18 June 2012

အမွတ္တရ ခံစားခ်က္မ်ား

Posted by blackroze at Monday, June 18, 2012 17 comments
က်မစီမွာ အမွတ္တရေတြအမ်ားႀကီးပါဘဲေလ..
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေန႕မွ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ အမွတ္တရ ဆိုတဲ့ ဝတၳဳေလး ျပန္သြားဖတ္မိတယ္...
အလုပ္ကျပန္လာလို႕ Facebook ထဲဝင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္ မိုးသက္နဲ႕ မိစံတို႕က ဝတၳဳစာအုပ္လင့္ေတြ တင္ထားတယ္ .... က်မလည္းမနက္ဖန္အလုပ္ 2ရက္ဆက္တိုက္ နားရမယ္...ေနာက္ျပီး မိုးေလဝသ ကလည္း မိုးရြာမယ္လို႕ေၾကျငာထားေတာ့ စာအုပ္ဖတ္တာ အေကာင္းဆံုးဘဲဆိုျပီး စာအုပ္ေတြပို႕ေပးလို႕ မိစံစီကေန ေတာင္းလိုက္မိတယ္...

ဆရာမ ဂ်ဴး ရဲ႕ အမွတ္တရ ဆိုတဲ့ ဝတၳဳ ကို က်မဖတ္ ဖူးတာၾကာပါျပီ ..။။အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဝတၳဳထဲက ဆရာမရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ ဆရာဝန္မေလး စုစုေထြးရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ကို ဖတ္ခဲ့ရတာေပါ့.. အဲတုန္းကလည္းဖတ္၇င္းနဲ႕ မ်က္ရည္က်မိတယ္ ထင္တယ္...
က်မျမန္မာျပည္မွာေက်ာင္းသူ ဘဝထဲကဆိုေတာ့ နဲနဲေတာ့ၾကာျပီေလ..အခု က်မ ဒီဝတၳဳေလး ကို ျပန္ဖတ္မိတယ္...ဒီတခါ ဖတ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ ဝတၳဳထဲက ဆရာဝန္ မေလးရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ အျပင္ က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ေတြ ကိုပါ က်မေရာေထြးခံစားမိတယ္....။။

က်မစာအုပ္ကိုသာဖတ္ေနရတယ္...စိတ္ထဲမွာ စာအုပ္ထဲက ေရးထားတဲ့ စကားလံုးေတြအျပင္ က်မစိတ္ထဲ ခံစားမိတာေတြကိုပါ ..က်မျပန္ဖတ္ေနရ သလိုဘဲ....။ အရင္တေခါက္ဖတ္ ခဲ့တုန္းကေတာ့
ဆရာဝန္မေလး ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို ဖတ္ျပီး က်မငိုခဲ့ရတယ္....။။အခုတေခါက္ဖတ္ရတဲဲ့အခါမွာ
က်မရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ... က်မခံစားမိေနတာေတြ .... သိပ္မၾကာေသးတဲ့ အခ်ိန္ကာလတခုစီက က်မရဲ႕အမွတ္တရေတြ ..က်မေမွ်ာ္လင့္တႀကီးမက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ ေတြ ....ေနာက္ဆံုးမွာ တစစီရိုက္ခ်ိဳး ျပစ္တာ ခံလိုက္ရတဲ့ က်မရဲ႕ အခ်စ္ေတြ ..အဲတာေတြကိုခံစားမိျပီး က်မငိုခဲ့ရတယ္..
က်မအဲဒီဝတၳဳ ကိုဖတ္ရင္းနဲ႕ ငိုခဲ့ရတယ္....အခုတေခါက္ ငိုရတာက က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ေတြေၾကာင့္ က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အမွတ္တရေတြေၾကာင့္ ငိုခဲ့ရတာ....။။။
ဆက္မဖတ္ပါနဲ႕ေတာ့ လို႕ မိစံကေျပာတယ္.....။။

ဒါေပမဲ့ က်မစဖတ္ကထဲက ျပီးေအာင္ျပန္ဖတ္မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ထားျပီးသား...ငိုရင္းနဲ႕ဘဲ..
ျပီးေအာင္ဖတ္ခဲ့တယ္...ေရြးခ်ယ္သြားတဲ့ သူတေယာက္နဲ႕ ေရြးခ်ယ္ခံလိုက္ရတဲ့ သူတေယာက္...။။

