12 August 2013

ငယ္ငယ္တုန္းက

Posted by blackroze at Monday, August 12, 2013
 ရာသီဥတု ကလည္းအရမ္းပူအိုက္တယ္.. ျမန္မာမွာေတာ့ မိုးတအံုးအံုးနဲ႕ေနမွာေပါ့
က်မေနတဲ့ေနရာ မွာေတာ့ ပူလိုက္တာ ကြ်ပ္ေနတာပါဘဲ...မီးမပ်က္တဲ့ တိုင္းျပည္မို႕
ေတာ္ပါေသးတယ္လို႕  ေျပာရမွာေပါ့ေလ...ဒါေပမဲ့ ပူတာ ကပူတာပါဘဲေလ...
ျမန္မာျပည္မွာ မိုးေတြ ရြာတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္  က်မ ျမန္မာကို အရမ္းလြမ္းမိပါတယ္..
ျမန္မာျပည္က  မိုးရာသီမွာ စားရတဲ့ကနစိုးသီးလည္းစားခ်င္မိပါရဲ႕.... သရက္သီးလည္းစားခ်င္တယ္...
မိုးရြာထဲလည္း  မိုးေရထြက္ခ်ိဳးခ်င္မိတယ္...ငယ္ဘဝေလးလြမ္းမိပါရဲ႕  ....

က်မ မွတ္မိပါေသးတယ္..က်မတို႕ငယ္ငယ္က ဆိုရင္ အိမ္မွာထမင္းစားရင္ လူႀကီးေတြက ဝိုင္းနဲ႕
ခင္းစားၾကပါတယ္...က်မတို႕ကေလး ေတြကိုေတာ့ "" အေမ ဗိုက္ဆာတယ္ "" ဆိုရင္ ထမင္းနဲ႕ဟင္းကို
ပန္းကန္ျပားေလးထဲ ပံုထည့္ေပးလိုက္တာပါဘဲ..အဲဒီပန္းကန္ေလးကိုင္ျပီးတေနရာရာ ထုိင္စားလိုက္တာပါဘဲ..တခါတေလ သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္မွာ အတူတူ သြားစားတာမ်ိဳးလည္းရွိတတ္ပါတယ္...မ်ားေသာအားျဖင့္က အိမ္မွာ ဟင္းခ်က္၇င္
အရည္ေသာက္တခြက္က အျမဲပါတတ္ပါတယ္...အဲတာေၾကာင့္လား မသိပါဘူး..က်မ ထမင္းစားရင္
အရည္ေသာက္ မပါရင္ မစားတတ္ပါဘူး... ဟင္းဆိုရင္လည္း ဆီျပန္ဟင္းထက္  အရည္ဟင္းကို ပိုႀကိဳက္ပါတယ္...

က်မ  အေမက ဟင္းခ်က္ေကာင္းပါတယ္... ေနာက္ျပီး မုန္႕ေတြဘာေတြလည္း လုပ္တတ္ပါတယ္...က်မငယ္ငယ္ကဆို အေမ ခ်က္တဲ့ ဟင္းေတြထဲမွာ ငါးက်ည္းက်ပ္တိုက္ကို ငရုတ္သီးဘလပ္နဲ႕ ေၾကာ္ထားျပီး ပတက္စာ ဟင္းခ်ိဳ  ခ်က္တာကို အရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္...အဲဒီဟင္းခ်က္တဲ့
ေန႕ဆိုရင္  ထမင္းအမ်ားႀကီးထပ္ထည့္ေပးပါဆိုျပီး ထည့္ခိုင္းတတ္ပါတယ္...အေမက အဲတာမို႕ အျမဲေျပာတယ္..ငါ့သမီးႀကီးက ပိန္တာလည္း မေျပာနဲ႕  အဆီအနွစ္ ကိုမႀကိဳက္ဘူး..ခ်ည္ရည္က်ဲဟင္းဘဲႀကိဳက္ေတာ့ ၾကည့္ရတာ စားတာအသားမျဖစ္ဘူးထင္ပါရဲ႕တဲ့...
ဆိုင္မဆိုင္ေတာ့ မသိပါဘူး..

