြားျပီးတိုင္း ျပန္လာရင္ သူ႕ကိုျပန္ေျပာျပေနၾက
ဆိုေတာ့ အခုက်မဘယ္သြားသြား ဘာလုပ္လုပ္ ေမးမဲ့သူမရွိေတာ့ စိတ္ထဲတမ်ိဳးႀကီးပါဘဲေလ။
က်မအဝတ္အစားဝယ္လာတိုင္း သူ႕ကိုျပေနၾကဆိုေတာ့ အခုက်မပစၥည္းတခုခုဝယ္မိတဲ့ အခါတိုင္း
သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။ဝယ္လာတဲ့ ပစၥည္းေတြသိမ္းရင္းနဲ႕ ရင္ထဲမွာအလြမ္းဆိုတာေတြရွိေနျပန္တယ္ေလ။
က်မအလုပ္ကျပန္လာျပီး ကြန္ျပဴတာဖြင့္လိုက္တိုင္း " ပစ္ပစ္ ျပန္လာျပီလားလို႕ " ေမးေနၾက သူ႕ကို
လြမ္းတယ္ ။က်မေန႕လည္ အလုပ္သြားခါနီးတိုင္း " ပစ္ပစ္ ထမင္းျမန္ျမန္စား ..Blog ကစာေတြလိုက္ဖတ္မေနနဲ႕ေတာ့ ေတာ္ၾကာအလုပ္ေနာက္က်မယ္ " လို႕ သတိေပးတတ္တဲ့သူ႕ကိုလြမ္းတယ္။

က်မ အလုပ္မွာထမင္းစားျပီးတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း က်မပို႕လာမဲ့message ကို ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္။
အခုဆိုရင္ က်မmessage ပို႕လည္း သူ႕စီမေရာက္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သိေနေပမဲ့ က်မသူ႕ကိုလြမ္းတဲ့အေၾကာင္းေတြ ေရးျပီး Message ေတြပို႕မိတယ္။သူ႕စီေ၇ာက္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ
သိေနေပမဲ့ က်မmessage ေတြပို႕ေနမိတုန္းဘဲ။ က်မအလုပ္ကျပန္လာျပီး ညဘက္ေတြ facebook မွာ cityvalle ေဆာ့ရင္းနဲ႕သူ႕ကုိလြမ္းတယ္ ။သူရွိေနသားနဲ႕ အဲလိုဂိမ္းေတြဝင္ဝင္ေဆာ့တာသူကမႀကိဳက္ပါဘူး က်မကလည္းေဆာ့လိုက္ရမွ ဆိုေတာ့ ခဏခဏ ရန္ျဖစ္ေနၾကပါ။ ခုေတာ့က်မတေယာက္တည္း ဂိမ္းေဆာ့ရင္းနဲ႕ ရန္ျဖစ္ေနၾက သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။ က်မညဘက္အိပ္ယာဝင္ခါနီးတိုင္း သြားတိုက္ဖို႕
ေဆးေသာက္ဖို႕ အျမဲမွာေနၾက သူ႕ကိုလြမ္းးတယ္..။ သြားတိုက္ေနရင္းနဲ႕ မ်က္၇ည္က်မိတဲ့ညေတြေတာင္
ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ေဆးေသာက္ဖို႕ ေရငွဲ႔ရင္းနဲ႕ ထိုင္ငိုမိတဲ့ ညေတြရွိတယ္ ။က်မအိပ္ခါနီးတိုင္း သူကမက္ေဆ့ခ်္
ပို႕ေနၾကပါ ။က်မညအိပ္္ယာဝင္တိုင္း ေရာက္လာမွာမဟုတ္ေတာ့တဲ့ သူ႕message ေလးေတြကို လြမ္းတယ္..။က်မမနက္ေစာေစာသြားစရာရွိတိုင္း ဖုန္းဆက္ျပီးနိုုးေပးေနၾက သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။

က်မအဝတ္အစားတထည္ဝယ္ျပီးတိုင္း လွမလွ က်မနဲ႕လိုက္မလိုက္ အျမဲေဝဖန္ေပးေနၾက သူ႕ကို
လြမ္းတယ္ ။က်မဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ သြားမယ္လို႕ ေျပာတိုင္း "ဆံပင္ေတြအမ်ားႀကီး ညွပ္မျပစ္နဲ႕ေနာ္" လို႕
မွာတတ္တဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။သူနဲ႕က်မ နွစ္ေယာက္တူတူဂိမ္းေဆာ့တဲ့အခါတိုင္း က်မကရံႈးမဲ မဲတတ္တဲ့
သူမို႕ က်မရံႈးေတာ့မဲ့အေျခအေန ဆိုရင္ က်မမခံခ်င္ေအာင္လိုက္လိုက္စတတ္တဲ့သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။
သူေက်ာင္းသြားျပီးသူ႕သီးဆစ္ ကိုၾကည့္ေပးမဲ့ဆရာနဲ႕သြားေတြ႕ရတဲ့ရက္ေတြတိုင္း ေက်ာင္းကျပန္လာရင္
က်မႀကိဳက္တတ္တဲ့ မုန္႕ေတြဝယ္လာေပးတဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။ညဘက္ဘုရားစာတူတူ ဆိုခဲ့ဘူးတဲ့
အခ်ိန္ေတြကိုလြမ္းတယ္။က်မစိတ္ကူးေပါက္ရာဆြဲထားတဲ့ ပံုေတြကိုကြန္ျပဴတာထဲမွာ အျမတ္တနိုး
သိမ္းထားေပးတတ္တဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။က်မကေလးဘဝတုန္းကပံုေလးေတြၾကည့္ျပီး ပံုတူဆြဲေပးတတ္တဲ့
သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။ေဒါသျဖစ္စရာျပသနာတခုခုတက္တိုင္း ဟန္မေဆာင္ဘဲ ေပါက္ကြဲတတ္တဲ့သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ။က်မဘယ္ေလာက္ဘဲသူ႕အေပၚအနိုင္ယူေနပါေစ ...အျမဲတမ္းခြင့္လႊတ္ျပီးအေလွ်ာ့ေပးတဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္..။က်မသူ႕အနားမွာမရွိေပမဲ့ က်မေမြးေန႕ကို
အမွတ္တရ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္ ..။က်မစိတ္ဆိုးတဲ့အခါ အရုပ္မေလးတရုပ္
ဝယ္လာျပီး ျပန္ေခ်ာ့တတ္တဲ့ သူ႕ကိုလြမ္းတယ္...။
ရွမ္းေခါက္ဆြဲ အရမ္းႀကိဳက္တဲ့သူ႕ကို လြမ္းတယ္ ။သူျပံဳးလိုက္တိုင္းေပၚလာတဲ့ ပါးခ်ိဳင့္ေလးနွစ္ဘက္ကိုလြမ္းတယ္..။အသံဝဲဝဲ စကားသံေလးကိုလြမ္းတယ္ ။

က်မက ကဗ်ာေတြဝါသနာပါေပမဲ့ သူကေတာ့ ကဗ်ာဆိုရင္နဲနဲမွမခံစားတတ္တဲ့သူပါ ။
က်မကအိမ္မက္ ေတြကိုမလိုခ်င္သူပါ ။သူကေတာ့ အိမ္မက္ ဆိုတာက စိတ္စြဲလန္းမႈ႕ေၾကာင့္ျဖစ္တာဆိုျပီး အိမ္မက္ကိုခံစားတတ္ပါတယ္ ..။က်မကခ်ယ္ဆီးႀကိဳက္ေပမဲ့ သူကမန္ယူပရိတ္သတ္ပါ ။
ဒါေပမဲ့ က်မတို႕နွစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။တေယာက္ကိုတေယာက္ အရမ္းခ်စ္ပါတယ္..။