က်မနားထဲျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္...တိုင္းရင္းသားသံခပ္ဝဲဝဲ နဲ႕ ပစ္ပစ္လို႕ ေခၚလိုက္တဲ့
ေခၚသံတစ္ခု...။။ ပါးခ်ိဳင့္နွစ္ဘက္ ေပၚေအာင္ ျပံဳးလိုက္တဲ့ အျပံဳးတစ္ခု....မေက်နပ္တာ တခုခု ရွိေနရင္ ျပံဳးေနရင္းနဲ႕ ခပ္စိုက္စိုက္ၾကည့္တတ္ တဲ့ အၾကည့္ေတြ ...အရာရာကိုျမိဳသိပ္နိုင္တဲ့
လူတေယာက္ ....လူတဘက္သားကိုအားနာလြန္းလို႕ အဲေလာက္အားမနာပါနဲ႕လို႕ ေတာင္
တားယူရတဲ့ လူတေယာက္..(သူကသူမ်ားကိုသာ အားနာတာပါ..က်မကိုက်ေတာ့ နဲနဲေလးမွေတာင္ အားမနာဘူးေလ...ရက္ရက္စက္စက္ကိုထား ခဲ့တာ )

က်မအဲဒီ ပံုရိပ္ေတြ..အဲဒီအျပဳံးေတြ...အဲဒီအၾကည့္ေတြ ..အဲဒီေခၚသံေတြကို
ျပန္ၾကားေယာင္မိေနတုန္းဘဲ ျပန္ျမင္ေယာင္ေနမိတုန္းဘဲ ျပန္တမ္းတမိေနတုန္းဘဲ....
အဲဒီပံုရိပ္ေတြ အၾကည့္ေတြ အျပံဳးေတြ အသံေတြက က်မကိုအႀကိမ္ႀကိမ္ ျဖတ္ရိုက္ေနသလိုပါဘဲ
အဲလိုခံစားခ်က္ေတြေၾကာင့္ က်မပံုရက္သားလဲေနျပီ...က်မ ခံနိုင္ရည္ရွိေအာင္ဘယ္ေလာက္ဘဲ
တည္ေဆာက္တည္ေဆာက္ တိုက္ဆိုင္မႈ႕ တခုတေလနဲ႕ဆံုတာေတာင္ ခံနိုင္ရည္မရွိခ်င္ဘူး...
ေန႕ရက္ေတြ အခ်ိန္ေတြ ကို အားတင္းျပီး က်မရေအာင္ျဖတ္သန္းေနတယ္....

ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘဲသိတယ္ ခံနိုင္ရည္ဆိုတာ တစက္ေလးမွေတာင္ မက်န္ေတာ့ဘူး..
မံႈဝါးဝါး မထင္ရွားတဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႕ နိုးထလာတဲ့ ညေတြဆိုတာ မနည္းေတာ့ဘူး..
အိပ္မေပ်ာ္လို႕ တေယာက္ထဲ အေမွာင္ထဲ ငုတ္တုတ္ ထိုင္ရင္းမိုးလင္းခဲ့ရတဲ့ ညေတြဆိုတာ
မနည္းေတာ့ဘူး... အလုပ္မွာ လူေတြမသိေအာင္ ႀကိတ္ငိုေနရတဲ့ ေန႕ေတြ
အိမ္မွာ လူေတြမသိေအာင္ ႀကိတ္ငိုေနရတဲ့ ညေတြ ...ခ်ည္နဲ႕နဲ႕ နဲ႕ ျပန္တည္ေဆာက္ေနရတဲ့
က်မရဲ႕အနာဂတ္ေတြ ..တစစီလိုက္ေကာက္ေနရတဲ့ က်မရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတြ
အေဝးႀကီးကိုလႊင့္ျပစ္တာခံလိုက္ရတဲ့ က်မရဲ႕ အခ်စ္ေတြ ...။။။

က်မစီမွာ ဘာမွကိုမရွိေတာ့ဘူး
ဘာမွကိုမက်န္ေတာ့ဘူး...အစိတ္စိတ္အပိုင္းပို္င္း က်ိဳးျပက္သြားတဲ့ နွလံုးသားတစ္ခုဘဲက်န္ေတာ့တယ္
ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ျဖစ္ေနတဲ့ အေတြးေတြဘဲက်န္ေတာ့တယ္..
က်မအတြက္ဒီခံစားခ်က္ေတြကေတာ့  တကယ္ကို အမွတ္တရပါဘဲ...တသက္လံုးအတြက္ပါဘဲေလ..
ဒါေတြဟာ ဝဋ္ေၾကြးေတြဆိုရင္  ဒီဝဋ္ေၾကြးေတြအကုန္လံုးကို  ဒီဘဝမွာဘဲ  ကုန္ေအာင္ဆပ္ခဲ့ပါရေစလို႕
က်မဆုေတာင္းတယ္......။။

