08 April 2012

မရမ္းေခ်ာင္းအလႈဳၿပီးစီးၿခင္း မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ားနွင့္ ဗီြဒီယိုဖိုင္(၂)

Posted by blackroze at Sunday, April 08, 2012 3 comments
ဆက္ပါအံုးမယ္ခင္ဗ်ား။နွင္းဆီရင္ခြင္အဖြဲ႔သားေတြ ေၿပာသလို ေၿပာရရင္ေတာ့ ၿမန္မာၿပည္က အလႈဳဓါတ္ပံုမ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီေရာက္ေအာင္ ပို႔နိုင္ဖို႔ “မီးးးးစက္ လိုပါတယ္ခင္ဗ်ား”။တစ္ခုေကာင္းရင္ တစ္ခု ဆုတ္ယုတ္တ့ဲ ဓမၼတာအရ မီးလည္း လာေရာ လွည္းတန္းက ဂံုးေက်ာ္တံတားတည္ေဆာက္ ရာမွာ ဒီေန႔ပဲ ေၿမေတြတူးတယ္လို႔ သိရၿပီး အင္တာနက္လိုင္း ထပ္မံၿပတ္ေတာက္ပါတယ္။အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ္မနက္ဖန္မွာ အလႈဳစာရင္းရွင္းတမ္း မတင္ေပးနိုင္ေသးရင္ သည္းခံၿပီး ခဏေစာင့္ေပးၾကပါအံုးလို႔ အလႈဳရွင္မ်ားအား ေမတၱာရပ္ပါတယ္။
မရမ္းေခ်ာင္း ဧည့္သည္မွတ္တမ္း
 မုဒိတာအလႈဳရွင္အားလံုးရဲ့ကိုယ္စား white board မွာ အမည္ေရးထိုးပါတယ္။
အလႈဳပစၥည္းမ်ားနဲ႔ အလႈဳခံအဖိုးအဖြားမ်ား
၀ွီးခ်ဲလ္ဆယ္စီးပါ..။
ေၿခေထာက္ေလးမ်ားရဲ့ အလႈဳရွင္မ်ား ၿဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား..။
၁။ကိုၿငိမ္းခ်မ္း (ဂ်ပန္နိုင္ငံ)၊ ၂။အရွင္ဇနက @ အဂၤါေမာင္ (ၿဗိတိန္)
၃။မနိုင္းနိုင္းစေန (အေမရိကန္နိုင္ငံ)၊ ၄။မခ်စ္စံအိမ္ (ၿမန္မာနိုင္ငံ)
၅။ ဦးခ်စ္ထြန္း + ေဒၚအိနန္း (သမီး) မစန္းစန္းခိုင္ (စင္ကာပူ)၊၆။ဦးကိုကိုနိုင္+ေဒၚၿမင့္သဲစုစံ(သား)ေမာင္ဇြဲလုလင္နိုင္ (စင္ကာပူ)
၇။မေဟမာၿမတ္ခိုင္၊ မနႏၵာထြန္း (ၿဗိတိန္)၊ ၈။မမီမီသန္းေဌး (ဂ်ပန္)
၉။ZYL & KPS (စင္ကာပူ)၊ ၁၀။နိုင္ခ်စ္စိန္ + မိအံုးရီ (သမီး) မိၿမစႏၵာ (စင္ကာပူ)
၀ွီးခ်ဲလ္အလႈုရွင္ ကိုၿငိမ္းခ်မ္း (ဂ်ပန္နိုင္ငံ) နွင့္ အရွင္ဇနက @ အဂၤါေမာင္ (ၿဗိတိန္)တို႔ ကိုယ္စား ေက်ာ္စြာစိုးၿမတ္မွ လႈဳဒါန္းေပးပါတယ္။
၀ွီးခ်ဲလ္အလႈဳရွင္ ဦးခ်စ္ထြန္း + ေဒၚအိနန္း (သမီး) မစန္းစန္းခိုင္ (စင္ကာပူ)နွင့္ ဦးကိုကိုနိုင္+ေဒၚၿမင့္သဲစုစံ (သား)ေမာင္ဇြဲလုလင္နိုင္ (စင္ကာပူ)တို႔ ကိုယ္စား ကိုၾကည္လႈိုင္၀င္းမွ ေပးလႈဳခဲ့ပါတယ္။
၀ီွးခ်ဲလ္ အလႈဳရွင္ မနိုင္းနိုင္းစေန (အေမရိကန္နိုင္ငံ) နွင့္ မခ်စ္စံအိမ္ (ၿမန္မာနိုင္ငံ)တို႔ကိုယ္စား သမီးစံမွ ေပးလႈဳခဲ့ပါတယ္။
၀ွီးခ်ဲလ္အလႈဳရွင္ ZYL & KPS (စင္ကာပူ) နွင့္ နိုင္ခ်စ္စိန္ + မိအံုးရီ (သမီး) မိၿမစႏၵာ (စင္ကာပူ)တို႔ကိုယ္စား MMYG မွ ညီမငယ္တစ္ဦးမွ ေပးလႈဳခဲ့ ပါတယ္။
၀ီွးခ်ဲလ္အလႈုရွင္ မေဟမာၿမတ္ခိုင္၊ မနႏၵာထြန္း (ၿဗိတိန္) နွင့္ မမီမီသန္းေဌး (ဂ်ပန္)တို႔ကုိယ္စား ဖိုးတာမွ လႈဳဒါန္းေပးခဲ့ပါတယ္။
မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာ မီးရရွိေရးအတြက္ အလႈဳရွင္မ်ားအားလံုးကိုယ္စား MMYG လူငယ္မ်ားနွင့္ FEEL Restaurant Group တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ မတည္ေငြ က်ပ္၁၀သိန္းအား ေဂဟာမႈးကို ေပးလႈဳပါတယ္။
မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာရဲ့ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ပေဒသာပင္ထဲသို႔ အလႈဳရွင္မ်ားအားလံုး ကိုယ္စား MMYG လူငယ္မ်ားနွင့္ FEEL Restaurant Groupမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက က်ပ္ (၁၁)သိန္းအား ေဂဟာမႈးသို႔ ထပ္မံလႈဳဒါန္းပါတယ္။
ေဂဟာမႈးမွ  ဂုဏ္ၿပဳမွတ္တမ္းလႊာကို အလႈဳရွင္မ်ားကုိယ္စား MMYG သို႔  ၿပန္လည္ေပးအပ္ပါတယ္။
မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာ မီးရရွိေရးအတြက္ မတည္ေငြ က်ပ္ဆယ္သိန္း လႈဳဒါန္းနိုင္ခဲ့ၿပီး က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ပေဒသာပင္ထဲသို႔ က်ပ္ ဆယ့္တစ္သိန္း နွစ္ခုေပါင္း ေငြသား က်ပ္ နွစ္ဆယ့္တစ္သိန္းတိတိ လႈဳဒါန္းနိုင္ခဲ့ပါတယ္ခင္ဗ်ား။အေစာပိုင္းက သူတို႔ေစ်း၀ယ္ရင္ ဆိုင္ကယ္ရီခ မတန္တဆ ေပးရတယ္ဆိုတာေၾကာင့္ ၀ယ္လႈုဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေဂဟာမွာ ရွိၿပီးသား ၿဖစ္ေနၿပီ ၿဖစ္တာေၾကာင့္ အလႈုေငြခ်ည္းပဲ လႈဳဒါန္းေပးခဲ့ၿဖင္း ၿဖစ္ပါတယ္။
အလႈဳရွင္မ်ားခင္ဗ်ား..မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာက ယေန႔အခ်ိန္ထိ မီးမရရွိေသးပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ယေန႔မွာ မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာအနီးထိ လမ္းမီးမ်ား ရရွိေနၿပီး မိမိတို႔ အစီအစဥ္နဲ႔ မီးရယူမယ္ဆိုရင္ ရယူနိုင္ေနပါၿပီ။အဲ့ဒီအတြက္ စုစုေပါင္း ကုန္က်စရိတ္ ၂၅ သိန္း၀န္းက်င္ခန္႔ ကုန္က်နိုင္ပါသည္။အကယ္၍ လႈဳဒါန္းလိုသူမ်ား ရွိပါက မိမိတို႔ရဲ့ အစီအစဥ္နဲ႔ မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာ မီးရရွိေရးအတြက္ သြားေရာက္လႈဳဒါန္းနိုင္ ပါသည္ခင္ဗ်ား...။
ေဂဟာမွ အလႈဳခံပုဂၢိဳလ္ အဖိုး၊အဖြားမ်ားရဲ့ ဆုေပးၾကပံုနဲ႔ ေဂဟာရဲ့ လည္ပတ္ေစာင့္ေရွာက္ပံု၊အလႈဳအေၾကာင္းကိုသူတို႔ရဲ့ ဆႏၵအရ ကိုေက်ာ္စြာစိုးၿမတ္မွ ရွင္းလင္းၿပခဲ့တာေတြကို ေအာက္က မူဗီဖိုင္ထဲမွာ ၾကည့္ရႈနိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား..
“မီးေလးမ်ားရရင္ က်ုဳပ္တို႔က ပန္ကာေလးနဲ႔ ေအးေအးေလးေနရေတာ့ ေတာ္ယံုနဲ႔ မေသနိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ..။ခင္ဗ်ားတို႔ လႈဳဒါန္းတာေလးေတြကို စားၿပီး တရားဘာ၀နာကို ေအးေအးေဆးေဆး အားထုတ္ခ်င္ေသးတယ္”ဆိုတဲ့ အဖိုးတစ္ေယာက္ရဲ့ စကား “နိုင္ငံေတာ္ အစိုးရက ေဂဟာမွ လူတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ေန႔ကို က်ပ္ ၅၀ ေထာက္ပံ့ေပးပါတယ္” ဆိုတဲ့ ေဂဟာမႈဳးရဲ့ ေၿပာစကားေတြက အလႈဳရွင္ေတြရဲ့ရင္ဘတ္ကို တိုက္ရိုက္ထိေစပါလိမ့္မယ္..ၾကည့္လိုက္ပါအံုးဗ်ာ..။
မနက္ဖန္က်ရင္လည္း မီးစက္ႏႈိးၿပီးပို႔အံုးမွာ ၿဖစ္လို႔ ထပ္ၿပီးဆက္ပါအံုးမယ္ခင္ဗ်ား..>>>>
ေလးစားစြာၿဖင့္
MMYGလူငယ္မ်ား အားလံုးကိုယ္စား
ကိုရင္
18:02 (GMT) 



