က်မခ်စ္သူနွင့္ရန္ကုန္ကြန္နက္ရွင္

22.7.2011 (ေသာၾကာေန႕)

အဲဒီေန႕ခါတိုင္းေန႕ေတြလိုပါဘဲ...ေနပူတယ္..ဘာမွထူးထူးျခားျခားမရွိပါဘူး....ဒါေပမဲ့..က်မအတြက္ေတာ့
ငိုခဲ့ရတဲ့ေန႕ေလးပါဘဲ..သူေက်ာင္းျပီးလို႕ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတဲ့ေန႕မို႕လို႔ပါ...သူမ်ားေတြအတြက္မထူးျခားတဲ့
7လပိုင္း22 ရက္ေန႕ကက်မအတြက္ေတာ့..ထူးျခားခဲ့ပါတယ္...အဲဒီ7လပိုင္း22ရက္ေန႕ကို..ရင္ဆိုင္ဖို႕အတြက္
္္္က်မေတာ္ေတာ္အားေမြးခဲ့ရပါတယ္...ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ယူခဲ့ရပါတယ္..အဲဒီေန႕ကိုက်မခြင့္ယူလိုက္မယ္
ေျပာေတာ့..သူခြင့္မယူခိုင္းပါဘူး....အလုပ္သြားေနတာကပိုအဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္တဲ့...သူကလဲပစၥည္းေတြ
သိမ္းရမွာနဲ႕ကားလာႀကိဳမွာကိုအဆင္သင့္ေစာင့္ေနရမွာဆိုေတာ့...ေန႕ခင္းေလာက္ကထဲကအကုန္ျပီးေအာင္
လုပ္ထားရမွာ..သူကြန္ျပဴတာကိုသိမ္းျပီဆိုတာနဲ႕..က်မနဲ႕ေတြ႕ဖို႕အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး...အလုပ္မွာဆိုရင္
အလုပ္လုပ္ေနရေတာ့..စိတ္ကအဲေလာက္ႀကီး..စဥ္းစားမိေနမွာမဟုတ္ဘူး..အလုပ္ကေနခြင့္မယူနဲ႕ေတာ့
ဆိုတာနဲ႕..က်မအဲဒီေန႕ကိုအလုပ္သြားခဲ့ပါတယ္..သူအေဆာင္ကေနထြက္တာကစျပီး..ေလယာဥ္မထြက္ခင္
အထိက်မစီmessage.. ေတာက္ေလွ်ာက္ပို႕ေပးခဲ့ပါတယ္..

ေလယာဥ္ကြင္းေရာက္ေနျပီ....ပစၥည္းခ်ိန္ေနတယ္....flight terminal ကိုသြားေနျပီ....ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို႕
ေစာင့္ေနတယ္...သူဘယ္ေရာက္ေနျပီ..ဘာလုပ္ေနတယ္..ဆိုတာမက္ေဆ့ခ်္နဲ႕ေျပာျပခဲ့ပါတယ္...
သူပို႕ေပးတဲ့မက္ေဆ့ခ်္ေတြထဲမွာက်မကိုက်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို႕..ငိုမေနဖို႕..အစားမွန္မွန္စားဖို႕..
အကုန္မွာခဲ့ပါတယ္....သူေလယာဥ္ထဲဝင္ခါနီးမွာက်မစီဖုန္းဆက္ခဲ့ပါတယ္...သူအခုflight ထဲဝင္ေတာ့မယ္...သူရန္ကုန္ေရာက္တဲ့ညအြန္လိုင္းရေအာင္လာခဲ့မယ္...ဆိုျပီး..ေျပာပါတယ္..
ကိုဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး...သူဖုန္းပိတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္...က်မမ်က္ရည္ေတြဘယ္လိုမွထိန္းလို႕မရေတာ့
ပါဘူး..ေဘးနားကသူငယ္ခ်င္းက..နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆိုျပီး..အတင္းလာေမးပါတယ္...
က်မေနသိပ္မေကာင္းလို႕ဆိုျပီး..ညာေျပာလိုက္ပါတယ္...အဲဒီည10း25 မွာေလယာဥ္ထြက္ပါတယ္..
က်မအလုပ္ဆင္းခါနီးေလးေပါ့...ခါတိုင္းအလုပ္ကအျပန္ညေတြဟာက်မအတြက္အရမ္းအဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္..
အခုေတာ့က်မစိတ္ထဲ..သူ..က်မနဲ႕ေဝးတဲ့ေနရာကိုသြားေနျပီ..ဆိုတဲ့အသိနဲ႕..ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ခဲ့ရတယ္