အခုသူဘာလုပ္ေနမလဲက်မအရမ္းသိခ်င္ပါတယ္...။ က်မကိုဆိုျပဖူးတဲ့သီခ်င္းေတြကို တေယာက္တည္း
တိုးတိုးေလးမ်ားညည္းေနမလား ..။cry on my shoulder ျဖစ္ ျဖစ္.. My love ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့..
ေတာထဲမွာမ်ားကင္းေစာင့္ေနရမလား ..။ဒါမွမဟုတ္ က်မကိုလြမ္းေနမလား??
က်မစီမ်ားစာေရးေနမလား။။ သက္ေတာင့္သက္သာရွိမဲ့ အိပ္ယာေလးတခုထဲမွာအိပ္ေနျပီလား။
အေတြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ က်မသူ႕ကိုလြမ္းေနပါတယ္..။

သူတာဝန္က်တဲ့ေနရာကလည္း ေတာထဲမွာဆိုေတာ့ က်မတို႕နွစ္ေယာက္ ေတြ႕ဖို႕ေနေနသာသာ
ဖုန္းေတာင္ဆက္လို႕မရပါဘူး ။ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ကာလမွ ေတြ႕ခြင့္ရမလဲက်မ မသိပါဘူး ။
သူဘာေတြလုပ္ေနရလဲ ဆိုတာက်မမသိေတာ့ပါဘူး ..။
သူကမျပန္ခင္မွာသြားပါတယ္...တျခားအခ်ိန္ေတြသူ႕ကိုသတိမရရင္ေနပါ..အိပ္ခါနီးအခ်ိန္ေလးေတာ့
သူ႕အေၾကာင္းစဥ္းစားျပီး သူ႕ကိုသတိရေပးပါတဲ့ ။။ က်မအခုအခ်ိန္တိုင္း သူ႕ကိုသတိရေနပါတယ္ ။။
ေန႕တိုင္းသူ႕ကိုသတိရေနပါတယ္။ ညတိုင္းသူ႕ကိုသတိရေနပါတယ္ ။အရမ္းသတိရေနပါတယ္ ။အမ်ားႀကီးသတိရေနပါတယ္ ။ အႀကီးႀကီးကိုသတိရေနတာပါ ။

က်မ သူ႕ကိုဘယ္တုန္းကမွမညာခဲ့ပါဘူး.. က်မအခု သူ႕ကိုလြမ္းေန သတိရေန ငိုေနမိတာေတြ
အားလံုးဟာ ရင္ဘတ္ထဲကလာတဲ့ စစ္မွန္တဲ့အရာေတြပါ ။မုသားနဲ႕ဟန္ေဆာင္မႈ႕ေတြလံုးဝမပါ ပါဘူး ။
အားလံုးဟာ.....ျဖဴစင္သန္႕ရွင္းတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြကျဖစ္လာတဲ့ခံစားမႈ႕ေတြပါ ..။
ဒီစစ္မွန္တဲ့ စကားေၾကာင့္ သူနဲ႕က်မဘယ္ေလာက္ဘဲ ေဝးကြာေနပါေစ က်မသူ႕ကိုသတိရေနတယ္ဆိုတာ သူအလိုအေလွ်ာက္ခံစားသိနိုင္ပါေစသား...။


blackroze

AM 1:57 (12.8.2011)


( က်မက ခံစားခ်က္ေတြကိုဘဲေရးတတ္တဲ့သူမို႕ က်မရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြကို
ခ်ေရးထားတာပါ ....အပ်င္းေျပသေဘာမ်ိဳးဖတ္သြားလို႕ရပါတယ္ က်မစိတ္မဆိုးပါဘူး)

က်မႀကိဳက္၏ မႀကိဳက္၏

က်မရဲ႕အႀကိဳက္ေတြကေတာ့ စားစရာကေနစေျပာမယ္ေနာ္...ျမန္မာစားစရာေတြအကုန္ႀကိဳက္တယ္ ။
ယိုးဒယားစားစရာေတြလည္းႀကိဳက္တယ္ ။။က်မကခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေတြ ႀကိဳက္တဲ့သူမို႕လို႕ပါ ။
ေၾကးအိုး နဲ႕ရခိုင္မုန္႕တီအရမ္းႀကိဳက္တယ္ ။ ေက်ာင္းတက္တုန္းက အျမဲစားျဖစ္တဲ့ဆိုင္ကေတာ့ Ykko လို႕ ေခၚတဲ့ ရန္ကင္းေၾကးအိုးပါဘဲ ။က်မအထင္ေပါ့ေနာ္.. အဲဒီ YKKO ကတျခားဆိုင္ေတြထက္ေစ်းနဲနဲေလးပိုပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့စားရတဲ့အရသာလည္းကြာပါတယ္။
တျခားဆိုင္ေတြထက္ ပိုေကာင္းတယ္လို႕ထင္ပါတယ္ ။

အဝတ္အစားဆိုရင္ေတာ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ့ Free style ကိုိုအႀကိဳက္ဆံုးပါဘဲ...
ခ်ည္သားအျဖဴေရာင္လြင့္လြင့္ေလး ဆိုရင္အရမ္းသေဘာက်ေပါ့ ။ Jean ကိုအရမ္းႀကိဳက္တယ္ ။
Jean ေဘာင္းဘီေတြက ေဟာင္းသြားေပမဲ့လည္း ဒီဇိုင္းတမ်ိဳးနဲ႕လန္းတယ္ ထင္လို႕ပါ ။
တျခားခ်ည္ေဘာင္းဘီအပြေလးေတြလည္း သေဘာက်ပါတယ္..ဒါေပမဲ့ Jean ကေတာ့ အႀကိဳက္ဆံုးပါဘဲ ။။

အေရာင္ထဲမွာလည္း အျဖဴေရာင္ကိုအႀကိဳက္ဆံုးပါဘဲ ။။အျဖဴနဲ႕ဆန္႕က်င္ဘက္အနက္ေရာင္ကိုလည္း
ႀကိဳက္တယ္ ။သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကေတာ့ေျပာဖူးတယ္ ။အဝတ္အစားဝယ္ရင္ အျဖဴနဲ႕အနက္ယူတာ
မ်ားလို႕ နင္ကcolour blind တဲ့ ေလ ။စိတ္ဆိုးရအခက္ မဆိုးရအခက္ ။။ေအာင့္သက္သက္နဲ႕ဘဲ
ရီေနလိုက္ရတာေပါ့ ။

လက္ဝတ္ရတနာေတြထဲမွာေတာ့ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ diamond လို႕ေခၚတဲ့ စိန္ ဆိုတဲ့ ရတနာ ပါဘဲ ။
(ဟဲဟဲ ..Blackroze တို႕အေကာင္းမႀကိဳက္ဘူးေနာ္...)
ပုလဲေလးကိုစိန္ေလးကြပ္ထားတဲ့ လက္ဝတ္ရတနာပစၥည္းေလးမ်ား ေတြ႕လို႕ကေတာ့ မ်က္လံုးကြ်တ္မတတ္
ေငးမိေတာ့တာပါဘဲ....က်မမ်က္စိထဲမွာေတာ့ ပုလဲရဲ႕နို႕နွစ္ေရာင္ေလးကို စိန္ရဲ႕ေတာက္ပမႈ႕ေလးနဲ႕
ရံလိုက္တဲ့အခါမွာ သိပ္ကိုလွပတဲ့ ေရာင္စဥ္ေလးေတြလို႕ထင္မိတယ္ ။ကဗ်ာဆန္ဆန္ေလးနဲ႕ကို
လွေနတဲ့ တြဲဖက္ညီတဲ့ ရတနာစံုတြဲလို႕ သတ္မွတ္ထားပါတယ္ ။။

ဖိနပ္ကေတာ့ သိပ္မေရြးပါဘူး ။။ေဆာင္းတြင္းဆိုရင္ေတာ့ အေအးလံုုမဲ့ ေဝ့ါကင္းရူးေပါ့ ။။
ေႏြဘက္ဆိုရင္ေတာ့ ေျခညွပ္အပါးေလးေတြဘဲစီးလိုက္တာပါဘဲ ။။

