က်မရဲ႕ခုတေလာ

ဒီပိုစ့္ေလးရဲ႕ အစကေတာ့ မႀကီးသက္ေဝ တို႕ မေနာ္တို႕  မမကြန္တို႕စီကေန ျမစ္ဖ်ားခံလာတာပါ...
မႀကီးမိုးေငြ႕ ေရးထားတာေလးဖတ္ျပီး ... .ပစ္ပစ္လည္းေရးမယ္ဆိုျပီးေရးျဖစ္သြားတာပါ...

က်မရဲ႕ခုတေလာကေတာ့  စိတ္လႈပ္ရွားစရာ သိပ္ေကာင္းတယ္လို႕ ထင္တာပါဘဲ...
ရင္ခုန္လို႕စိတ္လႈပ္ရွားတယ္ဆိုတာထက္...ေဒါသေတြ သည္းမခံနိုင္မႈ႕ေတြ  နဲ႕လႈပ္ရွားတာလို႕ေျပာပါရေစ..။

ခုတေလာ
========

***ေတြးေနမိတာက - 
----------------------
က်မစီမွာ ေရရာတဲ့အေတြးဆိုတာ မရွိဘူး...က်မအကုန္ေလ်ာက္ေတြးတယ္.. စီးပြားေရး.. လူမႈ႕ေရး
အခ်စ္ေရး  အိမ္ေထာင္ေရး .. မိတ္ေဆြ..အေပါင္းအသင္း အစံုပါဘဲ...


 ***ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္ဆင္ျခင္မိတာက -
----------------------------------------------------
 အရာရာ ကိုရင့္က်က္စြာနဲ႕ သိုသိုသိပ္သိပ္ ခံစားတတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားရဦးမယ္ဆိုတာပါ...


***က်န္းမာေရး -
---------------------
အိုေကပါတယ္...


*** ဖတ္ျဖစ္တဲ႔စာအုပ္ေတြက -
------------------------------------
အစံုပါဘဲ  ..သတင္းေတြလည္းဖတ္ျဖစ္ပါတယ္...အတင္းေတြလည္း လိုက္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္..Facebook မွာ
ဆိုပါေတာ့...။ ဖတ္ခ်င္လို႕ down ထားျပီးကာမွ မဖတ္ရေသးတာေတြလည္းတပံုႀကီးပါဘဲ...

***ေရာက္ျဖစ္ေနတာက -
--------------------------------
ေရာက္ခ်င္တာကေတာ့  ျမန္မာ ျပည္ႀကီးေပါ့ရွင္...
ဒါေပမဲ့ ေန႕တိုင္းေရာက္ေနျဖစ္တာကေတာ့  အလုပ္ပါဘဲ....။


***နားေထာင္ျဖစ္ေနတာက -
------------------------------------
ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာဆိုရင္ေတာ့  ကိုင္ဇာ  ရဲ႕ ဟိုးအရင္တုန္းက သီခ်င္းေဟာင္းေတြျပန္
နားေထာင္မိတယ္...
အိပ္ခန္းထဲမွာဆိုရင္ေတာ့  က်မဖုန္းမွာ download ခ်ျပီးသိမ္းထားတဲ့
5ပုဒ္တည္းေသာ သီခ်င္း ကိုဘဲအျပန္အလွန္ နားေထာင္မိတယ္...


***ရြတ္ေနျဖစ္တဲ႔ကဗ်ာက -
------------------------ ----------
က်မအခုတေလာ  ကဗ်ာေတြနဲ႕ေဝးေနတယ္...


***ျဖစ္ခ်င္ေနတာက -
-------------------------------
က်မရဲ႕ မ်က္စိအၾကည့္တခ်က္မွာတင္  အရာရာကို ေျပာင္းလဲျပစ္နုိင္တဲ့
စုန္းမ တေယာက္လိုျဖစ္ခ်င္တယ္...  :P

*** စားျဖစ္ေနတတ္တာက -
--------------------------------------
ထမင္းနဲ႕ဟင္းပါဘဲ....တခါတေလ အလုပ္ပိတ္ရက္ေလး စားခ်င္တာေလး လုပ္စားေပါ့
သိပ္ေထြေထြထူးထူး မရွိလွပါဘူး... ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကေတာ့ ညတိုင္းနီးပါး ပါဘဲ...။

*** သနားေနမိတာက -
---------------------------------
Myself

*** လြမ္းေနမိတာက -
----------------------------------
ေျပာျပဖို႕ လိုမယ္ေတာင္ မထင္ပါဘူးကြယ္...   :)))


***ေမ႔ေလ်ာ့ပစ္ေနရတာက -
-----------------------------------------
အခ်ိန္ ရယ္..ေန႕ရက္ေတြရယ္...
ေနာက္ျပီး မ်က္စိထဲကန္႕လန္႕ဝင္ဝင္လာတတ္တဲ့ လူတခ်ိဳ႕ရယ္...ဆိုပါေတာ့...

*** ခါးသက္ေနမိတာက -
-----------------------------------
အခုတေလာ  က်မအတြက္ အရာရာဟာ ေကာ္ဖီတခြက္လိုဘဲ
အရမ္း  ခါးတယ္...

*** တမ္းတေနမိတာက -
----------------------------------
နံပါတ္တစ္ကေတာ့ ဘာဆိုတာေျပာစရာမလိုပါဘူးေနာ္... :))

နံပါတ္နွစ္ကေတာ့  က်မရဲ႕ငယ္ဘဝေလးဆိုပါေတာ့ ... း(

***ၾကိတ္ျပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာက -
---------------------------------------------
က်မရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ညီမငယ္ေလး ကိုပါ...
သူခံနုိင္ရည္သိပ္ေကာင္းတယ္...
စိတ္ဓါတ္လည္း ျပင္းတယ္...
အရာရာလည္း ျပတ္သားတယ္...

***ၾကိတ္ျပီးအထင္ေသးေနမိတာက -
-------------------------------------------------
ဘယ္သူကိုမွ အထင္မေသးပါဘူး ..လူတိုင္းတန္ဖိုးကိုယ္စီရွိတယ္လို႕ လက္ခံထားပါတယ္...


*** ဆႏၵမရွိတဲ႔ေနရာ -
---------------------------
က်မေန႕တိုင္းအိတ္တလံုးလြယ္ျပီး သြားေနရတဲ့ က်မရဲ႕ အလုပ္....

*** ဆႏၵရွိေနတဲ႔ကိစၥ -
---------------------------------
ဒီဆႏၵကို  အေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္ဖို႕ အတြက္  က်မအခ်ိန္ဆိုတာကို
နည္းနည္းေမ့ထားျပီး  ပိုက္ဆံရွာေနတယ္..

***မုန္းတီးေနမိတာက -
---------------------------------
ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးခြင့္ခက္ခဲေနတဲ့  အရာတခ်ိဳ႕ကို


*** ခ်စ္ေနတာက -
-----------------------------
အမ်ားႀကီးဘဲ...   :P  LOL


*** စိတ္ပ်က္ေနမိတာက -
-----------------------------------
တခါတေလ ကေမာက္ကမ နိုင္တဲ့ ကံတရား

*** စြဲလန္းေနမိတာက -
-----------------------------
ခုတေလာ  အေနအထားနဲ႕ အကိုက္ညီဆံုးျဖစ္ေအာင္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့
ညတိုင္းmilo တခြက္နဲ႕ Facebook စာမ်က္နွာ ပါဘဲ...

*** လိုအပ္ေနတာက -
---------------------------
ေႏြးေထြးတဲ့ အားေပးသံေလးတခု....
 
*** ေရာက္ေနတဲ႔ေနရာက -
-----------------------------------------
ခရီးတခုရဲ႕ အလည္မွာလို႕  ခံစားမိတယ္...

*** နက္နက္နဲနဲျပန္စဥ္းစားေနမိတာက -
--------------------------------------------------
ငါ့စိတ္ဓါတ္ေတြကို  ေျပာင္းလဲသင့္ေနျပီလားဆိုတာပါဘဲ.. ။။

 က်မရဲ႕ခုတေလာကေတာ့  သိပ္ျပီးေတာက္ေတာက္ပပ  မရွိလွပါဘူး..
နဲနဲ မ်ား မိႈင္းေနသလားလို႕ေနာ္...
မႀကီးမိုးေငြ႕စီကေနတဆင့္ က်မေရးတယ္..
က်မစီကေနတဆင့္လည္း  ေရးၾကပါလို႕  ျပန္တက္ဂ္ပါရေစ..
အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္...

ပစ္ပစ္ 
Am 2:43
21.3.2013

က်မရဲ႕ည

ကဲ..အားလံုးမဂၤလာပါလို႕ ျပန္နႈတ္ဆက္မယ္ေနာ္...
က်မလည္း ဆားခ်က္တာကလြဲရင္ က်န္တာလည္း ဟုတ္တိပတ္တိ ဘာမွမေရးျဖစ္တာၾကာေပါ့
ေခါင္းထဲမယ္ေတာ့ စဥ္းစားထားတာေတြအမ်ားႀကီးေနာ္..  ဒါေပမဲ့ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ေနာ္.. 
က်မရဲ႕ထံုးစံအတိုင္းဆိုတာ ဘာလဲ ခင္တဲ့သူေတြသိၾကပါတယ္....