သူသာၾကားနိုင္မယ္ဆိုရင္
က်မကိုဘာလုိ႕အဲေလာက္ရက္စက္ခဲ့ရတာလည္း
ဘာလို႕အဲေလာက္ ခံစားရေအာင္ လုပ္ခဲ့ရတာလည္း
ဘာလို႕ငိုရေအာင္လုပ္ရက္ရတာလည္း
က်မေမးလိုက္ခ်င္တယ္ ..... ....... .... ..... ....။။။။

ပစ္ပစ္
18.6.2012 AM 4:08

04 June 2012

၂ နွစ္ခရီးစတင္ျခင္း...

Posted by blackroze at Monday, June 04, 2012 15 comments
က်မကသြားေတြမလွပါဘူး...
ငယ္ကထဲက   သူမ်ားေတြ    သြားေတြညီညီညာညာေလးဆိုရင္   အရမ္းသေဘာက်တယ္...က်မသြားေတြက
ထပ္တယ္..မညီဘူး... မညီေတာ့ ေခါထြက္တဲ့အေခ်ာင္းက ေခါတယ္... အထဲဝင္ေနတဲ့အေခ်ာင္းက ဝင္ေနတယ္.... အစြယ္ျဖစ္ေနတဲ့အေခ်ာင္းက အစြယ္ လိုလိုဘာလိုလို  နဲ႕ေလ.....

က်မသြားေတြကိုျပင္မယ္  ျပင္မယ္နဲ႕  ပိုက္ဆံနွေျမာတာေရာ...  လူလည္းအနာမခံခ်င္တာေရာ  ..ေၾကာက္တာေရာ...အစံုေပါင္းျပီး..ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ပါဘူး...အဲလိုနဲ႕ဘဲအခ်ိန္ဆြဲလာတာ 
3 ..4  နွစ္ပါဘဲေလ... 

အခုေတာ့က်မဆံုးျဖတ္ လိုက္တယ္  ဒီအခ်ိန္မွမျပင္ရင္ က်မအတြက္ အခ်ိန္ဆိုတာ ေနာက္က်သြားမွာ
စိုးးးးးးးးးလို႕ပါ ..အဟဲဲ..လွခ်င္တာေပါ့ေနာ္...

အဲတာနဲ႕  Taipei တခြင္  ဆရာဝန္ စံုစမ္းပါတယ္.... ဘယ္ဆရာဝန္က ဘယ္ေလာက္ယူတာ
ဘယ္လိုအာမခံတာ...ဘယ္လိုေကာင္းတယ္.. အင္တာနက္ကေန ရွာတယ္...
ေနာက္ဆံုးေတာ့  ဆရာဝန္ တစ္ဦးေတြ႕ပါတယ္...ေစ်းလည္း က်မဆစ္သေလာက္ရတယ္
စိတ္လည္းရွည္တယ္...သေဘာလည္းေကာင္းတယ္...ေဆးခန္းကလည္းသန္႕တယ္..
သန္႕ဆို ဖြင့္တာမွမၾကာေသးတာေလ..အသစ္စက္စက္ေဆးခန္း..ဆရာဝန္ကလည္း အေမရိကား
ကျပန္လာတာမၾကာေသးဘူး...

သူကလည္း ေဆးခန္းဖြင့္စ မိတ္ဆြယ္တဲ့အခ်ိန္..က်မလည္းေစ်းဆစ္လို႕ရတဲ့ေဆးခန္း
ရွာတဲ့အခ်ိန္...အဆင္ေျပသြားတယ္ဆိုပါေတာ့ေလ....

အဲတာနဲ႕ သြားျပ လိုက္တယ္..ဆရာဝန္က သြား4ေခ်ာင္းနႈတ္ခိုင္းတယ္...
က်မသြားတြကသိပ္ထပ္ေနလို႕ပါ  .....ကိစၥမရွိပါဘူူး...  ပစ္ပစ္ဆိုတဲ့က်မကလည္း  လွခ်င္တာ
စက္စက္ယို ဆိုေတာ့ နႈတ္မယ္..ကိစၥမရွိဘူး...လွဖို႕ကအဓိက ဆိုတဲ့ မူ   ...လက္ကိုင္ထားလို႕
သြားကိုအေပၚနွစ္ေခ်ာင္း   ေအာက္ နွစ္ေခ်ာင္းကိုနႈတ္ျပစ္လိုက္ပါတယ္....