ခရီးသြားရင္းနဲ႕စာအုပ္ဖတ္ရတာအရမ္းႀကိဳက္တယ္ ။ ကားနဲ႕ဘဲခရီးသြားသြား ။ေလယာဥ္နဲ႕ဘဲသြားသြား
က်မအျမဲယူသြားတာကေတာ့ စာအုပ္ေတြပါဘဲ ။ရန္ကုန္မွာတုန္းက ညဘက္ Express ကားေတြစီးျပီးခရီးသြားရင္ ကားေပၚမွာတညလံုး စာအုပ္ဖတ္သြားတာပါ ..အဲလိုကားအႀကီးႀကီးေတြစီးျပီး
ခရီးသြားရတာလည္းသေဘာက်တယ္ ။အဲ...ဒါေပမဲ့ ခရီးသြားတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ့္ထိုင္ခံုေဘးမွာ
ကေလးဆိုးေလးေတြရွိေနတာမ်ိဳး ကိုေတာ့လံုးဝမႀကိဳက္ပါဘူး ။ေတာ္ၾကာကေလးကရူးေပါက္ခ်င္လို႕ ခဏခဏထေပးရတာနဲ႕ ကေလးကဂ်ီက်လို႕ ေအာ္ေနတာမ်ိဳး က်မစိတ္မရွည္ပါဘူး ။ ပိုဆိုးတာက
ကိုယ့္ထိုင္ခံုေနာက္ဘက္ကခံုမွာ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ေလး မ်ားပါလာလို႕ကေတာ့ သြားျပီဘဲ....တခ်ိဳ႕ကေလးေတြက
အရမ္းဆိုးပါတယ္.. မိဘအလိုလိုက္ထားတာလဲပါမွာပါ ။။ သူတို႕လိုခ်င္တာမရရင္ ေရွ႕ခံုကိုေျခေထာက္နဲ႕
ကန္ျပီး ေသာင္းက်န္းေတာ့တာပါဘဲ ။ေရွ႕မွာထိုင္ေနရတဲ့ သူအဖို႕ကေတာ့ ငလွ်င္ေၾကာေပၚ ေရာက္ေနသလိုပါဘဲ ..ထေျပာလို႕လဲမရ... မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးလို႕ ။

မိုးရြာထဲထီးမပါဘဲလမ္းေလွ်ာက္ရတာသေဘာက်တယ္ ။မိုးရြာေနတုန္းမိုးႀကိဳးပစ္တာ မိုးျခိမ္းတာ မႀကိဳက္ပါဘူး ။အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္မိုးရြာတာေတာ့မႀကိဳက္ဘူး ။

ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္ငိုရတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြမႀကိဳက္ဘူး ။

ေဘာလံုးအရမ္းဝါသနာတယ္ ။ခ်ယ္ဆီးအသင္းအရမ္းႀကိဳက္တယ္ ။ နိုင္ငံအသင္းထဲမွာဆိုရင္ အီတလီ ။
ေဘာလံုးသမားထဲမွာဆိုရင္ ရွက္ဗ္ခ်န္ကို ..ဂြ်န္တယ္ရီ ...မာလ္ဒီနီ ...ေတာ့တီ ..ေရာ္နယ္ဒင္ဟို ...
(က်မႀကိဳက္တဲ့ player ေတြက နဲနဲေတာ့ အန္းတိတ္ျဖစ္ေနမလားမသိဘူး .က်မအခုေဘာလံုးပြဲ
ေတြလည္းမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူးေလ ..အခုေနာက္တက္player ေလးေတြကိုလည္းမသိေတာ့ဘူး)


က်မနာရီမႀကိဳက္ပါဘူး.... ဘယ္ေတာ့မွနာရီမပတ္ပါဘူး.. အခ်ိန္သိခ်င္ရင္ဖုန္းထုတ္ၾကည့္လိုက္တာပါဘဲ ။။
ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ေယာက္က်ားေလးေတြ နာရီသားေရႀကိဳးအမဲေလးေတြ ပတ္ထားရင္
အရမ္းသေဘာက်တယ္ ။။ဘာလို႕မွန္းဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာမေျပာတတ္ဘူး ။စိတ္ထဲမွာေတာ့
တန္ဘိုးႀကီးတဲ့ ေရႊေရာင္နာရီေလးေတြ နာမည္ႀကီးကုမၸဏီေတြက ထုတ္တဲ့ နာရီေတြထက္ အဲလိုလက္ပတ္ႀကိဳး အမည္းေရာင္နဲ႕နာရီေလးေတြကို ပိုသေဘာက်တယ္...။။
တခ်ိန္မွာ..ခ်စ္သူနဲ႕ေတြ႕တဲ့အခါ က်မနာရီေလးတလံုး သူ႕အတြက္လက္ေဆာင္ေပးမွာပါ ။
အဲဒီနာရီေလးကလည္း လက္ပတ္ႀကိဳးအမည္းေရာင္ေလးနဲ႕ဆိုတာ ေမးဖို႕လိုမယ္မထင္ဘူးေနာ္ ^^

က်မဆံပင္အရွည္ကိုအရမ္းသေဘာက်တယ္ ။။ဒါေပမဲ့ဆံပင္စည္းတာကိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး ။။
စိတ္ထဲမွာ..ခ်ဳပ္ေနွာင္ခံထားရတယ္ထင္လို႕ပါ ....ဆံပင္ကိုအေရာင္ဆိုးတာမႀကိဳက္ဘူး...

ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ရန္ျဖစ္တာမႀကိဳက္ဘူး....

ကြယ္ရာမွာအတင္းေျပာတာမႀကိဳက္ဘူး...

သူတပါးကိုနွိမ္ျပီးေျပာဆိုတာမႀကိဳက္ဘူး...

ူသတၱိမရွိတဲ့သူေတြကိုမႀကိဳက္ဘူး...အရာရာကိုရင္မဆိုင္ရဲတဲ့သူေတြကိုမႀကိဳက္ဘူး...

မုသားကိုတခါတရံမွာသံုးေပမဲ့ သူတစ္ပါးထိခိုက္နစ္နာေအာင္လိမ္တာမ်ိဳး မႀကိဳက္ပါဘူး..

ကဲ...ဒီေလာက္ဆိုေတာ္ေတာ္ေလးျပည့္စံုျပီထင္တယ္ေနာ္ ..။။

Blackroze

က်မရဲ႕အျဖဴေရာင္နတ္သမီးေလး

က်မအခုတေလာ...သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြအေပၚတာဝန္မေက်သလိုျဖစ္မိပါတယ္ စိတ္ထဲမွာလည္း အလြမ္းေတြနဲ႕ ျပည့္နွက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ကာလတခုျဖစ္လို႕ေနပါတယ္။ က်မကိုတက္ဂ္ပို႕ေလး ေရးခိုင္းထားေပမဲ့လည္း ခုခ်ိန္ထိေအာင္ မေရးျဖစ္ေသးပါဘူး.။ အဲဒီအတြက္ညီမေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္..
အခုလည္းမရဲ႕ ဘေလာ့ေလးအတြက္ေရးဖို႕လည္း ေနာက္က်ျပန္တယ္ မရယ္.. ညီမကိုနားလည္ေပးပါလို႕ေနာ္.....