အခုတေလာ စိတ္ညစ္ညဴး စရာေတြမ်ားလို႕လား မသိပါဘူး  ဟာသကားေတြပိုၾကည့္ျဖစ္တယ္...
ရယ္လုိက္ရရင္ စိတ္ထဲေပါ့သြားတယ္ထင္လို႕ပါ    ..
ဟာသဇာတ္လမ္းၾကည့္လည္း ၾကည့္တခ်က္ပါဘဲ...ဇတ္လမ္းလည္းျပီးလူလည္းဒံုရင္းကဒံုရင္းပါဘဲ...
က်မအခုတေလာ  ဖိစီးမႈ႕ေတြသိပ္မ်ားတယ္..
အလိုမက်တာေတြလည္းအရမ္းမ်ားတယ္... အဓိက  ကေတာ့စိတ္ဆိုတာေၾကာင့္ပါဘဲ...
အခုေတာ့ တတ္နိုင္သေလာက္ relax ျဖစ္ေအာင္ထား  ထားပါတယ္...

မေက်နပ္တာေတြ  ေက်နပ္တာေတြကို စဥ္းစားေနဖို႕ထက္   ကိုယ့္ဘဝကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျဖတ္သန္းနိုင္ဖို႕
ႀကိဳးစားတာက အသင့္ေတာ္ဆံုးျဖစ္မယ္လို႕ ဘဲခံယူထားလိုက္ပါတယ္...
က်မ ဒီေန႕အလုပ္ပိတ္တယ္...  မားမား ဒမ္ ပို႕လာေပးတဲံမုန္႕ဟင္းခါခ်က္တယ္... စားေကာင္းတယ္
က်မကိုိယ့္ဘာကို တခါမွ မုန္႕ဟင္းခါးမခ်က္ဖူးဘူး...အရင္ကခ်က္ရင္လည္း  ေဘးနားမွာ ညီမ ရွိတယ္..
သူကဟိုဟာထည့္လိုက္ေလ  ဒါကိုဒီေလာက္ဘဲထည့္ေျပာျပေပးေနၾက  ..ကြကို   တေယာက္တည္းခ်က္တာေတာ့  ဒီေန႕ပထမဦးဆံုးပါဘဲ... စားလိုက္တဲ့သူေတြကေတာ့ အားလံုးအိုေက
တယ္ေျပာၾကပါတယ္... အဟီးးး

က်မ ဒီအေတာအတြင္း  ညညအိပ္မေပ်ာ္တာအရမ္းမ်ားတယ္..ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္လည္းလို႕ေမးရင္ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္မွ  မဟုတ္ပါဘူး..က်မေၾကာင့္ပါဘဲ..မလိုလားအပ္တဲ့ အေတြးေတြ  ..ကို ဦးေႏွာက္ထဲ
ထည့္ေနမိတယ္  ထင္တာပါဘဲ...တခါေလ   နွစ္နွစ္ျခိဳက္ ျခိဳက္ ကို က်မအိပ္ျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္...
ဒါေပမဲ့  က်မအိပ္သာအိပ္ေနရတယ္  က်မစိတ္ထဲ  အိပ္ေရးမဝသလိုဘဲ...
အဲလိုမ်ိဳးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားျဖစ္ဖူးၾကမယ္ထင္ပါရဲ႕  ...

က်မရဲ႕အေဖာ္ကေတာ့  မည္းတူး  ညစ္ပတ္ပတ္ေလး ျဖစ္ေနတဲ့ က်မရဲ႕ အရုပ္ေသးေသးေလးပါဘဲ
အဲဒီအရုပ္ေလးကိုဘဲ ရင္ဘတ္ေပၚတင္ထားရင္း က်မအိပ္ဖို႕ႀကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ညေတြ မနည္းပါဘူး...


တခါတေလ လည္း စိတ္တိုင္းမက်မႈ႕ေတြ  အလိုမက်မႈ႕ေတြနဲ႕ မ်က္ရည္က်မိတဲ့ညေတြရွိသလို...
တခါတေလ ေတာ့လည္း  ငိုင္ေတြေတြနဲ႕  ျပီးဆံုးသြားတဲ့  ညေတြရွိခဲ့ပါရဲ႕ ...

သူမ်ားေတြ ခရီးသြားပိုစ့္ေတြကိုဖတ္ရတိုင္း  ခြင့္အလြယ္တကူ  ယူခြင့္မရတတ္တဲ့  ဒီအလုပ္ႀကီးကေန
ထြက္ေျပးခ်င္မိတယ္...
စိတ္တိုင္းမက်တာေတြကိုလည္း   ျပည့္စံုလာေအာင္ ဖာေထးခ်င္စိတ္လည္းမရွိေတာ့တာ  အမွန္ဘဲ...

ဒီေန႕လည္း  က်မေနတဲ့ေနရာမွာ  ရာသီဥတု ေတာ္ေတာ္ေအးတယ္..လက္ေတြေအးစက္စက္နဲ႕
Keyboard ကိုကိုင္ေနရတာ..စိတ္ထဲမ်ိဳးဘဲ... ေကာ္ဖီတခြက္ေလာက္ ထေဖ်ာ္ခ်င္ေပမဲ့
က်မ နဲ႕ အိပ္စက္ျခင္း ေဝးကြာသြားလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့အသိနဲ႕ ေကာ္ဖီ ကို ဥေပကၡာ ျပဳလိုက္ပါတယ္...

တခုလိုခ်င္ရင္ တခုကိုေပးေနရတာဘာလို႕ ပါလိမ့္ ဆိုတဲ့  အူေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးေတြလည္း
ေတြးမိတယ္...

အခုေတာ့ အိပ္ခ်င္သလိုလို  နဲ႕ က်မရဲ႕ ညစ္ပတ္ပတ္  ျဖစ္ေနတဲ့ အရုပ္ေလးကို ေပါင္ေပၚတင္ျပီး
ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာ  ငိုင္တိုင္တိုင္နဲ႕ထိုင္ေနမိတယ္  ထင္တာဘဲ...
က်မေရွ႕က  စားပြဲမွာေတာ့  ဖုန္းရယ္  က်မညီမရဲ႕ အိမ္ေသာ့တြဲရယ္..  ေခါင္းစည္းႀကိဳးေလးတကြင္းရယ္
အစာေၾကေဆးဘူး.. Hand cream ေနာက္ျပီး memorie stick ...  အစရွိတဲ့ပစၥည္းေတြက ဖရိုဖရဲ..

လူကလည္း ရင္တုန္သလိုလို  ရင္ထဲတလွပ္လွပ္  ျဖစ္ေနသလို  ...ညာဘက္ လက္တဘက္ကိုက္ေနသလိုလို  နဲ႕   လိုလို  လိုလို  စတဲ့ ခံစားခ်က္ေပါင္းစံုကို  ကိုယ့္ဘာသာ ေဝခြဲရင္းနဲ႕
ညတညကို က်မျဖတ္သန္းေနတယ္...

ဒီေလာက္ဆို က်မရဲ႕အေျခအေနကို  ခန္႕မွန္းမိၾကမယ္ထင္ပါရဲ႕
တခါတေလ  လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းခြင့္ဆိုတာကို က်မသိပ္ေတာင့္တမိတယ္...သိလား...

ဒါနဲ႕ စကားမစပ္...သၾကားလံုးရဲ႕  ဟမ္းစတားေလးေတြကိုေစာနေလးတင္
သြားၾကည့္လာတာ  အသည္းယားလိုက္တာေနာ္...  ပိစိေညာက္ေတာက္ေလးေတြ... 

ပစ္ပစ္ 
Pm 11:22
14.3.2013

သူနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး

ႀကိဳးတေခ်ာင္း
သူခ်ည္ေနွာင္တတ္တယ္...
အစမထြက္လာေအာင္
အနားေတြသတ္လိုက္ပါလို႕
စခ်ည္ဖို႕ျပင္တယ္...

ဟိုတဘက္
ဒီတဘက္
ေဝ့ဝိုက္ကာနဲ႕
လြန္းထိုးယွက္သြယ္
သူခ်ည္ေနွာင္တယ္...

ဒီအနားသတ္အစေလး
ေျပထြက္မသြားေအာင္
ထပ္ခါထပ္ခါ
ရစ္ေနွာင္ထားပါလို႕
ရယ္သံအဖ်ားေလးနွစ္ခုနဲ႕
ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္...

အသည္းေလးနွစ္ခု
ဒီႀကိဳးဖ်ားထိပ္  
ထပ္ခါ  ခ်ိတ္ပါလို႕
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဖဲျပားေလး
ခ်ည္လိုက္ျပန္တယ္...

ဘာေၾကာင့္
ဘာအတြက္
နႈိင္းဆစရာမလိုတဲ့
အခ်စ္နွစ္ခု
ဒီႀကိဳးေလးထဲ
ထည့္သြင္းပါလို႕
ယံုၾကည္မႈ႕တံဆိပ္နဲ႕
ခ်ိပ္ပိတ္လိုက္တယ္....

အခ်စ္ႀကိဳးအစေလး
သူတဘက္
ကိုယ္တဘက္
ကိုင္ထားပါလို႕
တေယာက္မ်က္နွာ
တေယာက္ၾကည့္
ဆံုမွတ္တခုမွာ
စခ်ည္ေနွာင္မဲ့
သူနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး.....။။။။။


ပစ္ပစ္
Am 00:52
11.2.2013

( ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး..ဆားခ်က္လိုက္တာပါ  :P  )

Facebook ဆိုသည္မွာ

က်မ Facebook သံုးျဖစ္တာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး.. အစပိုင္းတုန္းကေတာ့  facebook အေကာင့္ရွိေပမဲ့
သိပ္မသံုးျဖစ္ပါသည္... တခါတရံေလာက္ဘဲ  ဝင္ျဖစ္တယ္ဆိုပါေတာ့ ...။

ဒါေပမဲ့  အခုနွစ္ပိုင္းအတြြင္းမွာေပါ့ 2012  ေလာာက္ကေနစျပီးေတာ့  ဘေလာ့ဂါအမ်ားစုဟာ   facebook ကိုပိုသံုးလာၾကတယ္
က်မအပါအဝင္ေပါ့... သံုးေတာ့ဘာျဖစ္လည္း ..  ဘာမွေတာ့မျဖစ္ပါဘူး..နဲနဲ စသံုးလိုက္တာနဲ႕ တခါတည္းစြဲသြားတယ္
 ...  တေယာက္က facebook ထဲ ေရာက္ေနတတ္တာမ်ားေတာ့ တေယာက္ေနာက္ တေယာက္လိုက္ရင္းနဲ႕
တအုပ္လံုးေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့...  facebook ကတခုခု ဆို respone ျမန္တာလည္းပါတာေပါ့ေလ...

