Give and Take

ဒီေခတ္ႀကီးကို  IT ေခတ္လို႕ေျပာၾကတယ္...လူတိုင္းလည္း I တလံုး ေဆာင္ၾကပါတယ္...အင္တာနက္ သံုးစြဲလို႕ရတဲ့ ဖုန္းတလံုးစီေဆာင္ၾကတာပါ ...
I phone ...I pad ...  အစရွိသျဖင့္ေပါ့ေလ... တတ္နိုင္ရင္ တတ္နိုင္သလို ဖုန္းတလံုး
Tablet အျပားကတခု ကိုင္ၾကပါတယ္...ေမသန္းနုေၾကာ္ျငာေပးခဲ့ဖူးတဲ့စကားနဲ႕ ေျပာၾကမယ္
ဆိုရင္ေတာ့ တလံုးကသၾကားလံုးေဆာ့ ဖို႕  တလံုးက facebook သံုးဖို႕ ဆိုပါေတာ့ ..ဖုန္းေျပာတယ္
ဆိုတာ သိပ္ကိုရွား သြားျပီလို႕ က်မေတာ့ ထင္တယ္..ဖုန္းေျပာဖို႕ အဲဒီဖုန္းေတြ ဝယ္တာမဟုတ္ပါဘူး..
အင္တာနက္သံုးလို႕ရေအာင္ အဲလိုဖုန္းေတြ ဝယ္သံုးၾကတာပါ..ေနာက္တခုက..ဖုန္းခေတြ ဖုန္းကဒ္ေတြကလည္းေစ်းၾကီးလာေတာ့  free call ရတဲ့  Viber တို႕ Line တို႕  Wechat တို ႕နဲ႕က ပိုအဆင္ေျပပါတာလည္းပါ..ပါတယ္......
အင္တာနက္ဖိုးေလး တလ600ေလာက္သြင္းရံုနဲ႕ တမာၻလံုးနဲ႕ အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ဆက္သြယ္လို႕ရေနတာကိုးး....
အခ်ိန္ေပးနိုင္မယ္ ဆိုရင္ facebook ထဲက ခင္တဲ့ နိုင္ငံတကာက ေဘာ္ဒါ
ေဘာ္ဂြ်တ္ေတြနဲ႕  Hello  ..Hi  လုပ္ေနလို႕ရတယ္ေလ...
( က်မေျပာတဲ့အင္တာနက္ဖိုး 600 ဆိုတဲ့အထဲ က်မတို႕ရဲ႕ ျမန္မာျပည္မပါဘူးေနာ္..
က်မေရာက္ေနတဲ့ ေနရာကိုေျပာတာပါ ..။။)

က်မတို႕ငယ္ငယ္ကဆို TV ဆိုတာ အိမ္တိုင္းမရွိပါဘူး...က်မ ေလးငါးနွစ္အရြယ္ေပါ့ ..TV ၾကည့္ခ်င္ရင္
TV ရွိတဲ့အိမ္မွာ သြားၾကည့္ရတယ္..ဒါမွမဟုတ္ရင္ တေယာက္ကို တမတ္ငါးမူးနဲ႕ Tv ကလာတဲ့ဇတ္လမ္း
ေတြျပတဲ့အိ္မ္မွာ သြားၾကည့္ရတယ္...အဲဒီတုန္းကေတာ့ အိမ္ကေပးတဲ့မုန္႕ဖိုးဆိုတာလည္း မုန္႕စား
ဖို႕ေလာက္ဘဲ ရတာဆိုေတာ့  မုန္႕စားလိုက္တဲ့ေန ႕ဆို Tv သြားမၾကည့္နိုင္ေတာ့ပါဘူး..အဲဒီေတာ့
က်မတို႕ကေလးတသိုက္က လမ္းေပၚမွာ ကစားနည္းေပါင္းစံုကစားၾကပါတယ္...
ေဆာ့မဲ့သူနည္းရင္ နည္းသလို တူတူပုန္းတမ္းတို႕ ၾကက္ေတာင္ အလွည့္နဲ႕ရိုက္တာတာတို႕
ကုလားမစည္းနင္းတာတို႕ေဆာ့ၾကတယ္...။။

ေဆာ့မဲ့ကေလးအင္အားမ်ားရင္ မ်ားသလို  စိန္ေျပးတမ္းတို႕  ခိုလိုက္တမ္း တို႕  ထုပ္ဆီးတိုးတန္းတို႕
ေခြးရူးလိုက္တမ္းတို႕  ကစားၾကတယ္...တလမ္းလံုးက ကေလးအသံေတြ အုန္းအုန္းကိုညံေနတာဘဲ
တခါတခါစိန္ေျပးတမ္းေဆာ့ေန၇င္းနဲ႕  ထီလိုက္ေ၇ာင္းတဲ့ စက္ဘီးေတြေရာက္လာရင္
အဂၤလိပ္သီခ်င္းသံတညံညံနဲ႕  ေဟမာေနဝင္း သီခ်င္းသံနဲ ႕  စိန္ေျပးတမ္း ေဆာ့ေနရာကေန
အုပ္စုလိုက္ထကၾကပါတယ္...ဖင္ကေလးလႈပ္ေခါင္းကေလးလႈပ္နဲ႕ေပါ့...( အဲဒီတုန္းက
အခုလို နာမည္ႀကီးထီဆိုင္ေတြလည္း မရွိသလို ကားနဲ႕လိုက္ေ၇ာင္းတာလည္း မရွိပါဘူး.. )။။

အားရေအာင္ေဆာ့ျပီးကာမွ ည9နာရီေလာက္ဆိုရင္  အိမ္ကမိဘေတြက နာမည္ေခၚျပီး
နင္အခုထိေဆာ့ေနတုန္းလား  ရိုက္ခံခ်င္ျပီထင္တယ္..အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေနျပီ..အခုခ်က္ခ်င္းအိမ္ျပန္လာ
ေနာ္..မလာလို႕ကေတာ့  တုတ္ပါတခါထဲေကာက္ခဲ့ဆိုျပီး...ေအာ္သံၾကားမွ အလ်ိ ဳ လ်ိ ဳ အိမ္ျပန္
အိပ္ၾကတာပါ...အိမ္ေရာက္ေျခလက္ေဆး  ..စြတ္က်ပ္ အေဟာင္းေလးလည္းဝတ္...
အေမ ခင္းထားတဲ့ အိပ္ယာေလးထည့္ဝင္တိုးအိပ္ ေခါင္းအံုးနဲ႕ ေခါင္းနဲ႕ထိတာနဲ႕ ဘာမွကို
မသိေတာ့ပါဘူး...မနက္ အေမက ထေတာ့ ဆိုျပီး နိုးမွ နိုးတာပါ..ညသန္းေကာင္ သန္းေကာင္စာရင္း
လာစစ္တာတို႕  ညဘက္ႀကီး သူမ်ားအိမ္က လင္မယား ရန္ျဖစ္တာတို႕  ဘာဆိုဘာမွကို
မသိေတာ့တာပါ..။။

ေနာက္ေတာ့ ေခတ္မွီလာတယ္ေျပာရမွာေပါ့... လမ္းထဲမွာ အိမ္တိုင္းနီးပါး TV ရွိလာတယ္..ညညဆို
TV မွာ ည7 နာရီဆို သီခ်င္းလာတယ္..8နာရီဆို သတင္းစလာတယ္..အဲဒီေတာ့7နာရီကေန 8နာရီအထိ
က ဘယ္ကေလးမွ လမ္းေပၚမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး...အကုန္ TV ေရွ႕မွာပါ...အဲဒီတုန္းက နာမည္ႀကီးအဆိုေတာ္ကလည္းအခုလို မႈိလုိေပါက္ မေနပါဘူး.. က်မမွတ္မိေသးတယ္.. နာမည္ႀကီးတာဆိုလို႕ အမ်ိဳ ဳးသမီး အဆိုေတာ္ထဲမွာ ေဟမာေနဝင္း  ေမဆြိ  ေကာ္နီ ေမခလာ  ....အမ်ိ ဳးသား အဆိုေတာ္ထဲမွာ  ကိုမႈိး  စိုးလြင္လြင္ ကိုင္ဇာ ခိုင္ထူး  Jညီညီ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္  သီခ်င္းေတြ
အလာမ်ားပါတယ္...  ။။

8နာရီထိုးသတင္းလာေတာ့မွ လမ္းေပၚျပန္ဆင္းလာျပီး ေဆာ့ၾကပါတယ္...
9နာရီသတင္းျပီးတာနဲ႕ အိမ္ေပၚျပန္တက္ ကုန္ၾကပါတယ္...
TV ဇတ္လမ္းၾကည့္ၾကတာပါ..မွတ္မိေနေသးတယ္..ဗုဒၶဟူးေန႕တိုင္း အျငိမ့္လာပါတယ္...မင္းသမီးကတခိုင္လံုးေရႊ(ေဒၚ) ေအးေအးျမင့္...လူရႊင္ေတာ္ေတြက ဦဧရာ
ဦးေက်ာ္ထူး ဦးဖိုးျဖဴ. ဦးကုသိုလ္  ဦးအရိုင္း...တို႕ပါ ...အဲလိုညဘက္ေတြ ဇတ္လမ္းေတြ အျငိမ့္ေတြ
ၾကည့္ၾကေတာ့ လမ္းထဲမွာ ေဆာ့တာနည္းသြားပါတယ္...
ဒါေပမဲ့ေက်ာင္းပိတ္ရက္တို႕ မီးပ်က္တဲ့ညတို႕ ဆိုရင္ေတာ့ အရင္လိုေဆာ့ျမဲပါဘဲ..။။

အဲလိုနဲ႕ တျဖည္းျဖည္း ေခတ္မွီလာလိုက္တာ  TV ကေန Video ... VCD  .... DVD ေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့..ကေလးေတြလည္း လမ္းေပၚမွာေဆာ့တယ္ဆိုတာ မရွိေတာ့ပါဘူး.....ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းထဲ  က်မတို႕ေတြ ေမ်ာပါလာလိုက္တာ....အခုလို IT ဆိုတဲ့ ေခတ္ႀကီးကို ေရာက္လာတဲ့ အထိပါဘဲ .... ကေလးဘဝတုန္းက က်မတို႕ ေဆာ့ခဲ့သလို အခုေခတ္ကေလးေတြ   မေဆာ့ဖူးၾကေတာ့ပါဘူး..။။

 ေျပာင္းလဲလာတဲ့ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းထဲမွာ  ကေလးေတြညဘက္
လမ္းေပၚမွာ ေဆာ့ဖို႕ထက္ ကြန္ျပဴတာသံုးဖို႕  စေလာင္းၾကည့္ဖို႕  sky net ၾကည့္ဖို႕
ကိုးရီးယားကား ၾကည့္ဖို႕ ျဖစ္သြားၾကပါတယ္.... ေႏြရာသီေက်ာင္း ပိတ္ရက္ေတြဆို က်မတို႕ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မိုးပ်ံေအာင္ ကစားရတဲ့ ကာလပါဘဲ...ကာတြန္းစာအုပ္ငွားဖတ္တယ္..
မိုးလင္းက ညေနထိ ထမင္းစားခ်ိန္ အိမ္ျပန္စားတာကလြဲျပီး က်န္တဲ့ အခ်ိန္တလမ္းလံုးက
ကေလးေတြ လမ္းေပၚမွာ အုန္းအုန္းထေအာင္ကို ေဆာ့တာပါ...ေန႕ခင္းပိုင္းေနပူတဲ့အခ်ိန္ဆို
ေတာက္ခံုေတာက္ၾကတယ္... သစ္ပင္ရိပ္မွာ ရုပ္ရွင္ဖြဲ႕ တမ္းကစားၾကတယ္..ပံုဆြဲျပိဳင္ၾကတယ္...
အခုေခတ္ကေလးေတြ ရုပ္ရွင္ဖြဲ႕တမ္း ဆိုတာဘယ္လိုကစား တယ္ဆိုတာ သိၾကေတာ့မယ္ မထင္ပါဘူး..။။

အခုေခတ္ကေလးေတြရဲ႕  ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုတာ  သင္တန္းအခ်ိန္ဇယား က် ဳဴ ရွင္အခ်ိန္ဇယား
ေတြနဲ႕ျပည့္နွက္ေနတဲ့ကာလႀကီးျဖစ္သြားပါတယ္... ဘာသင္တန္းျပီးရင္ ဘာသင္တန္းတက္မယ္..
ေနာက္တခုက ေတာ့  ေခတ္မွီလာတာနဲ႕ အမွ် ကေလးေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ အေတြးအေခၚ ေတြလည္း
က်မတို႕ငယ္က နဲ႕မတူေတာ့ပါဘူး... အဲတာက တိုးတက္ေခတ္မွီလာတာလား...ဒါမွမဟုတ္ ကေလးက
ကေလးနဲ႕မတူေတာ့တာလား.. က်မ မေဝဖန္တတ္ပါဘူး..ငယ္ငယ္တုန္းက က်မတို႕စီမွာ မရွိတဲ့
စူးစမ္းမႈ႕ေတြ ထက္ျမက္မႈ႕ေတြ အခုေခတ္ကေလးေတြစီမွာ ၇ွိတယ္... က်မတို႕ ငယ္ကဆိုရင္ TV ေတာင္
အိမ္က လူႀကီးေတြ ဖြင့္ေပးမွ ၾကည့္ရတာပါ...အခုေခတ္ ကေလးေတြက ကြန္ျပဴတာေတာင္
ကိုယ့္ဘာကို ကလိျပီး အစံုသံုးတတ္ပါတယ္...နည္းပညာတိုးတက္တဲ့ေခတ္ျဖစ္လာေတာ့
ကြန္ျပဴတာဆိုတာကို မိုးပ်ံေနေအာင္ သံုးတတ္ၾကပါတယ္.... ဒါေပမဲ့ က်မတို႕ငယ္တုန္းက ရခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါ့းတဲ့ ကေလးပီသတဲ့ ကေလးဘဝကို အခုေခတ္ကေလးေတြမရခဲ့ၾကဘူး..