က်မရဲ႕နတ္သမီးေလးကေတာ့ တျခားသူမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးကအျဖဴေရာင္နတ္သမီးလို႕ သိၾကတဲ့ အမနမ္းမဝပါဘဲ..က်မနဲ႕ နတ္သမီးေလးနဲ႕ဘယ္လိုစသိခဲ့လဲလို႕ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး...အမွန္ကန္ဆံုး
ေျပာျပတာပါ.. က်မနတ္သမီးေလးရဲ႕ Blog ကိုစေရာက္သြားခ်င္း.. သတိထားမိတာက ျမန္မာဝတ္စံုေလးနဲ႕ အ၇မ္းလွတဲ့ နတ္သမီးေလးပါလား ဆိုတာပါဘဲ ။ က်မအဲဒီပံုေလးေတြအၾကာႀကီး ၾကည့္ေနခဲ့ပါတယ္္ ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ျမန္မာဝတ္စံုေလးနဲ႕ အရမ္းလွတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေကာမက္ေလးေရးေပးခဲ့ပါတယ္။ေနာက္ပိုင္းေတာ့ နတ္သမီးေလးစီကိုမၾကာမၾကာသြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။
က်မစီကို နတ္သမီးေလးကလည္း ျပန္လာလည္ခဲ့ပါတယ္ ။ က်မကသူမ်ားေတြလို စာေရးမေကာင္းပါဘူး။ ေနာက္ျပီး က်မခံစားမိတာေလးေတြကိုဘဲ ေရးတဲ့သူမို႕ က်မေရးတဲ့စာေတြကို စိတ္ရွည္စြာနဲ႕ လာဖတ္ေပးတဲ့ သူေတြထဲမွာက်မရဲ႕နတ္သမီးေလးလည္း ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္ ။နတ္သမီးေလးက သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲေတြကိုလည္း အျမဲတမ္းတာဝန္ယူက်င္းပေပးတဲ့ သူပါ ။က်မရဲ႕ေမြးေန႕ေလး ကိုလည္းလုပ္ေပးရမယ္ေနာ္လို႕...က်မနတ္သမီးေလးကိုေျပာဖူးပါတယ္ ။ နတ္သမီးေလးကခ်က္ခ်င္းဘဲ ေမြးရက္နဲ႕ေမြးလ ေလးသာေျပာထား ။ေမြးေန႕ေရာက္ရင္ ေမြးေန႕ပြဲေလး ကိုလုပ္ေပးမယ္လို႕ အေၾကာင္းျပန္လာပါတယ္။က်မရဲ႕နတ္သမီးေလးက အဲလိုမ်ိဳးသူငယ္ခ်င္းေတြအေပၚကို တာဝန္ေက်ျပီး
ခ်စ္တတ္တဲ့ နတ္သမီးေလးပါ....က်မနဲ႕နတ္သမီးေလးတခါမွ gtalk မွာစကားမေျပာဖူးပါဘူး။ဒါေပမဲ့ က်မစိတ္ထဲမွာခံစားျပီး ၾကားေယာင္လို႕ရပါတယ္....နတ္သမီးေလးရဲ႕ အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြကိုေပါ့....။။
က်မနတ္သမီးေလးနဲ႕ ခင္မင္မိတာမၾကာေသးပါဘူး။ဒါေပမဲ့စိတ္ထဲမွာ ခန္႕မွန္းလို႕ရေနပါတယ္ ။
နတ္သမီးေလးရဲ႕ ျဖဴစင္တဲ့စိတ္ဓါတ္ေလးကိုပါ ။။အျဖဴေရာင္နတ္သမီး ဆိုတဲ့ နာမည္ေလးနဲ႕
လိုက္ဖက္လွပါတယ္။ တကယ္ကို အျဖဴေရာင္နတ္သမီးေလးပါဘဲ.....

ျဖဴစင္မႈေတြလြမ္းျခံဳ
ေအးျမတဲ့အျပံဳးေလးပိုင္ရွင္
က်မရဲ႕ နတ္သမီးေလးေရ... က်မတို႕နွစ္ေယာက္တေယာက္နဲ႕တေယာက္မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္
မေတြ႕ဖူးၾကေသးေပမဲ့ က်မရဲ႕ အျဖဴေရာင္နတ္သမီးေလးကို က်မအျမဲတမ္းခ်စ္ေနမယ္ေနာ္..
အမွတ္မထင္ ခင္မင္သိကြ်မ္းခဲ့ရေပမဲ့ နတ္သမီးေလးက က်မရဲ႕ အမွတ္တရ ပံုရိပ္ေလးတခုပါဘဲေနာ္...။


နတ္သမီးေလးကို ခ်စ္တဲ့ .... blackroze

က်မခ်စ္သူနွင့္ရန္ကုန္ကြန္နက္ရွင္

22.7.2011 (ေသာၾကာေန႕)

အဲဒီေန႕ခါတိုင္းေန႕ေတြလိုပါဘဲ...ေနပူတယ္..ဘာမွထူးထူးျခားျခားမရွိပါဘူး....ဒါေပမဲ့..က်မအတြက္ေတာ့
ငိုခဲ့ရတဲ့ေန႕ေလးပါဘဲ..သူေက်ာင္းျပီးလို႕ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတဲ့ေန႕မို႕လို႔ပါ...သူမ်ားေတြအတြက္မထူးျခားတဲ့
7လပိုင္း22 ရက္ေန႕ကက်မအတြက္ေတာ့..ထူးျခားခဲ့ပါတယ္...အဲဒီ7လပိုင္း22ရက္ေန႕ကို..ရင္ဆိုင္ဖို႕အတြက္
္္္က်မေတာ္ေတာ္အားေမြးခဲ့ရပါတယ္...ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ယူခဲ့ရပါတယ္..အဲဒီေန႕ကိုက်မခြင့္ယူလိုက္မယ္
ေျပာေတာ့..သူခြင့္မယူခိုင္းပါဘူး....အလုပ္သြားေနတာကပိုအဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္တဲ့...သူကလဲပစၥည္းေတြ
သိမ္းရမွာနဲ႕ကားလာႀကိဳမွာကိုအဆင္သင့္ေစာင့္ေနရမွာဆိုေတာ့...ေန႕ခင္းေလာက္ကထဲကအကုန္ျပီးေအာင္
လုပ္ထားရမွာ..သူကြန္ျပဴတာကိုသိမ္းျပီဆိုတာနဲ႕..က်မနဲ႕ေတြ႕ဖို႕အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး...အလုပ္မွာဆိုရင္
အလုပ္လုပ္ေနရေတာ့..စိတ္ကအဲေလာက္ႀကီး..စဥ္းစားမိေနမွာမဟုတ္ဘူး..အလုပ္ကေနခြင့္မယူနဲ႕ေတာ့
ဆိုတာနဲ႕..က်မအဲဒီေန႕ကိုအလုပ္သြားခဲ့ပါတယ္..သူအေဆာင္ကေနထြက္တာကစျပီး..ေလယာဥ္မထြက္ခင္
အထိက်မစီmessage.. ေတာက္ေလွ်ာက္ပို႕ေပးခဲ့ပါတယ္..

ေလယာဥ္ကြင္းေရာက္ေနျပီ....ပစၥည္းခ်ိန္ေနတယ္....flight terminal ကိုသြားေနျပီ....ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို႕
ေစာင့္ေနတယ္...သူဘယ္ေရာက္ေနျပီ..ဘာလုပ္ေနတယ္..ဆိုတာမက္ေဆ့ခ်္နဲ႕ေျပာျပခဲ့ပါတယ္...
သူပို႕ေပးတဲ့မက္ေဆ့ခ်္ေတြထဲမွာက်မကိုက်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို႕..ငိုမေနဖို႕..အစားမွန္မွန္စားဖို႕..
အကုန္မွာခဲ့ပါတယ္....သူေလယာဥ္ထဲဝင္ခါနီးမွာက်မစီဖုန္းဆက္ခဲ့ပါတယ္...သူအခုflight ထဲဝင္ေတာ့မယ္...သူရန္ကုန္ေရာက္တဲ့ညအြန္လိုင္းရေအာင္လာခဲ့မယ္...ဆိုျပီး..ေျပာပါတယ္..
ကိုဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး...သူဖုန္းပိတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္...က်မမ်က္ရည္ေတြဘယ္လိုမွထိန္းလို႕မရေတာ့
ပါဘူး..ေဘးနားကသူငယ္ခ်င္းက..နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆိုျပီး..အတင္းလာေမးပါတယ္...
က်မေနသိပ္မေကာင္းလို႕ဆိုျပီး..ညာေျပာလိုက္ပါတယ္...အဲဒီည10း25 မွာေလယာဥ္ထြက္ပါတယ္..
က်မအလုပ္ဆင္းခါနီးေလးေပါ့...ခါတိုင္းအလုပ္ကအျပန္ညေတြဟာက်မအတြက္အရမ္းအဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္..
အခုေတာ့က်မစိတ္ထဲ..သူ..က်မနဲ႕ေဝးတဲ့ေနရာကိုသြားေနျပီ..ဆိုတဲ့အသိနဲ႕..ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ခဲ့ရတယ္

အဲဲဒီညက...က်မအတြက္ညတခုလံုးေပ်ာက္ေနသလိုပါဘဲ..က်မဘာလုပ္ရမွန္းလည္းမသိပါဘူး....
ဘာေတြလုပ္ေနမွန္းလည္းမသိေတာ့ပါဘူး...က်မသိေနတာက..က်မငိုေနတယ္ဆိုတာပါဘဲ...