ျမန္မာမုဒိတာလူငယ္မ်ားအဖြဲ႕(MMYG) မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္..
 
အခုလိုအလႈေလးျဖစ္ေျမာက္  ေအာင္ျမင္ေအာင္   လႈဒါန္းၾကတဲ့  နိုင္ငံတကာမွအလႈရွင္မိသားစုမ်ားနဲ႕
MMYG   ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလံုးကို   ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း
ထပ္ေလာင္းေျပာၾကားပါရေစရွင္.. ။။

 ""   ရွင္သန္ျခင္းဟာ  မွ်ေဝျခင္း
    မွ်ေဝျခင္းဟာ  ကမ္းလင့္ျခင္း
    ကမ္းလင့္တဲ့လက္အစံုဟာ   မုဒိတာ ...""  

အားလံုးကိုခင္မင္ေလးစားလ်က္
ပစ္ပစ္
 8.4.2012    AM  3:06
 
 

07 April 2012

မရမ္းေခ်ာင္းအလႈဳၿပီးစီးၿခင္း မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ား(၁)

Posted by blackroze at Saturday, April 07, 2012 2 comments
မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာအတြက္အလႈုဳေလး လုပ္ၾကမယ္လို႔ စၿပီးတိုင္ပင္တဲ့အခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ ရရွိလာနိုင္တဲ့ အလႈဳေငြကို ခန္႔မွန္းခဲ့ၾကရာမွာ ၇သိန္း၀န္းက်င္ေလာက္ပဲ ၿဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့ ၾကတယ္။အဲ့တာေလးနဲ႔ ဆန္အိတ္ ေလး ငါးအိတ္ေလာက္ရယ္၊ ၀ွီးခ်ဲလ္ေလး နွစ္စီးေလာက္ရယ္နဲ႔ ပိုတာေလးကို ပေဒသာပင္ထဲထည့္မယ္ဆိုၿပီး ဒီအလႈဳေလးကို အုတ္ၿမစ္စခ်တယ္။တကယ္လည္း အလႈဳခံလို႔ၿပီးေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံရရွိခဲ့တဲ့ပမာဏက ကနဦး ကၽြန္ေတာ္တို႔ခန္႔မွန္းထားခဲ့တာထက္ ေၿခာက္ဆေက်ာ္ေလာက္ ရရွိခဲ့တယ္။ မရမ္းေခ်ာင္းက ေ၀ဒနာ-ရွင္ေတြရဲ့ ကံတရားေကာင္းမႈေၾကာင့္ရယ္ နိုင္ငံအရပ္ရပ္က အလႈဳရွင္ေတြရဲ့ တိုင္းတာမရနိုင္တဲ့ သဒၵါတရားေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီအလႈဳေငြေတြနဲ႔ မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာရဲ့ လက္ရွိလိုအပ္ေနတဲ့ အရာေလးေတြ (ေဂဟာက ေတာင္းဆိုလာသေလာက္အကုန္)ကို ၿဖည့္ဆည္းနိုင္ခဲ့ တဲ့အၿပင္ ပိုလွ်ံေနတဲ့ အလႈဳေငြေတြကိုပါ ရာသက္ပန္ ပေဒသာပင္ထဲ ထည့္ေပးနိုင္ခဲ့ပါၿပီ။စိတ္ၾကည္နူးမိတယ္၊ ပီတိၿဖစ္မိတယ္ဆိုတာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ရင္ထဲမွာၿဖစ္ေနတာကို စာစီၿပလို႔ မရနိုင္ပါဘူး။မနက္ကလည္း အေစာၾကီး အလုပ္ထဲကထြက္ၿပီး ဒီေန႔မွာ သြားၿပီးလႈဳေပးမဲ့ အဖြဲ႔ေတြကို ေမတၱာပို႔ၿပီး ဖံုးဆက္တယ္။သူတို႔ တက္ၾကြေနတဲ့ အသံေတြကို ၾကားမိေတာ့ ၾကက္သီးေတြေတာင္ ထမိတယ္။