က်မတို႕ငယ္ငယ္တုန္းကရခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းေတြကို သူတို႕ေတြမရၾကေတာ့ပါဘူး..
လမ္းေပၚမွာေအာ္ဟစ္ ေျပးလြႊားျပီးကစားခဲ့တဲ့ လြတ္လြပ္ျခင္းမ်ိ ဳး ကို သူတို႕ေလးေတြ မရခဲ့ၾကဘူး..။။

သူတို႕ရတာက ဘာေတြလည္း..သူတို႕ မရတာကဘာေတြလည္း  ခ်ိန္ထိုးယွဥ္ၾကည့္ရင္
ဘယ္ဘက္က သာမယ္လို႕ ထင္ပါလည္း...အဲတာဟာတိုးတက္ေခတ္မွီ
လာတာလား...လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႕ ကင္းေဝး သြားၾကတာလား.....က်မေသခ်ာမေျပာတတ္ပါဘူး..။။

က်မတို႕ေတြက ေခတ္မွီတဲ့ပစၥည္းေတြ သံုးခ်င္ၾကတယ္..ေခတ္မွီတိုးတက္တာကို သေဘာက်တယ္..
အဲလိုအတြက္ေၾကာင့္ နည္းပညာ ေတြေနာက္လိုက္တယ္...ပစၥည္းအသစ္အဆန္းေတြေနာက္
လိုက္တယ္...လိုက္ရင္းလိုက္ရင္းနဲ႕ က်မတို႕ေတြ သဘာဝရဲ႕ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးျခင္းေတြနဲ႕ ကင္းေဝးလာၾကတယ္...။။

ဘယ္ေနရာ မဆို အေကာင္းဆိုတာႀကီးဘဲ ရွိတာမဟုတ္ပါဘူး...အဆိုးႀကီးဘဲလည္း မရွိပါဘူး..
ေကာင္းတာရွိသလိုု....ဆိုးတဲ့အေနအထားလည္း ရွိတတ္ပါတယ္...ေပးလိုက္ရတာေတြ ၇ွိသလို
ယူခဲ့ရတာေတြလည္း ရွိပါတယ္...က်မတို႕ငယ္ငယ္တုန္းက စိတ္ကူးေတာင္မယဥ္ခဲ့မိဘူးတဲ့
Aircon ခန္းထဲမွာ ကြန္ျပဴ ခလုတ္ တေတာက္ေတာက္ နဲ႕ နိုင္ငံတကာက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕
အုပ္စုဖြဲ ဂိမ္းေဆာ့တာမိ် ဳ း ကို အခုေခတ္ကေလးေတြ ေဆာ့နိုင္ၾကတယ္...
က်မတုိ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက အုပ္စုလိုက္စိန္ေျပးတန္း  ကစားရင္း ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားၾကတာမ်ိ ဳး
အခုကေလးေတြ စိတ္ကူးေတာင္ယဥ္ဖူးမယ္မထင္ပါဘူး....။။


အရင္က ဆိုရင္ အလုပ္သြားရင္းဘဲျဖစ္ေစ ..ခ၇ီးသြားရင္းနဲ႕ ျဖစ္ေစ  မိတ္ေဆြ ျဖစ္သြားၾကတဲ့သူေတြရွိပါတယ္..
အလုပ္သြားတိုင္း ကားမွတ္တိုင္မွာ အလုပ္ခ်ိန္ တူလို႕ ကားစီးဖို႕ ေစာင့္ေနတဲ့ သူအခ်င္းခ်င္းဆံုေနၾက
မ်က္မွန္းတန္းမိလာရင္  ျပံဳ း ျပနႈတ္ဆက္ၾကရင္းကေန ခင္မင္ျပီး မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားတတ္ၾကပါတယ္.. .. ခရီးသြားရင္လည္း ေဘးခ်င္းကပ္ထိုင္္တဲ့သူနဲ႕ စကားေျပာဆိုၾကရင္းနဲ႕  အန္တီက ဘယ္က...သမီးက ဘယ္က .. မိတ္ဖြဲ႕ၾကရင္းနဲ႕  ခင္မင္ သြားတတ္
ၾကပါတယ္...။။

အခု လို I တလံုး ေဆာင္ၾကတဲ့ ေခတ္မွာ  ေတာ့ အလုပ္သြားဖို႕ အိမ္က ထြက္ ..ကားမွတ္တိုင္ ေရာက္
ရထားဘူတာေရာက္ ... အိတ္ထဲကဖုန္းကို ထုတ္... facebook ၾကည့္မယ္..Twitterၾကည့္မယ္.. New feed မွာ ဘာေတြတက္လည္း ၾကည့္မယ္..ဘယ္သူ status တင္လည္း  ၾကည့္မယ္.. ကိုယ့္status ဘယ္သူေကာမက္လာေရး လည္း ၾကည့္မယ္...Viber တို႕  Line တို႕ wechat တို႕ကေန ဘယ္သူ႕ sms
ဝင္လည္း စစ္မယ္.. Reply ျပန္မယ္... အဲတာနဲ႕ဘဲ ကိုယ္ဆင္းရမဲ့မွတ္တိုင္ေရာက္  ..ကားေပၚက ကမန္း
ကတန္းဆင္း...အလုပ္ခြင္ဝင္... အလုပ္ထဲမွာ  အား၇င္ အားသလို လစ္ရင္ လစ္သလို ဖုန္းကို တခါထုတ္ျပန္တယ္... ဟိုေနရာၾကည့္မယ္..ဒီေန၇ာၾကည့္မယ္..ဟိုဟာေ၇းမယ္..ဒီဟာေရးမယ္..
ဘာမွ လုပ္စရာ မရွိေတာ့ဘူးလား..တခုက်န္ပါေသးတယ္...Crandy crush ေဆာ့တာပါ ... ။။

အဲတာနဲ႕ဘဲ ထမင္းစားခ်ိန္ေ၇ာက္  ...ဖုန္းကိုထုတ္ျပီး စားပြဲေပၚတင္ အင္တာနက္ သံုးျပန္တယ္..
ညေနအလုပ္ဆင္းခ်ိန္ေရာက္... မနက္ကလိုဘဲ အလုပ္ကထြက္ ကားမွတ္တိုင္လာ...ကားေစာင့္ရင္းဖုန္းထုတ္ၾကည့္ျပန္တယ္... ကားလာ  ..ကားေပၚတက္ ဖုန္းကေတာ့အၾကည့္ မပ်က္.... အိမ္ေရာက္
ကမန္းကတန္း ေရ ခ်ိဳ ဳ း  ..ထမင္းစား ..ျပီးတာနဲ႕ ကြန္ျပဴတာ ေရွ ႕သြား ..အင္တာနက္ ကမာၻ ထဲ
တခါျပန္စီးေမ်ာ ျပန္တယ္.... ..မ်က္စိနွစ္လံုး ပိတ္ မအိပ္ခင္အထိ အိပ္ယာထဲ ဖုန္းေလးေတာ့ခဏ
ျဖစ္ျဖစ္ ထုတ္ၾကည့္မိေသးတာ..ဘယ္သူေတြ ဘာပို႕ေသးလည္း..ဘာေရးေသးလည္းဆိုတာကိုပါ..။။

တဦးတေယာက္ထဲ ကအဲလို ေနထိုင္တာလား  ဆိုေတာ့မဟုတ္ပါဘူး... ကား မွတ္တိုင္ ..ရထားဘူတာမွာ
လူတိုင္းကိုၾကည့္လိုက္ပါ... လူတိုင္းဖုန္းတလံုးစီကိုင္ျပီး  ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို ဘယ္သူမွ အာရံု မရွိ
ေတာ့ပါဘူး... အာရံု စုစည္းမႈ႕ ကဖုန္းစီမွာပါ.... က်မတို႕ေတြဟာ သဘာဝ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕
တျဖည္းျဖည္း ကင္းေဝးလာၾကတယ္..   က်မတိုရဲ႕ ခံစားမႈ႕ အားလံုးကို   ဖုန္းစီပို႕ထား သလို
ျဖစ္ေနၾကပါတယ္..လမ္းသြားရင္းနဲ႕ ဘယ္ေနရာ ဘာဆိုင္ အသစ္ဖြင့္လည္း ..မသိေတာ့ပါဘူး..
ကားျဖတ္ေနၾက တံတားေလးေတာင္ ေဆးသုတ္ထားပါလား ဆိုတာလည္း သတိမထားမိေတာ့ပါဘူး..
ကိုယ္လာတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္ ဘာေတြ အေျပာင္းအလဲရွိလည္းမၾကည့္မိေတာ့ပါဘူး..
ကိုယ္သြားေနက် အခ်ိန္ ဘယ္သူေတြနဲ႕ ဆံုတတ္လည္း သတိမထားမိေတာ့ပါဘူး...  ။။

ဒီလိုေျပာင္းလဲလာတာေတြဟာ  တိုးတက္လာတာလား...လူသားဆန္တဲ့ ခံစားမႈ႕ေတြနဲ႕ ကင္းေဝး
လာတာလား...ေသခ်ာ ေဝဖန္စမ္းစစ္ဖို႕ေတာ့လိုပါတယ္...က်မေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမွာ အစိုးရ က
ျပည္သူေတြအားလံုးကို သတိေပးလႈံေဆာ္ပါတယ္... လူတိုင္း ဖုနး္ကိုဘဲ ၾကည့္ျပီး ေခါင္းတခ်ိန္လံုး
ငံုေနတာကို ဆင္ျခင္ၾကဖို႕အတြက္ပါ ...။။ တိုးတက္မႈ႕ ေနာက္ကို လိုက္တယ္ဆိုတာ လက္ခံေပမဲ့
သဘာဝ အေနအထားနဲ႕  တအားႀကီး ေဝးကြာ သြားမွာ စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ပါ.. ..။။

အခုလိုအေနအထားမွာလည္း  လူတိုင္းက ဖုန္းကိုသာအာရံုစိုက္ ျပီး ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို
အာရံုမထားၾကေတာ့တာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အေနအထားတခုကို ေရာက္ေနပါတယ္..
လူႀကီး လူလတ္ လူငယ္... အားလံုးပါဘဲ..ရံုး မွာ ၾကည့္မလား..ကားမွတ္တိုင္မွာ ၾကည့္မလား..
ရထား ဘူတာမွာၾကည့္မလား.. ကုန္တိုက္မွာ ၾကည့္မလား... ေနရာတိုင္းမွာ ပါဘဲ...။။

က်န္းမာေရး ရူ႕ေထာင္ၾကည့္ရင္လည္း ဒီလိုအေနအထားဟာ..လူသားေတြအတြက္  မေကာင္းပါဘူး..
အင္တာနက္ လြယ္လြယ္ကူကူ သံုးစြဲ နိုင္မႈ႕ ေၾကာင့္  ေနရာအနွံအျပားက လူေတြနဲ႕ မိတ္ေဆြ ျဖစ္နုိင္တယ္
ဆိူုေပမဲ့...ကိုယ္ေတြ႕လိုက္တဲ့သူက  လူေကာင္းလား...လူလိမ္လား  ဆိုတာ ရွိပါေသးတယ္...
မလိုလားအပ္တဲ့ လႈမႈ႕ေရးအရႈပ္အေထြးေတြ  ျဖစ္ေပၚလာနိုင္ပါတယ္...။။

အဲဒီေတာ့ က်မတို႕ဟာ.. နည္းပညာတိုးတက္မႈ႕ကို ရရွိခံစားေနၾကတာလား...သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕
ကင္းကြာလာၾကတာလား.. ..က်မတို႕ရရွိလာတာနဲ႕  က်မတို႕ ျပန္ေပးလို္က္ရတာနဲ႕ ..တန္ဖိုးညီမွွ်ရဲ႕လား..
အေသအခ်ာ စဥ္းစားၾကဖို႕ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္... ဆင္ျခင္တံုတရားဆိုတဲ့ အသိစိတ္ေလးနဲ႕
ထိန္းသိမ္းတတ္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ ...။။

Give and Take ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိပါတယ္... အယူႀကီးဘဲ ရွိလို႕မရပါဘူး.. ျပန္ေပးရတာေတြလည္း
ရွိပါတယ္....တခုကိုလိုခ်င္ရင္ တခုကို ေပးလိုက္ရတာကေတာ့ ဓမၼာတာပါဘဲ.. ဒါေပမဲ့လည္း
ေပးတာနဲ႕ယူတာ မွ်ဖို႕ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္.... ဘယ္ေနရာမဆို ကန္႕ သတ္ခ်က္တခု ထားျပီး ဆင္ျခင္တတ္ၾကပါေစလို႕  ...ဆႏၵျပ ဳ လိုက္ပါရေစ....။။။။။။။။ ။။။။။။

ပစ္ပစ္
Am  3:10
26.6.2014

နႈတ္ခမ္းဆိုးျခင္းအနုပညာ

မ်က္နွာ အလွျပင္ျခင္းရဲ႕ အဆံုးသတ္က နႈတ္ခမ္းဆိုးျခင္းလို႕ ထင္ပါတယ္... ဘယ္ေလာက္ဘဲ နုညက္ေအာင္ ျပင္ထားတဲ့မ်က္နွာေလး ျဖစ္ေနပါေစ..နႈတ္ခမ္း မဆိုးဘဲထားလိုက္ ရင္
သို႕မဟုတ္  ကိုယ္နဲ႕ မလိုက္တဲ့ အေ၇ာင္ႀကီး ဆိုးလိုက္မိရင္  ...ျပင္ထားသမွ်
အလကားပါဘဲ...မ်က္နွာကသက္သက္  နႈတ္ခမ္းက သက္သက္  ျဖစ္ေနသလိုေပါ့..။။

အလွျပင္ျပီးတိုင္းေတာ့ နႈတ္ခမ္းနီဆိုးၾကတာပါဘဲ...ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္နႈတ္ခမ္းနဲ႕  လိုက္ဖက္တဲ့
အေရာင္  ကိုယ္ဝတ္မဲ့အဝတ္စားနဲ႕ လိုက္ဖက္တဲ့အေရာင္  ေရြးတတ္ဖို႕လို္ပါတယ္..
ေနာက္တခုက ကိုယ္က ညပြဲသြားမွာလား..ေန႕ခင္းဘက္ မဂၤလာဆြမ္းေကြ်း သြားမွာလား
မနက္ခင္း အိမ္တက္အလႈသြားမွာလား  .. သြားမဲ့ေနရာ ေဒသကို လိုက္ျပီး ျပင္ဆင္တတ္ဖို႕လည္း
လိုပါေသးတယ္.. ။။

သြားရမွာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမဂၤလာဆြမ္းေကြ်း.. ဝတ္သြားတာကအနီေရာင္ အမည္းေရာင္ ..ခ်ဳပ္ထားတဲ့
ပံုစံက အတြန္႕ေတြ အေဖာင္းေတြ  ဟိုနား အေပါက္ ေဖါက္  ဒီနားအေပါက္ ေဖါက္ထားတဲ့ အက်ီ လံုျခည္က ေဘးကခြဲရင္ခြဲ  ..မခြဲရင္ ေနာက္ကခြဲ ေပါင္ေလာက္ထိ ခြဲထားတဲ့ စကပ္လံုျခည္လိုမ်ိ ဳး
ဒါမ်ိဳးအျပင္အဆင္ကေတာ့  ..ေနရာေဒသနဲ႕ အျပင္အဆင္
မလိုက္ဖက္ပါဘူး...ျမင္လိုက္မိတဲ့သူ အဖို႕  ေတြ႕ျပီးပူေလာင္သြားသလို
ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္... မနက္ခင္းဘက္ဆို အေရာင္နုေလး ေတြ သို႕မဟုတ္ ခပ္ပါးပါး ျပင္ဆင္
တာမ်ိဳ ဳး က ပိုသင့္ေတာ္မယ္ ထင္ပါတယ္... အဓိက ကေတာ့ ကိုယ္ဝတ္တဲ့အေရာင္နဲ႕  လိုက္ဖက္တဲ့
ကာလာမ်ိဳး ေရြးခ်ယ္ျပင္ဆင္ တာအေကာင္းဆံုးပါ...အက်ီ ပံုစံကိုလည္း ကိုယ္သြားတဲ့ ေနရာကို
လိုက္ျပီး ပံုစံေရြးခ်ယ္သင့္ပါတယ္... ။။

အသားျဖဴတဲ့ သူေတြအဖို႕ကေတာ့ သိပ္စိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး.. ကိုယ္က အသားျဖဴတဲ့ သူဆို ဘယ္အေရာင္မဆို လိုက္တယ္... အဲလို အသားျဖဴတဲ့ သူမ်ိဳး ဆို ရင္ အေရာင္ေဖ်ာ့ေလးေတြ ဆိုလည္း လွပါတယ္.. အနီခပ္ရင့္ရင့္လိုမ်ိဳး လည္း အဆင္ေျပပါတယ္..  မ်က္နွာကို ခပ္ ပါးပါးေလး ျပင္ျပီး
အနီအရင့္ေလး အထက္ေအာက္ဆိုရင္လည္း  အသားျဖဴတဲ့အတြက္  ထင္းခနဲ  ေပၚျပီး  လွေနမွာ
အေသအခ်ာပါဘဲ ....။။