သြားနႈတ္ေတာ့ဆရာဝန္က ဘယ္ေလာက္သေဘာေကာင္းလည္းဆိုရင္  က်မအလုပ္နားတဲ့ရက္
ဆန္းေဒးကို  ေဆးခန္းကို တကူးတက လာဖြင့္ျပီး... နႈတ္ေပးတာပါ..
 ( အဲဒီလက က်မအလုပ္နားရက္က    ဆန္းေဒးပါ )

ေဆးခန္းသြားမဲ့ မနက္မွာေတာ့ ေၾကာက္ေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့...ဒါေပမဲ့မေၾကာက္ပါဘူး..
လွဖို႕အေရး အနာခံရမယ္ဆိုတဲ့မူ ကို ကိုင္ဆြဲလို႕ ေဆးခန္းကိုခ်ီတက္သြားပါတယ္ ....
ဟိုေရာက္ေတာ့ထံုေဆးထိုး ...သြားေဆး.. ျပီးေတာ့ နႈတ္ပြဲႀကီးစတင္ပါေလေရာ...
က်မကထံုေဆးထိုးခံထားရတဲ့ သူဆိုေတာ့   မနာပါဘူး....ထံုေဆးအရွိန္နဲ႕ေလ...အျပင္က ေစာင့္ေနတဲ့
က်မညီမ ကေတာ့ ဂ်စ္ဂ်စ္ ဆိုတဲ့ အသံေတြၾကားေနရံုနဲ႕တင္  ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထေနေလရဲ႕....
က်မအေပၚသြားက ဆရာဝန္ဆြဲထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ိဳးသြားတယ္  ..သြားအစက သြားဖံုးထဲမွာက်န္ခဲ့တယ္..
အဲတာနဲ႕  ဆရာဝန္လည္း ဆြဲထုတ္ေပမဲ့   မထြက္ဘူးထင္ပါတယ္..သြားဖံုးကိုခြဲခ်လိုက္ပါေလေရာ...
သူလုပ္ေနတာက်မဘာမွမနာဘူး..ဘာမွမသိဘူး...အစလည္းကုန္ေအာင္ထုတ္ျပီးေရာ..
ေသြးေတြထြက္ေတာ့ ပလုပ္က်င္းခိုင္းတာ  ..က်မ မွန္ကိုတခ်က္လွမ္းၾကည့္တာ...
အမေလးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
အေပၚသြားဖံုးက ဟက္တက္ႀကီးကြဲေနတာေနာ္....ခံနိုင္ ရည္ရွိေအာင္ ျပင္ဆင္ထားပါတယ္
ဆိုတာေတာင္  ေတာ္ေတာ္ကြ်တ္ၾကဲ သြားတာပါ....မရေတာ့ဘူးေလ..အဲလိုနႈတ္ျပီးမွေတာ့
ေရွ႕ဆက္ဖို႕ဘဲ      ရွိေတာ့တာဘဲ...ဒါနဲ႕က်န္တဲ့  ေအာက္သြားကိုဆက္နႈတ္တယ္....
ေအာက္သြားကေတာ့ ေအးေဆးပါဘဲနႈတ္ရတာ...
ဒါေပမဲ့အ ေပၚသြားဖံုးကိုေတာ့ ျပန္ခ်ဳပ္လိုက္ရပါတယ္.... အိမ္ျပန္လာေတာ့ ထံုေဆးလည္းပ်ယ္ေရာ
အဲမွာစေတြ႕တာပါဘဲ..နာလိုက္တာ....အမေလးေတာင္တ ယူရတဲ့အထိပါဘဲရွင္...
တပါတ္နီးပါးကိုက္တာ.... အရမ္းနာရင္ ေသာက္ဖို႕ ဆိုျပီးေဆးေပးထားေတာင္ မေလာက္ပါဘူး...
က်မေတာ္ေတာ္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္  နာက်င္မႈ႕ကို...ဒါေပမဲ့က်မေနာက္ဆုတ္လို႕ မ၇ေတာ့ပါဘူး
ေရွ႕ဆက္ဖို႕ဘဲရွိပါေတာ့တယ္....