ဒီေန႔မွာ ကိုေက်ာ္စြာစိုးၿမတ္နဲ႔သမီးစံတို႔ ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ႔ဟာ ေဆး၀ါးမ်ား၊ ေခါင္းအံုးအလံုး(၈၀)၊ ၀ွီးခ်ဲလ္ (၁၀)စီး၊ ဆန္(၂၀)အိတ္၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴနဲ႔ ၂၅သိန္းေက်ာ္ဖိုး အလႈဳပစၥည္းမ်ားအား တင္ေဆာင္ကာ ရန္ကုန္မွ နံနက္ ခုနစ္နာရီခြဲအခ်ိန္မွာ MMYG လူငယ္အင္အားစု (၃၀) ၀န္းက်င္နဲ႔ ထြက္ခြာၾကပါတယ္။ေန႔လည္စာ ဒံေပါက္ေၾကြးမွာ ၿဖစ္တာမို႔ မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာကို မနက္ ဆယ္နာရီေရာက္ေအာင္ သြားခဲ့ၾကပါ တယ္။
ေက်ာ္စြာနဲ႔ မိစံတို႔ ဦးေဆာင္တဲ့ MMYG အင္အားစု မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာကို ေရာက္သြားၾကပါၿပီ..။
ခရီးေရာက္မဆိုက္ပဲ ခဏနားၿပီး သူတို႔ေတြ အလႈဳပစၥည္းေတြ ကားေပၚက ခ်ၾကၿပီ။
သူတို႔ေတြ တကယ္ ပင္ပန္းၾကၿပီ..
ေဂဟာမွ သန္စြမ္းတဲ့လူတစ္ခ်ိဳ ႔လည္း ကူညီေပးၾကပါတယ္..။
တစ္ဖက္က ပစၥည္းေတြ ခ်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်န္တဲ့တစ္ဖြဲ႔က ေဂဟာက ေ၀ဒနာရွင္ေတြအတြက္ ေန႔လည္စာ ၿပင္ဆင္ၾကပါတယ္။
 ဒံေပါက္စားပြဲ၀ိုင္းကို လာေရာက္နိုင္တဲ့ ေ၀ဒနာရွင္ေတြ အလႈဳဒံေပါက္ကို စားဖို႔ အဆင္သင့္ ၿပင္ဆင္ၿပီးပါၿပီ..
သူတို႔ေတြ အလႈဳထမင္းကို စားကာနီးအခ်ိန္မွာ လက္အုပ္ခ်ီေနၾကတဲ့ပံုက ကၽြန္ေတာ့ရင္ကို ၿမွားတစ္စင္းနဲ႔ ထုတ္ခ်င္းေပါက္အပစ္ခံလိုက္ရသလို ထိခိုက္ခံစားရေစတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလႈဳအတြက္ အထူးတလည္ ဆုေတာင္းေပးစရာ မလိုပါဘူး..။အထူးသၿဖင့္ လက္အုပ္ခ်ီစရာ မလုိပါဘူး ခင္ဗ်ား..။
 အနာေရာဂါေတြ ၿမန္ၿမန္သက္သာပါေစဗ်ာ..၀ဋ္ေၾကြးေတြဆိုလည္း ခဏတာပဲ ၿဖစ္ပါေစ..။
လူၾကီးေတြၿပီးေတာ့ ကေလးေတြကို ေၾကြးပါတယ္။မရမ္းေခ်ာင္းေက်းရြာက ကေလးေတြ ေဂဟာမွာလာၿပီး ေဆာ့ကစားေနၾကဟန္တူရဲ့။ 
တကယ္ေတာ့ ဒံေပါက္ထမင္းဆိုတာ မရမ္းေခ်ာင္းေဂဟာက ေ၀ဒနာသည္ေတြ တစ္နွစ္လံုးေနမွ နွစ္ၾကိမ္ပဲ စားခဲ့ဘူးပါတယ္တဲ့။အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ MMYG က သူတို႔အတြက္ သံုးၾကိမ္ေၿမာက္ ဒံေပါက္ထမင္းကို လႈဳဒါန္းနိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ဒီေန႔မွာ ဒီအလႈဳ ဒီခရီးအတြက္ ဒံေပါက္အလႈဳကို အေမရိကန္နိုင္ငံမွ ကိုေ၀မိုးေအာင္+မခင္မာဇင္တို႔က သားၿဖစ္သူ ေမာင္ေက်ာ္ဇင္ဟိန္းရဲ့ ေမြးေန႔အလႈဳအၿဖစ္ လႈဳဒါန္းေပးခဲ့ၿခင္း ၿဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္မွ Feel Resturant Group မွ ေမတၱာၿဖင့္ အေကာင္းဆံုး ခ်က္ေပးခဲ့ၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ကိုေ၀မိုးေအာင္ + မခင္မာဇင္ နဲ႔ သားၿဖစ္သူ ေမာင္ေက်ာ္ဇင္ဟိန္းတို႔ ဒီၿမင္ကြင္းကိုၿမင္ေတြ႔ၿပီး စိတ္နွလံုး ခ်မ္းေၿမ့ၾကပါေစ..မုဒိတာ ပြားနိုင္ၾကပါေစ.. တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ညမွာ အကုန္လံုးကို တင္ေပးဖို႔ပါပဲခင္ဗ်ား..။ဒါေပမဲ့ မီဂါ၀ပ္ေတြ ပိုလွ်ံေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နိုင္ငံက ေရႊၿမိ့ဳေတာ္ၾကီးမွာ မီးပ်က္ေနတဲ့အတြက္ ၿမန္မာနိုင္ငံက ၀ို္င္းေတာ္သားေတြ ဓါတ္ပံုပို႔ေပးဖို႔ အခက္ေတြ႔ေနၾကလို႔ပါခင္ဗ်ား..။ ေနာက္လာမဲ့ အပိုင္းမွာ ၀ွီးခ်ဲအလႈဳရွင္မ်ားနဲ႔ ပေဒသာပင္အတြက္ ထည့္၀င္ေငြအလႈဳဓါတ္ပံုမ်ား၊ ဗီြဒီယိုဖိုင္မ်ားကို ေဖာ္ၿပေပးၿပီး ေနာက္ဆံုးအပိုင္းမွာ အလႈဳစာရင္း ရွင္းတမ္းကို တစ္ပါတည္း ေဖာ္ၿပေပးပါ့မယ္.. အားလံုးခ်မ္းေၿမ့ၾကပါေစခင္ဗ်ား.. ေလးစားစြာၿဖင့္ MMYG ကိုယ္စား ကိုရင္ 15:47(GMT)   ~~~~~~~~&&&&&~~~~~~~~ ဆက္ပါအံုးမည္ ခင္ဗ်ား ~~~~~~~~&&&&&~~~~~~~~
 
ျမန္မာမုဒိတာလူငယ္မ်ားအဖြဲ႕(MMYG) မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္..
 
အခုလိုအလႈေလးျဖစ္ေျမာက္  ေအာင္ျမင္ေအာင္   လႈဒါန္းၾကတဲ့  နိုင္ငံတကာမွအလႈရွင္မိသားစုမ်ားနဲ႕
MMYG   ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလံုးကို   ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း
ထပ္ေလာင္းေျပာၾကားပါရေစရွင္.. ။။

 ""   ရွင္သန္ျခင္းဟာ  မွ်ေဝျခင္း
    မွ်ေဝျခင္းဟာ  ကမ္းလင့္ျခင္း
    ကမ္းလင့္တဲ့လက္အစံုဟာ   မုဒိတာ ...""  

အားလံုးကိုခင္မင္ေလးစားလ်က္
ပစ္ပစ္
7.4.2012    PM 3:45

 

16 March 2012

ေမျမိဳ႕မိုးရဲ႕ တက္ဂ္ ပိုစ့္

Posted by blackroze at Friday, March 16, 2012 14 comments
ေမျမိဳ႕မိုးက Cbox မွာလာေျပာသြားပါတယ္..အမပစ္ပစ္ေရ ..တက္ဂ္ထားတယ္တဲ့ ..ေရးေပးပါဦးတဲ့..
သူတက္ဂ္ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးကေတာ့ ဘဂၤလားနဲ႕ ျမန္မာ ျငင္းခုန္ေနၾကတဲ့ ကိစၥပါဘဲ..
အခုေတာ့ အေျဖထြက္သြားပါျပီ... အဲဒီအေျဖက မွ်တသလား မမွ်တဘူးလားဆိုတာ ေတာ့
က်မလည္းမသိဘူး.... Facebook မွာေတာ့ အဲဒီကိစၥကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရးေနၾက တင္ေနၾကတာ
ေတြ႕ရပါတယ္...ဖတ္ေတာ့ ဖတ္တယ္..က်မလည္း ကိုယ္ေသခ်ာနားမလည္တဲ့ကိစၥမို႕လို႕
ဘာမွကိုဝင္မေျပာတတ္တာေတာ့ အမွန္ပါဘဲ ...။။

(၁) ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အႏုိင္ရသြားတဲ့ေရပိုင္နက္ကိစၥကိုဘယ္လို ျမင္သလဲ..။

တခ်ိဳ႕ကလဲေျပာၾကတယ္ ဘဂၤလားအနိုင္ရသြားတာမဟုတ္ပါဘူးတဲ့...

http://www.facebook.com/groups/381908758489238/405904682756312/?comment_id=405927876087326#!/notes/naing-htoo-aung/ေရပိုင္နက္အေရး-ျမန္မာရံႈးတယ္တဲ့လား/3706708029538

(facebook မွာ တင္ထားတာေလးေတြ႕လို႕ ပါ...)

တခ်ိဳ႕ကလည္းေျပာၾကတယ္...ျမန္မာရံႈးတယ္တဲ့ ...တေယာက္နဲ႕တေယာက္ကေတာ့ အျမင္ခ်င္း
မတူနိုင္ၾကဘူးေပါ့ေလ....


(၂) ျမန္မာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိခံစားရသလဲ..။

အရမ္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္...မခ်င့္မရဲ လည္းျဖစ္ရပါတယ္...ျဖစ္ရေလ ဆိုျပီးေတာ့လည္း
ခံစားမိပါတယ္.... facebook မွာ အမ ကလိုရီ (အမနမ္းမဝ) တင္ထားတဲ့ စာေလးကိုလည္း
ေတြးမိပါတယ္..အိမ္ထဲမွာရန္ျဖစ္ေနတာနဲ႕တင္ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ လွမ္းထားတဲ့လံုျခည္..သူမ်ား
အခိုးခံလိုက္ရတယ္ဆိုတဲ့ စာသားေလးပါ...အဲစာသားေလးအရမ္းမွန္ပါတယ္...။။
ဒါေၾကာင့္ က်မျမင္တာကေတာ့ က်မတို႕ျမန္မာမရံႈးပါဘူး..သူတို႕ခိုးသြားတာ ခံလိုက္ရတာပါ ...
က်မတို႕ေပးလိုက္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး...သူတို႕ေတြ ခိုးလိုက္တာပါ..


(၃) တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္တဲ့ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔.ဘယ္လို လုပ္သင့္သလဲ..။

ဘယ္လိုမွလုပ္လို႕ မ၇ေတာ့ဘူးေလ...။။ တာဝန္ရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြေတာင္ ဒီအေျဖကို လက္ခံ လိုက္ရမွေတာ့ ...က်မတို႕လို႕ ျပည္သူေတြ ဘာလုပ္လို႕ရေတာ့မွာလဲ...
ျပီးသြားျပီေလ... ျပန္မွမရနိုင္ေတာ့တာ....