ကိုယ္က အသားညိဳတဲ့သူဆိုရင္ေတာ့  အေ၇ာင္ကိုေသခ်ာေရြးေစခ်င္ပါတယ္..  မိန္းကေလးတေယာက္ရဲ႕ အလွကို အဝတ္အစားက ထိန္းသြားေပးတတ္ပါတယ္... အသားကလည္းညိဳတယ္.. ဝတ္ထားတာကလည္း
နက္ျပာေရာင္ နီညိဳေရာင္   ေက်ာက္စိမ္းေရာင္လိုမ်ိဳး ....ဝတ္တဲ့ အဝတ္အစားကို လိုက္ျပီး မ်က္နွာကိုလည္း
ျပင္ဆင္ရတာ ျဖစ္လို႕  အေရာင္ရင့္ဝတ္ရင္  မ်က္နွာလည္း ကာလာေတာက္ေအာင္ လိုက္ျပင္ရပါတယ္။။
အဲဒီေတာ့ တကိုယ္လံုးေတာက္ပလြန္းေနရင္လည္း  သူမ်ား မ်က္စိစူးစရာ ျဖစ္ပါေလေရာ..
ေနာက္တခုက ရာသီဥတု အေနအထား.. အပူပိုင္းေဒသဆိုရင္ ေနကလည္းပူ
ဝတ္ထားကလည္း အနီရဲ.. အသားကလည္းမည္း ..နႈတ္ခမ္းဆိုးထားတာကလည္း  ရဲရဲေတာက္ဆိုရင္ေတာ့
ျမင္သူတကာအဖို႕ ရင္ပူစရာကိုျဖစ္သြားမွာ အေသအခ်ာ ပါဘဲ....
ေနပူေတာ့ ေခြ်းကလည္းထြက္  ..မိတ္ကပ္ကလည္း ေခြ် းသုတ္ရင္းနဲ႕ ကြက္.. အဲတာဆိုရင္ေတာ့ ျမင္လိုက္သူ အဖို ႕ေနာက္တေခါက္ ထပ္ၾကည့္ခ်င္မွာ  မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး...။။

အစိမ္းေဖ်ာ့ .. ေဒါနစိမ္း... အဝါနု... နံသာေရာင္ ... အဲလိုအေရာင္လိုမ်ိဳးေလး ကို ခ်ပ္ခ်ပ္ ရပ္ရပ္ေလးဝတ္ျပီး
မ်က္နွာေလး မိတ္ကပ္ခပ္ပါးပါးေလးျပင္  နႈတ္ခမ္း ကိုလည္း နႈတ္ခမ္းသား အေရာင္နဲ႕
သိပ္မကြာတဲ့  ပန္းနု အေဖ်ာ့ေလး လို ဆိုးျပီး  ဆံပင္ကို ေနာက္တြဲေလး  ထံုးတာဘဲျဖစ္ျဖစ္
ဆံပင္ ခပ္ျမင့္ျမင့္ ေလး စည္းထားတာဘဲ  ျဖစ္ျဖစ္  ..
အဲလိုအျပင္ အဆင္မ်ိဳး ဆို ျမင္သူတကာ မ်က္စိေအးေစမယ္လို႕ ထင္ပါတယ္...
အသားညိဳ တဲ့သူ ျဖစ္ေစဦးေတာ့  ကိုယ့္ရဲ႕ အသားေရာင္ေပၚမွာ အေရာင္နုေလးက အုပ္လိုက္သလိုျဖစ္သြားေတာ့  ျမင္လိုက္သူအဖို႕ စူးစူးရွရွ ျဖစ္မေနဘဲ အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္..။။


Dinner လို ညပြဲသြားရ မွာ မ်ိဳး ကေတာ့ ျပသနာသိပ္မရွိလွပါဘူး..လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး
စတိုင္မ်ိဳးေလး နဲ႕ လိုက္ဖက္မဲ့အျပင္အဆင္ မ်ိဳးေလး ဆိုရင္ ရပါျပီ..
ညပြဲေတြကေတာ့ အေရာင္ ေတာက္ေတာက္ေလးေတြ ျပင္ၾကတာမ်ားပါတယ္..မီးေရာင္ေအာက္မွာ
အေရာင္ ေဖ်ာ့တာေတြက မေပၚ ဘဲ ျဖစ္သြားတတ္လို႕ပါ.. အေရာင္ရင့္တာေလးက မွ ထင္းခနဲ
ေပၚတယ္..ညပြဲဆိုရင္ေတာ့ အသားမည္းတဲ့သူ ညိဳ တဲ့သူေတြလည္း ကိစၥမရွိပါဘူး..
မီးေရာင္ အကူအညီ နဲ႕ ျဖဴ သြားမွာပါ....အေရာင္ ရင့္ဘဲဝတ္ဝတ္ အေရာင္ရဲရဲ နႈတ္ခမ္းနီဘဲဆိုးဆိုး
ေပါင္အထိ ခြဲထားတဲ့ စကပ္ဘဲ ဝတ္ဝတ္ .. လြတ္လပ္စြာ ျပင္ဆင္နိုင္ပါတယ္..
လာၾကတဲ့သူ အမ်ားစုကလည္း ေပၚလြင္ေအာင္ ျပင္လာဆင္လာၾကမွာပါဘဲ..
ဒါေၾကာင့္ ညပြဲ သြားဖို႕ ျပင္ဆင္မယ္ဆို အားလံုးထဲမွာ ထင္းခနဲ ျဖစ္ေနတာမ်ိဳး ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္ ..
အဲဒီေတာ့ dinner  ဆိုရင္ေတာ့ ဘာမွ စဥ္းစားမေနပါနဲ႕ေတာ့ နႈတ္ခမ္းနီ
အေရာင္ ရင့္ရင့္ေလး သာဆိုးလိုက္ပါေတာ့ ...  အဝတ္အစားကိုလည္း သိပ္ျပီးအျမင္ရို္င္းတဲ့ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ႕ မဟုတ္ဘဲ  ေဖၚသင့္တဲ့ေနရာေလးေတာ့ ေဖၚ
 ဖံုးသင့္တဲ့ေနရာေလး ဖံုးျပီး ကိုယ့္ကိုကို္ယ္ ယံုၾကည္မႈ႕ အျပည့္နဲ႕
 ခန္းမထဲ ေလွ်ာက္ဝင္သြားလိုက္ပါ....။။။

အသားျဖဴတဲ့သူက အဝတ္အစားဘဲျဖစ္ျဖစ္  နႈတ္ခမ္းနီဘဲျဖစ္ျဖစ္  သိပ္ျပီး စဥ္းစားဖို႕ မလိုေပမဲ့
ညိဳတဲ့သူ  မည္းတဲ့သူ ေတြက်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေရြးရပါတယ္.. က်မအျမင္မွာေတာ့  အသားမည္းတဲ့သူ
ေတြက နႈတ္ခမ္းနီကို ကိုယ့္နႈတ္ခမ္းအေရာင္နဲ႕ သိပ္မကြာမ်ိဳး  ဆိုးသင့္လို႕ ထင္ပါတယ္..
နဂိုမည္းေနတာႀကီးကို ေဖ်ာက္လို႕ မရပါဘူး... အဲဒီမည္းေနတာႀကီးကိုထပ္ျပီး အေရာင္တင္ေပး
သလိုျဖစ္မသြားေစဖို႕ ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္.. ။။


 ေနာက္တခုက  တခ်ိဳ႕ ေသာနႈတ္ခမ္းနီေတြက နႈတ္ခမ္းတခါဆိုးထားလိုက္ရင္
တေနကုန္မပ်က္ေစရဘူး.. နႈတ္ခမ္းသားမွာစြဲေနတာဘဲ..ဆိုတာမ်ိဳး  ..က်မကေတာ့ အဲလိုမ်ိဳး ေတြ
မႀကိဳက္ပါဘူး..ဘယ္အရာမဆို သဘာဝနဲ႕ သိပ္ဆန္႕က်င္ရင္ မေကာင္းပါဘူး..နႈတ္ခမ္းဆိုးထားတယ္
စားစရာ စားလိုက္လို႕ အေရာင္ နဲနဲ ပ်က္သြားလည္းထပ္ဆိုးလို႕ ရပါတယ္..နႈတ္ခမ္းနီေတာင့္ေလး ထုတ္ျပီး
တခ်က္နွစ္ခ်က္ေလာက္ ဆိုးလိုက္ဖို ႕ အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္မွ မေပးရဘူး.. နႈတ္ခမ္းမွာ တေနကုန္အေရာင္ မပ်က္ဘဲ စြဲေနေအာင္ ဒီနႈတ္ခမ္းနီ ေတာင့္ ထဲမွာ ဓါတု ပစၥည္းေတြ ပါဝင္ပါလိမ့္မယ္..
အဲလို သဘာဝမဟုတ္တဲ့ အရာေတြက တခ်ိန္မွာ နႈတ္ခမ္းကို ဒုကၡ မေပးဘူးေျပာနိုင္မလား...
နႈတ္ခမ္းဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ တခါးေပါက္ တခုလိုပါဘဲ.. ထမင္းစားမယ္..မုန္႕စားမယ္.. ေရေသာက္မယ္..ဒီလို မ်ိဳး အေရာင္စြဲေနေအာင္  ထည့္သြင္းထားတဲ့
တခ်ိဳ႕ ေသာ ဓါတုပစၥည္းေတြက နႈတ္ခမ္းကတဆင့္ ဝမ္းဗိုက္ထဲေရာက္ျပီး  ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္း
ေတြကို ဒုကၡ မေပးဘူးေျပာနိုင္မလား... အဲဒီေတာ့ သဘာဝ ကိုမလြန္ဆန္ဘဲ ဖန္တီးထုတ္လုပ္ထားတာ
မ်ိဳး ဘဲသံုးစြဲ သင့္တယ္ထင္ပါတယ္..။။

က်မကေတာ့  သိပ္ျပီး စိုလြန္းတဲ့ gloss လိုမ်ိဳး ကိုမႀကိဳက္ပါဘူး..ရိုးရိုး lipstick  လိုမ်ိဳး ကိုပိုနွစ္သက္ပါတယ္
သယ္ေဆာင္ရတာလည္း လြယ္သလို သိမ္းဆည္းရတာလည္း အဆင္ေျပပါတယ္..gloss က နႈတ္ခမ္းလွလွ
ေလးေတြ မွာဆိုးထားလိုက္ရင္ သိပ္လွေပမဲ့  နႈတ္ခမ္းပံုစံသိပ္မလွတာ မ်ိဳ ဳုး မွာ ဆိုးထားရင္ စိုိစုိရြဲရြဲ ႀကီးနဲ႕
စိတ္ထဲမလွဘူးထင္လို႕ပါ... တံဆိပ္နဲ႕အမ်ိ ဳး အစားကေတာ့ ကိုယ္သံုးေနက်တံဆိပ္ေလးထဲကဘဲ
ေရြး ဝယ္တာေကာင္းပါတယ္...နာမည္ႀကီး အမ်ိဳ ဳဳ းအစားမွ ေကာင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး...
တန္းဖိုးအသင့္အတင့္ထဲကလည္း သံုးစြဲ လို႕အဆင္ေျပတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္.. ..
အဓိက ေတာ့ ပစၥည္းတခု ဆိုတာ နာမည္ႀကီး  တာ တန္ဖိုးႀကီးတာ  အရမ္းလွတာ  ျဖစ္ဖို႕ထက္
ကိုယ္အဆင္ေျပေျပ သံုးစြဲလို႕ ရဖို႕ ကပိုအေရး ႀကီးပါတယ္...
သူမ်ား ညြန္းတာ လိုက္မဝယ္ပါနဲ႕...ကိုယ္နဲ႕ အဆင္ေျပမယ္ထင္တာဘဲ  ေရြးခ်ယ္ပါ...။။


 နႈတ္ခမ္းအလွ ဆိုတာ စိုိစုိေျပေျပ ေလးလွေနတာ အေကာင္းဆံုးပါဘဲ...
မိန္းကေလး တေယာက္ရဲ႕  ဆြဲေဆာင္မႈ႕ ရွိတဲ့ အလွေတြ ထဲမွာ စိုေျပနီေထြးေနတဲ့ နႈတ္ခမ္းေလး
တစံုလည္း  အပါအဝင္ပါ...။။

( အားလံုးေသာ မိန္းကေလးေတြ လွပတဲ့ နႈတ္ခမ္းေလးမ်ိဳး ကို ဖန္တီးျပင္ဆင္နိုင္ၾကပါေစရွင္..)

ပစ္ပစ္
Pm  9:27
7.6.2014

နီနီမ

နီနီမ ဆိုတာ က်မသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆိုပါေတာ့... က်မ ၇တန္း နဲ႕ ၈ တန္းနွစ္ မွာမွ စျပီးသတိထားမိခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ပါ...အရင္ကထဲက က်မနဲ႕ တေက်ာင္းထဲေပမဲ့
သူ႕အေၾကာင္းလည္း သိပ္မသိသလို ..အခင္မင္ လည္းမရွိပါဘူး..။။

 နီနီမ ပံုစံက ပံုမွန္ေက်ာင္းသူတေယာက္နဲ႕ မတူပါဘူး..
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ညာဏ္ရည္ မျပည့္တဲ့ သူပံုစံဆိုပါေတာ့ ..သူစာေရးရင္ ေရးရင္းနဲ႕ ေခါင္းကပါ
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ေစာင္းလိုက္သြားတတ္တာမ်ိ ဳ း ..တခုခုကိုၾကည့္ေနရင္လည္း သဲသဲမဲမဲ စူးစိုက္
မ်က္ေမွာင္ကုတ္ျပီးၾကည့္ေနတာမ်ိဳး ..အဲလိုပံုစံဆိုပါေတာ့...တခါတေလ က်ဴ  ရွင္လာရင္ လည္း ဖိနပ္က အနီတဘက္ အျပာတဘက္လို မ်ိ ဳ း မွားစီးလာေသးတာပါ ... သူမွားစီးလာမွန္းလည္း သူသိပါတယ္..
နီနီမ က လပတ္စာေမးပြဲ ဆို က်တတ္ပါတယ္..ဒါေပမဲ့ အတန္းတင္စာေမးပြဲေတာ့ ေအာင္ပါတယ္..
ဆရာမေတြရဲ႕  ဂရုဏာ ေၾကာင့္လည္း ပါမွာပါ.. ညာဏ္ရည္နိမ့္ပါးတဲ့ကေလးကို သက္ညွာ  ေဖးမ
ေပးတဲ့သေဘာေနမွာပါ....။။။

အဲဒီအရြယ္တုန္းကေတာ့ ငယ္ေသးေတာ့ ညဏ္ရည္မမွီတဲ့ ကေလးပံုစံတို႕   ..
 ေမြးရာပါ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ ရွိတာမ်ိဳး တို႕ကို သိပ္နားမလည္ပါဘူး.. အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးက တညီတညြတ္တည္း  နီနီမ ဦးေႏွာက္သိပ္မေကာင္းဘူးလို႕  သတ္မွတ္ၾကပါတယ္...
အဲေတာ့လည္း နီနီမ ကို သိပ္ျပီး  အေခၚအေျပာ မလုပ္ၾကပါဘူး..
နီနီမ က အဲလိုပံုစံဆိုေတာ့ သူ႕အနားလည္း ဘယ္သူမွ
မထိုင္ခ်င္ၾကပါဘူး.. စာေရးရင္လည္း နီနီမ က ဆရာမေခၚတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မွီေအာင္ လိုက္မေရး
နိုင္ပါဘူး..သူမမွီမွန္း သိေပမဲ့ ဘယ္သူကမွလည္း အေရးတယူမရွိၾကပါဘူး..။။