ေနာက္ထပ္သြားနွစ္ေခ်ာင္း   နႈတ္တာကေတာ့  လြယ္ပါတယ္..ခြဲရတာ ခ်ဳပ္ရတာမရွိပါဘူး...
ဒါေပမဲ့ နႈတ္ျပီးအိမ္ျပန္လာေတာ့      ေသြးမတိတ္ပါဘူး..ေသြးေတြက    ပါးစပ္ထဲျပည့္လာလိုက္.
.ေထြးထုတ္လိုက္နဲ႕...... .ေရခဲအိတ္ကို       ပါးတျခမ္းထံုေနေအာင္    ကပ္ထားရပါတယ္  ...သြားအေကာင္းေတြကို      နႈတ္ျပစ္ရတာ  ေတာ္ေတာ္ ခံစားရဆိုးတာဘဲ...

ေနာက္ေတာ့    က်မရဲ႕ သြားနႈတ္ျခင္း    ကိစၥျပီးဆံုးသြားပါတယ္..လူလည္းမစားနိုင္ မေသာက္နိုင္နဲ႕
ေမ်ာက္နာရုပ္ေလးျဖစ္သြားပါတယ္...အမတေယာက္ကစပါတယ္..ဖြားဖြားပစ္တဲ့ေလ...
အိမ္ကညီမကေတာင္  နင့္ကို       pigpig  ကေန ေမ်ာက္ေမ်ာက္ လို႕ေျပာင္းေခၚရေတာ့မယ္လို႕
စတဲ့အထိပါဘဲေလ.....။။။။

3.6.2012  ဒီေန႕ သြားေတြကိုစတီးစဆြဲပါတယ္.....အရမ္းနာမွာစိုးလို႕  ဆရာဝန္က  အေပၚသြား
စဆြဲတာပါ...ေတာ္ေတာ္ေလးခံစားရခက္တဲ့   ေဝဒနာပါဘဲေလ...စတီးႀကိဳးေတြတပ္ျပီးျပီးခ်င္း
က်မမွန္ၾကည့္ေတာ့   အင္မတန္မွကိုရုပ္ဆိုးသြားပါတယ္...  နဂိုကမွ ၾကည့္လို႕အဆင္ေျပေသးတယ္..။။
ဆရာရယ္..ျပီးရင္ လွမလွေတာ့မသိဘူး  အခုေတာ့ အရမ္းရုပ္ဆိုးတာဘဲဆိုေတာ့ ....
နင္ကလွခ်င္တာကိုးး...အခုေလာက္ေတာ့ သည္းခံရမွာေပါ့တဲ့ေလ....
အစပိုင္းဘဲနာမွာပါတဲ့..ေနာက္ေတာ့ ေနတတ္သြားလိမ့္မယ္တဲ့ေလ....
အခုေတာ့   က်မအိမ္မက္ဆိုးေတြ   မက္ေနရသလိုပါဘဲ...ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္သလိုလို
ဘာလိုလို နဲ႕ေလ....၂ နွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလကို  က်မစိတ္ရွည္ျခင္း  သည္းခံျခင္းေတြကို  လက္ကိုင္
ထားျပီးေက်ာ္ျဖတ္ရမွာပါ...က်မရဲ႕ခံနိုင္ရည္တခုကို  စမ္းသမ္မဲ့  ၂ နွစ္လို႕ဘဲ သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္..
အခုေတာ့လား.....ဆန္ျပဳတ္ေပါ့ေနာ္...မမုန္းတမ္းေသာက္ေနရပါတယ္....မာတဲ့အစာကို
ေယာင္လို႕ေတာင္လွည့္ၾကည့္လို႕မရတဲ့ဘဝျဖစ္ေနပါတယ္...

ဘာဘဲေျပာေျပာပါ...3.6.2012  ကေန စေရတြက္ရင္  3.6.2014  ဒီ ၂ႏွစ္တာကာလကို
က်မေက်ာ္ျဖတ္ျပီးတဲ့အခါ   .....က်မဘယ္လိုေျပာင္းလဲသြားမလဲ...ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းလဲသြားမလဲ
ၾကည့္ရဦးမွာေပါ့...
အခုေတာ့ နာက်င္ျခင္းေတြရင္ဝယ္ပိုက္ထားတယ္....
ရင္ထဲကလည္းနာတယ္....ပါးစပ္ထဲကလည္းနာတယ္...စိတ္ထဲကလည္းနာသလိုလိုရွိေနျပီ...။။
 ေလာေလာဆယ္ေတာ့  နာက်င္ျခင္းဆိုတာကိုဘဲ  တသီးတသန္႕ ခံစားေနတယ္....

( က်မအမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ ပံုရိုက္ျပီး   Facebook မွာတင္ထားတယ္...)


ပစ္ပစ္
4.6.2012   AM  1:59 


 

ခံစားမႈ႕သံစဥ္ Copyright © 2010 Design by Ipietoon Blogger Template Graphic from Enakei