ေနာက္ထပ္..ေနာက္ထပ္ အဲလိုျဖစ္ရပ္ေတြ..အဲလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ ထပ္မျဖစ္လာဖို႕
ဆုေတာင္းရံုဘဲရွိေတာ့တာေပါ့......။။။။။


က်မတို႕တိုင္းျပည္မွာ အလိုအပ္ဆံုးက ဘာလဲ..????? ဆိုတာ ကို အားလံုးေသခ်ာ သေဘာေပါက္သင့္ျပီလို႕လည္း ထင္ပါတယ္...။။။။

(တေယာက္နဲ႕ အျမင္ခ်င္း ခံစားခ်က္ျခင္း မတူနိုင္ၾကတဲ့အတြက္ ကြဲလြဲ မႈ႕ေလးေတြရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း နားလည္ေပးပါလို႕ ေျပာပါရေစ ..)

09 March 2012

တေယာက္တလက္ဝိုင္းလို႕ကူ..

Posted by blackroze at Friday, March 09, 2012 5 comments
အားလံုးမဂၤလာပါခင္ဗ်ား။
ၿမန္မာမုဒိတာလူငယ္မ်ားအဖြဲ႔၏ ဒုတိယေၿမာက္အလွဴအၿဖစ္ မရမ္းေခ်ာင္း အနာၾကီးေရာဂါသည္ေဂဟာကို ဧၿပီလ ပထမပတ္တြင္ လိုအပ္သည္မ်ားကို တတ္နိုင္သေလာက္ လႈဳဒါန္းရန္ စီစဥ္ထားပါတယ္ခင္ဗ်ား။ အလႈဳေငြ ရရွိမႈ အေပၚမူတည္ၿပီး
၁။ေငြသားအလွဴ
၂။ေဆး၊ ဆန္အလွဴ
၃။အ၀တ္အထည္
၄။၀ွီးခ်ဲ မ်ားကို အလႈုေငြ ရရွိတဲ့အေပၚမူတည္ၿပီး လွဴဒါန္းနိုင္ဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ပါ၀င္အားၿဖည့္ လွဴဒါန္းလိုသူမ်ားအား ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔မွ လႈိုက္လွဲစြာ ၾကိဳဆိုပါတယ္ခင္ဗ်ား။

မရမ္းေခ်ာင္း အနာၾကီးေရာဂါသည္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာအေၾကာင္း

ရန္ကုန္တိုင္း၊ လွည္းကူးၿမိဳ ႔နယ္ ေဖာင္ၾကီးအလြန္မွာ ေဂဟာ တည္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ ေဂဟာက ေစာင့္ေရွာက္ထားသူ ေ၀ဒနာသည္ က်ား ၅၇ဦး၊ မ ၄၆ဦး စုစုေပါင္း ေ၀ဒနာသည္ ၁၀၃ဦး ရွိပါတယ္။


ေန႔စဥ္ လူေနမႈဘ၀

ေ၀ဒနာရွင္ေတြဟာ မနက္ေစာေစာ ဘုရား၀တ္တက္ၾကတယ္။ ၿပီးရင္ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာက ဆန္(၇)ၿပည္ေလာက္ ခ်က္ထားတဲ့ ထမင္းကို ဆီငါးက်ပ္သား တစ္ဆယ္သားေလာက္ထည့္ၿပီး ေၾကာ္ထားတဲ့ထမင္းကို ေကၽြးပါတယ္။ အလႈဳရွိတဲ့ေန႔ဆို အသားဟင္းနဲ႔ သူတို႔စားေသာက္ေနၾကပံုက အလြန္ကို အားရစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ အလႈဳရွင္ မရွိတဲ့ေန႔ဆိုရင္ သူတို႔ေတြဟာ ၿပဳတ္မနူးပဲ၊ၿပဳတ္နူးပဲေတြကို အရည္က်ဲခ်က္လိုက္၊ ကုလားပဲဟင္းလို ခ်က္လိုက္နဲ႔ မ်ိဳးစံုခ်က္ေကၽြးတာနဲ႔ပဲ စားၾကရပါတယ္။ ညစာကိုလည္း ေစာေစာကလို စားအၿပီးမွာ ေၿမစိုက္တဲ ဓမၼာရံုကို သြားၾကၿပီး တရားနာၿခင္းအမႈကို ၿပဳၾကပါတယ္။
တစ္နွစ္ပတ္လံုး ေ၀ဒနာသည္ေတြ နွစ္ၾကိမ္ပဲ စားခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတဲ့ ဒံေပါက္ထမင္း
ဆရာ၀န္လာတဲ့ ရက္ေတြမွသာ ေဆးခန္းၿပခြင့္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ အခ်ိန္မွာ တိုက္နယ္ေဆးရံုေလးက ဆရာ၀န္ေလးဟာ ဆယ္ရက္တစ္ေခါက္သာ ေရာက္ၿဖစ္တယ္ ေၿပာပါတယ္။ အခ်ိန္ၿပည့္ blue staff တစ္ေယာက္ ရွိေပမဲ့ လက္ရွိ လူနာအင္အားနဲ႔က ေတာ္ေတာ့္ကို ကြာၿခားေနပါတယ္။
                                                                       ဒီလို ဖိနပ္ေတြ စီးၾကရပါတယ္။
သူတို႔ေတြရဲ့ ေၿခေခ်ာင္းေတြဟာ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အတိုအရွည္ မညီၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ေတြအတြက္ အထူးၿပဳလုပ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ေတြ စီးၾကရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ အထူးၿပဳလုပ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ကိုလည္း တစ္ခါတစ္ေလသာ လႈဳဒါန္းမဲ့သူ ရွိပါတယ္တဲ့။ အဲလိုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေၿခေထာက္မွာ ၿဖစ္ေနတဲ့ အနာေရာဂါေတြဟာ သက္သာေလ့ရွိပါတယ္။ ဖိနပ္ၿပတ္သြားၿပီး လွဴဒါန္းမဲ့လူမရွိရင္ေတာ့ လက္ရွိ အမ်ားစီးေနတဲ့ ဖိနပ္ေတြကို ၿဖတ္ညွပ္ၿပီး ၾကိဳးေတြဆိုင္း စီးေနၾကရပါတယ္။
                                                                              သူတို႔ေတြရဲ့ မ်ိဳးဆက္ကေလးေတြ
အနာၾကီးေရာဂါသည္ ခံစားခဲ့ရတဲ့လူေတြဟာ သာမန္လူေတြပဲ ၿဖစ္တာမို႔ အိမ္ေထာင္ၿပဳနိုင္ၾကသလို သားသမီးေတြလည္း ထြန္းကား ၾကပါတယ္။ သူတို႔မွာ ေ၀ဒနာရဲ့ ဖိစီးမႈေတြေၾကာင့္ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ခံစားၾကရေပမဲ့ အနာၾကီးေရာဂါေဆး ေသာက္ထား တာေၾကာင့္ ေမြးလာတဲ့ သားသမီးေလးေတြမွာေတာ့ ေရာဂါကင္းၾကပါတယ္။ သူတို႔ သူတို႔ေလးေတြဟာလည္း မွီတြယ္စရာ ေဂဟာေလးမွာ ေနထိုင္ရင္း အလွဴရွင္ေတြရဲ့ လွဴဒါန္းမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ကာ ဘ၀ကုိ ခ်ဳိဳ ႔တဲ့စြာ ၿဖတ္သန္းေနၾကရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာ့ေၾကာင့္ သူတို႔ကို ကူညီသင့္သလဲ

အနာၾကီးေရာဂါသည္မ်ားကို အရပ္ထဲမွာ (မရိုေသစကား) အႏူလို႔ ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။ လူေတာထဲ အ၀င္မခံ ရြံၾကပါတယ္။ ေရာဂါ ကူးမွာ ေၾကာက္ၾကပါတယ္။ ေရာဂါသည္ေတြ ကိုယ္တိုင္ကလည္း လူေတြၾကားထဲ မသြားရဲ မလာရဲ အၿမဲတမ္း စိတ္အားငယ္ေနၾက ပါတယ္။ အနာတစ္ခုၿဖစ္ရင္ လြယ္လြယ္နဲ႔ မေပ်ာက္ပဲ အဆိုးဆံုး အေၿခအေနထိ ခံစားရၿပီး ၿဖတ္ေတာက္ပစ္ရပါတယ္။ အနာၾကီးေရာဂါ ကုသေဆး ေသာက္ထားၾကလို႔ ကူးစက္နိုင္ၿခင္း မရွိၾကေတာ့ေပမဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေ၀ဒနာေတြက မရႈမလွပါဘူး။  ေၿခလက္ေတြဟာ ထံုေနၾကၿပီး ေၿခေထာက္ကို သံစူးရင္ေတာင္မသိနိုင္ၾကပဲ ေပါင္မွာအက်ိတ္ခိုလာမွ အနာရွိေလာက္တယ္ထင္ၿပီး ၿဖဲရွာရတဲ့ဘ၀ေတြပါ။ တစ္ခ်ိဳ ႔ေတြဆို ဘီးတပ္ ကုးလားထိုင္ေပၚမွာပဲ ဘ၀ကို ကုန္ဆံုးေနရပါတယ္။
ေဂဟာမွ ေ၀ဒနာသည္ အဖြားအရြယ္တစ္ဦး