.ေနာက္ျပီးက်မအရမ္းႀကိဳက္တဲ့ ဟင္းေနာက္တမ်ိဳးက ၾကက္ေသြးဟင္းပါ
ၾကက္ေသြးကို ေသခ်ာျပဳတ္ျပီး..မဆလာ နဲ႕ ေမႊးေနေအာင္ ခ်က္ထားတဲ့ ဟင္းပါ..အဲတာက ခ်ည္ရည္ မဟုတ္ေပမဲ့   က်မ အဲဟင္းကိုေတာ့ အရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္...အေမခ်က္ေကြ်းေနတာမို႕လို႕လား မသိပါဘူး
က်မအခုခ်ိန္ထိ ဟင္းေကာင္းေကာင္းမခ်က္တတ္ပါဘူး...က်မအကြ်မ္းက်င္ဆံုး ခ်က္တတ္တာကေတာ့
ေခါက္ဆြဲျပဳတ္တာပါဘဲ... ဘယ္နိုင္ငံက ေခါက္ဆြဲ ေျခာက္ထုပ္ျဖစ္ေနပါေစ..
က်မစားေကာင္းေအာင္ ေသခ်ာ ျပဳတ္တတ္ပါတယ္....

အခုဆို က်မငယ္ငယ္က အေမခ်က္ေကြ်းဖူးတဲ့..ငါးက်ည္းက်ပ္တိုက္ေၾကာ္လည္း
မစားရတာၾကာလွပါျပီေလ...ငါးဖယ္ေၾကာ္တို႕ ငါးခူေၾကာ္တို႕  နဲ႕ ထမင္းပူပူေလး ကိုဆီဆမ္းျပီး
နယ္စားခ်င္လိုက္တာအရမ္းပါဘဲ..က်မေနတဲ့ နိုင္ငံမွာ အဲတာေတြ မရပါဘူး..ျမန္မာထမင္းဆိုင္ေတြမွာေတာ့.. ျမန္မာဟင္းေတြ ရွိပါတယ္..ဒါေပမဲ့  က်မစားခ်င္တဲ့ပံုစံမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး ...

တခါတေလ အိမ္မက္ေတြ မက္လို႕  ငယ္ငယ္က ေနခဲ့အိမ္မွာ ငယ္ငယ္တုန္းကလိုဘဲ  ထမင္းပန္းကန္ေလးထဲ ထမင္းနဲ႕ဟင္း ပံုထည့္ျပီးဖီးဖိုေခ်ာင္ေလးထဲ ထိုင္စားေနတယ္ဆိုျပီးေတာ့ပါ....
အဲလိုအိမ္မက္ေတြ မက္လိုက္မိတဲ့ေန႕ဆိုရင္  က်မေတာ္ရံု ျပန္အိပ္လို႕မရေတာ့ပါဘူး...
က်မစိတ္ထဲ ငယ္ငယ္က အိမ္ေလးစီကို ျပန္သြားမိတယ္...က်မငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္က လူႀကီးေတြက
ကေလးေတြကို ေၾကြရည္သုတ္ ပန္းကန္ေလး ေတြနဲ႕   ထမင္းေကြ်းတာပါ..အခုေခတ္လို ဖိုင္ဘာပန္းကန္ေတြလည္း မရွိေသးပါဘူး..ေၾကြပန္းကန္ ဆိုတာက အိမ္မွာ အလႈ ေတြဘာေတြ လုပ္မွ
ထုတ္သံုးတာပါ...က်မငယ္ငယ္က ထမင္းစားတဲ့ ပန္းကန္ေလးက ပန္းပြင့္အနီေလးေတြနဲ႕ပါ...အနားမွာ
ေၾကြကြာျပီး မည္းမည္းေလး ေတြျဖစ္ေနတာ ကိုမွတ္မိေနပါေသးတယ္..