အခုေတာ့ အေၾကာင္းရာတခုခု message ေပးခ်င္ရင္  facebook မွာ status တင္လိုက္ရင္  ရျပီေလ...
တေယာက္ခ်င္းစီေျပာေနစရာေတာင္မလိုေတာ့ပါဘူး...
facebook သံုးလို႕ၾကာလာတာနဲ႕အမွ်  က်မေတာ့ facebook ကို အခုလိုဘဲျမင္လာတယ္..

Facebook ဆိုတာ ဘာကိုမဆိုဟန္ေဆာင္ဖံုးလြမ္းလိုက္လို႕ရတဲ့  အရာႀကီးတခု...
ကိုယ့္စီမွာတကယ္ရွိခ်င္မွ ရွိမယ္...ဒါေပမဲ့  ရွိသေယာင္ေယာင္ေဆာင္လို႕ရတဲ့ေနရာ...ကိုယ္ကအရမ္းလွခ်င္မွ လွမယ္
ဒါေပမဲ့  ဓါတ္ပံုပညာနဲ႕  လွေအာင္ျပင္ထားတဲ့ ပံုေတြႀကီးဘဲတင္လို႕ရတယ္...
က်မ ေမာင္ေလး ေျပာသလိုေပါ့  အမ...နင္ပဲစဥ္းစားေလ  ဘယ္သူမဆုိ ကိုယ့္ပံုကို လူမ်ားျမင္ေအာင္တင္ကထဲ  လွတာဘဲေရြးတင္မွာေပါ့
အလန္းဇယား ခ်ထားတဲ့ အထာေတြဘဲတင္မွာေပါ့...အလုပ္ထဲမွာ ပန္းကန္ေဆးေနတဲ့ပံုေတြ...စိတ္ညစ္ေနတဲ့ပံုေတြ
ကိုယ္တကယ္အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ ပံုမ်ိဳးေတြ အဲတာမ်ိဳး အမွန္အကန္ အေနအထားဘယ.္သူတင္မွာလည္းဟ..တဲ့
ဟုတ္သားဘဲ...က်မဆိုလည္း ပံုတင္မယ္ဆိုရင္ လွတာေလးအရင္ေရြးတာပဲေလ...အဲေတာ့ .. Edit လုပ္ျပီးသားေတြက
Original နဲ႕ေတာ့ မတူဘူးေပါ့ေလ....

Facebook ဆိုတာက ကိုယ့္ခံစားရတာေတြကို လြတ္လပ္စြာ ေပါက္ကြဲခြင့္ရွိတဲ့ေနရာတစ္ခု ...
ကိုယ္ခံစားမိတာ  ကိုယ့္စိတ္ထဲရွိတာကို ေဖာက္ခြဲလိုက္လို႕ရတယ္..

Facebook ထဲမွာ  တန္ဘိုးရွိတဲ့ စာေတြ ကဗ်ာေတြအမ်ားႀကီးဖတ္လို႕ရသလို.... Facebook ထဲမွာ  ေရးခ်င္ရာေရးေနတဲ့
စာေတြရွိတယ္..

Facebook ထဲမွာ တကယ္ခင္မင္မႈ႕နဲ႕ဆက္ဆံေနတဲ့သူေတြရွိသလို   အေပၚယံမ်က္နွာဖံုးေလးေတြနဲ႕ ဟားဟား  ဟီးးဟီးး
လုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြရွိတယ္...

Facebook ထဲမွာ  တကယ္စိတ္ရင္းမပါဘဲ...မမက အရမ္းလွတာဘဲေနာ္တုိ႕  ညီမေလးေခ်ာလိုက္တာလို႕ဆုိျပီး
ေကာမက္ထဲမွာေျမာက္ပင့္ေရး..ကြယ္ရာအတင္းေျပာတဲ့ သူေတြရွိသလို  ..တကယ္စိတ္ထဲကေန ေျပာခ်င္တာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေကာမက္ေရး  တတ္တဲ့သူေတြလည္းရွိတယ္..

Facebookထဲမွာ  ျပသနာတခုခုတက္လာရင္  ဟိုလိုလို  ဒီလိုလို  ေျမာက္ေပးတတ္ၾကတဲ့သူေတြရွိသလို 
သူခိုးေျပးမွထိုးကြင္းထ   တဲ့ သူေတြလည္းရွိတယ္...

Facebook ထဲမွာ  ေပါခ်င္ရာေပါ ..ေျပာခ်င္ရာေျပာၾကတဲ့  ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္သူေတြရွိသလို...အေကာင့္သံုးေလးခုေလာက္
လုပ္ထားျပီး  လူမသိသူမသိ  ႀကိတ္ Q ေနၾကတဲ့ သူေတြလည္းရွိတယ္...

Facebook  ထဲမွာ  တိက်မွန္ကန္တဲ့သတင္းေတြဖတ္လို႕ရသလို..  ေကာလဟာလ ရမ္းျဖီးသတင္းေတြလည္း
အမ်ားႀကီးရွိတယ္..

Facebook ထဲမွာ ဆရာေတာ္ ဘုရားေတြရဲ႕ ဆံုးမစာေတြ  ..တန္ဖိုးရွိတဲ့အဆိုအမိန္႕ေတြ... တရားေတာ္ေတြ ကို
ဖတ္လို႕ရနိုင္သလို .... စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့  တန္ဖိုးမရွိတဲ့စာေတြလည္း ဒုနဲ႕ေဒးရွိတယ္...

Facebook မွာ နိုင္ငံေရးသမားေတြရွိသလို ...စစ္သားေတြလည္းတပံုႀကီး ရွိတယ္..
တခါတေလ  သူတို႕ေတြ ရန္ျဖစ္ၾကတဲ့ ေကာမက္ တိုက္ပြဲေတြလည္း ရွိတယ္..

Facebook ထဲမွာ Profile ပံုေတာင္  ကိုယ့္ရဲ႕ ပံု ကိုမတင္ရဲေပမဲ့ သူမ်ားကိုဝင္ဆဲရဲတဲ့ သူေတြရွိတယ္...

Facebook ထဲမွာ  ယံုၾကည္ရာတခုကို ဇြတ္စြဲကိုင္လို႕အျငင္းအခံုတိုက္ပြဲဆင္ႏြဲတဲ့သူေတြလည္းရွိတယ္...

Facebook ထဲမွာ သေရာ္စာေတြေရးၾကတဲ့သူေတြရွိသလို  ..ခံစားခ်က္ေလးေတြ သီက်ဴးၾကတဲ့ သူေတြလည္းရွိတယ္...

Facebook ထဲမွာ အခ်စ္ေတြ႕သြားတဲ့ သူေတြရွိသလို အခ်စ္ေမ့သြားတဲ့ သူေတြလည္းရွိတယ္...

Facebook ထဲမွာ ဓါတ္ ပံုေတြထဲကေန အစံုစားလို႕ရတယ္...

Facebook ထဲမွာ ..ဓါတ္ပံုေတြထဲကေန  ေနရာအစံုတကယ္ေရာက္သြားသလို  ခံစားလို႕ရတယ္....

Facebook ထဲမွာ..စိတ္မေကာင္းစရာ...ဝမ္းနည္းစရာ .. ေၾကကြဲစြာ  ခံစားလိုက္ရတဲ့
သတင္းေတြ status  ေတြ ဖတ္လို႕ရသလို...  ေအာင္ျမင္ ဂုဏ္ယူခ်င္စရာေကာင္းတဲ့သတင္းေတြလည္း ဖတ္လို႕ရတယ္...

Facebook ထဲမွာ ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုယ္ေဖာ္ မသူေတာ္ေတြရွိသလို
...တကယ္ထိုက္တန္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ႕ ရရွိေနသူေတြလည္းရွိတယ္..

ထိုေၾကာင့္...
ထိုေၾကာင့္...


Facebook ဆိုတာႀကီးထဲကေန  ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံု.. ရရွိနိုင္ပါသည္...