အဲဒီေ၀ဒနာရွင္ေတြဟာ အရင္က ကၽြန္ေတာ္တို႔လို လူေကာင္းေတြပါပဲ။ ကံတရား၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အဟာရမမွ်တမႈေတြေၾကာင့္ အရြယ္မ်ိဳးစံုမွာ အနာၾကီးေရာဂါကို ခံစားခဲ့ၾကရင္း လူေတာမတိုင္းနိုင္တဲ့အထိ ၿဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ကူညီသည့္သူမ်ားကို အားကိုးရင္း အသက္ဆက္ေနရသူေတြ ၿဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ အဆိုပါ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားအတြက္ လွဴဒါန္းေနသူမ်ား ရွိၾကေသာ္လည္း လွဴဒါန္းမႈအားမွာ ဆင္ ခံတြင္းကို နွမ္းပက္သလို အရမ္းကို အားနည္းေနပါေသးတယ္။

ေဆးထည့္တဲ့အခါ ေၿခေထာက္တင္တဲ့ခံုကို ၾကည့္ၿခင္းအားၿဖင့္ လိုအပ္မႈေတြကို ထင္သာ ၿမင္သာေစပါတယ္။

ထိုသူေတြအတြက္ ဆန္၊ဆီ၊ေဆး၊အ၀တ္အထည္၊ ၀ွီးခ်ဲမ်ား တကယ့္ကို လိုအပ္ေနပါတယ္။ အလႈဳရွင္ေတြ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အကယ္၍ စိတ္ပါ၀င္စားစြာ လႈဳဒါန္းလိုသူမ်ားအေနနဲ႔ မိမိတို႔ ေနထိုင္ရာ နိုင္ငံအလိုက္ ေအာက္ပါ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္မ်ားထံ ၂.၄.၂၀၁၂ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ဆက္သြယ္ လႈဳဒါန္းနိုင္ၾကပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ၿဗိတိန္မွ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
အရွင္ဇနက(သႏၲိသုခ)
venjanaka@gmail.com
+၄၄ ၇၇၄၀ ၉၈၃၉ ၄၂

အေမရိကမွ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
ဗညားရွိန္@လင္းေခတ္ဒီနို
lynnkhitdeno301@gmail.com
+၁၂၀ ၁၈၈၈ ၉၇၅၁

စင္ကာပူနိုင္ငံမွ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္မ်ား
၁။ကိုၿငိမ္းနိုင္ @ ကိုနိုင္ထြဋ္
eikunaing@gmail.com
+၆၅ ၉၀၂၂ ၁၈၀၇
+၆၅ ၉၈၈၂ ၉၀၇၈


၂။ကိုရင္ + မဒမ္ကိုး
celestial.whiteangle@gmail.com
+၆၅ ၈၃၇၅ ၁၀၆၉


ထိုင္၀မ္မွ လႈဳဒါန္းလိုသူမ်ားအတြက္
ပစ္ပစ္ @ ဂ်ယ္ရီပစ္ပစ္
+၈၈၆ ၉၃၀ ၄၁၃ ၂၂၀
jerrypigpig@gmail.com


မေလးရွားနိုင္ငံ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
၁။ဇင္ၿငိမ္းဦး(ၿမန္မာ အိုင္တီနန္းေတာ္)
+၆၀ ၁၇၇၀ ၅၈၂ ၁၉

၂။လြင္ၿပင္လႈိုင္းငယ္+မစံပယ္ (Sunway)
lwinpyinhlaingnge@gmail.com
+၆၀ ၁၄၆၆ ၃၀၁ ၇၃

၃။ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း) (Kalang)
zwmnna@gmail.com
+၆၀ ၁၆၃၂ ၄၉၆ ၉၁

၄။ေမာင္ဘုန္း
mr.janjarom@gmail.com
+၆၀ ၁၀၂၈၂၇၀၇၁

၅။မိုးဇက္ (ကလန္း)
bloggermoses@gmail.com
http://www.facebook.com/profile.php?id=100003084986957

ၿမန္မာနိုင္ငံ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္
၁။andrew @ေက်ာ္စြာစိုးၿမတ္
andrewkc189@gmail.com
+၉၅၁ ၆၄၃ ၀၈၆

၂။သမီးစံ
sandartinmyint@gmail.com
+၉၅၁ ၃၉၁ ၇၅၄
+၉၅၁ ၃၉၁ ၀၀၃
http://www.facebook.com/profile.php?id=100003084986957#!/mi.san1

လႈဳရွင္မ်ားအား ၀မ္းေၿမာက္၀မ္းသာ ၾကိဳဆိုလ်က္
MMYG လူငယ္မ်ားအဖြဲ႔ ကိုယ္စား
ကိုရင္
18:00( GMT)
http://mudita-mmyg.blogspot.com/  ျမန္မာမုဒိတာ လူငယ္မ်ား ပရဟိတအဖြဲ႕ ဘေလာ့မွ
ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္ ။။။။

09 February 2012

အမွတ္တရေန႕စြဲ

Posted by blackroze at Thursday, February 09, 2012 17 comments
ဒီေန႕အလုပ္နားပါတယ္ အစကေတာ့ အေၾကြးက်န္ေနေသးတဲ့ အမွတ္တရ တက္ဂ္ပိုစ့္ေလးကို အျပီးေရးမယ္ေပါ့..။။ ဘာအေၾကာင္းေလးေတြေရးမယ္ ဘယ္လိုဟာေလးဆို ပိုျပီးေတာ့ မွတ္မိေနလဲ ဆိုျပီးစဥ္းစားထားတာ အမ်ားႀကီးပါဘဲ ။စိတ္ထဲမွာ ေသခ်ာမွတ္မိေနတဲ့ အမွတ္တရေလးေတြက
ဘာေတြလည္းဆိုျပီး မေန႕ကထဲကစဥ္းစားထားတာပါ ။။

မနက္ပိုင္းနိုးေတာ့ ေစ်းသြားျပီး ဖုန္းကဒ္ဝယ္ပါတယ္ ။။ ျပန္လာေတာ့ သိုးေမြးထိုးဖို႕ခ်ည္ဝယ္မယ္ေပါ့ ဆိုင္ကခ်ည္ဝယ္ရင္ ထိုးတာေလးပါသင္ေပးတယ္ ဆိုေတာ့အဆင္ေျပတယ္ေပါ့..။။ အဲဒီဆိုင္မွာဘဲက်မ မာဖလာထိုးဖို႕ ခ်ည္ဝယ္ေနၾကပါ ။။
ခ်ည္တခါဝယ္တိုင္းလည္းဆြယ္တာထိုးရင္ ျပေပးေနာ္ လို႕ေျပာေနၾကပါ။။

က်မမာဖလာေတာ့ထိုးတတ္ပါတယ္ ။ဆြယ္တာတခါမွမထိုးဖူးပါဘူး ။တေခ်ာင္းထိုးေတာ့ ထိုးတတ္တယ္ ။။
တေခ်ာင္းထိုးနဲ႕ေတာ့ အက်ီေလးေတြ ထိုးဖူးတယ္ ။ရန္ကုန္မွာေနတုန္းကေပါ့ ။။တေခ်ာင္းထိုးက ဆြယ္တာထိုးရင္ မလွပါဘူး ။။ နွစ္ေခ်ာင္းထိုးနဲ႕ကပိုလွပါတယ္...အနားသတ္တာေလးေတြ ကအစေပါ့။။
က်မလည္းဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ကပိုင္ရွင္ကိုေျပာပါတယ္ ။က်မအခုခ်ည္ဝယ္မလို႕ ျပီးရင္နဲနဲပါးပါး သင္ေပးေနာ္ ဆိုေတာ့ ပိုင္ရွင္မိန္းမႀကီးက အခုမွစသင္မွာလားတဲ့ အရင္ကသူ႕စီမွာသင္ဖူးလားတဲ့ ။။
မသင္ဖူးဘူးလို႕ အခုမွ ဆြယ္တာထိုးမလို႕ ေသခ်ာမထိုးတတ္လို႕ေမးတာပါလို႕ေျဖလိုက္တယ္ ။။