နီနီမ စာအုပ္မွာဆို အျမဲကြက္လပ္ေတြႀကီးပါဘဲ...သူမမွီတဲ့ စာပိုဒ္ကို ကြက္လပ္ေနရာခ်န္ထား
လိုက္တာေပါ့..သူမွီတဲ့ေနရာ ဆက္လို္က္ေရးေပါ့.. အဲဒီကြက္လပ္ေတြကိုလည္း ဘယ္သူကျပန္ျဖည့္
ေရးေပးမွန္းလည္း က်မတို႕သတိမထား မိၾကပါဘူး.. နီနီမ က စာအုပ္ေတာ့ အျမဲငွားတတ္ပါတယ္..
ဆရာမ က သူမမွီမွန္းသိေတာ့ အိမ္ေရာက္ရင္ စာျပန္ကူးလို႕ရေအာင္ အခန္းထဲက တေယာက္ေယာက္
ဆီက စာအုပ္ယူေပးလိုက္တတ္ပါတယ္.နီနီမ ကစာကူးျပီးရင္ေနာက္ေန႕ စာအုပ္ျပန္ေပးေပါ့...
အဲလိုနဲ႕ဘဲျဖတ္သန္းလာၾကတာ..မွတ္မွတ္ရေျပာရရင္  နီနီမ star ျဖစ္သြားတာက ရတန္းနွစ္မွာေပါ့ ..
၇ တန္း စာေမးပြဲ ေျဖခါနီးမွာ ..နီနီမ တေယာက္ဖ်ားပါတယ္...တိုက္ဖိြဳက္လား   ငွက္ဖ်ားလား
  ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး..
ေဆးရံုေတြ ဘာေတြေတာင္ တက္ရတယ္ထင္ပါတယ္...
အတန္းပိုင္ဆရာမနဲ႕ တျခား ဆရာမ တခ်ိဳ ဳ႕ က သတင္းသြားေမးၾကပါတယ္...။။

ဇာတ္လမ္းက အဲဒီမွာစေတာ့တာပါဘဲ....နီနီမ ကိုသတင္းသြားေမးတဲ့ ဆရာမေတြက ျပန္လာၾက
ေတာ့ တအံတၾသေတြ ျဖစ္လို႕ ....အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ နီနီမ ကသာ အခုလို ပံုစံမမွန္တာ...
သူ႕မိသားစု က်ေတာ့ ေမာင္နွမေတြ အကုန္က ပညာတတ္ေတြ ..မိဘေတြ ကလည္း မဂၤလာေစ်း မွာ
ဆိုင္ဖြင့္တဲ့ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ သူေဌးေတြ... နီနီမ က ေမာင္နွမ 5 ေယာက္ရွိျပီး...
အမအႀကီးဆံုးက နိုင္ငံျခားမွာ ဆရာဝန္... အမလတ္ကလည္း နိုင္ငံျခား ကိုလိုက္သြားတာ မၾကာ
ေသးဘူး.. နီနီမရဲ႕ နံပါတ္သံုး အကိုက ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတာ...နံပါတ္ေလးနို႕ညွာ အကိုက
ျမိဳ႕ထဲက စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းမွာ 9 တန္းတက္ေနတာ...ဆိုျပီး သတင္းစံုသိလာလို႕ပါဘဲ ...။။

နီနီမ က အခုလိုပံုစံျဖစ္ေနေတာ့ သူ႕မိဘေတြက
ျမိဳ႕ထဲေက်ာင္းမွာထားရင္ အဆင္မေျပေလာက္ဘူးဆိုတာ သိလို႕အိမ္နဲ႕ နီးတဲ့  ရပ္ကြက္ေက်ာင္းမွာဘဲထားတာတဲ့... နီနီမ ရဲ႕ နံပါတ္နွစ္အမ နိုင္ငံျခား မသြားခင္ကေတာ့
နီနီမ ကိစၥေတြအကုန္ကို အဲဒီအမကဘဲ အကုန္ လိုက္လုပ္ေပးတာတဲ့... စာေတြကူးေပးတာက အစ
အဝတ္အစားဆင္ေပးတာေရာ..ေက်ာင္းလိုက္ပို႕တာေရာ..အဲဒီအမက နီနီမ ကို အရမ္းခ်စ္တာတဲ့..
က်မတို႕ ကေတာ့နီနီမ ကို ဂရုမထားမိတဲ့သူဆိုေတာ့ ဘယ္သူနဲ႕ေက်ာင္းလာမွန္းလည္း မသိပါဘူး
သတိလည္း မထားမိပါဘူး.. သူ႕ဘာသာေန ကိုယ့္ဘာသာေန ပါဘဲ...
အခု သူေနမေကာင္းျဖစ္မွဘဲ သူ႕အိမ္သတင္းသြားေမးၾကရင္း အေၾကာင္းစုံသိေတာ့တာပါ...
ၾကည့္ရတာ နီနီမ ကိုခ်စ္တဲ့ အမ နိုင္ငံျခားထြက္သြားေတာ့ နီနီမ ခမ်ာ လည္း ဖိနပ္ အနီတဘက္
အျပာတဘက္ေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္ထင္ပါရဲ႕ .....။။

ဒါေပမဲ့ နီနီမ ဖ်ားလိုက္တာ ကံေကာင္းပါတယ္..ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ဆရာမေတြ သတင္းေမးလို႕
အခုလိုမ်ိ ဳး အေၾကာင္းစံုသိလိုက္ရေတာ့ အားလံုးက နီနီမ ရဲ႕ အိမ္ကို စိတ္ဝင္စားသြားၾကပါတယ္..
အစက သူ႕အိမ္ဘယ္နားမွန္းေတာင္ မသိၾကပါဘူး.. အခုဆို တဆင့္စကားေတြၾကားျပီး  နီနီမဖ်ားေနတာကို
သတင္းသြားေမးလုိက္ၾကတာ တခန္းလံုးလိုလိုပါဘဲ  ...။။

ဒီၾကားထဲ နီနီမ ပိုျပီး ကံေကာင္းသြားေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့  အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြ
လူနာသတင္း ေမးၾကရင္းနဲ႕ နီနီမ ရဲ႕ ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတယ္ဆိုတဲ့  အကိုနဲ႕  စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းမွာ
9 တန္းတက္ေနတယ္ဆိုတဲ့  အကို  ကို ေတြ႕ ခဲ့ၾကလို႕ပါဘဲ...အားလံုးက ေျပာၾကတယ္...
သူတို႕ နွစ္ေယာက္သိပ္ေခ်ာတယ္ဆိုဘဲ.... ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ အကိုက ပိုသေဘာေကာင္းတဲ့
ပံုစံရွိတယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္.. အမွန္ကေတာ့ သူ႕ညီမ သူငယ္ခ်င္းေတြ လူနာလာေမးတယ္ဆိုေတာ့
ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ဆက္ဆံတာေနမွာပါ..ဒါေပမဲ့ ၇တန္းဆိုတဲ့ အရြယ္ကလည္း  သစ္ရြက္လႈပ္တာေတာင္
ရယ္ခ်င္တဲ့ အရြယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးက ရင္ေတြဝုန္းဒိုင္း ခုန္သြားၾကတယ္ဆိုရမွာေပါ့....။။


နီနီမ လည္းေက်ာင္း ျပန္တက္ေရာ နီနီမ ေဘးနားထိုင္ခ်င္တဲ့သူေတြႀကီးပါဘဲ..အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့
နီနီမ က နာလန္ထစ ဆိုေတာ့ သနားလို႕ စာေတြဘာေတြ မမွီ မွာဆိုးလို႕ ဝိုင္းေရးေပးလို႕ရေအာင္ေပါ့ ..
စာေမးပြဲကလည္း နီးေနျပီဆိုေတာ့ စာေတြမစံုမွာ ဆိုးလို႕ေပါ့...ဒါေပမဲ့ ခက္တာက တခန္းလံုးက မိန္းကေလး ေတြက နီနီမ အနားထိုင္ခ်င္ေနတာဆုိေတာ့ အတန္းပိုင္ ဆရာမေတာင္ စိတ္ညစ္သြားရတဲ့အထိပါဘဲ .. သခ်ာၤ II သင္တဲ့ ဆရာမေလးဆိုရင္ နီနီမ ကို သခ်ာၤII ကို
အိမ္ကိုေတာင္ တပါတ္နွစ္ရက္ ေခၚသင္ေပးပါတယ္... နီနီမ တို႕ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့လည္း  နတ္ေရကန္
ထဲ ျပစ္ခ် ခံလိုက္ရသလိုပါဘဲ... ေခၚမဲ့ေျပာမဲ့သူေတြ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ ထြက္သြားပါတယ္...။။

နီနီမ ဖ်ားတုန္းကေတာ့ လူနာသတင္းေမးေပါ့... နီနီမ ေနေကာင္းလာေတာ့  စာအတူက်က္ဖို႕
သြားတာတို႕..က် ဴ  ရွင္အသြားဝင္ေခၚ တာတို႕ က်ဴ ရွင္ ျပန္ မိုးခ်ဴ ပ္ ေမွာင္လို႕ အိမ္အထိ အေဖၚလိုက္ျပန္
ေပးတာတို႕ လုပ္ၾကပါတယ္...  နီနီမ အိမ္ကလည္း အခုလို နီနီမ ကို ဝိုင္းကူူညီျပီးဂရုစိုက္ေပးေတာ့
သူတို႕လည္း စိတ္ပူရသက္သာေတာ့  လာသမွ် သူငယ္ခ်င္းကို ေဖာ္ေဖာ္ေရႊေရႊ ဧည့္ခံပါတယ္..
ထမင္းစားခ်ိန္ ထမင္းစားျပီးမွ ျပန္ခိုင္းတယ္...ညေနဆို မုန္႕ ဝယ္ေကြ်းတယ္...
အဲလိုနဲ႕ဘဲ နီနီမ အိမ္လည္း အကိုနွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ဝင္လာမစဲ တဖြဲဖြဲ ဆိုသလို
အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ ျပည့္ေနေတာ့တာပါဘဲ...အဲလိုနဲ႕ဘဲ ..ျဖတ္သန္းလာလိုက္တာ
၇တန္းစာေမးပြဲ လည္းျပီးသြားပါတယ္... ၈တန္းတက္ေတာ့လည္း နီနီမ အနားသူငယ္ခ်င္း မျပတ္ပါဘူး..
တခုေတာ့ ေကာင္းသြားပါတယ္...သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူေနရေတာ့ နီနီမ ပံုစံက တေယာက္ထဲ
ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ပံုစံေတာ့ ျဖစ္မေန ေတာ့ ဘူးေပါ့ ..သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ မဟုတ္ တေယာက္
ရွိေန ေတာ့ သူလည္း အေဖာ္ရသြားတာေပါ့....

က်မတို႕ 9တန္း တက္ ေတာ့လည္း ဒီလိုပံုစံပါဘဲ..ေနာက္ေတာ့ 10 တန္း ေရာက္ေတာ့ ...
နီနီမ တို႕အိမ္ေျပာင္းသြားၾကပါတယ္...အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက လံုးခ်င္း အိမ္ယာေတြစျပီးေခတ္စား
လာတဲ့ အခ်ိန္ထင္ပါတယ္..နီနီမ တို႕လည္း လံုးခ်င္းအိမ္ယာဝင္းတခုကို ေျပာင္းသြားတာပါ..။။

က်မ ၁၀ တန္းေအာင္ျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း မွာ အထက္တန္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အကုန္ကြဲ ကုန္ပါတယ္... နီနီမ ေအာင္လား က်လားလည္း
မသိေတာ့ ပါဘူး...က်မက နီနီမ နဲ႕ 9တန္းနွစ္မွာ အခန္းမတူေတာ့ပါဘူး..အဲဒီေတာ့လည္း
သူ႕အေၾကာင္း သိပ္အဆက္စပ္မရွိေတာ့ပါဘူး.. အိမ္ေျပာင္းသြားေတာ့ ပိုျပီးေတာင္ အဆက္ျပတ္သြားပါတယ္...သူ႕အကိုေတြ နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက ဘယ္သူ နဲ႕ႀကိဳက္သြားတယ္  ဆိုတဲ့ သတင္းလည္း မၾကားမိပါဘူး... ။။

အခုဆို နီနီမ တေယာက္ ဘာလုပ္ေနမွန္းလည္း မသိေတာ့ပါဘူး..
ဘြဲ႕ေတြ ဘာေတြရျပီလား.. 10တန္းေရာ ေအာင္ရဲ႕ လား..ေသခ်ာမသိေတာ့ပါဘူး..
အခုလို ေက်ာင္းေတြ ဖြင့္တဲ့ မိုးရာသီ ေရာက္ရင္ အျဖဴအစိမ္း ဝတ္ျပီးေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတဲ့
ေက်ာင္းသူ ဘဝကို အရမ္းျပန္သတိရမိတတ္ပါတယ္...ငယ္ကသူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရမိတတ္ပါတယ္..
အထက္တန္းေက်ာင္းတက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေလးေတြကို မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္မိတတ္ပါတယ္..
ျပန္မရနိုင္ေတာ့တဲ့  ဘဝအစိတ္အပိုင္းတခုဆိုပါေတာ့... အျဖဴအစိမ္းေလးဝတ္ထားျပီး
လြယ္အိတ္ေလးကိုယ္စီနဲ႕ ပံုစံေတြ ျမင္လိုက္ရတိုင္း..
အပူအပင္ကင္းတဲ့....ငယ္ဘဝေလးျပန္သတိ ရမိေနတုန္းဘဲ....။။။။

ပစ္ပစ္
Pm 4:51
16.5.2014


( က်မ ေက်ာင္းသူဘဝတုန္းက ေတြ႕ခဲ့သိခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို အမွတ္ရစိတ္နဲ႕
ေရးထားတာပါ..သူ႕နာမည္ေတာ့ ေျပာင္းထားပါတယ္...)