အဲဒီေၾကြရည္သုတ္အနားေလးေတြပဲ့ေနတဲ့ ထမင္း ပန္းကန္ေလးထဲ အေမ ခ်က္တဲ့ ငါးက်ည္းက်ပ္တိုက္ေၾကာ္ေလးနဲ႕ ဟင္းခ်ိဳေတြရႊဲေနေအာင္ ဆမ္းျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ေလးထဲ
ထိုင္ျပီး  အားရပါးရ လက္နဲ႕ နယ္စားမိေနတယ္လို႕   အိမ္မက္ မက္မိတယ္..က်မ တခါေလာက္ အဲလိုအခ်ိန္ေလးေတြ ျပန္လိုခ်င္မိတယ္...

မနက္ဘက္ဆို အေမ ထုတ္ေပးတဲ့ ပိုက္ဆံ တက်ပ္နဲ႕   က်မတို႕ ညီအမ နွစ္ေယာက္ ၾကာဇံသုတ္သြားစားၾကပါတယ္ .... ၾကာဇံသုတ္တပန္းကန္ ငါးမူးပါ...နွစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တက်ပ္ေပါ့
မနက္ဘက္အတြက္ မုန္႕ ဖိုးတက်ပ္ရပါတယ္...အခုေနခါ ဝယ္စားတဲ့ၾကာဇံသုတ္တပြဲက  ငယ္ငယ္က
မနက္ဘက္ ညီအမ နွစ္ေယာက္ အတူသြားစားခဲ့တဲ့ ၾကာဇံသုတ္တပြဲနဲ႕  အရသာခ်င္းတူနိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး..
က်မညီမက  စားတာေနွးပါတယ္..က်မက  စားတာျမန္ပါတယ္..က်မစားျပီးသြားေပမဲ့  သူစားျပီးတဲ့ အထိ
ေစာင့္ေပးရပါတယ္..ျပီးမွ နွစ္ေယာက္သား အတူတူအိမ္ျပန္လာၾကတာပါ..
အခုေတာ့ အဲတာေလးေတြက ျပန္အမွတ္ရစရာေလးေတြျဖစ္သြားျပီေပါ့....။။

အဲလိုအမွတ္ရစရာေလးေတြကလည္းအမ်ားသား... စိတ္္ပင္ပန္းတာေတြ မ်ားလာတိုင္းကေလးဘဝ ကိုဘဲ
ျပန္သြားေနမိေတာ့တယ္... ။။ ။။။။ ။။။။။။။

ပစ္ပစ္
12.8.2013
Am 3:28

10 comments:

မိုးေငြ႔........ on 12 August 2013 at 16:12 said...

ပစ္ပစ္တစ္ေယာက္ ပူပူအိုက္အိုက္နဲ႔ ငယ္ဘ၀ကိုဇာတ္ေၾကာင္းလွန္ျပီး အေမ့လက္ရာကိုေအာက္ေမ့ေနပါသည္။

Anonymous said...

ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းမွာဘဲေနာ္။
ငါးက်ည္းက်ပ္တိုက္စားခ်င္တယ္။ ဘယ္လိုပုံစံလဲမသိဘူး။

ေလးစားစြာျဖင့္
လရိပ္အိမ္

ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) on 13 August 2013 at 21:04 said...

၀က္မေလး အတိတ္အေၾကာင္းေတြေတြးၿပီး မ်က္ရည္ေတြလဲ က်မေနနဲ႔ဦး။ တကထဲ သူလုပ္လုိက္မွ လြမ္းစရာေတြခ်ည္းဘဲ။ ဖတ္ရင္းနဲ႔ ဘာကုိ လြမ္းရမွန္းမသိဘဲ တစ္ခုခုကို လြမ္းေနမိသလုိေတာင္ ခံစားလုိက္ရတယ္။

ဟန္ၾကည္ said...

အင္း ပစ္ပစ္ရဲ႕ပို႔စ္ဖတ္ရင္း ဦးဟန္ၾကည္ေတာင္ ကေလးဘ၀ကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ...ေႁကြရည္သုတ္ဇလံုေလးေတြကိုလည္း လြမ္းမိပါရဲ႕...ဘ၀ဆိုတာက ေနာက္ျပန္လွည့္လို႔မရတဲ့ တစ္လမ္းေမာင္းျဖစ္ေနေတာ့လည္း ေရာက္တဲ့အသက္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနၾကရေတာ့တာကလား...