(တခုက်န္သြားတယ္.....)
Facebook ထဲမွာ က်မလို  အူေၾကာင္ေၾကာင္ နဲ႕ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ သူေတြလည္းအမ်ားႀကီးဆိုတာပါဘဲ... ..။။။။။


ပစ္ပစ္
Am 3:34
18.2.2013

က်မနဲ႕မျဖဴ

က်မ ပထမဆံုးဒီနိုင္ငံကိုေရာက္စ မွာ  အလုပ္ လုပ္ရတဲ့ေနရာ က က်မေနတဲ့ေနရာကေန နာရီဝက္ေလာက္ ကားစီးသြားရတဲ့  ေနရာတခုမွာ ပါ ..။  က်မကလည္းေရာက္စဆိုေတာ့ စကားလည္းလည္လည္ဝယ္ဝယ္မရွိပါဘူး.. (အခုလည္း အရမ္းမေျပာတတ္ေသးပါဘူး  )
ေနာက္ျပီး  ေရာက္လာကာစလူေတြထံုးစံအတိုင္းအေၾကာက္တရား ကလည္းခပ္မ်ားမ်ား..
အဲဒီအလုပ္မွာ  က်မ မိန္းမတေယာက္နဲ႕ေတြ႕ပါတယ္.....။။

သူ႕နာမည္အရင္းကိုေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး..  အင္းးးးးးးး  ဥပမာေပါ့ ...  မျဖဴ  လို႕သာ
သတ္မွတ္ လိုက္ပါတယ္...မျဖဴက က်မအခုေရးမဲ့  Post ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ပါဘဲ...    :)
အဲဒီအလုပ္ရဲ႕ အလုပ္ခ်ိန္က မနက္ 8နာရီကေန   ညေန 5း30  ..တခါတေလ overtime ဆိုရင္
ည 10 း00  အထိ ဆိုပါေတာ့...  က်မကလည္းေရာက္စဆိုေတာ့   ဘတ္စ္ကားေသခ်ာမစီးတတ္ပါဘူး ..။။
အိမ္ကေန အလုပ္ကိုသြားရင္  လမ္းမွာ ဘယ္နွစ္မွတ္တိုင္ ရွိတယ္..  က်မဆင္းရမဲ့ ဂိတ္နားမွာ..
ဘာအေဆာက္အဦး ရွိတယ္  ..အဲတာမ်ိဳး  က်မ  မွတ္ထားတာပါ...

က်မညီမကလည္း  အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက night shift ဆင္းတဲ့  အခ်ိန္ ဆိုေတာ့  ညဘက္ သူမအားပါဘူး...
အသြားကေတာ့ မိုးလင္း 7နာ၇ီမို႕ ျပသနာမရွိေပမဲ့...။ အျပန္က်ေတာ့ overtime ေခၚလိုက္ရင္  က်မအတြက္
အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး..  အလုပ္ဆင္းတာက ည 10 နာရီ  ဘတ္စ္ကား ဂိတ္ကိုလမ္းေလွ်ာက္ရတာက
15 မိနစ္နီးပါး ... ကားဂိတ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း   ကားကလာတာမွ  မဟုတ္တာ... တခါတေလ ကားေစာင့္
ရတာက  နာရီဝက္နီးပါး... ကားလာရင္  က်မ စီးရတဲ့အခ်ိန္က နာရီဝက္  ..က်မဆင္းရတဲ့မွတ္တိုင္ကေန က်မေနတဲ့အိမ္အထိ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္...အားလံုးအခ်ိန္ေပါင္းလိုက္ရင္
ည 11 နာရီေက်ာ္မွ  အိမ္ေရာက္လာတာပါ ..( ဒါေတာင္ကားမေစာင့္ရဘူးဆိုမွပါ )..တခါတေလ  ကားမလာ
ရင္ ကားဂိတ္မွာ က်မတေယာက္ထဲ ည 11 နာရီဆိုတဲ့  အခ်ိန္..အဲဒီအခ်ိန္မွ Taxi စီးျပန္ရ ရေအာင္လည္း
အခုမွ ေရာက္ကာစ  က်မအဖို႕  အဆင္မေျပ ပါဘူး...အဲဒီေတာ့ က်မညီမ က က်မကို ညဘက္ေတြ
overtime ေခၚရင္ မဆင္းဘဲအိမ္ေစာေစာ ျပန္ဖို႕  မွာထားပါတယ္...။။

အလုပ္ကလည္း အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေန႕တိုင္းနီးပါး  10နာရီထိေခၚပါတယ္... က်မကလည္းေန႕တိုင္း
ျငင္းေနေတာ့  ၾကာေတာ့ သူေဌးက မၾကည့္ေတာ့ပါဘူး... သူေဌးကေခၚေမးတယ္ ဘာလို႕overtime မဆင္းတာလည္း..က်မကလည္း က်မ ကေရာက္လာကာ စ လမ္းလည္းမသိဘူး..ကားလည္းေသခ်ာ မစီးတတ္ဘူး..အျပန္သိပ္ေနာက္က်လြန္းရင္ အဆင္မေျပဘူး  ..အဲတာမို႕မဆင္းတာေပါ့....။။။

အဲဒီမွာ  မျဖဴက  ကယ္တင္ရွင္ ဝင္လုပ္ပါတယ္....  သူနဲ႕က်မေနတဲ့ေနရာက  နီးတယ္တဲ့..။
အျပန္ကိုသူနဲ႕အတူတူ  ျပန္တဲ့... သူကေ၇ာက္ေနတာ 15 နွစ္ေလာက္ရွိေနျပီဆိုေတာ့   ေတာ္ေတာ္
လည္လည္ဝယ္ဝယ္ ရွိတယ္ေပါ့  ..ကားစီးရင္  လည္း ဒီနံပါတ္ မလာေသးရင္  တျခားနံပါတ္ ကားစီးျပီး
ကားျပန္ေျပာင္းစီးလည္း အဆင္ေျပတယ္ေပါ့  ... မိန္းကေလးခ်င္းလည္း အေဖာ္ရွိေတာ့  စိတ္ပူစရာ
မလိုဘူးေပါ့.... သူ႕ဘာသာ သူေဌးကိုသြားေျပာတာပါ... က်မ ကိုသူေဌးက လာေျပာတယ္...
ေနာက္ဆို  မျဖဴ နဲ႕ အတူ ျပန္ေပါ့...သူကနင့္နဲ႕တူတူ ျပန္ေပးမယ္ ေျပာတယ္တဲ့...က်မလည္း ဝမ္းသာ
သြားတာေပါ့...တေယာက္ထဲ အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေန  တခုကေန  အေဖာ္ေလးတေယာက္နဲ႕
အတူတူ   ျပန္ရတဲ့  အေနအထားဆိုေတာ့  ဝမ္းလည္းသာသြားတယ္....
မျဖဴကိုလည္း  အရမ္းေက်းဇဴးေတြတင္လို႕ေပါ ့ ရွင္....။။

သူကလည္း နႈတ္ေရးကေတာ့ၾကြယ္ပါတယ္... ညီမေလး  လိုတာရွိရင္ ေျပာေနာ္... သိလား..မသိတာ
ရွိရင္လည္း  အမကိုေမးေနာ္... အားမနာနဲ႕သိလား...အမမွာလည္း  ညီမေလး အရြယ္   ညီမတေယာက္
ရွိတယ္...ညီမေလးကို  ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း  အမစိတ္ထဲကိုယ့္ညီမေလး  လိုဘဲ  ..သေဘာထားမိတယ္..
အျပန္အဆင္မေျပ ဘူး ၾကားတယ္...အမကိုခ်က္ခ်င္းေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးညီမရယ္...
ဒီမွာက ညဘက္ေတြလူမျပတ္ဘူးဆိုေပတဲ့  သိပ္မိုးခ်ဳပ္ရင္ေတာ့  မိန္းကေလးတေယာက္ထဲဆိုေတာ့
ဘယ္ေကာင္းမလည္း...ေနာက္ဆို  အမနဲ႕တူတူျပန္ေနာ္...သိလား...။။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက  က်မသူ႕ကိုတကယ္  အားကိုးမိခဲ့ပါတယ္...  သူကအသက္ 40 ေလာက္ရွိတယ္..
က်မကအဲဒီတုန္းက 23 ပတ္ဝန္းက်င္ ... ကိုယ့္အမရင္းတေယာက္လိုလည္း  က်မသူ႕ကိုတကယ္
အားကိုးမိခဲ့တယ္... က်မကိုယ္  က်မလည္း  ကံေကာင္းတယ္ေပါ့  မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းေတြနဲ႕ က်မေတြ႕ခဲ့တယ္ေပါ့
သူကို႕  အမတေယာက္လို႕   က်မခင္တြယ္မိခဲ့တယ္....။။။က်မရဲ႕ ကိစၥ မွန္သမွ်  ..မျဖဴေရ... ဆိုျပီး
က်မ ေျပာျပတိုင္ပင္ခဲ့တယ္...။။။

အဲဒီအလုပ္မွာ  ဗီယက္နမ္  မေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားပါတယ္... က်မကလည္း  ေရာက္ကာစ
သူူငယ္ခ်င္းလည္း မရွိေတာ့  မျဖဴကလြဲလို႕က်န္  တဲ့သူနဲ႕  မခင္မိေတာ့ပါဘူး..အလုပ္ထဲမွာလည္း
မျဖဴရဲ႕  အလုပ္ဆိုရင္လည္း  က်မ အျမဲဝိုင္းကူေပးခဲ့ပါတယ္... က်မေနာက္ပိုင္း တခုသတိထားမိလာတာ
သူက တခုခုဆို   က်မကိုပါေရာေရာျပီးခိုင္းသလိုလို   ရွိလာတာကို သတိထားမိလာတယ္...ဒါေပမဲ့
က်မ မျငိဳျငင္ခဲ့ပါ ဘူး...သူ လည္း က်မကို ကူညီေပးခဲ့တာေတြလည္းရွိတယ္...သူ႕ကိုလည္း
အမတေယာက္လို ပါဘဲလို႕  က်မသေဘာထားခဲ့တယ္.. ..။။