ခပ္ရိုးရိုးအခ်စ္ဇာတ္လမ္းတပုဒ္

က်မတို႕နွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကဘာမွေတာ့သိပ္မထူးဆန္းပါဘူး..ခပ္ရိုးရိုး အခ်စ္ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ပါဘဲ....။။

က်မတို႕ျမိဳ႕ေလးမွာ သူ ႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရွိပါတယ္...တိတိက်က် ေျပာရရင္ေတာ့ က်မေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးမွာ  သူ႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းကတာဝန္က်တယ္ဆိုပါေတာ့ ...သူ႕သူငယ္ခ်င္းစီသူလာလည္တယ္ ..က်မနဲ႕ အမွတ္မထင္ေတြ႕ဆံုျပီး က်မနဲ႕ သူ ခ်စ္သူေတြ
ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္...။။

က်မက သူ႕ကို ေမာင္လို႕ ေခၚျပီး က်မကိုသူက နာမည္အဖ်ားေလးစြတ္ျပီး  ညိဳ လို႕ေခၚပါတယ္...
သာမန္ဝန္ထမ္း အသိုင္းအဝိုင္းက ေမာင္နဲ႕ဆီစက္ပိုင္ရွင္ဆိုျပီး  ျမိဳ႕မ်က္နွာဖံုးစာရင္းဝင္တဲ့ မိသားစုအသိုင္းအဝိုင္း က က်မ.... ဒီ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း စစခ်င္းမွာ  က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း တခ်ိ ဳ ႕က ဗီလိန္လုပ္ျပီး ဝိုင္းတားခဲ့ၾကပါေသးတယ္...
ေခါင္းမာတတ္တဲ့ က်မ ကေတာ့ အရာအားလံုးကို ေက်ာ္ျဖတ္လို႕ ေမာင့္လက္ကို ရဲရဲ တြဲခဲ့တယ္... ။။
က်မ တြဲခဲ့တဲ့ လက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မျဖဳတ္ဘူးလို႕လည္း က်မ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္... ။။

က်မနဲ႕ ေမာင္ နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္ရတဲ့ ရက္ေတြက ခ်စ္သူသက္တမ္းမွာ နည္းလြန္းပါတယ္.. ေမာင္က ဝန္ထမ္း
ဆိုေတာ့ သူတာဝန္က်တဲ့ ျမိဳ ႕ကေန က်မစီတကူးတက လာေတြ႕ရတာပါ .. ေမာင္ က်မကို လာေတြ႕
တဲ့ ရက္ေတြဆို  က်မအတြက္ သိပ္ကို လွပတဲ့ရက္ကေလးေတြပါဘဲ.. ေမာင္က ညဘက္ ကားစီးလာ..
က်မေနတဲ့ျမိဳ႕ ကို မနက္ ေစာေစာေရာက္တယ္..ကားဂိတ္ကေန ေမာင္က သူ႕ ငယ္ခ်င္းစီ သြား ခဏေလာက္နား ျပီးရင္ သူငယ္ခ်င္းဆိုင္ကယ္ခဏငွားျပီ က်မကိုလာေတြ႕ပါတယ္..။။

က်မတို႕အိမ္လမ္းထိပ္က စာအုပ္ဆိုင္ မွာေမာင္ကေစာင့္ေနတတ္တာပါ.. စာအုပ္ဆိုင္က အမ နဲ႕လည္း
က်မနဲ႕က အရမ္းခင္ေတာ့  ေမာင္ေရာက္လာရင္ အမတို႕ လင္မယား ကေန က်မကိုယ္စားဧည့္ခံေပးထား
တာပါ.. က်မက က်မရဲ႕အမအႀကီးဆံုးဖြင့္ထားတဲ့ ကြန္ျပဴတာသင္တန္းေက်ာင္းမွာ အခ်ိန္ ပိုင္းဆရာမ လုပ္ပါတယ္...။။

ေမာင္လာမယ္လို႕ ဖုန္းဆက္ထားတဲ့ေန႕ မ်ိဳးဆို က်မက သင္တန္းးကို ခါတိုင္းအခ်ိန္ထက္ ေစာျပီး
သြားပါတယ္... အိမ္ကထြက္တာနဲ႕ လမ္းထိပ္က စာအုပ္ဆိုင္ေလးမွာ ေစာင့္ေနတဲ့  ေမာင္နဲ ႕အတူ
ေန႕လည္ စာတခုခု သြားစား ျပီးရင္ ေမာင္က က်မကို သင္တန္းရွိရာ လိုက္ပို႕ေပးတယ္...
က်မစာသင္ေနတဲ့ အခ်ိ္န္ ဆိုရင္ ေမာင္က သင္တန္းေရွ႕ က လက္ဘက္ရည္ ဆိုင္မွာ စာအုပ္တအုပ္
ဖတ္ရင္း က်မသင္တန္း ျပီးခ်ိန္အထိ ေစာင့္တယ္...က်မ စာသင္ျပီးခ်ိန္ ေမာင္က အိမ္ျပန္လိုက္ပို႕ေပးတယ္..
ျပီးရင္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းစီျပန္ ေရခ်ိ ဳးခဏနားျပီး  ညဘက္ကားနဲ႕ သူတာဝန္က်တဲ့  ျမိဳ႕ကို ျပန္ပါတယ္...။။

တခါတေလ ညအိပ္ခြင့္ေလးရတဲ့ေန႕မ်ိဳးဆိုရင္ ညေနဘက္ က်မကို အိမ္ျပန္လိုက္ပို႕ျပီးရင္  ေမာင္က
သူ႕သူငယ္ခ်င္းစီ ျပန္ ေရခ်ိ ဳး  ျပီးရင္ က်မကိုတခါျပန္လာေခၚ ျပီး  ျမိဳ ႕အဝင္နားေလးက  ဆုေတာင္းျပည့္
ဘုရား သြားဖူးၾကတယ္.. ဘုရားဝင္းထိပ္က အေၾကာ္တဲေလးမွာ ထုိင္စားရင္း ေမာင္က သူ႕တာဝန္ေတြ
အေၾကာင္း  ..က်မကလည္းက်မသင္တန္းက တပည့္ေတြအေၾကာင္း .. အျပန္အလွန္ေျပာျပေနၾက...
တခါတရံ မွာလည္း က်မနဲ႕ ေမာင္တို႕ ဘဝေရွ႕ ခရီးအေၾကာင္း ေျပာလို႕ ၾကည္နူးလို႕ေပါ့....။။

တခါတေလ ေမာင္က သူ႕မိသားစု အေၾကာင္းေျပာျပတတ္တယ္... သူ႕ခံစားခ်က္ေလးေတြ ေျပာျပတတ္တယ္...

" ညိဳ ..ေမာင္တို႕က ဘဝသမားေတြေနာ္... ဆင္းရဲတယ္... အေဖနဲ႕အေမ က ေမာင့္ဘဝ မွာ ပညာတခုျပည့္စံု ဖို႕ေတာင္ မနည္းႀကိဳးစားေပးခဲ့တာ... ညိဳ႕ လို႕ အရာရာျပည့္စံုတဲ့ အေနအထားမ်ိ ဳး ကေန
ေမာင္ႀကီး ျပင္းခဲ့ရတာမဟုတ္ဘူး..ေမာင့္ေအာက္မွာ ညီေလးနဲ႕ ညီမေလး လည္း ၇ွိေသးတယ္.. ..
တခါတခါေတာ့လည္း ညိဳရယ္  ..အဲတာေတြ ေတြးမိရင္  ေမာင္ရင္ေလးတယ္  ..သိလား  "

အဲလို အခါမ်ိဳးဆို က်မက ေမာင့္ကို အားေပးေနၾက...
" ေမာင္ရယ္..ေငြဆိုတာ လိုအပ္တယ္မွန္ေပမဲ့  ..အရာတိုင္းကိုလည္းဖန္တီးလို႕ မရနိုင္ပါဘူး...
ေငြထက္အေရးႀကီးတာေလးေတြ လည္းရွိပါတယ္... ေမာင္က ဘာကိုေတြးျပီး စိတ္ပူေနရတာလည္း
ေမာင့္အနားမွာ ညိဳ အျမဲတမ္း ၇ွိေနမယ္ေလ... "

အဲလိုအခ်ိန္ေတြဆို ေမာင္က က်မ လက္ကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္လို႕  က်မက ေမာင့္ပခံုးေလးကိုမွီလို႕..။။

ေမာင့္ကိုယ္ထဲက ခြန္အားေတြသတၱိေတြက ေမာင့္ရဲ႕ လက္ဖဝါးေတြကေန တဆင့္ က်မ ကိုယ္ထဲ
စီးဝင္လာတယ္လို႕ က်မ ခံစားမိတယ္... ..
က်မရင္ထဲက အခ်စ္နဲ႕ေမတၱာတရားက က်မရဲ႕ လက္ဖဝါး ကတဆင္ ေမာင့္ရင္ထဲကို စီးဝင္သြားပါေစ
လို႕လည္း က်မဆုေတာင္းမိတယ္...

ညေနေစာင္းလို႕ ေနဝင္ျပီဆို ေမာင္က က်မကို အိမ္ျပန္လိုက္ပို႕ေပးတယ္...
ဘုရားကေန အျပန္လမ္း ဆိုင္ကယ္ေမာင္းေနတဲ့  ေမာင့္ေက်ာျပင္ကို က်မပါးေလးနဲ႕ ကပ္လို႕ ..
ေမာင့္စီကရတဲ့ကိုယ္သင္းရနံ႕ေလး   ...အဲလိုညေနခင္းေလးေတြဟာ က်မအတြက္ သိပ္ကို ျပီးျပည့္စံုတဲ့
ညေနခ်မ္းေနဝင္ခိ်န္ေလးေတြပါဘဲ...

ဒါေပမဲ့ ဒီလိုညေနခင္းေလးေတြဟာ က်မအတြက္ သိပ္ရွားပါးလြန္းတယ္..ေမာင္က တခါတရံမွသာ
ညအိပ္ခြင့္ေလး ရတတ္လို႕ပါ... က်မတို႕ခ်စ္သူသက္တမ္း 2 နွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ
ဒီလိုညေနခင္းေလးေတြ ဘယ္နွစ္ခုဆိုတာ လက္ခ်ိ ဳး ေရလို႕ရပါတယ္...

က်မက ေမာင့္ျပန္ခါနီးတိုင္း   ေမာင့္ကိုေမးေနၾက...
" ေမာင္က ညိဳ႕ကို ခဏခဏ လည္းလာေတြ႕တာမဟုတ္ဘူး.. ညိဳက.. ေမာင့္ကိုဘဲ အခ်ိန္တိုင္း လြမ္းေနရတာ
အခုလည္း ေမာင္ျပန္သြားတာနဲ႕ ညိဳက လြမ္းရေတာ့ မွာ...ညိဳ ဘယ္လိုေနရ  မလည္း
ေမာင္ေျပာျပ ခဲ့ " လို႕ ေမးရင္
" ညိဳ ... ေမာင့္ကိုလြမ္းရင္ လြမ္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြ စာေရးထားေလ..ကဗ်ာေလး ျဖစ္ျဖစ္ စာတိုေလး
တေစာင္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့  ..ေမာင္လာေတာ့ ေပးဖတ္ေလ..အဲတာဆို ညိဳ ဘယ္ေလာက္ လြမ္းလည္း
ေမာင္သိရမွာေပါ့ .. " လို႕ ျပန္ေျပာေနၾက... .က်မ ေမာင္နဲ႕ မေတြ႕ရတဲ့ ရက္ေတြမွာ ေမာင့္ကို အရမ္း
လြမ္းပါတယ္.. ဒါေပမဲ့  ေမာင္မွာ သလိုေတာ့ စာေတြ ကဗ်ာေတြ ခ်မေရး ထား ျဖစ္ဘူး..
သတိရလာရင္ ဖုန္းေလးဆက္ မက္ေဆ့ေလး ပို႕လိုက္တာမ်ိ ဳး လုပ္တာကလြဲျပီး
ေမာင္မွာ သလိုေတာ့  စာေတြကဗ်ာေတြ မဖန္တီး ျဖစ္ခဲ့ ဘူး...ေမာင္ကလည္း က်မစီလာမေတြ႕
နိုင္ေပမဲ့ က်မ အိပ္ခါနီး တိုင္း ဖုန္းဆက္စကားေျပာေနၾက ဆိုေတာ့  ကဗ်ာေရးဖို႕စာေရးဖို႕ ထက္
ဖုန္းဆက္ဖို႕ေလာက္သာ က်မကအာရံု မ်ားေနတာ လည္းပါတာေပါ့...

က်မက ကံၾကမၼာကို ေလ်ာ့တြက္မိတာလား...ဒါမွမဟုတ္ ကံၾကမၼာကဘဲ က်မကိုမ်က္နွာသာ မေပးတာလား
ေဝခြဲမရခဲ့ပါဘူး...က်မနဲ႕ ေမာင္ ဘာျပသာနာမွ ႀကီးႀကီးမားမား မရွိဘဲ ေမာင္ က က်မကို
အဆက္သြယ္ ျဖတ္သြားခဲ့ပါတယ္... က်မ တကယ္ကိုနားမလည္နိုင္ခဲ့ပါဘူး...
အခ်စ္ဆိုတာကိုလည္း က်မမယံုၾကည္နိုင္ေတာ့ဘူး... တေယာက္ကိုတေယာက္ခ်စ္ရင္
ဘယ္အရာမဆို ရင္ဆိုင္ရဲရမယ္လို႕   က်မ လက္ခံထားခဲ့တာပါ ... က်မကရင္ဆိုင္ရဲေပမဲ့လည္း
တဘက္က ရင္မဆိုင္ရဲရင္ ဘာမွဆက္လုပ္လို႕မွ မရတာေလ...
က်မရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို က်မဘာသာသိမ္းဆည္းလို႕  သံေယာဇဥ္ႀကိဳးတေခ်ာင္းကို ျဖတ္ဖို႕
ႀကိဳးစား ခဲ့ရတယ္... ..  ။။

ေမာင္က က်မကို ဘာေၾကာင့္ထားခဲ့တာလည္း ..
က်မ ကိုမခ်စ္ေတာ့လို႕လား
က်မထက္ပိုခ်စ္ရမဲ့သူ ေတြ႕သြားလို႕လား..
က်မရဲ႕ အေမနဲ႕ အကို ႀကီးက ေမာင့္ကို သြားေတြ႕ ျပီး ...က်မနဲ႕ပတ္သက္ျပီး စကားေျပာပါရေစ
ဆိုျပီး ေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြေၾကာင့္လား...ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ ေတာ့ 
ေမာင္ ကိုယ္တိုင္သာ  အသိဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..

က်မ အရာအားလံုးကို နားလည္ေပးလိုက္ပါတယ္... က်မ နဲ႕ ပတ္သက္ျပီးေမာင့္ကို သြားေတြ႕ခဲ့တဲ့
က်မရဲ႕ မိသားစု ကိုေရာ...
သတၱိနညး္တဲ့ က်မရဲ႕ ခ်စ္သူကိုေရာ..
က်မရဲ႕ ကံၾကမၼာကိုေရာ...
က်မ နားလည္ေပးလိုက္တယ္... က်မရင္ထဲ ေပါက္ကြဲေနတဲ့  ခံစားခ်က္ေတြ အားလံုးကို
မ်က္ရည္အျဖစ္ကလြဲရင္  စကားတခြန္းအျဖစ္ေတာင္ မထုတ္ျပခဲ့တဲ့ က်မကို အိမ္က မိသားစုဝင္ေတြေရာ
က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရာ တအံတၾသ ျဖစ္လို႕ရယ္ေလ။။

က်မ စားရမဲ့ အခ်ိန္ မွာ  စားတယ္..
သင္တန္းမွာစာသင္ေပးရမဲ့ အခ်ိ္န္မွာ စာသင္ေပးတယ္..
က်မေန႕စဥ္ လုပ္ေနၾက အရာေတြ အားလံုးကို ပံုမွန္အတိုင္း က်မ ဆက္လုပ္သြားခဲ့တယ္...
အဲဒီေတာ့လည္း  က်မ ပံုမွန္လိုဘဲ ေန  ေနတာဆိုေတာ့...ေအးေအးေဆးေဆး ပါလို႕ဘဲ
အားလံုးက ထင္ခဲ့ၾကတယ္.. ။။

တကယ္ေတာ့ က်မရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြ ခံစားတတ္တဲ့ နွလံုးသား တခုလံုး ေသသြားတယ္
ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိခဲ့ၾကဘူး...
က်မဟာ ရွင္ရက္ နဲ႕ ေသသြားတယ္ဆိုတာ  ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ၾကပါဘူး..။။

ဒီလိုနဲ႕ဘဲ က်မရဲ႕ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးကလည္း  ခ်စ္သူေတြ အဆင္မေျပၾကလို႕ ကြဲသြားတယ္
ဆိုသလိုေပါ့  ... ခပ္ရိုးရိုး ဇာတ္လမ္းတပုဒ္လိုဘဲ ျပီးဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္...။။

က်မ ညအိပ္ယာဝင္တိုင္း ေမာင့္ကို လြမ္းလို႕ သတိရတဲ့အေၾကာင္းေရးထားတဲ့  စာတို အပိုင္းအစေလးေတြ
ဘူးေလးတဘူးထဲ သိမ္းထားမိတယ္.. က်မေရးထားတာေတြကို ဖတ္မဲ့သူ မရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္က်ခါမွ
သတိရတဲ့အေၾကာင္းေတြ စာရြက္ထဲခ်ေရးမိတဲ့ အျဖစ္ရယ္ပါ...
ဖတ္မဲ့သူ မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ သိေနေပမဲ့  က်မ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညတိုင္း
 "  ေမာင့္ကို ညိဳ အရမ္းလြမ္းတာဘဲ သိလားေမာင္ "
ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းေလးေတြ ခ်ေရး ေနမိဆဲ...