ျပီးေတာ့ က်မလည္း က်မသေဘာက်တဲ့ ခ်ည္ေလးေရြးတာေပါ့ ။အဲေတာ့သူက အခုမွစသင္၇င္ခ်ည္အေရာင္ယွက္ထားတာ မယူနဲ႕တဲ့ ။။က်မေရြးထားတဲ့ အေရာင္ေလးက ခ်ည္တလံုးထဲမွာကိုမွ သူ႕ဘာသာသူ အေရာင္စပ္ထားျပီးသားပါ ။။အဲလိုခ်ည္ေရာင္ နဲ႕ဆိုရင္သင္လို႕ မေကာင္းဘူးတဲ့ ။။ အဲတာဆိုရင္ ဘယ္လိုအေရာင္ယူရမလဲဆိုေတာ့ အျဖဴဆိုအျဖဴ အနီဆိုအနီ တေရာင္တည္းဟာကိုယူတဲ့ ။။ သူက က်မကိုခ်ည္ေရြးေပးမယ္တဲ့ ။ သူေရြးေပးလိုက္တဲ့ခ်ည္တန္ဘိုးက ခ်ည္လံုးေလးတလံုးကို 500 ေလာက္ေပးရတဲ့ဟာပါ... ဆြယ္တာတထည္ထိုးဘို႕အတြက္ ခ်ည္လံုးက 8လံုးကေန 10 ေလာက္လိုတယ္တဲ့ ....ဆြယ္တာက အေပၚကေနထပ္ဝတ္တာဆိုေတာ့ နဲနဲပြမွ အဆင္ေျပမွာတဲ့ ...က်မတြက္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ခ်ည္တလံုး 500 10လံုးဆို 5000 ျပီးေတာ့ ထိုးမဲ့အပ္ကလဲ သံုးေလးစံုဝယ္ရမယ္တဲ့ ။ တစံုတည္းနဲ႕ အစအဆံုးထိုးလို႕မရဘူးတဲ့ ။။ခ်ည္ဘိုးနဲ႕အပ္ဘိုးနဲ႕တင္ 5500ေလာက္ျဖစ္ေနပါျပီ ။ျမန္မာေငြနဲ႕တြက္ရင္ တသိန္းေက်ာ္ေနပါျပီ ။
လက္ျပတ္ဆြယ္တာေလးတထည္က တသိန္းေက်ာ္ဆိုရင္ မတန္ပါဘူး... ။က်မကိုယ္တိုင္ထိုးတာမို႕လို႕
တန္ဘိုးမျဖတ္နိုင္ဘူးဆိုေပမဲ့ အဲေလာက္ႀကီးမလိုအပ္ပါဘူး.... နိုင္ငံျခားမွာ ပိုက္ဆံဆိုတာလြယ္လြယ္္နဲ႕
က်မတို႕ေတြရေနတာမဟုတ္ပါဘူး ။ဖိစီးမႈ႕ေတြေအာက္ကေန ေငြရွာရတာပါ ..က်မအဲေလာက္ႀကီးသံုးဖိ္ု႕
မလိုအပ္ဘူးလို႕ထင္တယ္ ။အဲတာနဲ႕ အဲတာႀကီးကအရမ္းေစ်းႀကီးတယ္ လို႕ေျပာလိုက္ေတာ့ ေနာက္တမ်ိဳးျပပါတယ္ ။တလံုး220တန္ပါ ။ အဲဒီ220 တန္နဲ႕လည္းတြက္လိုက္ရင္ ခ်ည္ဘုိး2200
အပ္ဘိုးနဲ႕ဆို 2500 ေက်ာ္သြားမွာပါ ။။ျမန္မာပိုက္ဆံနဲ႕တြက္လိုက္ရင္ 7ေသာင္းေလာက္က်ေနပါျပီ ။။
ဆြယ္တာတထည္ ကို7ေသာင္း ဆိုတာ လက္မခံနိုင္ေသးပါဘူး ။ က်မမွန္းထားတာက တေထာင္ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ဆို မဆိုးဘူးေပါ့ ။။ ကိုယ္တိုင္မထိုးဘဲ ေစ်းမွာထိုးျပီးသားေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ
ဝယ္ရင္ေတာင္ 490...590 ေလာက္ဆို အရမ္းလွေနတာေတြ ဝယ္လို႕ရေနပါျပီ ..က်မကအမွတ္တ၇
ျဖစ္ေအာင္ဆိုျပီးကိုယ္တိုင္ထိုးခ်င္လို႕ပါ ..။။

သူကလည္း ေစ်းႀကီးတာေတြဘဲဝယ္ခိုင္းေနတယ္ ။။က်မ ဘယ္ခ်ည္လံုးကိုျပျပ မရဘူးဆိုတာႀကီးဘဲ။ က်မလည္းကိုယ့္ဘာကိုၾကည့္မယ္လို႕ ေျပာျပီးရွာေတာ့ တလံုး80 တန္ခ်ည္လံုးေလးေတြေတြ႕ပါတယ္ ။။က်မတြက္ၾကည့္လိုက္တာ တလံုး80တန္ဆို ခ်ည္ဘိုးနဲ႕အပ္ဘိုးေပါင္းမွ တေထာင္စြန္းစြန္းဆိုေတာ့ အဲဒီ80တန္ေလးယူမယ္လို႕ေျပာလိုက္တာေပါ့ ။။အမွန္အတိုင္းဆို အဲတာေတာင္ မ်ားေနပါေသးတယ္ ။
လက္ျပတ္ဆြယ္တာေလးတထည္က ျမန္မာပိုက္ဆံနဲ႕တြက္ရင္ 3ေသာင္းဆိုတာ မတန္ပါဘူး...။
ဒါေပမဲ့ က်မကိုယ္တိုင္ဖန္တီးထားတဲ့ အက်ီေလးတထည္ျဖစ္ေအာင္ ဒီေလာက္ေတာ့ ကုန္ခံရမွာဘဲ
ဆိုျပီးအဲဒီပမာဏ ကိုသံုးရမွာပါ။

အဲဒီေတာ့ ပိုင္ရွင္မိန္းမႀကီးက အဲတာနဲ႕ဆြယ္တာထိုးလို႕မရဘူးတဲ့ ။။အဲတာေတြက မာဖလာထိုးတဲ့
ခ်ည္ေတြတဲ့ ။။အခ်ိန္ကုန္ခံျပီးထိုးမဲ့ဟာ ခ်ည္အေကာင္းစားနဲ႕ထိုးတာမဟုတ္ဘူးတဲ့ ။။က်မအရမ္းကို
ေပါက္ကြဲသြားပါတယ္ ။။က်မဘာသာ အေကာင္းစားဘဲယူယူ အေပါစားဘဲယူယူ သူနဲ႕မဆိုင္ပါဘူး
ဒီဆြယ္တာထိုးျပီးရင္ပိုင္ဆိုင္မဲ့သူဟာ...က်မပါ ...ထိုးမဲ့သူကလည္း က်မပါဘဲ ...က်မကေသခ်ာမတတ္လို႕
သူကသင္ေပးလိုက္ရတာဘဲရွိမွာပါ ။။သိုးေမြးခ်ည္လံုးဆိုတာ မာဖလာဘဲထိုးထိုး ဆြယ္တာဘဲထိုးထိုး လက္အိတ္ဘဲထိုးထိုး ဦးထုပ္ဘဲထိုးထိုး မရဘူးဆိုတာမရွိပါဘူး ။ခ်ည္အမ်ိဳးအစားကြာလို႕ နူးညံတာ မနူးညံတာ ဘဲရွိရင္ရွိမွာပါ ။။ဒီခ်ည္လံုးနဲ႕ ဆြယ္တာဘဲထိုးရမယ္ ..ဒီခ်ည္လံုးနဲ႕မာဖလာ ဘဲထိုးရမယ္ဆိုျပီး
သတ္မွတ္ထားတယ္လို႕မၾကားဖူးပါဘူး ။။အခုဟာက က်မကို သူဝယ္ေစခ်င္တဲ့ခ်ည္လံုးမဝယ္ဝယ္ေအာင္
အတင္းလိုက္လုပ္ေနသလိုဘဲ ။က်မလည္းစိတ္တိုတိုနဲ႕ အဲေလာက္ေစ်းႀကီးေနရင္ေတာ့ ဆြယ္တာထိုးဖို႕ စဥ္းစားဦးမယ္လို႕ ေျပာျပီးထြက္လာလိုက္ပါတယ္ အမွန္ဆိုရင္ထဲမွာ ေျပာခ်င္တဲ့စကားေတြကေတာ့
့အမ်ားႀကီးပါဘဲ ။ဆက္ေျပာရင္လည္း ရန္ျဖစ္ျခင္းဆိုတာနဲ႕ဘဲ အဆံုးသတ္သြားမွာပါ ။