အဲဲဒီညက...က်မအတြက္ညတခုလံုးေပ်ာက္ေနသလိုပါဘဲ..က်မဘာလုပ္ရမွန္းလည္းမသိပါဘူး....
ဘာေတြလုပ္ေနမွန္းလည္းမသိေတာ့ပါဘူး...က်မသိေနတာက..က်မငိုေနတယ္ဆိုတာပါဘဲ...

သူက"မငိုရဘူးေနာ္..ပစ္ပစ္...သတိရတာကလြမ္းတာက..သပ္သပ္..စားစရာရွိတာစား..ေဆးလည္းေသာက္ဖို႕
မေမ့နဲ႕ေနာ္.."ဆိုျပီး..မွာသြားေပမဲ့...က်မစိတ္ထဲမွာ..အရမ္းဝမ္းနည္းေနခဲ့တယ္..အရမ္းခံစားေနခဲ့ရတယ္...
က်မဘယ္လိုမွေနလို႕မရဘူး...က်မစိတ္ထဲမွာသူနဲ႕ေတြ႕ခ်င္တဲ့စိတ္တခုဘဲရွိေနခဲ့ပါတယ္...သူ႕စကားသံ
ေတြကိုဘဲနားထဲၾကားေယာင္ေနတယ္...က်မရူးမတတ္ပါဘဲ...သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကအရင္ကေျပာဖူးတယ္
သူ႕ခ်စ္သူမာစတာတက္ျပီးလို႕ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတုန္းက..သူ႕အတြက္..အေမေပ်ာက္သြားတဲ့ကေလးလို
ခံစားခဲ့ရတယ္တဲ့..က်မအတြက္ေတာ့..ကမာၻတခုလံုးေပ်ာက္သြားသလိုပါဘဲ...က်မရင္ထဲဘယ္လိုခံစားရသလဲ
ဆိုတာ..က်မမေျပာျပတတ္ပါဘူး...ရင္ထဲဆို႕ေနတာတခုဘဲသိပါတယ္...အဲဒီညကိုက်မတေယာက္ထဲရင္မဆိုင္
နုိင္ခဲ့ပါဘူး....ေနာက္ဆံုးေတာ့..အေမအိပ္လို႕မရရင္ေသာက္ဖို႕ဆရာဝန္ေပးထားတဲ့ေဆးကို..အေမမသိေအာင္
ယူေသာက္ျပီးအိပ္ခဲ့ရပါတယ္..က်မအိပ္မေပ်ာ္ခင္အထိ..နားထဲၾကားေနတာကေတာ့..သူ႕စကားသံေတြပါဘဲ..

ညတိုင္းက်မ..မအိပ္ခင္သူမက္ေဆ့ခ်္ပို႕ေပးေနၾကပါ...က်မဖုန္းထဲကMessage-inbox မွာ...message အေစာင္151ေစာင္တိတိရွိပါတယ္...အားလံုးသူ႕မက္ေဆ့ခ်္ေတြပါဘဲ..က်မဖုန္းကလဲInboxမွာအေစာင္
170ေလာက္ထက္ပိုလို႕မရပါဘူး...အဲေတာ့ပိုလာရင္deleteလုပ္ျပစ္လိုက္ရပါတယ္..အကုန္လံုးသာ
သိမ္းထားလို႕ရမယ္ဆိုရင္..ဘယ္ေလာက္ေတာင္ရွိမလဲမသိေတာ့ပါဘူး..သူျပန္သြားတဲ့ညမွာ..သူမက္ေဆ့ခ်္
ပို႔မလာေတာ့ဘူးဆိုတာသိေနေပမဲ့...နားထဲမွာ..message alan ေလးကိုၾကားေနမိပါတယ္....က်မငိုရင္းနဲ႕ဘဲ
အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္...