 ျမိဳ႕အဝင္နားက ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားစီ သြားျဖစ္တဲ့ ညေနခင္းေတြဆို ...
ေလေျပ ထဲကေန ေမာင့္ရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႕ ေလးမ်ား ရလိုရျငား ပင့္သက္ရိႈက္မိဆဲ ...

အေၾကာ္ဆိုင္ေလးမွာ တေယာက္ထဲထိုင္ျဖစ္တိုင္း  အေၾကာ္ေရာင္းတဲ့ အေဒၚႀကီးရဲ႕
ကရုဏာ သက္တဲ့ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ရတိုင္း  နႈတ္ခမ္းကိုတင္းတင္းကိုက္လို႕
မငိုဘူးလို႕ စိတ္ထဲတင္းထားေပမဲ့  မ်က္ရည္ေတြ က်မိတတ္ဆဲ..

ညဘက္အိပ္ယာဝင္ခ်ိန္ေတြဆို ေမာင္မ်ား ဖုန္းဆက္လာေလ မလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႕
ဖုန္းေလးကို ေခါင္းအံုးေဘးနား ထားေနမိဆဲ ....

" ညိဳ " ဆိုျပီး ခပ္ရွရွ  ေခၚတတ္တဲ့  ေမာင့္အသံေလးကို နားထဲ ျပန္ၾကားေယာင္ေနမိဆဲ ...

အဲဒီလိုနဲ႕ဘဲ  နာရီေတြ ရက္ေတြက ျပကၡဒိန္စာရြက္ေတြကို ေျခြခ် သြားေတာ့တယ္... ။။။။။။


ပစ္ပစ္
Am 3:02
6.5.2014

အထင္ႀကီးစိတ္

လူတေယာက္စီမွာ ေကာင္းတာလည္းရွိတတ္သလို  ဆိုးတာလည္းရွိတတ္ပါတယ္...
ဘယ္ေနရာ မဆို အေကာင္းအဆိုးဆိုတာ ဒြန္တြဲေနတတ္ပါတယ္..
ေကာင္းတယ္လို႕ျမင္ရင္ ခံစားမိရင္  ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေလးေတြကို အတုခိုးပါ.. ေလ့လာပါ..သင္ယူပါ..
ဆိုးတယ္လို႕ ျမင္ရင္ ခံစားမိရင္ ကိုယ့္အလွည့္က်ရင္  အဲလိုအျပဴ  အမူ မ်ိဳ ဳ း မျပဳ လုပ္မိေအာင္
ဆင္ျခင္ပါ...။။

က်မတို႕အလုပ္က ေခါင္းေဆာင္မက အသက္ 50 ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ ရွိတဲ့ တရုတ္မ အပ်ိ ဳဳ ႀကီးတေယာက္ပါ ...
သူ႕ အသက္က 50 ပတ္ဝန္းက်င္ ဆိုေပမဲ့ ရုပ္ကေလးက နုေတာ့ 40 ေက်ာ္ ပတ္ခ်ာလည္ လို႕ ဘဲ
ထင္ရတယ္... မိတ္ကပ္အေကာင္းစား သံုးနိုင္တာတို႕  တကုိယ္တည္းသမားဆိုေတာ့ အပူပင္
နည္းတာလည္း ပါမွာေပါ့ေလ...
ကိုးရီးယား နဲနဲ စပ္တယ္လို႕လည္း ေျပာသံၾကားဖူးတယ္.. အလုပ္သမား 30ေက်ာ္ေလာက္ကို
စီမံခန္႕ခြဲ ဖို႕ leader ေနရာ ေပးထားတယ္ဆိုေတာ့လည္း  ထက္ျမက္တဲ့ အရည္အခ်င္းလည္း ရွိမယ္
ထင္ပါတယ္... ။။

တခုဆိုးတာက  .. ကိုယ့္ကိုကိုယ့္ အင္မတန္ အထင္ႀကီးတဲ့ စိတ္သိပ္မ်ားတယ္.. သူကoperator leader ဆိုေတာ့ က်မတို႕  operator ေတြ အားလံုးကို သူကပဲ  စီမံခန္႕ခြဲ ေပးရတာပါ... က်မတို႕ မရွင္းတတ္တဲ့
ျပသနာမ်ိဳး  မေသခ်ာတဲ့ စာရင္းမ်ိ ဳး ဆို ရင္ သူ႕ကို ဘဲ ေမးရတာပါ ...
သူစိတ္ၾကည္သာတဲ့ ေန႕ဆို  ျပသနာမရွိေပမဲ့  သူ႕ စိတ္ထဲ ျပသဒါး ျဖစ္ေနတဲ့ေန႕ ဆို
ေျပာဆိုဆက္ဆံရ သိပ္ခက္ပါတယ္..အဓိကေတာ့  သူ႕ရဲ႕ စိတ္ေၾကာင့္ပါဘဲ.. လူဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္
သိပ္အထင္ႀကီးလို႕ မရပါဘူး..အရာတိုင္းကို ကိုယ္တေယာက္ထဲစြမ္းေဆာင္နိုင္တယ္ဆိုတာ
မရွိနိုင္ပါဘူး.. ကိုယ္တေယာက္ထဲ လုပ္လို႕ ရနိုင္တဲ့ကိစၥ မ်ိ ဳး  ကို တေယာက္ထဲ အေနအထား နဲ႕
ေျဖရွင္းလို႕ ရနိုင္ေပမဲ့ အမ်ား နဲ႕ဆိုင္တဲ့ ကိစၥမ်ိ ဳး ကို တေယာက္ထဲရဲ႕ စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့
အေနအထား အတင္းလုပ္ယူလို႕ မရပါဘူူး...။။

သူ႕ရဲ႕ စိတ္တိုင္းက် ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္သူမ်ား အျမဲ လို္က္ေန ေပးနိုင္မွာလည္း...
leader ဆိုတာလည္း leader တာဝန္ရွိပါတယ္..ထိပ္ဆံုးက အရာရွိ နဲ႕ ေအာက္ေျခက ဝန္ထမ္း ေတြအားလံုး  အျမဲတေစ ထိေတြ႕ ဆက္ဆံေနဖို႕ အဆင္မေျပ တဲ့အတြက္
ၾကားခံလူအျဖစ္ တခ်ိ ဳ႕ ေသာ ကိစ ေတြကို ေျဖရွင္းေပးလို႕ရေအာင္  leader တေယာက္
ထားေပးတဲ့သေဘာပါ.. ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ အထင္ႀကီးစိတ္ သိပ္မ်ားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္
နဲ႕ ဘယ္ဝန္ထမ္းကမွ မဆက္ဆံ ခ်င္ၾကပါဘူး..။။

သူ႕စိတ္ မၾကည္ တဲ့  ေန႕ဆို တခုခု မရွင္းလို႕ သြားေမးရင္  ေျဖခ်င္သလို မေျဖခ်င္သလို ပံုစံ ...
သူေျဖရွင္းေပးရတဲ့ ကိစၥ မ်ိ ဳ းရွိလာရင္ လည္း ဒါေလးေတာင္ မလုပ္တတ္ဘူးလား ဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ိ ဳး
ၾကည့္တတ္တာမ်ိ ဳး  ( ဟုတ္တယ္ေလ..မသိလို႕ ေမးပါတယ္ ဆို မွ မလုပ္တတ္လို႕ေမးတာေပါ့ ..သိမွ
ေတာ့ ကိုယ့္ ဘာကိုယ္ဘဲ လုပ္ေတာ့မွာေပါ့  ..မဟုတ္ဘူးလား.. )သူ႕ကို ေခါင္းေဆာင္ ေနရာေပးထားတယ္
ဆိုတာ  သူ႕လက္ေအာက္က ဝန္ထမ္းေတြ မလုပ္နိုင္တဲ့ ကိစၥ မ်ိဳ ဳး ရွိလာခဲ့ရင္ ေျဖရွင္း ေပးလို႕
ရေအာင္ .. က်မတို႕ ေတြထက္ ပိုမ်ားတဲ့လခ ေပးျပီး ေခါင္းေဆာင္ ဆိုတဲ့ ေနရာတခု ေပးထားတာပါ...

ဒီလခ ဒီေနရာ ကို ယူထားရင္ ဒီ လို အခြင့္ အေရး ေတြနဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့ တာဝန္ လည္းယူေပးရမွာပါ...
ဒီလို ေနရာ မ်ိ ဳး မွာ ေနျပီး တာဝန္ ဆုိ တာကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ တတ္တာမ်ိ ဳး .. ကိုယ္မွား သြားတဲ့
ကိစၥ မ်ိ ဳး ေတြ ရွိလာရင္ ေအာက္က လူအေပၚ မသိမသာပံုခ် လို္က္တာမ်ိ ဳး..တခါတရံမွာ က်မတို႕က
ေသခ်ာမသိလို႕ သြားေမးထားတဲ့ကိစၥ တခု ဆိုပါေတာ့...သူေျပာလိုက္တဲ့အတိုင္း လုပ္ေပး လိုက္တာဘဲ
ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ကိစၥက ျပသနာတက္လာရင္  သူနဲ႕ မဆိုင္သလို မ်ိ ဳး ေအာက္က ဝန္ထမ္းက ကိုယ့္သေဘာ
နဲ႕ကိုယ္   လုပ္လိုက္လို႕  ျပသနာျဖစ္လာတဲ့ ပံုစံမ်ိ ဳး လုပ္တာပါ...တကယ္တမ္းေတာ့  ေအာက္က
ဝန္ထမ္းက   မသိလို႕ သူ႕သြားေမးတယ္.. သူေျပာတဲ့ ပံုစံအတိုင္း   လုပ္ေပး လိုက္တာဘဲ...
အဲဒီအေနအထား မွာ ဘယ္သူတာဝန္ အရွိ ဆံုးလည္း...  အဆင္ေျပသြားတဲ့ အေျခအေနတခုဆို
သူအုပ္ခ် ဳဳ ပ္တာ ေကာင္းလို႕  သူစီမံတာေကာင္းလို႕   ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႕  မ်က္နွာ ဝင္ယူတတ္တယ္....
ျပသနာတက္ရင္ေတာ့  နင္တို႕ ေတြ အသံုးမက်လို႕  ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႕ ေခါင္းေရွာင္တတ္တဲ့ . လူစားမ်ိ ဳး
က ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ မျဖစ္ထိုက္တာေတာ့ အမွန္ဘဲ...။။။

သူ႕ကိုယ္သူေတာ့  ေသြးနားထင္ေရာက္ျပီး ေမာ့ေမာ့  ေမာ့ေမာ့  နဲ႕ေပါ ...ဒါေပမဲ့ေဘးက လူေတြက
ဘယ္လိုဘဲ ၾကည့္ၾကည့္ သူဘာလည္း  ဘယ္လိုစိတ္ဓါတ္လည္း ဆိုတာ သိေနေတာ့
အထင္မႀကီးၾကတာ အမွန္ဘဲ... မလြဲသာလို႕ သာ ဆက္ဆံ ေျပာဆိုေနရ ေပမဲ့
က်မတို႕လို  သူ႕လက္ေအာက္က  ဝန္ထမ္းေတြ အဖို ႕  ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္ရတာပါ...
သူခြင့္ယူခ်င္တဲ့ ေန႕ ဆို ရတယ္..သူမ်ားခြင့္ယူခ်င္တဲ့  ေန႕ဆို ရခ်င္မွ ရတယ္... အဲလို အေနအထား
ေလးေတြ လည္း ရွိတယ္ဆိုပါေတာ့ ....

သူ ႕မွာလည္း ေတာ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ရွိ ပါလိမ့္မယ္.. အဲလိုေလးေတြရွိလို႕ လည္း
Leader ေနရာ ကို သူ ႕ကို ေပးထားတာေပါ့...ဒါေပမဲ့  က်မ အျမင္မွာေတာ့  သူက  သူ႕ မွာ ရွိတဲ့
အရည္အခ်င္း ဆိုတာထက္ သူ႕ကိုယ္သူအထင္ႀကီးတဲ့ စိတ္က  ပိုမ်ားေနတယ္ ထင္ပါတယ္...
လူဟာ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ယံုၾကည္ မႈ႕ ရွိတာ ေကာင္းပါတယ္.. ဒါေပမဲ့  ယံုၾကည္မႈ႕ လြန္းကဲ လာရင္ေတာ့
ကိုယ့္ဘာကို အထင္ႀကီး စိတ္ေတြဝင္ျပီး  ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္းမွာ သိပ္အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး..။။

က်မ သူ႕ကို ေသခ်ာအျမဲတမ္း လိုက္ၾကည့္တယ္...သူဘယ္ေနရာမွာေတာ္လည္း  ..
ဘယ္ေနရာမွာ ထက္ျမက္လည္း  ..အဲလိုေနရာေတြလည္း ရွိပါတယ္.. စကားေျပာတဲ့ေနရာ
အမူအယာသိပ္ေကာင္းတယ္..  သူ အျမင္ကတ္ တဲ့သူနဲ႕ ျဖစ္ေနပါေစ  အျပံဴ းမပ်က္ကို စကားေျပာ
နိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းကိုေတာ့ တကယ္ကို ေလးစားပါတယ္... ဘယ္ေလာက္ဘဲ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥ
တခုျဖစ္ေနပါေစ ... ေသြးေအးေအးနဲ႕ လုပ္သြားတတ္တဲ့  ပံုစံမ်ိ ဳး ...ဘယ္ေတာ့မဆို သူ႕ကို ၾကည့္လိုက္ရင္  ခပ္ေအးေအး ပံုစံနဲ႕ ဘဲ  ေျပာဆို ဆက္ဆံသြားတာ...
အဲတာတခုကို ေတာ့ သိပ္သေဘာက်ပါတယ္... ေသြးေအးေအးနဲ႕ ျပသနာေျဖရွင္းတယ္ဆိုတာ မ်ိ ဳး ေပါ့...(တခုေတာ့ရွိမွာေပါ့ေလ...ဘာျပသနာမဆို သူက ေျဖရွင္းတယ္သာ ေျပာတယ္..သူ႕လက္ေအာက္က ဝန္ထမ္း တေယာက္ေယာက္ အေပၚ ကို ပံုခ်လိုက္တာဆိုေတာ့  ခပ္ေအးေအး ျဖစ္ေနတာလည္း ပါမွာေပါ့ေလ  )...။။