တေန႕  မျဖဴ အလုပ္မလာပါဘူး.. က်မတေယာက္ထဲျပန္ရတယ္ဆိုပါေတာ့..ျဖစ္ခ်င္ေတာ့  အလုပ္ထဲက
ဗီယက္နမ္မေလးတေယာက္က က်မကို အျပန္ေစာင့္ဖို႕ေျပာခဲ့တယ္...က်မအဲဒီညမွာဘဲ  မျဖဴ ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္အမွန္ကိုစသိလိုက္ရတယ္ဆိုပါေတာ့...
အလုပ္ဆင္းေတာ့ အဲဒီ ဗီယက္နမ္ မေလးနဲ႕ ကားဂိတ္ကိုအတူတူသြားေတာ့  သူကေမးတယ္
နင္ဒီအလုပ္မွာ  အၾကာႀကီးလုပ္ဦးမွာလားတဲ့...မသိေသးဘူးလို႕ျပန္ေျဖလိုက္ေတာ့  ..သူကက်မကိုေသခ်ာ
ၾကည့္ျပီးေတာ့ေျပာပါတယ္...နင္ဒီမွာဘဲ ဆက္လုပ္ဦးမယ္ စဥ္းစားထားရင္ အေပါင္းအသင္းေျပာင္းသင့္ျပီတဲ့... က်မနားမလည္ဘူး..ဘာကိုဆိုလိုတာလည္းေမးေတာ့..
အဲဒီေကာင္မေလးက သူကေတာ့   ဗီယက္နမ္  ျပန္ေတာ့မယ္တဲ့..အစကေတာ့မေျပာဘဲေနမို႕တဲ့
ဒါေပမဲ့ နင္အလိမ္ခံေနရသလိုျဖစ္ေနတာကို နင့္ကိုသိေစခ်င္တယ္..ဒါေၾကာင့္ ငါမျပန္ခင္
ေျပာမယ္လို႕ စဥ္းစားလိုက္တာတဲ့...နင္ မျဖဴကို သတိထားတဲ့ ..က်မလည္းေတာ္ေတာ္ အံၾသသြားတယ္
က်မနဲ႕မျဖဴရဲ႕ ခင္မင္မႈ႕ကို ဖ်က္ဆီးခ်င္လို႕ ေသြးထိုးစကားလာေျပာတာလား  ထင္ရေအာင္လည္း
အဲဒီ ဗီယက္နမ္  မေလးက  အလုပ္ထဲမွာ  ေတာ္ေတာ္ေလး အေနေအးတယ္..တျခားသူေတြလို
စြာက်ယ္စြာက်ယ္ပံုစံလည္းမဟုတ္ဘူး...အလုပ္ လုပ္စရာရွိရင္လုပ္ အားရင္လည္း သူ႕ဘာသာ
ခပ္ေအးေအးေနတဲ့  ပံုစံေလးး...  က်မသူ႕ကို ျပန္ေမးလိုက္တယ္..နင္ဘာလို႕မျဖဴကို သတိထားလို႕
ေျပာရတာလည္း ဆိုေတာ့...ငါလည္း  ေရာက္စ က မျဖဴလို  လူမ်ိဳး ေတြ႕ခဲ့ဖူးလို႕တဲ့....
သူကအဲေလာက္ဘဲေျပာခဲ့ပါတယ္.... ။။။

အဲဒီအခ်ိန္ထိ  က်မမယံုေသးပါဘူး..ေနာက္တပါတ္ေလာက္မွာေတာ့  က်မကိုသတိေပးခဲ့တဲ့
ဗီယက္နမ္မေလးက  တကယ္ဘဲအလုပ္ထြက္ျပီး  ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္...
အဲဒီေနာက္ပိုင္း  က်မ မျဖဴကို သတိထားျပီးၾကည့္ခဲ့တယ္...က်မဘယ္လိုစေလ့လာရမလည္း
က်မ တကယ္ဘဲမသိပါဘူး...က်မအဲေလာက္ထိေအာင္ကို နံုအခဲ့ပါတယ္...

တေန႕မွာ မန္ေနဂ်ာက က်မကိုေခၚေတြ႕တယ္...အဲဒီအခါက်မွဘဲ  က်မက တကယ့္အမွန္တရား
နဲ႕ မျဖဴရဲ႕  ရုပ္လံုးအမွန္ကိုသိလိုက္ရတာပါ ....။။

က်မကိုမန္ေနဂ်ာ ေျမပဲမက ေမးတယ္..နင္ေရာက္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလည္းတဲ့ ...။
( အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မေရာက္ေနတာ 6လေလာက္ရွိေနပါျပီ... )6လရွိျပီလို႕ေျဖေတာ့  နင့္ဘာသာနင္
ျပန္တတ္ေလာက္ျပီေပါ့တဲ့..က်မကလည္း  ဟုတ္ကဲ့  အခုျပန္တတ္ေနပါျပီဆိုေတာ့...ဒါဆိုရင္လည္း
နင့္ဘာနင္ ျပန္တဲ့  မျဖဴက  နင့္ကိစၥမွန္သမွ် အကုန္လိုက္လုပ္ေပးေနရတာ  အဆင္မေျပဘူးလို႕
ငါ့ကိုတိုင္ေနတာၾကာျပီတဲ့...နင့္ပံုစံၾကည့္ရတာလည္း  အဲေလာက္ႀကီးလည္း နံုအတဲ့ပံုစံမရွိပါဘူးတဲ့...
မျဖဴကလည္း သူ႕ကိစၥေတြရွိဦးမွာေပါ့..နင္ကနင္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵမွန္သမွ် သူ႕ကို လိုက္လုပ္ခိုင္းေနလို႕
ဘယ္ရမလည္းတဲ့...မျဖဴကတခါတခါ အဲအေၾကာင္းေျပာရင္  သူအရမ္းစိတ္ရႈပ္တယ္ဆိုျပီးမ်က္ရည္
ေတာင္က်တယ္ဆိုဘဲ... က်မအရမ္းကို အံၾသခဲ့ရတယ္...က်မ တေယာက္ထဲမျပန္တတ္ခင္တုန္းက
သူ႕ဘာသာ က်မကို အတူတူ လိုက္ျပန္ေပးမယ္လို႕ေျပာခဲ့တယ္...အဲဒီအတြက္ က်မေက်းဇူးပါတယ္...
က်မစိတ္ထဲမွာလည္း  က်မအေပၚကိုတကယ္ေကာင္းတယ္လို႕သတ္မွတ္ခဲ့တယ္...

ေနာက္ပိုင္းခင္လာေတာ့  က်မရဲ႕ ကိစၥမွန္သမွ် သူ႕ကို   လုပ္ခိုင္းခဲ့တယ္ဆိုတာ  တခုမွ မရွိခဲ့ရရိုးအမွန္ပါ..
သူကအလုပ္ပိတ္ရက္က်ရင္  ညီမေလး ဒီတပါတ္ အလုပ္နားရင္  ဘယ္ဆိုင္မွာ   သြားစားမယ္
လိုက္မလားေမးရင္  ..က်မက  လိုက္ခဲ့မယ္  အမ  ဆိုျပီး..လိုက္သြားခဲ့တာဘဲရွိတာပါ...အမေရ
က်မေတာ့  ဘယ္ေနရာသြားခ်င္တယ္...လိုက္ပို႕ေပးပါဆိုျပီး တခါမွ လုပ္ခိုင္းခဲ့ရိုးမရွိခဲ့တာပါ...အလုပ္ျပန္ေနာက္က်တိုင္းလည္း   သူလည္းဒီလမ္းကဘဲျပန္ရတာဘဲေလ
က်မလည္းဒီလမ္းကဘဲ ျပန္ရတာဘဲေလ...အဲတာမို႕လို႕ အတူတူ ျပန္ခဲ့ၾကတာဘဲရွိတာပါ...အစပိုင္း
ေတြကေတာ့  မျပန္တတ္လို႕  သူ႕ျပေပးတဲ့လမ္းေတြကို  က်မေသခ်ာမွတ္ျပီး ျပန္ခဲ့ရတာပါ..က်မတေယာက္တည္းမျပန္ရဲေသးဘူးဆိုျပီး  က်မနဲ႕အျမဲတူတူ ျပန္ရမယ္လို႕လည္း  က်မသူ႕ကိုမေျပာခဲ့ဖူးပါဘူး...
အခု မန္ေနဂ်ာ မကိုေတာ့သူက  ငိုျပီးေတာင္ ေျပာတယ္ဆိုဘဲ..က်မကအင္မတန္ အတယ္တဲ့နည္းနည္းေလးမွ အသုံးမက်ဘူးတဲ့..ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မ်ား..နိုင္ငံျခားေရာက္လာလည္းမသိဘူးတဲ့
ျမန္မာျပည္မွာ ဘြဲ႕ရေအာင္ေက်ာင္းတက္ခဲ့တာေရာဟုတ္ရဲ႕လားမသိပါဘူးတဲ့...(မန္ေနဂ်ာက က်မကို
ရယ္ျပီးေမးခဲ့ပါတယ္  နင္ဘြဲ႕ကေရာ  တကယ္အစစ္ ဟုတ္ရဲ႕လားဆိုျပီးေတာ့ပါ  )
အခုခ်ိန္ထိ အိမ္ျပန္တာေတာင္ တေယာက္ထဲမျပန္ရဲေသးဘူးတဲ့...သူလည္းစိတ္ညစ္လွျပီတဲ့...
က်မေလ..ျပန္ေျပာစရာစကားေတာင္မရွိခဲ့ပါဘူး...  က်မကိုယ့္ဘာကို ျပန္မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းဘဲ
မန္ေနဂ်ာ ကို ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္  ..။။