ေနာက္ေန႕..သူအြန္လိုင္းမလာပါဘူး...က်မမွာေတာ့တညလံုးနီးပါးေစာင့္ေနလိုက္ရတာေလ..ခင္တဲ့ညီမေလး
တေယာက္ကေျပာပါတယ္...ရန္ကုန္ကဆိုင္ေတြကည11နာရီဆိုပိတ္ျပီ..ရန္ကုန္11နာရီေက်ာ္သြားရင္မေစာင့္
ေနနဲ႕ေတာ့တဲ့...စိတ္ထဲမွာေတာ့ဘာလို႕မလာတာပါလိမ့္..ဆိုျပီး..စိတ္ပူတာေရာ..စိတ္မေကာင္းတာေရာ
စံုေနတာပါဘဲေလ.....သူ႕နစ္ထဲမွာလည္းသူနဲ႕အတူတူျပန္သြားတဲ့..သူေတြထဲကတေယာက္မွအြန္လိုင္း
တက္မလာပါဘူး..အဲေတာ့ဘာမ်ားျဖစ္ေနလို႕ပါလိမ့္ဆိုျပီး...စိတ္ပူေနရေရာ..ဘာေတြအဆင္မေျပျဖစ္ေနလို႕
ခုခ်ိ္န္ထိေအာင္..တည္းတဲ့ေနရာမေရာက္ေသးတာပါလိမ့္ဆိုျပီး..ရင္ပူေနမိျပန္ေရာ...သူျပန္သြားတဲ့..ေန႕ကစျပီး
က်မရင္ထဲေမာေနရတာအခုညထိပါဘဲ...

ဒီညအလုပ္ဆင္းေတာ့..အိမ္ကိုအေျပးျပန္လာ..ကြန္ျပဴတာဖြင့္..Gmail ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့..သူမရွိပါဘူး...
ရင္ထဲဟာသြားတာပါဘဲ...ခဏေလာက္ေနေတာ့..သူအြန္လိုင္းတက္လာပါတယ္..က်မအလုပ္ဆင္းခ်ိန္မွန္းျပီး
ဆိုင္ကိုလာတာတဲ့..ေပ်ာ္လိုက္တာေလ....အရင္ေန႕ေတြကငိုခဲ့ရသမွ်..အခုေတာ့..သူ႕နစ္ကေလး
Busy sign ေလးနဲ႕နီေနတာေတြ႕လိုက္ရေတာ့ဘယ္လိုေပ်ာ္သြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး..သူအြန္လိုင္း
တက္တက္ခ်င္းက်မကိုရွိလားဘာလုပ္ေနလဲေမးတယ္..