ညီလင္းသစ္ on 14 August 2013 at 23:46 said...

က်ေနာ္တို႔လည္း ငယ္ငယ္က ေႂကြရည္သုတ္ သံပန္းကန္ေလးေတြနဲ႔ ထမင္းစားခဲ့ရတာပါပဲ..၊ ညီမအေမရဲ႕ လက္ရာ ငါးက်ည္းက်ပ္တိုက္နဲ႔ ပဒပ္စာ ဟင္းခ်ိဳအေၾကာင္း ဖတ္ရတာနဲ႔တင္ သြားရည္က်ခ်င္စရာ...၊ အေတာ့္ကို အရသာ႐ွိမွာ ေသခ်ာတယ္၊ း)

ညီမပစ္ပစ္ရဲ႕ ငယ္ဘဝေတြကို ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ ေရာေယာင္ၿပီး လြမ္းသြားတယ္။ း))

ေမာင္ဘုန္း on 15 August 2013 at 23:59 said...

ဟုတ္ပဗ်ာ ... ကနစိုးသီး စားခ်င္လိုက္တာ ... ။

စံပယ္ခ်ိဳ on 17 August 2013 at 12:25 said...

ပစ္ပစ္ရဲ့ ငယ္ဘ၀ေလးဖတ္ျပီးကုိယ္႔ငယ္ဘ၀ေလးကုိပါ လြမ္းမိတယ္

Anonymous said...

ငယ္ငယ္ပိုစ့္ေလးေတြဖတ္ရတာ
ရိုးသြားတယ္မရွိဘူးေအ ။

ငယ္ကေတာ့ လူၾကီးျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ့
ၾကီးလာေတာ့ လူၾကီးျဖစ္ေနရတာ သိပ့္ပင္ပန္းတယ္
အဲေတာ့ ငယ္ဘ၀ညကိုပဲ ျပန္ျပန္သြားခ်င္မေတာ့တယ္ေအ ။



မင္းဧရာ

ဆုျမတ္မိုး on 21 August 2013 at 11:32 said...

ပစ္ရယ္... ပစ္ရဲ႕ ငယ္ဘ၀ပိုစ္႔ေလးကိုျမင္ေတာ႔ အိမ္ကိုေတာင္လြမ္းသြားၿပီး ။ ပတက္စာဟင္းကိုဆုျမတ္လည္းသိပ္ၾကိဳက္တာ

ျမတ္ပန္းႏြယ္ (Myat Pan Nwe) on 22 August 2013 at 17:07 said...

က်မညီမက စားတာေနွးပါတယ္..က်မက စားတာျမန္ပါတယ္..ဆိုတာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ျမတ္ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေလးတစ္ခုကို သတိရမိတယ္။ ျမတ္နဲ႔ညီမဝမ္းကြဲေလးက ၂၄ရက္ပဲ ကြာတယ္။ အဘြားေတြအိမ္ အလည္သြားၾကၿပီဆို ပူတင္းေပါင္မုန္႔ ေကၽြးၿပီဆိုရင္ သူက စားတာေႏွးလို႔ တစ္ခုပဲ ကုန္ေသးတဲ႔အခ်ိန္ ျမတ္က အစားႀကီးေတာ႔ ႏွစ္ခုေတာင္ ကုန္ေနခဲ႔ၿပီတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ တူးတူး ဆိုတဲ႔ ငယ္နာမည္ေလးကို ျမတ္ရခဲ႔ပါေလေရာ ပစ္ပစ္ေရ။

Post a Comment

အဆင္ေျပသလိုသာ ေဝဖန္ခဲ့ပါေနာ္..

 

ခံစားမႈ႕သံစဥ္ Copyright © 2010 Design by Ipietoon Blogger Template Graphic from Enakei