က်မရင္ထဲမွာ အရမ္းျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ဆႏၵတခုကို က်မဘာသာျပန္လႊင့္ျပစ္ပလိုက္တာပါ ။က်မက80တန္ခ်ည္လံုးေလးကို ျပျပီးဒါေလးနဲ႕ဘဲထိုးမယ္လို႕ ေျပာလိုက္ေတာ့ အဲတာေတြက မာဖလာထိုးတာေတြ ဆြယ္တာထိုးလို႕မရဘူးလို႕ အဲမိန္းမျပန္ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္ က်မေလ စိတ္ထဲသူ႕ကို ဘယ္လိုမုန္းသြားမွန္းမသိဘူး ။က်မဆြယ္တာေလးတထည္ အရမ္းထိုးတတ္ခ်င္တယ္ ။။
ဆြယ္တာေလးထိုးဖို႕ က်မႀကိဳးစားတယ္ ၊။ ဒါေပမဲ့အဆင္မေျပဘူး....အဲဒီေတာ့ အဲဒီဆႏၵကို
က်မလႊင့္ျပစ္ပလိုက္တယ္....ဒီေန႕ဟာလည္းက်မရဲ႕ Update အျဖစ္ဆံုး အမွတ္တရ ေန႕ပါဘဲ ....
ဒီေန႕ထက္ Update ျဖစ္တာ မရွိေတာ့ပါဘူး...
အစကေတာ့ ရင္ထဲမွတ္မွတ္ရွိေနတဲ့ ေန႕စြဲေလးေတြအေၾကာင္းေရးမလို႕ပါဘဲ .. ။။
ဒါေပမဲ့ ၾကားျဖတ္တက္လာတဲ့ ဒီေန႕စြဲေလးက ေလာေလာလတ္လတ္ မို႕ အသစ္လြင္ဆံုး
ျဖစ္ေနတယ္ရွင္ ။အဲတာနဲ႕ဘဲ ဒီေန႕ကိုဘဲ အမွတ္တရေလးအျဖစ္ေရးလိုက္တယ္ ။။။

က်မလည္းအခုတေလာ အေတြးေတြနဲ႕ ခဏခဏရန္ျဖစ္ေနရတယ္ ။။


ပစ္ပစ္
10.2.2012 AM 00:22

ီ

08 February 2012

ငယ္ငယ္တုန္းက...

Posted by blackroze at Wednesday, February 08, 2012 16 comments
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ကေလးေလးေပါ့ေလ..
နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့လား လူႀကီးျဖစ္သြားတယ္ေလ...
ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးပါဘဲ ။အခုဆိုအသက္ဘဲ
30နားနီးေနျပီဘဲေလ ။လူ႕ေလာကထဲမွာရွင္သန္ ေနတာအနွစ္30နီးပါးေလာက္ ရွိေတာ့မယ္ဆိုေတာ့
အမွတ္ရစရာအျဖစ္ေတြကလည္းအမ်ားႀကီးပါဘဲ ....အစကေတာ့ တက္ဂ္ပိုစ့္နွစ္ခုကို တခုတည္းေပါင္းေရးမယ္လို႕ စဥ္းစားထားတာပါ........ေရးမယ္လို႕ေသခ်ာစဥ္းစားေတာ့ နွစ္ခုကိုေပါင္းမေရးခ်င္ေတာ့ဘူး ။ အဲဒါနဲ႕ဘဲ တပုဒ္စီသပ္သပ္စီေရးမယ္လို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္....။

က်မငယ္ငယ္တုန္းကအရမ္းဆိုးပါတယ္ ...အိမ္က်ယ္ေပါ့...အိမ္မွာေတာ့ကိုယ္ကဆရာႀကီးဘဲေလ...
အေဖကလည္းအခ်စ္ဆံုးဆိုေတာ့ အသကုန္ကိုလႊတ္ဆိုးေတာ့တာေပါ့ တခုခုဆို..အေဖ့ကိုျပန္တိုင္ေတာ့ အေဖနဲ႕အေမနဲ႕ခဏခဏျပသနာတက္ပါတယ္.....အဲဒီေတာ့ အိမ္မွာအေဒၚေတြကလည္း
က်မဆို သဲႀကီးမဲႀကီးကို ခ်ဥ္တာပါ ...။။ဘယ္ေလာက္ေတာင္အျမင္ကတ္ၾကသလဲဆိုရင္
က်မငယ္ငယ္ကအရိုက္ခံရရင္ မရိုက္ပါနဲ႕ဆိုျပီးဝင္ဆြဲမဲ့သူ တေယာက္မွမရွိပါဘူး...

က်မကို ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႕အေမရိကန္ေဆးရံုမွာေမြးတာပါ ...ေမြးျပီးျပီးခ်င္း အေမဘယ္လိုထိန္းလဲဆိုတာ
မမွတ္မိပါဘူး....စမွတ္မိေနတာကေတာ့ ငယ္ငယ္ကအိမ္မွာမုန္႕ေတြေရာင္းတယ္ဆိုတာပါ...
က်မကတခါတေလ ဆိုင္ေရွ႕မွာထိုင္ျပီးပုလင္းထဲကသၾကားလံုးေတြနႈိက္စားတတ္တာကို မွတ္မိေနသလိုဘဲ
တခါကေတာ့ အိမ္ကိုသီလရွင္ေတြဆန္ခံလာေနၾကပါ အေမတို႕ကလည္း သီလရွင္အပါးတိုင္းကို
ဆန္ေလာင္းပါတယ္...တရက္က်မဆန္ေတြယူေဆာ့လို႕ အေမရိုက္တာကိုလည္း
မွတ္မိေနေသးတယ္...က်မအေမဘယ္ေလာက္လက္သံေျပာင္လဲဆိုရင္ က်မကိုရိုက္တာတံျမက္စည္း
တေခ်ာင္းက်ိဳးတယ္ဆိုဘဲ...အမွန္က အေမကရိုက္ေတာ့ က်မကထြက္ေျပးပါတယ္...အိမ္ထဲမွာပတ္ေျပး
တာေပါ့ ..အေမကလိုက္ရိုက္ေတာ့ တျခားပစၥည္းေတြကိုလည္း ထိမိတာေပါ့ အဲေတာ့ တံျမက္စည္းလည္း
က်ိဳးသြားပါတယ္...က်မကိုဝတ္ေပးထားတဲ့ စပ္ထမီေလးလည္း တထည္လံုးစုတ္ျပဲသြားတယ္တဲ့...
က်မလူးလိမ့္ျပီးငိုေနတာကိုေတာ့ မွတ္မိတယ္....အေမကရိုက္ရင္းနဲ႕ေမးတယ္...နင္ေနာက္ခါဆန္ေတြ
ေဆာ့ဦးမလားတဲ့ မေဆာ့ဘူးလို႕ေျဖရင္ မရိုက္ေတာ့ဘူး..အဲလိုေျဖစမ္းလို႕ေျပာတယ္တဲ့...က်မကလည္း
ဘယ္ေလာက္ေခါင္းမာသလဲဆိုရင္ မေဆာ့ေတာ့ပါဘူးလို႕ လံုးဝမေျဖဘူးတဲ့ ...ေဆာ့မယ္လို႕ခ်ည္း
ေျဖတာတဲ့ (အေဒၚေတြကက်မကို ျပန္ေျပာျပတာေလ )...အဲသေလာက္ထိငယ္ငယ္က ဆိုးခဲ့တာပါ

က်မမွတ္မိေနတာေတြကိုေတာ့အကုန္မေရးေတာ့ပါဘူး..အဲအထဲကေန က်မေျပာျပခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြဘဲေရးလိုက္ပါတယ္...က်မလည္းငယ္ငယ္တုန္းက အေဆာ့သန္ပါတယ္
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေဆာ့လဲဆိုရင္ မုန္႕ဆိုင္ေရွ႕မွာ ရပ္ျပီးမုန္႕ဝယ္ေနတဲ့ စက္ဘီးကို က်မကေျပးရင္းနဲ႕
ဝင္တိုက္လိုက္တာပါ..စက္ဘီး ဟန္ဒယ္နဲ႕ မ်က္ခံုးနဲ႕တိုက္မိျပီး မ်က္ခံုးကြဲသြားပါတယ္...အနာကိုလက္နဲ႕
အုပ္ျပီးအိမ္ျပန္လာတဲ့ က်မကိုအေမက ခ်ီျပီးေဆးခန္းပို႕ပါတယ္....အိမ္ကအေဒၚေတြက စက္ဘီးသမားကို
ေတာင္းပန္ျပီးစက္ဘီးျပင္ဖို႕ပိုက္ဆံေလွ်ာ္လိုက္ရပါတယ္..အဆံုးသတ္လိုက္ေတာ့ က်မမ်က္ခံုးကို
6ခ်က္ခ်ဳပ္လိုက္ရပါတယ္...ဘယ္ဘက္မ်က္ခံုးမွာ အလယ္ကေန ျပတ္ေနတဲ့ အမာရြတ္ခ်ဳပ္ရိုးေၾကာင္း ရွိပါတယ္..