11:25 PM ကိုကို: ပစ္ပစ္

ရွိေနလား

ျပန္ေရာက္လာပီလား

11:26 PM မေန့က ကိုကို မလာလိုက္ရဘူး

11:27 PM တပ္ထဲမွၾလုပ္စရာေတြၾကာေနတာ

အျပန္ေတာင္ေနာက္က်တယ္

ဒီေန့ မွပဲလာရေတာ့တယ္

ကိုကိုလဲ ပစ္ပစ္ိကုိ အရမး္သတိရေနတာ

အရမ္ူလဲလြမ္းေနတာ

11:28 PM ဒီမွာ အရမ္းပူတာပဲ

မေနတက္ဘူး

ပစ္ပစ္ေကာ

ေနေကာင္းေနလား

11:29 PM me: ကို

ကိုကို: အင္း

me: အခုဘယ္မွာလဲ

မိုက္ေခၚမယ္

ကိုကို: အခုမွျပန္ေရာက္တာလား

me: အဆင္ေျပမလား

ကို

မဟုတ္ဘူး

11:30 PM ေရခ်ိုၚေနတာ

ကိုကို: ရန္ကုန္ေရာက္ေနပီ

အင္း

me: သိတယ္ေလ

ကဲ..က်မဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္လိုက္မလဲ...စဥ္းသာစဥ္းစားၾကည့္္ပါေတာ့ေနာ္...
အရင္ေန႕ေတြကငိုခဲ့ရသမွ်..အခုေတာ့ေပ်ာ္လိုက္တာေလ...အိုးးးက်မေလ..အရမ္းေပ်ာ္တယ္
သိလား...ေျပာေတာင္မျပတတ္ပါဘူးေလ...သူမေန႕ကဘာလို႕မလာျဖစ္လဲဆိုတဲ့အေၾကာင္း
ေျပာျပပါတယ္...ဒီေန႕ဘာေတြလုပ္ရတယ္..မနက္ဖန္ဘာေတြလုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းလည္း
ေျပာျပပါတယ္...သူငယ္ခ်င္းအကိုအိမ္မွာခဏတည္းတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း..နယ္ျပန္ဖို႕
ကားလက္မွတ္ဝယ္ျပီးျပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း..(သူကနယ္ကပါ..ရန္ကုန္ကမဟုတ္ပါဘူး)
သူငယ္ခ်င္းအကိုကိုေမးျပီးအင္တာနက္ဆိုင္လာရတာတဲ့...က်မကိုက်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို႕
အစားအေသာက္မွန္မွန္စားဖို႕...ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ဖို႕..မွာပါတယ္...

ကိုကို: ေျပာထားရဲ့သားနဲ့ကြာ

အစားေလးပံုမွန္စားပါဆို

me: ဘာကိုလဲ

စားတာဘဲကိုရယ္..

စားလို႕မွမဝင္တာ

ကိုကို: အဳလိူမလုပ္ရင္ ပစ္ပစ္ ကို့ ကို ကို တကယ္မခ်စ္လို့ပဲ

me: ခ်စ္တယ္ေလ..

အခ်စ္ဆိုတာကလည္းတမ်ိဳးဘဲေနာ္...အခုလိုေလးၾကေတာ့လည္း..စိတ္ထဲတမ်ိဳးေလးဘဲ
ေႏြးေတးေတးေလးခံစားေနရသလိုဘဲ..ရန္ကုန္ကြန္နက္ရွင္ကလဲေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္..
vzo ေခၚတာကလဲ..ရလိုက္က်လိုက္ပါဘဲ.....
အဲလိုေကာင္းတဲ့ကြန္နက္ရွင္ပါ...