သူက"မငိုရဘူးေနာ္..ပစ္ပစ္...သတိရတာကလြမ္းတာက..သပ္သပ္..စားစရာရွိတာစား..ေဆးလည္းေသာက္ဖို႕
မေမ့နဲ႕ေနာ္.."ဆိုျပီး..မွာသြားေပမဲ့...က်မစိတ္ထဲမွာ..အရမ္းဝမ္းနည္းေနခဲ့တယ္..အရမ္းခံစားေနခဲ့ရတယ္...
က်မဘယ္လိုမွေနလို႕မရဘူး...က်မစိတ္ထဲမွာသူနဲ႕ေတြ႕ခ်င္တဲ့စိတ္တခုဘဲရွိေနခဲ့ပါတယ္...သူ႕စကားသံ
ေတြကိုဘဲနားထဲၾကားေယာင္ေနတယ္...က်မရူးမတတ္ပါဘဲ...သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကအရင္ကေျပာဖူးတယ္
သူ႕ခ်စ္သူမာစတာတက္ျပီးလို႕ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတုန္းက..သူ႕အတြက္..အေမေပ်ာက္သြားတဲ့ကေလးလို
ခံစားခဲ့ရတယ္တဲ့..က်မအတြက္ေတာ့..ကမာၻတခုလံုးေပ်ာက္သြားသလိုပါဘဲ...က်မရင္ထဲဘယ္လိုခံစားရသလဲ
ဆိုတာ..က်မမေျပာျပတတ္ပါဘူး...ရင္ထဲဆို႕ေနတာတခုဘဲသိပါတယ္...အဲဒီညကိုက်မတေယာက္ထဲရင္မဆိုင္
နုိင္ခဲ့ပါဘူး....ေနာက္ဆံုးေတာ့..အေမအိပ္လို႕မရရင္ေသာက္ဖို႕ဆရာဝန္ေပးထားတဲ့ေဆးကို..အေမမသိေအာင္
ယူေသာက္ျပီးအိပ္ခဲ့ရပါတယ္..က်မအိပ္မေပ်ာ္ခင္အထိ..နားထဲၾကားေနတာကေတာ့..သူ႕စကားသံေတြပါဘဲ..

ညတိုင္းက်မ..မအိပ္ခင္သူမက္ေဆ့ခ်္ပို႕ေပးေနၾကပါ...က်မဖုန္းထဲကMessage-inbox မွာ...message အေစာင္151ေစာင္တိတိရွိပါတယ္...အားလံုးသူ႕မက္ေဆ့ခ်္ေတြပါဘဲ..က်မဖုန္းကလဲInboxမွာအေစာင္
170ေလာက္ထက္ပိုလို႕မရပါဘူး...အဲေတာ့ပိုလာရင္deleteလုပ္ျပစ္လိုက္ရပါတယ္..အကုန္လံုးသာ
သိမ္းထားလို႕ရမယ္ဆိုရင္..ဘယ္ေလာက္ေတာင္ရွိမလဲမသိေတာ့ပါဘူး..သူျပန္သြားတဲ့ညမွာ..သူမက္ေဆ့ခ်္
ပို႔မလာေတာ့ဘူးဆိုတာသိေနေပမဲ့...နားထဲမွာ..message alan ေလးကိုၾကားေနမိပါတယ္....က်မငိုရင္းနဲ႕ဘဲ
အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္...

ေနာက္ေန႕..သူအြန္လိုင္းမလာပါဘူး...က်မမွာေတာ့တညလံုးနီးပါးေစာင့္ေနလိုက္ရတာေလ..ခင္တဲ့ညီမေလး
တေယာက္ကေျပာပါတယ္...ရန္ကုန္ကဆိုင္ေတြကည11နာရီဆိုပိတ္ျပီ..ရန္ကုန္11နာရီေက်ာ္သြားရင္မေစာင့္
ေနနဲ႕ေတာ့တဲ့...စိတ္ထဲမွာေတာ့ဘာလို႕မလာတာပါလိမ့္..ဆိုျပီး..စိတ္ပူတာေရာ..စိတ္မေကာင္းတာေရာ
စံုေနတာပါဘဲေလ.....သူ႕နစ္ထဲမွာလည္းသူနဲ႕အတူတူျပန္သြားတဲ့..သူေတြထဲကတေယာက္မွအြန္လိုင္း
တက္မလာပါဘူး..အဲေတာ့ဘာမ်ားျဖစ္ေနလို႕ပါလိမ့္ဆိုျပီး...စိတ္ပူေနရေရာ..ဘာေတြအဆင္မေျပျဖစ္ေနလို႕
ခုခ်ိ္န္ထိေအာင္..တည္းတဲ့ေနရာမေရာက္ေသးတာပါလိမ့္ဆိုျပီး..ရင္ပူေနမိျပန္ေရာ...သူျပန္သြားတဲ့..ေန႕ကစျပီး
က်မရင္ထဲေမာေနရတာအခုညထိပါဘဲ...

ဒီညအလုပ္ဆင္းေတာ့..အိမ္ကိုအေျပးျပန္လာ..ကြန္ျပဴတာဖြင့္..Gmail ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့..သူမရွိပါဘူး...
ရင္ထဲဟာသြားတာပါဘဲ...ခဏေလာက္ေနေတာ့..သူအြန္လိုင္းတက္လာပါတယ္..က်မအလုပ္ဆင္းခ်ိန္မွန္းျပီး
ဆိုင္ကိုလာတာတဲ့..ေပ်ာ္လိုက္တာေလ....အရင္ေန႕ေတြကငိုခဲ့ရသမွ်..အခုေတာ့..သူ႕နစ္ကေလး
Busy sign ေလးနဲ႕နီေနတာေတြ႕လိုက္ရေတာ့ဘယ္လိုေပ်ာ္သြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး..သူအြန္လိုင္း
တက္တက္ခ်င္းက်မကိုရွိလားဘာလုပ္ေနလဲေမးတယ္..