ေနာက္တခုကေတာ့ ငယ္ငယ္ကက်မတို႕ စိန္ေျပးတမ္းေဆာ့ရင္းနဲ႕ ခ်ိဳတူးဆိုတဲ့ေကာင္ေလးနဲ႕
ရန္ျဖစ္တာပါ....အဲေကာင္ေလးကေၾကြပန္းကန္ေစ့လားမသိပါဘူး...ကိုင္ထားတယ္ ..က်မတို႕၇န္ျဖစ္ေတာ့
သူကလက္နဲ႕လွမ္းလုပ္လိုက္တာ ကိုင္ထားတဲ့ေၾကြပန္းေစ့နဲ႕ က်မလက္ကို ထိုးမိပါတယ္...က်မကလည္း
သူ႕ကိုဆံပင္ဆြဲထားျပီး က်မတို႕နွစ္ေယာက္ရန္ျဖစ္ၾကတာပါ..က်မလက္မွာ ေၾကြပန္းကန္ေစ့အကြဲနဲ႕
ထိုးမိတဲ့ အမာရြတ္ရွိပါတယ္....

က်မသံုးတန္းေလာက္ကထဲက အေမကစာသြားေအာင္ဆိုျပီး စာအုပ္ဖတ္ခိုင္းပါတယ္...ကာတြန္းစာအုပ္
ေရႊေသြး...မိုးေသာက္ပန္း အဲလိုစာအုပ္ေတြပါ....က်မစာဖတ္ဝါသနာပါေအာင္ အေမက ပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့တာပါ။။က်မငယ္ငယ္ကထဲကစာဖတ္ဝါသနာပါတယ္....ေက်ာင္းႀကီးပိတ္ျပီဆိုတာနဲ႕ စာအုပ္ဆိုင္သြားတာပါဘဲ။။။ရသမွ်မုန္႕ဘိုး စာအုပ္ငွားခနဲ႕ကုန္တာပါဘဲ...ေနာက္ျပီးညီမေလးကိုလည္း
ငယ္ငယ္က ကာတြန္းစာအုပ္ေတြဖတ္ျပရပါတယ္...သူကေက်ာင္းမတက္ရေသးေတာ့ စာမဖတ္တတ္ေသးဘူးေလ..။။ အဲေတာ့ သူသေဘာက်တာကို စာအုပ္ဆိုင္မွာသူယူတယ္ ျပီးရင္ အဲစာအုပ္ကိုက်မကထိုင္ဖတ္ျပရပါတယ္...သူကနားေထာင္ပါတယ္...သူသိခ်င္တာရွိရင္ ျပန္ေမးပါတယ္...ေမာင္စူပါ ကဘာျဖစ္သြားတာလဲတို႕ ဒီလံုးကိုလူဆိုးေတြကဘယ္လိုဖမ္းသြားတာလဲတို႕ ဇီးေတာ္ပြင့္ကဘယ္ေရာက္ သြားတာလဲတို႕ ဦးကပ္စီးနဲ႕တိုက္ဂါးဘာျဖစ္သြားတာလဲတို႕ ဆိုတာမ်ိဳးေတြေပါ့...သူကအဲလိုစာအုပ္ေလး ေတြယူလာတတ္ပါတယ္....သူနဲ႕က်မငယ္ငယ္ကထဲက အဲလိုေနခဲ့ၾကလို႕လားမသိပါဘူး...က်မသူ႕ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္...သူလည္းက်မအေပၚ
သံေယာဇဥ္ အရမ္းႀကီးပါတယ္..ညီအမနွစ္ေယာက္ ဘယ္ကိစၥမဆိုတိုင္ပင္ေနၾကပါ...ခုခ်ိန္ထိလည္း သူက တခါတေလ ဖတ္ျပခိုင္းတတ္ပါတယ္...နင္ဖတ္လိုက္ ငါဒီကေန နားေထာင္မယ္ဆိုျပီး..ဘေလာ့က စာေတြကို တခါတေလ ဖတ္ခိုင္းတတ္ပါတယ္...

က်မအေဖကလမ္းတံတား အင္ဂ်င္နီယာပါ...
က်မအေဖမုပၸလင္မွာ တာဝန္က်တုန္းက က်မနဲ႕ညီမေလးကို ညေနဘက္ဆိုေခၚျပီး မီးရထားလမ္းဘက္
လမ္းေလွ်ာက္ၾကတာမွတ္မိေသးတယ္....ညေနဘက္ဆိုရထားႀကီးတစင္းကအျမဲလာေနၾကပါ..
ရထားလာတာနဲ႕က်မနဲ႕ညီမေလးက ရထားႀကီးကို ေဝးးးး ဆိုျပီးလက္ျပနႈတ္ဆက္ေနၾကပါ..
ရထားေပၚကလူေတြကလည္း ျပန္ျပီးလက္ျပၾကပါတယ္...အဲတုန္းက ဘာမွန္းေသခ်ာမသိေပမဲ့
ကိုယ္လက္ျပလိုက္လို႕ ရထားေပၚကျပန္လက္ျပရင္ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္...အခုေတာ့ အေဖလည္း
က်မတို႕ဘဝထဲက ထြက္သြားတာ နွစ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ပါဘူး...

တညရြာမွာပြဲေစ်းရွိပါတယ္...က်မတို႕မိသားစု ပြဲေစ်းသြားေတာ့ မီးခြက္ေလးေတြ မွိတ္တုတ္္ နဲ႕ ေစ်းသည္ေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕ပါတယ္...က်မလည္းဟိုဟာပူဆာ ဒီဟာပူဆာနဲ႕ ျပန္ေတာ့ ညီမေလးက
အိပ္ေနပါျပီ..အေမကညီမေလးကိုခ်ီပါတယ္...အေဖ့တပည့္တေယာက္က လက္နွိပ္ဓါတ္မီးထိုးေပးပါတယ္
အေဖကက်မကိုခ်ီပါတယ္.....အေဖ့ကိုယ္ေပၚကေန ပခံုးေပၚေခါင္းေလးတင္ျပီး လိုက္ခဲ့တာကို
အခုထက္ထိမေမ့ေသးပါဘူး...စိတ္ထဲမွာမေန႕တေန႕ကေလးတင္ အေဖနဲ႕ပြဲေစ်းသြားခဲ့သလိုပါဘဲေလ...။။

ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါဘဲ...။။
က်မဒီေလာက္ဘဲေရးလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္ ။။


တပုဒ္ေတာ့ေရးျပီးျပီေနာ္...တပုဒ္ဘဲက်န္ေတာ့တယ္...အလုပ္ပိတ္ရက္မွထပ္ေ၇းေပးမယ္..
ပစ္ပစ္
8.2.2012 AM 3:35

03 February 2012

သို႕...ကညိမ္း

Posted by blackroze at Friday, February 03, 2012 15 comments
သို႕
ကညိမ္း..
ရန္ကုန္ျပန္မယ္လို႕   သတင္းတိုးတိုးတိတ္တိတ္  စံုစမ္းရရွိပါတယ္...
ဘာမွေတာ့မမွာခ်င္ပါဘူး...
တိုတိုနဲ႕လိုရင္းဘဲေျပာလိုက္တယ္
ရန္ကုန္ျပန္ရင္  စားခဲ့သမွ်ကိုဒါ့ပံုရိုက္ခဲ့ပါလို႕ေျပာခ်င္တယ္
ဘာဘဲစားစား..ဆိုင္ႀကီးမွာဘဲစားစား
လမ္းေဘးဆိုင္မွာဘဲစားစား  ဒါ့ပံုေသခ်ာရိုက္ခဲ့ပါ  ..ေစ်းနႈံးေသခ်ာမွတ္ခဲ့ပါ
တပြဲဘယ္ေလာက္   တခြက္ဘယ္ေလာက္...
အတိအက်မွတ္ခဲ့ပါ...
လသာက ဟန္းတန္းနဲ႕ေဂ်ာ္ဒါနိုး  ဆိုင္မွာအက်ီတထည္ဘယ္ေလာက္လဲေသခ်ာသြားၾကည့္ခဲ့ပါ
ကင္မလာႀကီးတကားကားနဲ႕  မွတ္တမ္းေသခ်ာတင္ခဲ့ပါ...
မႀကီးမိုးေငြ႕တို႕  တီတင့္တို႕..နဲ႕ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ေတြ႕ပါ..ဒါ့ပံုမွတ္တမ္းတင္ပါ

ဒါဘဲ
  ဂ်ယ္ရီပစ္ပစ္



 

ခံစားမႈ႕သံစဥ္ Copyright © 2010 Design by Ipietoon Blogger Template Graphic from Enakei