က်မကိုေတာ့  ညီမေလးကို ညီမအရင္းတေယာက္လိုပါဘဲဆိုျပီး  က်မကြယ္ရာမွာေတာ့  က်မ
ကို နွိမ္ခ် ေျပာဆို ေနတာပါ ..။။  က်မအဲဒီေန႕ညက ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ မ်က္ရည္ က်ခဲ့ရတယ္..က်မကို
အဲတာေၾကာင့္မို႕လို႕  အလုပ္ထြက္သြားတဲ့  ဗီယက္နမ္ မေလးက သတိေပးခဲ့တာ ဒါေၾကာင့္ပါလားဆိုတာ
က်မေသခ်ာသိလိုက္ရတယ္..။

ေနာက္ေန႕ က်မအလုပ္တက္ေတာ့ က်မသူ႕ကိုေျပာလိုက္တယ္.. အမ က ..ညီမ ေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ရတယ္လို႕ မန္ေနဂ်ာကို ေျပာထားတယ္ဆို...မန္ေနဂ်ာမက ေခၚေျပာတယ္... အျပန္ အမ  မေစာင့္နဲ႕ေတာ့ေလ။။
ညီမ ကိုယ့္ဘာကို ျပန္တတ္ေနပါျပီလို႕  ..ေျပာလိုက္ေတာ့..မ်က္စိမ်က္နွာ အပ်က္ပ်က္နဲ႕...
ျဖစ္ေနတာ..သူ႕စိတ္ထင္ မန္ေနဂ်ာမက  က်မကိုအခုလိုေခၚေျပာလိုက္မယ္ထင္မထားခဲ့ဘူးနဲ႕
တူပါရဲ႕..က်မကိုေတာ့ေရွ႕မွာ အရမ္းေကာင္းျပ  ကြယ္ရာမွာေတာ့ သူကူညီေပးထားရတာဆိုျပီး  မ်က္နွာ
ေကာင္းေတြ ယူ...အခုလို ရုတ္တရက္ႀကီး..က်မျပန္သိသြားေတာ့ သူဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိဘူးျဖစ္သြားပံုရပါတယ္...

အဲဒီေနာက္ပိုင္း  က်မသူ႕ကို မေရာေတာ့ပါဘူး...အဲဒီေတာ့ ကြယ္ရာမွာေရာ  မၾကားတၾကားပါ
က်မကို   တိုက္ခိုက္ေတာ့တာပါဘဲ..ေက်းဇူးကန္းတယ္တဲ့....က်မက ေက်းဇူးနားမလည္တဲ့သူတဲ့ ..။။

က်မသူ႕ကို ခင္မင္တုန္းက အမတေယာက္လို ယံုၾကည္ျပီး  တိုင္ပင္ေျပာဆိုခဲ့တာေတြလည္း
အလုပ္တခုလံုးလူတကာသိေအာင္  မၾကားတၾကားေရာ..ၾကားေအာင္ေရာ...အတင္းလိုလို သတင္းလိုလို
ေျပာတယ္ဆိုပါေတာ့....။။
က်မေနာက္ေက်ာကို ဓါးနဲ႕ ထိုးခံလိုက္ရတယ္လို႕ဘဲ က်မသတ္မွတ္လိုက္တယ္...။။
က်မလူေတြကိုလည္းေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သြားတယ္...။
တနိုင္ငံထဲက လာတဲ့သူခ်င္းမို႕လို႕   ကူညီရိုင္းပင္းတယ္လို႕ ထင္ထားတာေတြလည္း လံုးဝေပ်ာက္သြားပါတယ္...။။

က်မေနာက္ေတာ့ အလုပ္ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္..သူနဲ႕မေတြ႕တာလည္းၾကာပါျပီ...
ဟိုရက္က သူ႕ကို ျပန္ေတြ႕ခဲ့တယ္..သူကေတာ့ မ်က္နွာခပ္ေျပာင္ေျပာင္ပါဘဲ..က်မကိုေတြ႕ေတာ့

 ""  ညီမေလး မေတြ႕တာၾကာျပီေနာ္...ဘယ္မွာလုပ္ေနလည္း..
အရင္အိမ္မွာဘဲလား..အဆင္ေျပတယ္မွတ္လား..
အမကသတိရေနတာ..ဘာညာေပါ့.. ""  ေလကအလကားရတယ္ဆိုေတာ့ ဒီလိုပါဘဲ 
ေျပာခ်င္ရာေျပာလို႕ရပါတယ္.....

က်မသူ႕ကို ဘာမွျပန္မေျပာခဲ့ပါဘူး...ျပံဳးျပျပီးေတာ့ နည္းနည္းေလးေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားသလား
မသိပါဘူးအမရယ္  လို႕ဘဲျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္....။။။


ပစ္ပစ္
Pm  8:57
10.2.2013

ညနဲ႕မ်က္ရည္

ေၾသာ္...
ညရယ္နက္လွျပီ
မေပ်ာ္နိုင္သူမယ္
ေမွ်ာ္ကာေတြးပါလို႕
လကိုၾကည့္ကာ
မွန္းဆလြမ္းေလသည္...

ေငြလသာ
တိမ္ေတြလာလာဖံုးပါလို႕
စိတ္ရယ္မသာ
တိမ္မည္းေတြရယ္
ဖယ္ပါလွည့္ေတာ့
သက္ျပင္းရယ္ခါခါ
ခ်မိေလသည္...

ေဆာင္းေလတေဝ့ေဝ့
ခ်မ္းေအးလွသည္မို႕
ခ်စ္သူကိုယ္ေငြ႕
ေႏြးေလမလား
စိတ္ကူးယဥ္ခါ
သူ႕ရင္ေငြ႕ကို
ခိုမိျပန္သည္..

သန္းေကာင္ယံညလယ္
စိတ္ဘဝင္ႏြမ္းလ်
အလိုမက်ပါလို႕
သူ႕ အျပံဳး ျမျမ
သူ႕ နႈတ္ခမ္းစံု  ကို
ရင္ခုန္ခုန္  ျဖင့္
လြမ္းမိျပန္သည္ ...


ေဝးေနရဆဲ
ေဝးကြာေနဆဲ
ဒီအသိနဲ႕
သက္ျပင္းခ်လ်က္
ဆံုမဲ့ေန႕ရက္
ေဇာနဲ႕ေမွ်ာ္ေတြး
ဒီစိတ္အလ်င္လိုေလေတာ့သည္..

ပန္းမခင္းတဲ့  ဒီလမ္း
ဘဝလမ္းဟု
ကိုယ့္ျပန္အားေပး
ေလွ်ာက္လွမ္းလွည့္ၾကည့္
ခရီးမေဝးျပီမို႕
စိတ္ကိုတင္းပါလ်က္နွင့္
ညစဥ္ညတိုင္း
မ်က္ရည္စိုစြတ္
ငိုမိေလေတာ့သည္........ ။။။

ပစ္ပစ္
Am  2:08
4.1.2013

2012 ကိုျပန္လွည့္ၾကည့္ျခင္း...

(ေရးတာနည္းနည္းမ်ားရွည္သြားလားမသိဘူး..ေအာက္မွာ tag ထားတဲ့နာမည္အထိေတာ့ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္..  :P  )

နွစ္တစ္ႏွစ္ေတာ့ကုန္ဆံုးေတာ့မွာပါ...
မၾကာခင္ ရက္ပိုင္းအေတာအတြင္းမွာ 2012  ဆိုတာကို လက္ျပနႈတ္ဆက္ျပီး   2013 ကိုႀကိဳဆိုရေတာ့မွာပါ
က်မတို႕လူသားေတြအတြက္  2012  ဆိုတာက ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္လွည့္လာေတာ့မွာ  မဟုတ္ပါဘူး..
ဒီေတာ့ ဒီတနွစ္အတြင္း မွာ  က်မတို႕ေတြ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ၾကလည္း
ဘယ္လိုအေနအထားေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကလည္း
ဘာေတြ ေအာင္ျမင္ခဲ့လည္း
ဘာေတြဆံုးရံႈးသြားခဲ့လည္း
တခ်က္ေလာက္ေလး  ျပန္လွည့္ၾကည့္ရေအာင္လား...

က်မျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့  2012  ကေတာ့ တကယ္ကိုရသေပါင္းစံုနဲ႕ပါဘဲ...ေပ်ာ္ရတာေတြလည္း
ရွိသလို ငိုရတာေတြလည္းမ်ားခဲ့ပါရဲ႕..အေပ်ာ္ျဖစ္ျဖစ္  အငိုျဖစ္ျဖစ္  ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့အရာေတြအားလံုး
ကေတာ့  2012ထဲမွာဘဲ က်မထားခဲ့လိုက္ပါျပီ...

က်မဒီနွစ္ထဲမွာ   လိုခ်င္မိတဲ့ပစၥည္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္...
ဒါေပမဲ့  က်မတခုမွ မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး...
ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္လဲဆိုရင္  က်မသူငယ္ခ်င္း 21 ရက္ေန႔မွာ မဂၤလာေဆာင္မွာ..သူ႕မဂၤလာေဆာင္ဝတ္ဖို႕အတြက္ဆိုျပီး   ဝတ္စံုတစံုဝယ္ဖို႕ စိတ္ကူးထားတာ
ၾကာလွျပီ..တကယ္တမ္းက်မ  မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး.. အဲလိုဘဲ ဝယ္မယ္ဆိုျပီး  ရည္ရြယ္ထားသမွ်
က်မဘာမွမဝယ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး...

က်မဒီနွစ္ထဲမွာ  လိုက္ပို႕ေပးမယ္လို႕  အေမကို ကတိေပးခဲ့တဲ့  ခရီးစဥ္တခုရွိပါတယ္...
ဒါေပမဲ့  က်မကတိမတည္နိုင္ခဲ့ဘူး....