က်မ သာဆို လုပ္ေပးလို္က္တဲ့စာရင္း မွားေနျပီ ဆိုျပီး စာရြက္ ျပန္ထြက္လာမ်ိဳး  ... office line ထဲက
တေယာက္ေယာက္က office စာရင္းနဲ႕ က်မ စာရင္း မကိုက္ဘူးဆိုျပီး လာေျပာျပီဆို  ..
ေမာက္စ္ ကိုင္ထားတဲ့  လက္ေတာင္ တုန္တယ္.. ဘယ္နား မွား သြားျပီလည္းဆိုျပီး  တခုခုခ်င္း
ျပန္ရွာတဲ့ အခ်ိန္ ... ေျခတုန္လက္တုန္ နဲ႕ ဟိုေနရာ မွားclickလိုက္ ဒီေနရာ မွား  click လိုက္နဲ႕
ကိုယ္ျဖစ္ေနတာ ကိုယ္သာအသိဆံုးပါ... တခါတေလ က်မ မွားတာ မဟုတ္ဘဲ အထဲ က လူ
စာရင္း မွားတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္..  ဘယ္သူကမွားတယ္ဆုိတာေသခ်ာမသိေသးခင္
ငါမ်ား မွားသြားလား ဆိုတဲ့အေတြးဝင္လာတာနဲ႕ ေျခတုန္ လက္တုန္ အေယာင္ေယာင္
အမွားမွား ျဖစ္တတ္တဲ့ က်မ က... ေအးစက္စက္ မ်က္လံုးေတြနဲ႕  ခပ္ျပံဳး ျပံဳ း နႈတ္ခမ္းေတြနဲ႕
ဘယ္ကိစၥ မဆို ခပ္ေအးေအး ပံုစံေလးနဲ႕  ရင္ဆိုင္ ျပသြားတဲ့  leader မမႀကီး ရဲ႕ ေသြးေအးမႈ႕ကိုေတာ့
အင္မတန္ သေဘာက်ပါတယ္... ။။

သူ႕စီကေန ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေပမဲ့ ေခါင္းေရွာင္တတ္တဲ့  စိတ္ဓါတ္ကို မႀကိဳက္ဘူး..
သူ႕စီကေန  အရာအားလံုးကို ခပ္ျပံဳးျပံဳ း ေလး ရင္ဆိုင္သြားတဲ့ စိတ္ဓါတ္ကို ႀကိဳက္တယ္..

သူ႕စီကေန ကိုယ့္လက္ေအာက္က ဝန္ထမ္းေတြကို  မတူသလို မတန္သလို အမူအယာေတြ
အၾကည့္ေတြကို မႀကိဳက္ဘူး..
သူ႕စီကေန  ဘယ္ေလာက္ဘဲ အျမင္ကတ္ေနပါေစ ..အျပံဳး မပ်က္ စကားေျပာနိုင္တဲ့ ပံုစံ
အမူအယာကို ႀကိဳက္တယ္..

သူ႕စီကေန  သူ႕အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ သူလိုခ်င္တဲ့အခ်ိန္  သူလိုခ်င္တဲ့ ရက္ ခြင့္ယူတတ္ေပမဲ့
တျခားတေယာက္ ရဲ႕ ခြင့္ရက္ဆိုရင္ ေတာ့ ေတာ္ရံု မေပးခ်င္တဲ့  အတၱ ႀကီးမႈ႕ တကုိယ္ေကာင္းဆန္မႈ႕ကို
မႀကိဳက္ဘူး..
သူ႕စီကေန အထက္လူႀကီးေတြနဲ႕ ေျပာဆိုတဲ့ အခါ အေျခအေန ကို လိမ္လိမ္မာမာပါးပါးနပ္နပ္ နဲ႕ ကိုင္တြယ္ေျပာဆိုနိုင္တဲ့ အထာ နပ္မႈ႕ ကိုေတာ့  ႀကိဳက္တယ္..

သူ႕ရဲ႕ မ်က္နွာထားခ်ီ ေနတဲ့ မာနမ်က္နွာထားကို မႀကိဳက္ဘူး..
သူရဲ႕  မိန္းမတေယာက္ရဲ႕ အလွတရား ျပင္ဆင္ ထိန္းသိမ္းနိုင္မႈ႕ ပညာကိုေတာ့ ႀကိဳက္တယ္..

က်မ သူ႕စီကေန ေလ့လာသင္ယူေနတုန္းပါဘဲ..... ။။။ ။။။  ။။။

ပစ္ပစ္
Am 1:15
4.5.2014

စိတ္

ေလာကမွာ အျမန္ဆံုးေသာယာဥ္ဟာဘာလဲဆိုရင္..စိတ္  ဆိုတဲ့ယာဥ္ပါဘဲ..
ေလာင္စာေတာင္ မလိုဘဲတခဏခ်င္း  လိုရာခရီး ေရာက္သြား နိုင္လို႕ပါ..
ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုးလက္နက္ကလည္း စိတ္  ဆိုတဲ့ လက္နက္ပါဘဲ ...
စိတ္ေၾကာင့္  လူအေယာက္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ  ဒုကၡ ေရာက္သြား နိုင္လို႕ပါ ။။

စိတ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့  ကိုင္တြယ္စမ္းလို႕ ရတဲ့ ျဒပ္တခု အေန နဲ႕  မရွိပါဘူး..
ဒါေပမဲ့  အဲဒီမရွိတာႀကီး ကိုဘဲ က်မတို႕ေတြက  အားယူတတ္ၾကတယ္..  အလုပ္ကိစၥ တခုလုပ္ၾကတယ္
ဆိုပါေတာ့ ...ေအာင္ျမင္ရမယ္..ဆိုတဲ့ စိတ္ေမြးျပီး  ႀကိဳးစားတာတို႕
တခုခု အေနွာင့္အယွက္ႀကံဳ လာတဲ့အခါမွာ လည္း ဘာမဆို ေျဖရွင္းနိုင္ရမယ္
အားတင္းထား  ဆိုတာတို႕... အဲလိုအေနအထား မ်ိဳးေလးေတြေပါ့ ...။။

လူတေယာက္ဟာ  စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာဖို႕  တကယ္ကိုလိုအပ္တယ္.. ကံ စိတ္ ဥတု အာဟာရ
ဆုိတဲ့ အရာေလးခုနဲ႕ ေပါင္းစပ္ဖြဲ႕ စည္းထားတဲ့  က်မတို႕ ခႏၶာကိုယ္ႀကီး မွာ ေလးခုထဲက
တခုခုက လိုအပ္ေန လို႕ကေတာ့  ျပည့္စံုတဲ့ ဘဝတခု ကိုဘယ္လိုမွ တည္ေဆာက္နိုင္မွာ
မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ကံဆိုတာ က်မတို႕ လုပ္ယူလို႕မရတဲ့ အရာ.. ဥတု နဲ႕အာဟာရ ဆိုတာကေတာ့
က်မတို႕ျပဳျပင္ ဖန္တီး ေနထိုင္လို႕ရတဲ့ အရာ ..စိတ္ဆိုတာက အေကာင္ အထည္ကို မရွိေတာ့
သူ႕ကို အဆင္ေျပေအာင္ ဖန္တီး၇တာအေတာ္ကို ခက္ပါတယ္..
အဓိက ကေတာ့ ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ဖို႕ ဆိုပါေတာ့...။။

စီးပြားေရး  ျဖစ္ေစ လူမႈ႕ေရး  အိမ္ေထာင္ေရး အခ်စ္ေရး   ဘယ္ကိစၥမွာ မဆို..
စိတ္ဆိုတဲ့ အရာကို      ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစား ထားသင့္တယ္..
အဲလိုလုပ္နိုင္ဖို႕ ဆိုတာလည္းအေတာ့္ကို ခက္ပါတယ္..စီးပြားေရး သမားတေယာက္ အေနနဲ႕က
အစည္းအေဝး ခန္းထဲမွာ မ်က္နွာ အပ်က္ပ်က္နဲ႕  အလြန္အမင္း စိတ္ညစ္သြားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး
သိပ္ကို ေအာင္ျမင္တဲ့သတင္းၾကားလို႕ မထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ဘဲ တျဖီးျဖီး ျဖစ္ေနတာမ်ိဳး တို႕ ေပါ့..
အဲလို အမူအယာ ဟာ သင့္ကို ဘာလဲဆိုတာ ေဘးလူေတြက  အလြယ္တကူခန္႕မွန္းလို႕ရနိုင္
တဲ့အေနအထားေတြ ပါ .. သင့္စိတ္ထဲဘာရွိ လည္းဆိုတာ မ်က္နွာ မွာ ေပၚေနတာကိုး...
မ်က္နွာေလး အကဲခတ္လိုက္ရံုနဲ႕ သင္ဘာျဖစ္ေနလည္းဆိုတာသိျပီးေတာ့ သင့္ကို ျပန္ျပီး
ထိန္းခ်ဳပ္သြားလိမ့္မယ္... အမူအယာကို အရင္ဆံုး ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ ...
အစည္းေဝးျပီးလို႕အိမ္ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္ အခန္းထဲ ထိုင္ဘဲငိုငို  ..ေပ်ာ္ လို႕ထဘဲကက
ႀကိဳက္တာလုပ္လို႕ရပါျပီ... လူအမ်ားျမင္ကြင္းေရွ ႕မွာ  ကိုယ့္အမူယာကို မေပၚလြင္ပါေစနဲ႕...။။
စီးပြားေရး သမားတေယာက္ အေန နဲ႕ ကိုယ္ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာ   ေဘးလူေတြ
ခန္႕မွန္းလို႕ ရေနတာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ပါဘူး.... ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရး သမားဆိုတာ
ဟန္ေဆာင္ ေကာင္းရတယ္ေနာ္...ဒါကိုေမ့ထားလို႕ မျဖစ္ဘူူး...။။

က်န္းမာေရး ကေတာ့တမ်ိ ဳ း ေပါ့ေလ ..ကိုယ္ျဖစ္ေနတာ ဘာေရာဂါ ဆိုတာၾကားျပီး
မ်က္ရည္ က်မိလည္း ျပသနာေတာ့မရွိပါဘူး.. ဒါက ကိုယ္တေယာက္နဲ႕ ဘဲ ဆိုင္တဲ့
ကိစၥကိုးးး ... အဲေတာ့ ေပ်ာ္တာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ညစ္တာဘဲျဖစ္ျဖစ္ မထိန္းခ်ဳပ္လည္း
အေရး မႀကီးလွပါဘူး..

အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႕ အခ်စ္ေရး ဆိုတာကေတာ့ ထိန္းရအခက္ဆံုးအရာေတြေပါ့ ...
ကိုယ့္ရည္းစား    တျခားတေယာက္နဲ႕ ကိုယ့္ကြယ္ရာ မွာ ပတ္သက္ေနတာ မ်ိ ဳ းတို႕
ကိုယ့္ေယာက္က် ား တိတ္တိတ္ပုန္းေဖာက္ျပန္ေနတာတို႕ ဘယ္မိန္းမကမွ မထိန္းခ် ဳ ပ္ နိုင္ပါဘူး
အေသအခ်ာပါဘဲ ... အေကာင္းဆံုးအေနအထားကေတာ့ ကိုယ့္ထက္ ဘယ္သူကိုမွ
ပိုမခ်စ္ထားတာ အေကာင္းဆံုးပါဘဲ...( အဲလို လည္း လုပ္နိုင္ၾကမယ္ မထင္ပါဘူး..)
အခ်စ္ဆိုတာက လည္း ထိန္းျပီးခ်စ္လို႕ ရတာမွမဟုတ္တာေလ..အခ်ိန္ၾကာတာနဲ႕ အမွ်
သံေယာဇဥ္ ပိုတြယ္လာတာ မ်ားပါတယ္.. အဲလိုသံေယာဇဥ္ႀကီးတတ္တဲ့သူနဲ႕
မ်က္နွာမ်ားတတ္တဲ့သူ     ဆံုလာတဲ့အခါ ဝမ္းနည္းစရာ အျဖစ္ေတြ ေပၚလာတတ္တယ္..
က်မ လမ္းသြားရင္း တခ်ိ ဳ ႕ ေကာင္မေလး ေတြ ဖုန္းေျပာရင္း ငိုေနတာ ေတြ ေတြ႕ မိတတ္တယ္..
အဲလုိေတြ ျမင္မိ၇င္ စိတ္မေကာင္း တကယ္ျဖစ္ရပါတယ္... ဒီလိုေနရာမွာ ငိုတယ္ဆိုတာ  အခ်စ္ေ၇း
ကလြဲျပီး တျခားကိစၥ မရွိ နိုင္ပါဘူး..

အဲလိုျပသနာေတြႀကံဳလာရင္  ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကမလည္း ... ဘယ္လိုနည္းလမ္းက
အေကာင္းဆံုးဆိုတာ  ရွာ မေတြ႕ ေသးပါဘူး... ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီအနာ အတြက္ ေဆးမရွိေသးတဲ့
သေဘာပါဘဲ... ။။

တဘက္ကလည္း သိပ္ခ်စ္လြန္းေနတယ္  မစြန္႕လႊတ္ခ်င္ဘူး ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္..
တဘက္ကလည္း  ဆက္မခ်စ္ ခ်င္ေတာ့ဘူး အသစ္ေျပာင္းခ်င္ေနျပီ..
ဆြဲထားခ်င္တဲ့သူ နဲ႕  အတင္းရုန္းေနတဲ့သူ  ..ေတာ္ေတာ္ ခံစားရခက္တဲ့ေဝဒနာတခုပါ
တခ်ိ ဳ႕ ေသာ မိန္းကေလးေတြကေတာ့  မာန ဆိုတာနဲ႕ ျပန္ထိန္းၾကတယ္... တခ်ိ ဳ႕ က်ေတာ့လည္း
နဂိုထဲက သိပ္ျပီး တြယ္တြယ္တာတာ မရွိထားေတာ့ ကြဲသြားလည္း သိပ္အေရး မစိုက္ၾကဘူးေပါ့..
အဲလို အေနအထားေတြက ျပသနာ မရွိေပမဲ့ ... သိပ္ကို တြယ္တာ လြန္းေနတဲ့ မိန္းကေလး
မ်ိဳ ဳး ဆိုရင္ ခံစားရတဲ့ ေဝဒနာကို ထိန္းခ်ဳ ဳပ္ ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ခက္ပါတယ္...