11:25 PM ကိုကို: ပစ္ပစ္

ရွိေနလား

ျပန္ေရာက္လာပီလား

11:26 PM မေန့က ကိုကို မလာလိုက္ရဘူး

11:27 PM တပ္ထဲမွၾလုပ္စရာေတြၾကာေနတာ

အျပန္ေတာင္ေနာက္က်တယ္

ဒီေန့ မွပဲလာရေတာ့တယ္

ကိုကိုလဲ ပစ္ပစ္ိကုိ အရမး္သတိရေနတာ

အရမ္ူလဲလြမ္းေနတာ

11:28 PM ဒီမွာ အရမ္းပူတာပဲ

မေနတက္ဘူး

ပစ္ပစ္ေကာ

ေနေကာင္းေနလား

11:29 PM me: ကို

ကိုကို: အင္း

me: အခုဘယ္မွာလဲ

မိုက္ေခၚမယ္

ကိုကို: အခုမွျပန္ေရာက္တာလား

me: အဆင္ေျပမလား

ကို

မဟုတ္ဘူး

11:30 PM ေရခ်ိုၚေနတာ

ကိုကို: ရန္ကုန္ေရာက္ေနပီ

အင္း

me: သိတယ္ေလ

ကဲ..က်မဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္လိုက္မလဲ...စဥ္းသာစဥ္းစားၾကည့္္ပါေတာ့ေနာ္...
အရင္ေန႕ေတြကငိုခဲ့ရသမွ်..အခုေတာ့ေပ်ာ္လိုက္တာေလ...အိုးးးက်မေလ..အရမ္းေပ်ာ္တယ္
သိလား...ေျပာေတာင္မျပတတ္ပါဘူးေလ...သူမေန႕ကဘာလို႕မလာျဖစ္လဲဆိုတဲ့အေၾကာင္း
ေျပာျပပါတယ္...ဒီေန႕ဘာေတြလုပ္ရတယ္..မနက္ဖန္ဘာေတြလုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းလည္း
ေျပာျပပါတယ္...သူငယ္ခ်င္းအကိုအိမ္မွာခဏတည္းတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း..နယ္ျပန္ဖို႕
ကားလက္မွတ္ဝယ္ျပီးျပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း..(သူကနယ္ကပါ..ရန္ကုန္ကမဟုတ္ပါဘူး)
သူငယ္ခ်င္းအကိုကိုေမးျပီးအင္တာနက္ဆိုင္လာရတာတဲ့...က်မကိုက်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို႕
အစားအေသာက္မွန္မွန္စားဖို႕...ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ဖို႕..မွာပါတယ္...

ကိုကို: ေျပာထားရဲ့သားနဲ့ကြာ

အစားေလးပံုမွန္စားပါဆို

me: ဘာကိုလဲ

စားတာဘဲကိုရယ္..

စားလို႕မွမဝင္တာ

ကိုကို: အဳလိူမလုပ္ရင္ ပစ္ပစ္ ကို့ ကို ကို တကယ္မခ်စ္လို့ပဲ

me: ခ်စ္တယ္ေလ..

အခ်စ္ဆိုတာကလည္းတမ်ိဳးဘဲေနာ္...အခုလိုေလးၾကေတာ့လည္း..စိတ္ထဲတမ်ိဳးေလးဘဲ
ေႏြးေတးေတးေလးခံစားေနရသလိုဘဲ..ရန္ကုန္ကြန္နက္ရွင္ကလဲေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္..
vzo ေခၚတာကလဲ..ရလိုက္က်လိုက္ပါဘဲ.....
အဲလိုေကာင္းတဲ့ကြန္နက္ရွင္ပါ...


ကိုကို: လုပ္စိလုပ္စိေလးနဲ့

ဟဲဟဲ

11:50 PM me: ဘာလုပ္စိလဲ

ကို

ကိုကို: ၀က္ကမ္ကထစ္ေနတယ္ေလ

ရပ္ေနရင္ကေန

လုပ္စိလုပ္စိျဖစ္လာကိုေလ

me: ကို႕ပံုကဆို..ရပ္ေနရာကေနတခ်က္တခ်က္မွလႈပ္လာတာေလ

အခုကိုရီေနတယ္

11:51 PM ကိုကို: ပစ္ပစ္လဲလက္ကေလးကိုကာပီးောတ့

ရီေနတာေလ

ေတြ့လိုက္ရတယ္
ကိုကို: အဲ

ခ်လုိက္ပီ

me: ကိုင္တယ္ေလ

ကိုကို: ေခၚေနတယ္ေနာ္

me: ကိုေခးတကို

ဘယ္ကေနလဲ

ကိုကို: အကုန္လြမ္းာေပါ့

me: Vzo ကေနလား

gtalk ကေနလား

ကိုကို: အငး္ပါ

12:05 AM me: အခုgtalk ကေနေခၚေနတယ္

vzo မွာကမဲမဲႀကီး

ဟလိုဆိုတာၾကားရတယ္

ေနာက္ကကိုဆက္ေျပာလားမေျပာလားမသိဘူး

ကိုကို: ဘာကိုေျပာတာလဲ

အင္း

ကိုကိုကေတာ့

ေတြ့ရတယ္

ရပ္ေနတယ္

12:06 AM me: အခုက်သြားျပိေလ

က်မတို႕နွစ္ေယာက္ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားျပီးေတာ့ကိုေျပာလိုက္ရပါတယ္..
ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင့္ေပါ့ရွင္...ဘာဘဲေျပာေျပာပါ..မေတြ႕ရတာထက္စာရင္သူေျပာတဲ့
လႈပ္စိလႈပ္စိေလး..ေတြ႕လိုက္ရလည္းအလြမ္းေျပပါတယ္ေနာ္....က်မကလည္းရန္ကုန္နဲ႕
vzo ေျပာေနၾကမဟုတ္ေတာ့..အထာမသိဘူး..သူကေတာ့သူ႕အိမ္နဲ႕vzo ေျပာေနၾကဆိုေတာ့
နဲနဲအထာသိတယ္..လိုင္းက်ေနတာလားဘာလားဆိုတာ..က်မကဘာမွမသိဘူး..
စြတ္ေျပာေတာ့တာ..သူကဘာမွမၾကားရဘူး..သူမၾကားရလိုျပန္မေျပာရင္က်မကဘာလို႕
ျပန္မေျပာတာလည္းေမးေရာ..သူကအဲေတာ့မွက်မစကားေျပာတယ္ဆိုတာသိတာ..
15မိနစ္ေလာက္ေျပာျပီးေတာ့..က်မလည္းနဲနဲအထာေပါက္သြားပါတယ္...vzo ကေန..
ထစ္ေနတာေလးကိုၾကည့္ျပီးစာရိုက္ပါတယ္...အဲေတာ့မွဘဲအဆင္ေျပပါတယ္...က်မလည္း
Vzoေျပာရတဲ့နည္းလမ္းလည္းသိေရာ..ရန္ကုန္11နာရီထိုးေနပါျပီ..ဆိုင္ကပိတ္ေတာ့မယ္တဲ့..
အဲေတာ့လည္းတာ့တာ့ဆိုျပီး..နႈတ္ဆက္လိုက္ရပါတယ္...

ကိုကို: ေစာေစာ၀င္အိပါ

ျပန္တဲံ ရက္ ကဘယ္အခ်ိန္အိပ္လဲ

ပ့ုမွန္ခ်ိန္ပဲလား

me: 4နာရီေလာက္ေတာ့အိပ္ယာထဲဝင္တယ္..

အဲညကေဆးေသာက္ျပီးအိပ္လိုက္တယ္

12:18 AM ကိုကို: အင္း

အဲထက္ေစာငေအာင္၀င္အိပ္

me: ပစ္ပစ္သိတယ္အဲလိုမလုပ္၇င္တညလံုးအိပ္ေပ်ာ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ကိုကို: ၃ နာရီေလာညက္ထ့ပဲေနေတာ့

me: 3နာရီေလာက္အိပ္မယ္ေလ..

ေနာ္

ကိုကို: အင္း

၃ နာရီထံပဲေန

me: ကို..ဘုရားလည္းရွိခိုးဦးေနာ္..

ကိုကို: ကိုကို့ ကိုေပးရမဲ့ အခ်ိန္ေတြမရွိေတာ့

ေစာေစာအိပ္ေတာ့

သူက3နာရီအိပ္လို္႕ေျပာသြားေပမဲ့....အခု3နာရီေတာ့ေက်ာ္ေနျပီ...Blog မွာတင္ခ်င္လို႕လုပ္ေနတာေလ......က်မအခုေလ..အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္
က်မေရးထားတာေတြကိုဖတ္ျပီးရင္..မရီနဲ႕ေနာ္....က်မစိတ္ထဲခံစားမိတာကိုက်မေရးေနမိတာ...
က်မအတြက္ဒီေန႕..အမွတ္တရျဖစ္ေနလို႕ပါ.....ဒီရက္ကေလးေတြဟာက်မဘဝရဲ႕ေန႕ေတြထဲက
အမွတ္တရေန႕ေလးပါဘဲေလ..


blackroze

25.7.2011---- AM 4:28

က်မရဲ႕ခံစားမႈ႕သံစဥ္....