ဒီနွစ္ထဲမွာ က်မအတြက္ စိတ္ညစ္စရာေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္..
မိသားစု  အလုပ္  အခ်စ္ေရး  လူမႈ႕ေရး  ...အစစအရာရာေပါ့  ...
မိသားစုဆိုလည္း   ေတာ္ေတာ္  စိတ္ညစ္စရာ  နားပူစရာေတြ  နဲ႕ျပည့္နွက္ေနတဲ့  အခ်ိန္တစ္ခုပါဘဲ...

အခ်စ္ေရးဆိုလည္း...   အင္းးးးးးးးးးးးးးးးးးး  စိတ္ေမာစရာေတြ  နဲ႕ျပည့္ေနတဲ့ကာလတစ္ခုေပါ့
အိမ္ေထာင္ေရး အတြက္ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့  အေပၚကတစ္ခုအဆင္ေျပရင္ေတာ့  ဒီတစ္ခုလည္း အလိုလို အိုေကသြားမွာပါ  (~ ^)

လူမႈ႕ေရး  ဆိုလည္း    ...ဘယ္လိုေျပာရမလည္းရွင္..နွစ္ကုန္ခါနီးလာေလ  လူေတြအေၾကာင္း
က်မပိုသိလာေလ  ဆိုသလိုပါဘဲ...
အလုပ္ထဲမွာ  က်မနဲ႕ေတာ္ေတာ္ေလး  ခင္တဲ့  သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရွိတယ္..က်မအလႈအတြက္ပိုက္ဆံ
ေကာက္တိုင္း သူအျမဲတမ္းထည့္ေနၾကပါ...  ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းရင္းနွီးတယ္..  ျဖစ္ခ်င္ေတာ့  သူကနွစ္ကူး မွာ  ျမန္မာျပည္ ျပန္မယ္...က်မလည္း ျပန္ဖို႕ အစီအစဥ္တစ္ခုရွိေနတယ္..  အဲမွာစေတြ႕တာဘဲ..  အဆင္ေျပေနတဲ့  အေနအထားတစ္ခုကေန က်မ သူ႕ကိုေတာ္ေတာ္ မၾကည္မလင္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုပါေတာ့... လူတေယာက္ကိုယ့္အေပၚဘယ္လိုသေဘာထားလည္း
ဘယ္ေလာက္အေနအထားနဲ႕ကိုယ့္ကို  ဆက္္ဆံေနသလည္းဆိုတာ  လူတိုင္းခံစားလို႕ရတယ္..
သူဆက္ဆံတဲ့အေနအထား  သူေျပာဆိုတဲ့ အေနအထား  ဆက္ဆံၾကည့္လိုက္တာနဲ႕သိပါတယ္..
စကားပံုေလးေတာင္ ရွိပါတယ္ ..ကိုယ္ေပးသေလာက္ဘဲ  ကိုယ္ျပန္ရတယ္ဆိုတာပါ..
သူေလယာဥ္လက္မွတ္ကို  ဘယ္ေလာက္နဲ႕ဝယ္တယ္ဆိုတာေလးေတာင္  က်မကိုေပးမသိခ်င္တဲ့  လူတေယာက္ကိုက်မ ဆက္ျပီး  ရင္းနွီးစြာ    နဲ႕  စိတ္ေရာ  ကိုယ္ပါ  ဆက္ဆံေနဖို႕  မလိုေတာ့ဘူးလို႕ထင္ပါတယ္..
( က်မအထင္မွားတယ္ဆိုရင္လည္း  ေျပာခဲ့ၾကပါဦးေနာ္..)

ျမန္မာျပည္နဲ႕ေဝးရာမွာ ရပ္တည္ေနၾကရတဲ့သူေတြအတြက္  အဓိကေတာ့ အလုပ္ပါဘဲ ...
အလုပ္အဆင္ေျပလားဆိုတဲ့စကားကို  အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ  ေမးျဖစ္ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္..
က်မအတြက္ အလုပ္က ဒီနွစ္မွာ ေကာင္းတာေတြလည္းရွိခဲ့ပါတယ္...ဒါေပမဲ့ အခုလက္ရွိအခ်ိန္ကို
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့  က်မဒီအလုပ္ကိုေတာ္ေတာ္  စိတ္ပ်က္ေနတာအမွန္ဘဲ...
 လက္ရွိက်မတို႕ကုမၼဏီႀကီးရဲ႕ အႀကီးဆံုးအုပ္ခ်ဳပ္သူက  လံုးဝမေကာင္းဘူးရွင္...ကိုးရီးယားဇာတ္လမ္း
ေတြထဲမွာ  ျမင္ဖူးၾကမွာေပါ့ ..ထိပ္ဆံုးကေန  အလုပ္သမားေတြရဲ႕အခြင့္အေရး မွန္သမွ်ကို  ဂုတ္ေသြး
စုပ္တဲ့  MD  ေတြ  ကိုျမင္ ဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္.... တႏွစ္တခါလစာတိုးတဲ့ကိစၥကအစ
ဝန္ထမ္းေတြကိုေပးေနတဲ့ အခြင့္အေရးထဲကေန  ျပန္ျဖတ္ေနတဲ့ ကိစၥ... အလုပ္မွာ လူမေလာက္ဘူးဆိုတာ
သိေနပါရဲ႕နဲ႕..ဝန္ထမ္းထပ္မတိုးေပးတဲ့ကိစၥ...က်မတို႕ ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် လုပ္ေနရတဲ့  လူေတြက
စက္ရုပ္ေတြမွမဟုတ္တာေလ... Operator တေယာက္အဖို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့  ေဘာင္ထက္
က်မတို႕အလုပ္ဝင္စဥ္တုနး္က  လက္မွတ္ထိုးေပးထားရတဲ့ စာရြက္ေပၚက အေနအထားေတြထက္ကို
အခုက်မတို႕ေတြအမ်ားႀကီး  ပိုလုပ္ေပးေနရတယ္..အရင္းရွင္စနစ္တစ္ခု
ရဲ႕ေအာက္မွာရွင္သန္ေနရတဲ့က်မတို႕ေတြအတြက္  ဒီလိုအေနအထားေတြနဲ႕ဘဲ
 ေန႕တိုင္းရင္ဆိုင္ေနရမယ္  သိျပီးသားပါ... ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း  က်မတို႕  အလုပ္သမားေတြအဖို႕ကေတာ့   သေဘာထားျပည့္ဝတဲ့  အုပ္ခ်ဳပ္သူ ေတြနဲ႕သာေတြ႕ရပါေစလို႕
ဆုေတာင္းရံုမွ  တျခားမရွိဘူးေလ...  က်မအခုေျပာတဲ့  အခက္ခဲကို နိုင္ငံျခားမွာအလုပ္လုပ္ ရပ္တည္ေနရ
တဲ့သူတိုင္း   နားလည္ေပးလို႕ရမယ္ ထင္တယ္.. ဒါေၾကာင့္မို႕  ဒီေနရာေလးကေန  တစ္ခုေလာက္ ေျပာခ်င္ပါတယ္...နိုင္ငံျခားဆိုတိုင္း အထင္မႀကီးလိုက္ပါနဲ႕ ...
နိုင္ငံျခားဆိုတာ     တကယ္ေတာ့ သည္းခံျခင္းေတြလက္ကိုင္ထားလို႕ မာန္ခ်ထားရတဲ့ေနရာ တစ္ခုလို႕ဘဲေျပာခ်င္ပါတယ္..
က်မသူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေျပာၾကတယ္ နင္က သိပ္သေဘာမေကာင္းနဲ႕ေလတဲ့
နည္းနည္းေတာ့စြာေပးမွ အံဝင္ဂြင္က်ျဖစ္တဲ့ေနရာေတြရွိတယ္တဲ့...

 က်မဒီတနွစ္အတြင္းမွာ ပိုက္ဆံလည္းေတာ္ေတာ္ကုန္တယ္ရွင္..သြားေတြ  ညီေအာင္ ျပင္တာလည္း မနည္းဘူးေပးလိုက္ရတယ္... လူလည္းေတာ္ေတာ္ေလးအီစိမ့္ေအာင္ေဝဒနာခံစားရတယ္ဆိုပါေတာ့
သြားေတြစီအာရံုေရာက္ေနလို႕လားမသိပါဘူး...က်မဒီနွစ္ထဲ ခါတိုင္းခံစားေနၾက  ေသြးအားနည္းတာကို
ေတာင္ သိပ္မခံစားရသလိုဘဲ... မသိမသာနဲ႕  ဘဲ နွစ္တနွစ္ေတာင္ျပီးေတာ့မယ္..က်မမူးလြန္းလို႕
ေဆးရံုေဆးခန္း ေျပးျပရတာေတြ မရွိလိုက္ဘူး..မ်က္နွာျဖဴဖပ္ျဖဴေရာ္နဲ႕ မူးေနတဲ့ ေန႕ေတြ မရွိခဲ့ပါဘူး...
ဒါေၾကာင့္ က်မအတြက္ ဒီနွစ္ေငြေၾကးအေျခအေနနဲ႕ က်န္းမာေရး အေျခအေနက သေရ က်သြားပါတယ္..

က်မအသက္တနွစ္ပိုႀကီးသြားပါျပီ .... တနွစ္ပိုအိုလာပါတယ္... က်မဘာေတြရင့္က်က္လာလည္း
ျပန္စဥ္းစားမိပါတယ္...
က်မမရင့္က်က္ေသးပါဘူး...