ပင္ကိုယ္စိတ္ဓါတ္ မခိုင္မာတဲ့ သူမ်ိဳး  ဆို မေကာင္းတဲ့ အၾကံစည္ေတြေတာင္
စိတ္မထိန္းနိုင္ဘဲ ၾကံစည္မိတတ္ၾကတယ္... ကိုယ့္အသားကိုယ္ ဓါးနဲ႕ လွီးတာတို႕
အိပ္ေဆးေသာက္တာတို႕ေပါ့ ...
က်မ အဲေနရာမွာ တခုေလာက္ေျပာခ်င္ပါတယ္.. ကိုယ့္ကို မခ်စ္ေတာ့လို႕ သစၥာမရွိေတာ့တဲ့
သူတေယာက္အတြက္ အဲေလာက္ထိ လုပ္ဖို႕ထိုက္တန္ပါသလား...
ေပးတယ္ဆိုတာက  ထိုက္တန္တဲ့သူကိုဘဲ ေပးတာ အေကာင္းဆံုးပါ ..
ကိုယ္ကခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ အတြက္  ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ သံေယာဇဥ္နဲ႕ အခ်စ္ဆုိတာေၾကာင့္
သူသစၥာ ေဖာက္သြားတဲ့အခါ  ခံစားရပါလိမ့္မယ္... ဘယ္ေလာက္ဘဲ သူၾကင္မွ ကိုယ္ၾကင္
ဂ်င္းစိမ္းနဲ႕ မိတ္သလင္ လို႕ ေျပာေျပာ  one go two come လို႕ ဘဲ ေျပာေျပာ
သမီးရည္းစားလမ္းခြဲတယ္ ဆိုကထဲက  ဘယ္သူမဆို ခံစားရတာပါဘဲ...
ဒါေပမဲ့  နင့္ကို မလိုအပ္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး ေျပာျပီးထားသြားတဲ့  သူတေယာက္ကို
တသသ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကေတာ့  သိပ္ျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းရာ ေရာက္လြန္းပါတယ္...
သံေယာဇဥ္လက္က်န္ေလးေတြေၾကာင့္  ဝမ္းနည္းပါ လြမ္းပါ.. ခံစားလို႕ ရပါတယ္..
ဒါေပမဲ့  အခ်ိန္ေတာ့ ထပ္မျဖဳန္းမိပါေစနဲ႕ ... အဓိက ကေတာ့ စိတ္ကိုနိုင္ေအာင္ထိန္းပါ
ထြက္သြားတဲ့သူ ရဲ႕ စိတ္ကို လိုက္ထိန္းဖို႕ ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး.. ဒီေတာ့ကာ  ကိုယ့္စိတ္ကို
ကိုယ့္ဘာသာ ထိန္းခ် ဳပ္နိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ...  .။။

စိတ္ထင္တိုင္း ေျပာလိုက္မိတယ္ ဆိုတာတို႕ စိတ္ထင္တိုင္း လုပ္မိတယ္ဆိုတာတို႕က
တကယ္ေတာ့ မေကာင္းလွပါဘူး..ကိုယ္က ေဒါသထြက္ေနခ်ိန္ နင္းကန္ေျပာ
လိုက္မိတယ္..ကိုယ့္ေဒါသက ေျပသြားေရာ  စိ္တ္ထဲဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး..
ဒါေပမဲ့ ေျပာခံလိုက္ရတဲ့ သူကေတာ့   မွတ္သြားျပီ..  ဘယ္လိုေျပာထားဆိုထားတယ္ဆိုျပီးေတာ့
အဲဒီအခါက် ရင္ အျငိဳးအေတး ထားလိုက္တဲ့ အေျခအေနမ်ိ ဳး ျဖစ္သြားတတ္တယ္..
စိတ္မထိန္းနိုင္ ျခင္းရဲ႕ ဆိုးက်ိ ဳ းတခု ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္...။။

က်မနဲ႕ခင္မင္ရတဲ့ အမတေယာက္က ေျပာဖူးတယ္..ခံစားခ်က္တခုဆိုတာ ဘာနဲ႕တူလည္း ဆိုေတာ့
ေျခေထာက္က် ဥ္တဲ့ အေနအထား နဲ႕တူတယ္တဲ့  ... ေျခေထာက္က် ဥ္ရင္ တဖ်င္းဖ်င္း နဲ႕
ဘာမွ ကို လုပ္လို႕ကိုမရတာေလ..ဒါေပမဲ့ က် ဥ္ေနတာ က အခ်ိန္မၾကာလွပါဘူး.. တခဏ ပါဘဲ...
ျပီးရင္  က် ဥ္တာက နဂိုအတိုင္း ျပန္ျဖစ္သြားတာပါဘဲ...အဲအခါက် ရင္ ဘာမွ ကို မရွိေတာ့ ဘူးေလ...
ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့  ဘယ္အရာမဆို တေနရာထဲမွာ အျမဲရွိမေနတတ္ပါဘူး..
တခ်ိန္မွာေတာ့ ျပီးသြားပါတယ္... တေန႕မွာ ျပီးသြားၾကမဲ့ အရာေတြအားလံုး အတြက္
စိတ္ကိုထိန္းခ် ဳပ္ ခံစားတတ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္.. ..။။

စိတ္ဆိုတာ လႊတ္ေပးေကာင္းတဲ့ အရာမဟုတ္ပါဘူး.. ထိန္းခ်ဳပ္သင့္တဲ့ အရာတခုပါ..
စိတ္လႊတ္ေပးလိုက္လို႕ ပ်က္စီးသြားတဲ့  အေနအထားေတြ ..နစ္နာသြားတဲ့ အေနအထားေတြ
ဆိုးက်ိ ဳ းတရားက လြဲလို႕ က်န္တာမရနိုင္ပါဘူး..မ ေကာင္းတာေတြ ျဖစ္လာနိုင္တဲ့  အေနအထားမို႕
မိမိ စိတ္ကို    မိမိဘာသာထိန္းခ် ဳပ္ ခံစားနိုင္ၾကပါေစလို႕  ဆႏၵျပဳခ်င္ပါတယ္... ။။။။

စိတ္ဆင္ရိုင္းကို ခြ်န္းအုပ္နိုင္ၾကပါေစ...

ပစ္ပစ္
Pm 7:56
5.4.2014

Fear ( အေၾကာက္တရား )

FEAR ... ( အေၾကာက္တရား )

လူတိုင္းမွာ အေၾကာက္တရား.. ေၾကာက္ရြံထိတ္လန္႕ျခင္းဆိုတဲ့  ခံစားခ်က္ ရွိၾကပါတယ္..
ဘယ္ေလာက္ဘဲ သတၱိေကာင္းတဲ့ သူျဖစ္ေနပါေစ... ရင္ဆိုင္လို္က္ရတဲ့ အရာေတြေပၚ
မူတည္ျပီး  ျဖစ္လာတဲ့ ေၾကာက္လန္႕ျခင္းဆိုတာ  ရွိၾကစျမဲပါ ...

ၾကိဳတင္သိျမင္ႏိုင္တဲ့ အေၾကာက္တရား ( Known fear) နဲ႕
 ၾကိဳတင္မျမင္ႏိုင္တဲ့ အေၾကာက္တရား ( Unknown fear)မွာ 
 ဘယ္အရာက သင့္ကိုပိုျပီး ေၾကာက္လန္႔ေစပါသလဲ....

ေမးခြန္းေလးကို ေျဖရမယ္ဆိုရင္
က်မ ကေတာ့ ႀကိဳတင္ သိေနတဲ့ အေၾကာက္တရား (Known Fear )ကို  ပို ေၾကာက္လန္႕ပါတယ္..
ပိုျပီး Excited ျဖစ္တယ္.. ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ..ႀကိဳတင္သိေနတဲ့ အတြက္  စဥ္းစားေနတတ္တယ္
ဘာျဖစ္လာနိုင္မလည္းလို႕ လည္း ႀကိဳေတြး ေနတတ္တယ္.. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခံစားခ်က္ေတြက
ဝင္လာျပီ  ..  စိတ္ဆိုတာကလည္း လူကို ျပန္ေျခာက္ တတ္တာမ်ိဳးေလ...
ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ .. ေၾကာက္စိတ္ဝင္လာျပီဆိုရင္ အႀကီးႀကီးလည္း  ျဖစ္လာမယ္လို႕
ထင္ေနတတ္တာဘဲေလ...။။

က်န္းမာေရး သိပ္မေကာင္းတဲ့ လူတေယာက္ ခြဲစိတ္ခန္းဝင္ရမယ္ ဆိုပါေတာ့ ..ဘယ္ေန႕ ခြဲစိတ္မယ္
ဘယ္surgeon နဲ႕ ခြဲမယ္..ေမ့ေဆးက ဘယ္သူ .. ဘယ္ေဆးရံု မွာ ခြဲမယ္..
အဲလိုႀကိဳသိေနျပီ ဆိုပါေတာ့...အဲဒီမွာ  ခြဲစိတ္မဲ့ ရက္မေရာက္မခ်င္း  ခြဲစိတ္ခန္းထဲ မဝင္ရေသးမခ်င္း
ေမ့ေဆးေပးျပီး သတိေမ့ မသြား မခ်င္း  ခြဲစိတ္ခံရမဲ့ လူနာက စဥ္းစားျပီ...ေန႕တိုင္းကိုစဥ္းစားေနျပီ ..။။

ငါခြဲစိတ္ခန္းဝင္ဖို႕ ဘယ္နွစ္ရက္ဘဲလိုေတာ့တယ္.. ဘုရား ဘုရား  ...
ငါခြဲစိတ္တာ ေအာင္ျမင္ပါ့မလား.. အဆင္မွ ေျပပါ့မလား... ခြဲစိတ္ျပီးရင္ ခ်ဳပ္ရိုးေတြက ျမန္ျမန္က်က္ပါ့
မလား...သိပ္မ်ားနာ ေနမလား မသိ.... fear က အဲဒီမွာ စလာျပီ ... ေဘးကမိသားစုေတြက ဘယ္ေလာက္
ဘဲ အားေပး  အားေပး  .... ကာယကံ ရွင္က ေၾကာက္ေနျပီ ... မေၾကာက္ပါဘူး စိတ္မပူပါဘူးဆိုေနေပမဲ့
ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကို သူကိုယ္တိုင္ဘဲ သိမွာပါ ...
အနာေသးေသးေလး ခြဲတာဘဲ ျဖစ္ေနပါေစဦး.. ထံုေဆးေလးနဲ႕ ခြဲတယ္ဘဲ ထားဦး..
ဆရာဝန္က အနားေရာက္လာျပီ ဆိုတာနဲ႕  စိတ္ထဲ  ဒါးနဲ႕ ခြဲေတာ့မယ္ ခြဲေတာ့မယ္.. ဆိုျပီးး
ရင္ထဲ တဒုန္းဒုန္းဘဲ.. ... ။။  စိုင္းစိုင္းခမ္းလိုင္  သီခ်င္းနဲ႕ေျပာရရင္ေတာ့ ရင္ထဲကို ေျဗာင္းဆန္
ေနတာဘဲေပါ့ေလ... ။။

ႀကိဳမသိနိုင္တာမ်ိဳးက်ေတာ့ ဘာျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ ခန္႕မွန္းထားလို႕ မရနိုင္သလို
ဘယ္ေလာက္ထိ ျဖစ္မယ္လို႕လည္း မသိဘူးေလ..
ႀကိဳ မသိထားတဲ့အခါက်ေတာ့ စိတ္ထဲ ဘာဆိုဘာမွ မရွိဘူး..
သူငယ္ခ်င္းနဲ႕အျပင္သြားဖို႕ခ်ိ္န္းထားတယ္..ျပင္ဆင္ဝတ္စားျပီး လမ္းထြက္လာတယ္..
စိတ္ထဲ မွာ သိေနတာက သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ေတြ႕မယ္..စားမယ္  လည္မယ္..
ဓါတ္ပံုရိုက္မယ္... ပစၥည္းဝယ္မယ္.. ဒါေလာက္ဘဲစဥ္းစားထားတာ...
အဲဒီအခ်ိန္မွာ လမ္းသြားရင္းနဲ႕ ဝုန္းဆို ကားတိုက္ခံလိုက္ရတယ္..

Accident ..ျဖစ္သြားျပီ..

ဒီAccident ျဖစ္လာမယ္လို႕ လံုးဝမသိထားတဲ့ အတြက္ ဒီဟာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး  ေၾကာက္လန္႕ျခင္း
ဆိုတာ လံုးဝမရွိထားဘူး ... ျဖစ္လာကာမွ ျဖစ္ေရာဘဲ..ဘာမွကိုႀကိဳ ျပီးေၾကာက္ေနတာမရွိဘူး...
ဒီလိုကားတိုက္ခံလိုက္ရတဲ့အတြက္
ေဆးရံုေရာက္မယ္ ခြဲစိတ္ရမယ္.. အေရးေပၚအေျခအေန ျဖစ္မယ္..  ႀကိဳတင္သိေနတဲ့
ခြဲစိတ္မႈ႕မ်ိဳးထက္ Accident ေၾကာင့္ လုပ္ရတဲ့  ခြဲစိတ္မႈ႕က ပိုျပီး ျပင္းထန္ ခ်င္ျပင္းထန္ပါလိမ့္မယ္..
ဒါေပမဲ့  ဒါကို ႀကိဳတင္မသိထားတဲ့အတြက္ ျပင္ဆင္ထားတာလည္းမရွိသလို ႀကိဳျပီး
ေတြးေတာ ေၾကာက္လန္႕ေနတာမ်ိဳးလည္း မရွိပါဘူး.. ျဖစ္ျဖစ္လိုက္ခ်င္း ဝုန္းဆို shock ရလို္က္
တာဘဲ ရွိရင္ ရွိလိမ့္မယ္.. သတိခ်က္ခ်င္းေမ့သြားတာလည္း ျဖစ္နိုင္သလို ဝုန္းဆို ျပီး ဘာမွ မသိေတာ့
ဘဲ တခါထဲ Operation ခန္းထဲ ေရာက္သြားတာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္..
ျပင္းထန္တာကေတာ့ ႀကိသိေနတဲ့ ႀကိဳျပင္ဆင္ထားတဲ့  အရာထက္  ႀကိဳမသိဘဲ
ဘာမွကိုျပင္ဆင္ မထားတဲ့ အရာမ်ိဳးက ပိုနိုင္ပါတယ္.. ျမင္ရတဲ့ အရာက ခန္႕မွန္းလို႕ ရတယ္ေလ
မျမင္ရတဲ့ အရာကို ႀကိဳခန္႕မွန္းလို႕မရနိုင္ဘူးေလ.....။။

ဒါေပမဲ့  ဘာမွကိုႀကိဳမသိထားတဲ့ အတြက္ ေၾကာက္လန္႕ မႈ႕ Fear မွာေတာ့ Unkown Fear ထက္
Known Fear က ပိုျပီး မ်ားတာေပါ့... Known Fear က limit နဲ႕ target ရွိတယ္...
ဘယ္ေန႕မွာ ဘာလုပ္မယ္ ..အေျခအေန ဘယ္လိုဆိုတာ အကုန္သိေနတယ္..
ခြဲစိတ္မယ္... ဘာကို ခြဲစိတ္မွာလည္း .. တကယ္တမ္းမွာလည္း လုပ္စရာရွိတာတခု လုပ္ျပီး
ရင္ ဒီ ခြဲစိတ္မႈ႕က ျပီးသြားပါျပီ...

 ႀကိဳမသိထားတဲ့ကိစၥ မ်ိဳးေတြကေတာ့  ျဖစ္လာရင္ အဆံုးစြန္အေျခအေနထိ ျဖစ္သြားတတ္တယ္...
ဒါေပမဲ့ ဘာမွကို ႀကိဳတင္မသိထားေတာ့ ဘာျဖစ္လာမယ္ဆိုတာလည္း မသိဘူး.
ဘယ္လိုျဖစ္သြားနိုင္တယ္ ဆိုတာလည္း မသိဘူး..အဲဒီေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ဘဲေနေနတာ...

က်မ အျမင္နဲ႕ခံစားခ်က္မွာေတာ့ Known Fear က Unknown Fear ထက္ ပိုတယ္လို႕
ထင္မိပါတယ္ရွင္...။။ ။။  ။။။။

ပစ္ပစ္
10.3.2014
Pm 12:23