က်မကိုဒီဘေလာ့ေလးျဖစ္ေအာင္စျပီးကူညီေပးခဲ့တဲ့သူကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက
CAS လို႕ေခၚၾကတဲ့...ေနညွိ..ဆိုတဲ့ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းပါ...ေခ်ာ့ကလက္ဆိုတဲ့ social-site တခုကေန
သူနဲ႕ခင္ခဲ့ပါတယ္....ေနာက္ေတာ့သူကက်မကဗ်ာေတြဝါသနာပါတယ္ဆိုတာသိလို႕..သူ႕ရဲ႕Bloglink ေလး
ေပးခဲ့ပါတယ္....အဲလိုလုပ္ခ်င္တယ္..ကူညီေပးပါဆိုျပီး..က်မသူ႕ကိုအကူအညီေတာင္းခဲ့ပါတယ္...
အဲအခ်ိန္တုန္းကသူကရန္ကုန္မွာပါ...ရန္ကုန္Connectionကလည္းအားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္းဘဲေလ...
တက္လိုက္က်လိုက္နဲ႕..အဲလိုဆိုးဝါးလွတဲ့connection ဆိုတာႀကီးနဲ႕ရန္ျဖစ္ျပီး...က်မတို႕နွစ္ေယာက္
ခံစားမႈ႕သံစဥ္ဆိုတဲ့..ဒီဘေလာ့ေလးကို..တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္.. အရင္ဆံုးျပသနာတက္တာကေတာ့
template ေရြးတာပါဘဲ..က်မႀကိဳက္တဲ့တန္းပလိတ္မွန္သမွ်အဆင္မေျပပါဘူး...သူ႕ရန္ကုန္ကြန္နက္ရွင္
မေကာင္းလို႕ေဒါင္းလုပ္အဆင္မေျပတာလည္းပါ..ပါတယ္...ေနာက္ေတာ့သူေဒါင္းလုပ္..လုပ္လို႕အဆင္ေျပတဲ့
တန္းပလိတ္ကိုဘဲေရြးျပီးထားလိုက္ပါတယ္..အဲဒီတန္းပလိတ္ေလးကေတာ့...ခံစားမႈ႕သံစဥ္ရဲ႕..
ပထမဆံုးေနာက္ခံBackground အညိဳေရာင္..တန္းပလိတ္ေလးပါဘဲ...ေနာက္ေတာ့ဘေလာ့တခုမွာရွိရမဲ့
C-box ..ေနာက္တျခားလိုတာေလးေတြ..သူကူညီျပီးလုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္...သူလည္းတတ္နိုင္သေလာက္
က်မကိုကူညီျပီး..သူမသိတာေတြကိုတျခားသူေတြစီေမးျပီးကူညီေပးခဲ့ပါတယ္...
အဲဒါနဲ႕ဘဲတလေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္အခ်ိန္ယူျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့..ခံစားမႈ႕သံစဥ္ ....ဆိုတာျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္....အဲဒီအတြက္...က်မဒီေနရာကေနေက်းဇူးတင္တဲ့အေၾကာင္းေျပာလိုက္ပါရေစ..
Cas ေရ...ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္..Thank u xoxo much ... း)

ေနာက္ထပ္က်မေျပာခ်င္တာကေတာ့..က်မရဲ႕ခံစားမႈ႕သံစဥ္..ကိုလာၾကတဲ့သူမရွိပါဘူး...
လံုးဝကိုမရွိတာပါ..အခုလည္းအမ်ားႀကီးမရွိပါဘူး...ဒါေပမဲ့အခုအေနအထားကက်မကိုခံစားမႈ႕သံစဥ္ဆိုတာနဲ႕
တြဲစပ္ျပီး...blackroze..ဆိုျပီးခင္ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရွိေနပါျပီ..အရင္ကလံုးဝကိုမရွိတာပါ...
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကက်မအရမ္းကိုအားငယ္ခဲ့ပါတယ္...သူမ်ားဘေလာ့ေတြသြားၾကည့္ရင္ C-box ထဲမွာ
နႈတ္ဆက္သြားတာေတြ..ေကာ္မက္ေလးေတြေတြ႕တဲ့အခါက်မအရမ္းအားက်ခဲ့ပါတယ္....
သူမ်ားေတြအတြက္လြယ္ကူတာေတြကက်မအတြက္အျမဲတမ္းခက္ခဲပါတယ္...အဲဒါကငယ္ငယ္ကထဲကေန
အခုထိပါဘဲ..က်မလိုခ်င္တာကိုဘယ္ေတာ့မွအလြယ္တကူရခဲ့တယ္ဆိုတာမရွိသေလာက္ပါဘဲ...
က်မစိတ္ဓါတ္မက်ဘဲအခ်ိန္ကိုေစာင့္ခဲ့ေပမဲ့လည္း...ဒီအတိုင္းကဒီအတိုင္းပါဘဲ..က်မဘေလာ့ေလး
တိတ္ဆိတ္ေနဆဲပါဘဲ....ေနာက္ဆံုးမွာက်မတခုခုကိုဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္...က်မအေဖက်မကိုငယ္ငယ္တုန္းက
ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္...သမီး..အရာတခုကိုမရနိုင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္အဲဒါကိုစြန္႕လႊတ္လိုက္ဖို႕ဝန္မေလးရဘူး...
ဆိုတဲ့စကားပါ..အဲစကားအတိုင္း...ရယူဖို႕မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူးလို႕သတ္မွတ္ျပီး...
စြန္႕လႊတ္လိုက္ဖို႕ႀကိဳးစားလိုက္ပါတယ္....က်မတေန႕cas နဲ႕အြန္လိုင္းမွာေတြ႕ေတာ့ေျပာျပလိုက္ပါတယ္..
က်မဒီဘေလာ့လုပ္ထားတဲ့..blackroze.flower..ဆိုတဲ့အေကာင့္ကိုဘန္းလိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီးေတာ့ပါ..
သူကမလုပ္ပါနဲ႕လို႕တားပါတယ္..လုပ္ျပီးတဲ့အရာတခုကိုမဖ်က္ဆီးဘဲ..ဆက္ႀကိဳးစားဖို႕ပါ..က်မအဲအခ်ိန္မွာ
ေတာ္ေတာ္လည္းစိတ္ပ်က္..အားငယ္ေနမိတာပါ...