ဒီနွစ္ထဲမွာ က်မဒန္ေပါက္ ခဏခဏဝယ္စားျဖစ္တယ္ရွင္..အဲတာကေတာ့တကယ္မွတ္မွတ္ရရပါဘဲ
ရန္ကုန္မွာတုန္းက  က်မ ဒန္ေပါက္ မစားပါဘူးဆီေတြသိပ္မ်ားလို႕ပါ..
ဒါေၾကာင့္က်မ တခုခုစားခ်င္တယ္ေျပာရင္  ေၾကးအိုးလို႕ေျပာတာမ်ားပါတယ္...အခုဒီေရာက္တာလည္း
ၾကာေနပါျပီ... ဒီနွစ္ထဲက်မွ  ဘာလို႕ ဒန္ေပါက္ႀကိဳက္သြားလည္း မသိပါဘူး..ဒီကဒန္ေပါက္က ရန္ကုန္က
ဒန္ေပါက္လို ဆီမမ်ားလို႕လည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္..ဒါေၾကာင့္ 2012 ကို က်မဒန္ေပါက္ႀကိဳက္သြားတဲ့
နွစ္လို႕ သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္..

က်မဘာေတြ  အက်ိဳးရွိတာေတြ  လုပ္ခဲ့တာရွိလည္း  ျပန္စဥ္းစားမိပါတယ္..
က်မဘာမွမလုပ္ခဲ့ပါဘူူး...အလႈအတြက္MMYG မွာ အက္ဒမင္တေယာက္အေနနဲ႕  ပိုက္ဆံဝိုင္းေကာက္ေပးတယ္ ေျပာရေအာင္လည္း  က်မ အလႈခံေပးတဲ့  ပိုက္ဆံေလးက ေသးေသးေလးပါ
အဲတာမို႕လို႕ တျခားေသာ အက္ဒမင္ေတြ ကိုေတာင္ အားနာမိပါရဲ႕...

2012  ထဲမွာ က်မစိတ္ပါလက္ပါနဲ႕  ယံုၾကည္စြာ  လုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အရာကေတာ့ ဘုရားတရားပါဘဲ
အက်ိဳးလိုလို႕  ေညာင္ေရေလာင္းရာကေန  ..စိတ္ရဲ႕ ေအးခ်မ္းျခင္းတစ္ခု
ယံုၾကည္ျခင္းတစ္ခုအျဖစ္  က်မလံုးဝသေဘာေပါက္သြားတဲ့ နွစ္ပါဘဲ..
ထြက္ေပါက္မရွိသလို  ခံစားေနရတဲ့ အျဖစ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား  က ယံုၾကည္မႈ႕တခုေၾကာင့္
တည္ျငိမ္သြားသလို ခံစားလိုက္ရတယ္...

က်မဘဝအတြက္  ဘာေတြ လုပ္ခဲ့လည္း  က်မ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားတယ္...
ဟိုလိုလိုဒီလိုလို  ေတြက  အရမ္းမ်ားပါတယ္...က်မခ်ထားတဲ့  Plan တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္...
က်မအခ်ိန္ထပ္ေပးရဦးမွာပါ...သူမ်ားေတြလို မ်ိဳး က်မလည္းတေန႕မွာ  BYE BYE TAIWAN ဆိုျပီး
နႈတ္ဆက္မဲ့အခ်ိန္ တစ္ခုကိုလည္း က်မစဥ္းစားထားပါတယ္...

ဒီနွစ္ထဲမွာ က်မတို႕လို႕ဘေလာ့ဂါ အမည္ခံထားတဲ့ သူေတြအားလံုးနီးပါးေပါ့   ဘေလာ့ထက္
Facebook မွာ ပိုေနၾကတာမ်ားပါတယ္...  ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ဘေလာ့မွာစာတေၾကာင္းေရးျပီးရင္
တာဝန္ယူရတယ္...Facebook က တာဝန္ယူစရာမလိုဘူး..ေျပာခ်င္သလိုေျပာလို႕ရတယ္..
ေနာက္ျပီး  ကိုေရးလိုက္တဲ့ စာတေၾကာင္း ပံုတပံုကို  တက္တဲ့ေကာမက္ကလည္းျမန္တယ္..
အခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္ခ်င္ရင္လည္း  Facebook က ပိုျမန္တယ္... အဓိကေတာ့  အဲတာလို႕က်မထင္တာဘဲ
ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကို  အားလံုးတခါတည္းသိသြားေအာင္ လုပ္လို႕ရတယ္ေလ..
ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်မတို႕ေတြ အားလံုး ဘေလာ့မွာစာတင္ျပီးရင္ေတာင္  Facebook မွာပါ
ေၾကျငာရတဲ့အထိျဖစ္သြားတယ္.. အဲတာကေတာ့ 2012  ရဲ႕ထူးျခားခ်က္လို႕ထင္တာဘဲ
ဒါေၾကာင့္  2012  ဆိုတာ ဘေလာ့ဂါေတြ ရဲ႕ Facebook နွစ္လို႕  ေျပာပါရေစ..

တခ်ိန္မွာ က်မလည္း အခုခင္မင္ေနတဲ့  သူေတြအားလံုးကို နႈတ္ဆက္ျပီး ေပ်ာက္ကြယ္မသြားဘူးလို႕
မေျပာနိုင္ပါဘူး... ေနာက္ဆိုရင္  ပစ္ပစ္ ဆိုတာ ဘယ္သူမွေတာင္ သိၾကေတာ့မယ္မထင္ပါဘူး...
ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုအေနအထားနဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္ပါ  က်မရဲ႕ဒီခံစားမႈ႕သံစဥ္ဆိုတာေလးနဲ႕ က်မခင္မင္ခဲ့တဲ့
လူေတြအားလံုးကို  က်မရင္ထဲမွာ  ထာဝရ သိမ္းထားမွာပါ...
 
က်မ တက္ဂ္ ပိုစ့္ မေရးတာၾကာပါျပီ... အခုဒီပိုစ့္ေလးကိုလည္း တက္ဂ္ပါရေစ..
က်မလိုဘဲ က်မခ်စ္ခင္ရတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြအားလံုး  ဒီပိုစ့္ေလးနဲ႕အတူ
2012  ကိုနႈတ္ဆက္ျပီး 2013  ကိုႀကိဳဆိုၾကရေအာင္လို႕ေျပာပါရေစ...
ကဲ..အားလံုးဘဲ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကတဲ့ 2012 ကိုတခ်က္ေလာက္  ျပန္လွည့္ၾကပါစို႕လားရွင္..
2012 နဲ႕ပတ္သက္ျပီး  ေျပာခ်င္တာေလး  ေရးခ်င္တာေလးေပါ့..


 က်မဒီပိုစ့္ေလးကို
က်မရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာမားမားဒမ္ဒမ္  ..ညမေတာ္မိစံ .. ျမတ္မြန္.. လမင္း ..အီးကု ..ကိုကိုးအိမ္...သၾကားလံုး..သူႀကီး..မႀကီးေခ်ာ..မႀကီးျမေသြး..အမနတ္သမီး
ဂ်က္စ္နဲ႕ကိုလြင္ျပင္..တီတင့္.. ေမာင္ေမာင္..မိုးသက္..ကိုဏီလင္းညိဳ  ..ကိုညီလင္းသစ္...မႀကီးမိုးေငြ႕
မႀကီးခ်စ္ၾကည္ေအး...မႀကီးအလြမ္းျမိဳ႕ေလး.. အထြန္း (စန္းထြန္း)
အိန္ဂ်ယ္...ရင္ဆူး..ကိုလတ္..မွ်စ္..မမကြန္.. ေမာင္ဘုန္း..ကိုမင္းဧရာ..မႀကီးေရႊစင္ဦး..ကိုဆိုဆီ..အလင္းသစ္
ေမာင္တလံုး.. ဘုန္းဘုန္းေတာက္..ဆရာဟန္ၾကည္  ( ဆရာကေတာ့ေပ်ာက္ေနတာၾကာလွျပီ)
...  တျခားသူေတြလည္းရွိဦးမယ္..က်မ ကဒီေလာက္တက္ဂ္လိုက္တာပါ  က်န္ခဲ့ရင္လည္း
က်မကိုခြင့္လႊတ္ပါ  ..က်မဆိုက္ဘားမွာ ေလာေလာဆယ္ Active ျဖစ္ေနတဲ့သူေတြကိုဘဲ Tag လိုက္တာပါ
က်မရဲဲ႕ facebook ထဲက ေဘာ္ဒါတစ္စု  ဆိုပါေတာ့..  :P

2012 ကိုRock လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ Hiphop လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္  ေပါက္ကြဲလုိက္ၾကစမ္းပါ...
အားလံုးရဲ႕  ေပါက္ကြဲသံစဥ္ကိုဖတ္ခ်င္ပါတယ္  ....
အဆင္ေျပရင္ လက္ခုပ္သံေလးၾကားခ်င္ပါတယ္ :P



ပစ္ပစ္
AM 3:10
23.12.2012

က်မအရမ္းအိပ္ခ်င္ေနတာေတာင္  ဒီပိုစ့္ကို ျပီးေအာင္ ေရးသြားတယ္ေနာ္...
အားလံုးရဲ႕ 2012  ကိုလည္း ဖတ္ခ်င္တယ္ရွင္ ...
အခုေလာေလာဆယ္  ပစ္ပစ္ကေတာ့  ပိန္ပိန္ေလး ျဖစ္ေနတယ္ရွင္..
က်မအလုပ္ကိုေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ေနတယ္..တခါမွအခုလိုစိတ္ကုန္တာမ်ိဳးမျဖစ္မိေသးဘူး...
ဟူးးးးးးးးးးးးးး  မနက္ဖန္ေတြ ကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ အားေမြးေနတယ္ရွင္  ..Bye Bye လို႕မနႈတ္ဆက္နိုင္ခင္အထိေပါ့