ကိုကို: လုပ္စိလုပ္စိေလးနဲ့

ဟဲဟဲ

11:50 PM me: ဘာလုပ္စိလဲ

ကို

ကိုကို: ၀က္ကမ္ကထစ္ေနတယ္ေလ

ရပ္ေနရင္ကေန

လုပ္စိလုပ္စိျဖစ္လာကိုေလ

me: ကို႕ပံုကဆို..ရပ္ေနရာကေနတခ်က္တခ်က္မွလႈပ္လာတာေလ

အခုကိုရီေနတယ္

11:51 PM ကိုကို: ပစ္ပစ္လဲလက္ကေလးကိုကာပီးောတ့

ရီေနတာေလ

ေတြ့လိုက္ရတယ္
ကိုကို: အဲ

ခ်လုိက္ပီ

me: ကိုင္တယ္ေလ

ကိုကို: ေခၚေနတယ္ေနာ္

me: ကိုေခးတကို

ဘယ္ကေနလဲ

ကိုကို: အကုန္လြမ္းာေပါ့

me: Vzo ကေနလား

gtalk ကေနလား

ကိုကို: အငး္ပါ

12:05 AM me: အခုgtalk ကေနေခၚေနတယ္

vzo မွာကမဲမဲႀကီး

ဟလိုဆိုတာၾကားရတယ္

ေနာက္ကကိုဆက္ေျပာလားမေျပာလားမသိဘူး

ကိုကို: ဘာကိုေျပာတာလဲ

အင္း

ကိုကိုကေတာ့

ေတြ့ရတယ္

ရပ္ေနတယ္

12:06 AM me: အခုက်သြားျပိေလ

က်မတို႕နွစ္ေယာက္ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားျပီးေတာ့ကိုေျပာလိုက္ရပါတယ္..
ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင့္ေပါ့ရွင္...ဘာဘဲေျပာေျပာပါ..မေတြ႕ရတာထက္စာရင္သူေျပာတဲ့
လႈပ္စိလႈပ္စိေလး..ေတြ႕လိုက္ရလည္းအလြမ္းေျပပါတယ္ေနာ္....က်မကလည္းရန္ကုန္နဲ႕
vzo ေျပာေနၾကမဟုတ္ေတာ့..အထာမသိဘူး..သူကေတာ့သူ႕အိမ္နဲ႕vzo ေျပာေနၾကဆိုေတာ့
နဲနဲအထာသိတယ္..လိုင္းက်ေနတာလားဘာလားဆိုတာ..က်မကဘာမွမသိဘူး..
စြတ္ေျပာေတာ့တာ..သူကဘာမွမၾကားရဘူး..သူမၾကားရလိုျပန္မေျပာရင္က်မကဘာလို႕
ျပန္မေျပာတာလည္းေမးေရာ..သူကအဲေတာ့မွက်မစကားေျပာတယ္ဆိုတာသိတာ..
15မိနစ္ေလာက္ေျပာျပီးေတာ့..က်မလည္းနဲနဲအထာေပါက္သြားပါတယ္...vzo ကေန..
ထစ္ေနတာေလးကိုၾကည့္ျပီးစာရိုက္ပါတယ္...အဲေတာ့မွဘဲအဆင္ေျပပါတယ္...က်မလည္း
Vzoေျပာရတဲ့နည္းလမ္းလည္းသိေရာ..ရန္ကုန္11နာရီထိုးေနပါျပီ..ဆိုင္ကပိတ္ေတာ့မယ္တဲ့..
အဲေတာ့လည္းတာ့တာ့ဆိုျပီး..နႈတ္ဆက္လိုက္ရပါတယ္...

ကိုကို: ေစာေစာ၀င္အိပါ

ျပန္တဲံ ရက္ ကဘယ္အခ်ိန္အိပ္လဲ

ပ့ုမွန္ခ်ိန္ပဲလား

me: 4နာရီေလာက္ေတာ့အိပ္ယာထဲဝင္တယ္..

အဲညကေဆးေသာက္ျပီးအိပ္လိုက္တယ္

12:18 AM ကိုကို: အင္း

အဲထက္ေစာငေအာင္၀င္အိပ္

me: ပစ္ပစ္သိတယ္အဲလိုမလုပ္၇င္တညလံုးအိပ္ေပ်ာ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး

ကိုကို: ၃ နာရီေလာညက္ထ့ပဲေနေတာ့

me: 3နာရီေလာက္အိပ္မယ္ေလ..

ေနာ္

ကိုကို: အင္း

၃ နာရီထံပဲေန

me: ကို..ဘုရားလည္းရွိခိုးဦးေနာ္..

ကိုကို: ကိုကို့ ကိုေပးရမဲ့ အခ်ိန္ေတြမရွိေတာ့

ေစာေစာအိပ္ေတာ့

သူက3နာရီအိပ္လို္႕ေျပာသြားေပမဲ့....အခု3နာရီေတာ့ေက်ာ္ေနျပီ...Blog မွာတင္ခ်င္လို႕လုပ္ေနတာေလ......က်မအခုေလ..အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္
က်မေရးထားတာေတြကိုဖတ္ျပီးရင္..မရီနဲ႕ေနာ္....က်မစိတ္ထဲခံစားမိတာကိုက်မေရးေနမိတာ...
က်မအတြက္ဒီေန႕..အမွတ္တရျဖစ္ေနလို႕ပါ.....ဒီရက္ကေလးေတြဟာက်မဘဝရဲ႕ေန႕ေတြထဲက
အမွတ္တရေန႕ေလးပါဘဲေလ..


blackroze

25.7.2011---- AM 4:28