ေနာက္ေတာ့က်မစဥ္းစားမိပါတယ္...က်မဘာအတြက္ဒီဘေလာ့လုပ္ျဖစ္တာလဲဆိုတာကိုေတြးမိပါတယ္..
က်မရင္ထဲမွာခံစားမိတာေတြကိုက်မဖြင့္ဟခ်င္လို႕စာမ်က္နွာတစ္ခုတည္ေဆာက္ခဲ့တာပါ..
က်မအလုပ္မွာမြန္းၾကပ္လာတဲ့အခါ...မိသားစုကိစၥေတြနဲ႕စိတ္ညစ္လာတဲ့အခါ..
က်မအတြက္ခံစားမိတာေတြကိုရင္ဖြင့္လို႕ရတဲ့..ေနရာေလးတခုလိုခ်င္မိတာပါ...
ေျပာရရင္ေတာ့ခံစားမႈ႕သံစဥ္ဆိုတာ..က်မဘဝရဲ႕ပံုရိပ္ေတြကိုသိမ္းထားေပးတဲ့ေနရာေလးတခုလို႕
ဆိုလိုခ်င္ပါတယ္..ဒီဘေလာ့ေလးထဲမွာ..က်မဘဝထဲကတခ်ိဳ႕ေသာသူေတြကိုရည္ရြယ္ျပီး..
ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေတြရွိတယ္..က်မသတိရမိတဲ့ငယ္ငယ္ကေနခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေလးကိုရည္ရြယ္ျပီး
ေရးထားတာရွိတယ္..က်မစိတ္ထဲခံစားမိတာေလးေတြ...က်မေတြးမိတာေလးေတြ..က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြ
အမ်ားႀကီးပါ...ဒီအထဲမွာက်မသိမ္းထားပါတယ္..က်မဘေလာ့သာေရးေနတာပါ..တကယ္ေတာ့တန္ဖိုး
ရွိတဲ့စာေတြကိုဖန္တီးျပီးေရးေနမိတာမဟုတ္ပါဘူး....က်မရိုးသားစြာဝန္ခံပါရေစ...
က်မရဲ႕ခံစားမႈ႕သံစဥ္ထဲမွာ....က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကလြဲလို႕တန္ဖိုးရွိတာေတြမရွိပါဘူး....
က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေလးေတြကိုဘဲလာဖတ္ေပးၾကတဲ့..က်မခင္မင္ရတဲ့မိတ္ေဆြေတြ..သူငယ္ခ်င္းေတြ
အကိုေတြအမေတြ..အားလံုးကို..ေက်းဇူးပါလို႕.....။။။။

က်မရဲ႕ဘေလာ့ေလးကိုပထမဦးဆံုးလာတဲ့သူကေတာ့...မႀကီးေခ်ာပါ....
က်မဘေလာ့ကိုdeleteလိုက္ဖို႕စဥ္းစားေနတုန္းမွာဘဲ...ကိုဏီကခင္တတ္ပါတယ္ဆိုတဲ့
နႈတ္ဆက္စကားေလးနဲ႕ေရာက္လာခဲ့တဲ့..အကိုဏီလင္းညိဳ..ကိုဗညား...အမမိုးေငြ႕..
ေနာက္ေတာ့အားလံုးကမမကြန္လို႕ေခၚၾကတဲ့..အမခင္ဦးေမ.............။။။

က်မအလုပ္ကျပန္လို႕ဘေလာ့ေလးထဲဝင္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ..က်မရဲ႕C-boxေလးထဲမွာ..
နႈတ္ဆက္စကားေလးေတြေတြ႕လုိက္ရေတာ့...ေပ်ာ္သြားတဲ့အေပ်ာ္ဟာမ်က္ရည္က်မိတဲ့အထိပါဘဲ...
ေနာက္ေတာ့က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုေရးရင္းနဲ႕က်မစီကိုလာလည္ၾကတဲ့သူေတြရွိလာပါတယ္..
က်မဘေလာ့ေလးစီကိုလာလည္ၾကဖူးတဲ့သူအားလံုးကိုက်မေက်းဇူးတင္ပါတယ္.....
(ဘယ္သူဘယ္ဝါဆိုျပီးနာမည္တပ္ျပီးတေယာက္ခ်င္းမေျပာေတာ့ဘူးေနာ္...)
အားလံုးကို XOXO THANK U ပါ

ေနာက္ထပ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့..က်မကိုဘေလာ့နဲ႕ပတ္သက္ျပီးက်မမသိတာေတြကို..သင္ေပးခဲ့တဲ့
စိုးဧျပီရယ္မြန္..သီခ်င္းဆိုက္ရဲ႕ပိုင္ရွင္ကိုစိုးပါဘဲ...က်မမသိတာေတြကိုသူအမ်ားႀကီးေျပာျပသင္ေပးခဲ့ပါတယ္...
က်မအစကတန္းပလိတ္ေတာင္ကိုယ့္ဘာသာမေျပာင္းတတ္ပါဘူး...သူသင္ေပးလို႕သာေျပာင္းတတ္သြား
တာပါ...က်မကလည္းေတာ္ေတာ္ဒံုးေဝးပါတယ္..တခါတေလ..Left-clickနွိပ္ရမွာလား..
right-clickနွိပ္ရမွာလား..မသိပါဘူး...အဲလိုျဖစ္ပါမ်ားေတာ့...leftclick ဆိုရင္..လက္ညိႈး..rightclickဆိုရင္
လက္ခလယ္လို႕သတ္မွတ္ထားလိုက္ပါတယ္..leftclickႏွိပ္ရမဲ့ဟာဆို..လက္ညိႈးကိုနွိပ္ေနာ္...
rightclickဆိုရင္လက္ခလယ္ကိုနွိပ္ေနာ္အမ..ဆိုျပီးသူအျမဲေျပာေလ့ရွိပါတယ္..
က်မဒီေနရာကေနေျပာလိုက္ပါရေစ...က်မ...ေက်းဇူး....အရမ္းတင္ပါတယ္ကိုစိုး....၊။။



က်မရဲ႕ခံစားမႈ႕သံစဥ္ကို...က်မဘယ္အခ်ိန္ထိေရးျဖစ္ေနမလဲက်မမသိပါဘူး...
လူဆိုတာကအခ်ိန္နွင့္အမွ်ေျပာင္းလဲသြားတတ္ၾကပါတယ္...ဘဝအေနအထားေတြလည္း
တသတ္မတ္တည္းမဟုတ္ဘဲနိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္နဲ႕...ေျပာင္းလဲသြားတတ္ပါတယ္..
က်မကေတာ့က်မဘဝထဲကခံစားခ်က္ေတြကိုက်မအခ်ိန္ေပးနိုင္သေလာက္အေနအထားအထိ
ေရးျဖစ္ေနမယ္ထင္ပါတယ္..က်မဒီဘေလာ့ေလးကိုဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာလည္း
တခ်ိန္ကက်မေရးခဲ့ဖူးတဲ့က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေလးေတြ..က်မရဲ႕ကဗ်ာေလးေတြ...က်မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ
အားလံုးကိုက်မေမ့မသြားပါဘူး...အျမဲတမ္းရင္ထဲမွာအမွတ္တရရွိေနမွာပါ....
က်မအရင္ကေရးခဲ့ဖူးပါတယ္...တေန႕ေသာအိမ္ျပန္ခ်ိန္ဆိုတာေလး..
အဲအထဲကအတိုင္းပါဘဲ..က်မကိုနႈတ္ဆက္ျပီးအိမ္ျပန္သြားၾကတဲ့သူေတြ...
မနႈတ္ဆက္ဘဲအိမ္ျပန္သြားၾကတဲ့သူေတြ...က်မနဲ႕ခင္ခဲ့ဖူးတဲ့သူေတြအားလံုးကို
ခံစားခ်က္ေလးေတြနဲ႕အတူတူသိမ္းထားမွာပါ.......

တကယ္ေတာ့ခံစားမႈ႕သံစဥ္ဆိုတာ...က်မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုဘဲက်မေရးေနမိတဲ့
ေနရာေလးတခုပါ..က်မရဲ႕ရင္ဖြင့္ရာေနရာေလးပါ...အျပင္မွာတကယ္လက္ေတြ႕မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့
ကိစၥေတြ..က်မဖြင့္ဟေပါက္ကြဲခြင့္မရွိတဲ့အလုပ္မွာျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ေဒါသေတြ..က်မရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြ...
က်မရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတြ...က်မနာက်င္ခံစားခဲ့ဖူးတာေတြ..က်မရဲ႕ရင္ထဲကေနဖန္တီးလိုက္တဲ့
ကဗ်ာေလးေတြ......အားလံုးဟာက်မနွလံုးသားရဲ႕အစိတ္အပိုင္းေလးေတြပါ....။။။
ေနာက္ထပ္လည္းခံစားခ်က္ပါတဲ့ကဗ်ာေတြ..စာေတြအမ်ားႀကီးေရးခ်င္ပါေသးတယ္ေလ...။။။

Blackroze ....(26.6.2011---- AM4:20)